Ένα ρολόι στη μέση της Εγνατίας με Αριστοτέλους

Ο σχεδιασμός της μεσοπολεμικής Εγνατίας με τη νησίδα στη μέση, τις γραμμές του τραμ και τους μεταλλικούς ιστούς του ηλεκτροφωτισμού να φαίνονται σαν σε διαρκή άσκηση ισορροπίας με τα ταλαντευόμενα από την διέλευση των τραμ καλώδια, ήταν από τις καλές στιγμές αυτής της πόλης. Κράτησε όσο τα νιάτα των γονιών μας (ή των παππούδων μας). Ελάχιστα. Η μεταπολεμική βιασύνη για ανοικοδόμηση δημιούργησε τέρατα και σημεία. Υπήρξε και η μεταβατική περίοδος. Στη γωνία Εγνατίας με Αριστοτέλους, καταμεσής του δρόμου ένα αμήχανο ρολόι που έδειξε την ώρα για λίγα χρόνια. Στα τέλη της δεκαετίας του 1950. Από τον Σπύρο Αλευρόπουλο

Εκεί που το μάτι σου χανόταν σ αυτήν την καλαίσθητη ακολουθία αρχιτεκτονικής ισορροπίας, επάνω στην ελαφρά ανυψωμένη νησίδα που διέτρεχε την Εγνατία, η άσφαλτος και το πλήθος των αμαξιών τα ισοπέδωσαν όλα.

Όταν ξηλώθηκε η νησίδα, ένας τροχονόμος εγκαταστάθηκε στη μέση του δρόμου με το κουβούκλιό του και ένα ρολόι μέσα σ΄αυτό. Για να διευκολύνει προφανώς την απρόσκοπτη ροή των ΚΤΕΛ που είχαν την αφετηρία τους στην πλατεία των σχεδιαζόμενων Δικαστηρίων. Το ρολόι, όπως φαίνεται, για τους ταξιδιώτες αλλά και για τους περιπατητές.

Η λήψη δεν πέτυχε τον τροχονόμο με υψωμένα τα χέρια. Θα ήταν ένα οπτικό παράδοξο για την χρήση των συμβόλων στην ζωή μας.

Από το αρχείο του αρχιτέκτονα Γ. Παπαθεοδώρου