Saloni.ca Archive

Δύο αντικρυστά κτίρια, σίγουρα σχεδιασμένα από τον ίδιο, και αρκετά ‘δυτικότροπα’ θα έλεγα. Aν και η εικόνα τους με τα έρκερ, τα στρογγυλά μπαλκονάκια και τα περίτεχνα διακοσμητικά μοτίβα παραπέμπει περισσότερο σε κτίρια της περιοχής των Εξοχών, βρίσκονταν στην συμβολή της Αγ. Δημητρίου με την (τότε) Σωκράτους και τα έφαγε η διαπλάτυνση του δρόμου στις αρχές της δεκαετίες του ’60.

Οι φωτογραφίες τους προέρχονται από το Αρχείο Μουτσόπουλου.

Μάρα Νικοπούλου

Facebook: https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/pfbid02wsjNxMLuSzvNK2znPfgF7qVjma4sknXiStFd6rvupLcnzrZSJGY8q3ZxuecK1VEXl

Αν δεν τα παρατηρήσει κανείς προσεκτικά θα μπορούσε να θεωρήσει ότι πρόκειται για το ίδιο κτίριο, τραβηγμένο διαφορετική στιγμή. Αλλά οι λεπτομέρειες στα γύψινα διακοσμητικά, τα στηρίγματα στα έρκερ κλπ δείχνουν ότι πρόκειται για δύο διαφορετικά. Ο/η άγνωστος/η φωτογράφος είχε βάλει αυτά τα δύο πλάνα στην ίδια σελίδα με ημερομηνία 16-2-1963 και διευθύνσεις Αγ. Δημητρίου 186 γι’ αυτό αριστερά και 188 για το κτίριο δεξιά. Στην πραγματικότητα όμως, οι διευθύνσεις ήταν ανάποδα, όπως φαίνεται από την επόμενη φωτό, που δείχνει ξεκάθαρα ότι το κτίριο που εδώ βλέπουμε στα αριστερά ήταν στην δυτική γωνία της Σωκράτους -άρα «πρώτο». Φυσικά, η αρίθμηση της Αγίου Δημητρίου έχει αλλάξει, και σήμερα η Μοιράρχου Κουφίτσα, που αντικατέστησε το πάνω μέρος της παλιάς Σωκράτους, βγαίνει στην Αγ. Δημητρίου ανάμεσα στο 136 και το 138.

Από άλλο πακέτο φωτογραφιών του Αρχείου Μουτσόπουλου, χωρίς λεζάντα με διεύθυνση ή χρονολογία λήψης, μια φωτό που τα δείχνει στη σειρά, με την τότε Σωκράτους ανάμεσά τους.

Στο απόσπασμα του χάρτη του Β. Δημητριάδη για την τοπογραφία της οθωμανικής πόλης, σημειώνονται τα δύο κτίρια που ανήκαν στην ιδιαίτερα μικρή συνοικία Αλή Πασά. Ο Δημητριάδης αναφέρει ότι το 1906 είχε 46 σπίτια. Την οριοθετούμε πρόχειρα και στην αεροφωτογραφία του 1938, τρεις δεκαετίες μετά, όπου βλέπουμε ότι εξακολουθούν να είναι κάπου τόσα. Σημειωμένα ξανά και τα δύο κτίρια με τα οποία τώρα επιβεβαιώνουμε και μια παλιότερη αναγνώριση εκείνου του κομματιού της Αγ. Δημητρίου, καθώς στην φωτογραφία του 1916 διακρίνονται τα σαχνισιά με τα διαφορετικά φουρούσια. Την είχαμε δει εδώ: https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/pfbid035XEPMD8AMpyua1DgBj7DwrS5LgqCKGbnFYqXPr6cVcVYJ5pvkbGio7bnnesBU7jul [https://archive.saloni.ca/2797] Οι πλευρές τους επί της Σωκράτους είχαν επίσης εντοπιστεί στην παλιότερη ανάρτηση του Στάθη Ασλανίδη https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/pfbid0Wr7HaJU7xEMVpTVN8KSpomrbiEeNbSaoMPUgmizcHm8cSTdU78LYYiVa1oZWW9pzl [https://archive.saloni.ca/1964], κι εκεί μπορούμε να δούμε καλύτερα και άλλες πανοραμικές της περιοχής στις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα. Για την ιστορία, στα διαγράμματα των πράξεων τακτοποίησης της περιοχής, τα κτίρια εμφανίζονται (προς εξαφάνιση, μιας και όπως είπαμε τα έφαγε η διαπλάτυνση του δρόμου) μέχρι το 1963. Τελευταία αναφορά για ονόματα ιδιοκτητών τους έχουμε στην πράξη 1404/1959: ‘Μεντουά Μουσταφά Χατζή Οσμάν’ για το δυτικό, ‘Ξενοφών Χρήστου κ.λπ.’ για το ανατολικό.

Η φωτογραφία προερχόμενη από το αρχείο Μουτσόπουλου προβάλλει έναν χαρακτηριστικό δρόμο της Άνω Πόλης, με τον φακό στραμμένο προς τον βορρά από το ύψος της Δημητρίου Πολιορκητού.

Καθώς η ματιά ακολουθεί το ανηφορικό καλντερίμι, ο πρώτος κάθετος δρόμος που συναντά είναι η Πάροδος Παλαμίδου. Λίγο παραπάνω η οδός Αργοναυτών και στο βάθος αριστερά πίσω από την οικία Λαζαρίδη με τα χαρακτηριστικά τέσσερα παράθυρα, η οδός Νικομάχου.

Πρόκειται για τη διαδρομή την οποία ακολουθεί κάποιος για να φτάσει στο “παλαιό ρήγμα” των τειχών, σε πολλούς γνωστό ως «Εσκί Ντελίκ».

Στάθης Ασλανίδης

Facebook: https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/pfbid02gXZRiQVvJjiZRNNA3gXagcy7KgxCEFTQ1ecZq2SaQzqj6mnihh5LtygL5LuGBMDyl

Τρία σε ένα! Πρώτη (και μόνη ως τώρα) φωτογραφία όπου βλέπουμε την κρήνη ( της Ηροδότου -στην ουσία τη γούρνα της. 2) Επιβεβαίωση της παλιάς αναγνώρισης του σημείου. Και συμπλήρωση της εικόνας της διακλάδωσης και της παλιάς ανάρτησης. Με υλικό από το Αρχείο Μουτσόπουλου.

Την κρήνη της Ηροδότου την γνωρίζουμε μόνον από τον χάρτη του Β. Δημητριάδη και από το Ρυμοτομικό διάγραμμα του 1931.

Και λέω «από τον χάρτη» γιατί ακόμα και στα κείμενα των σχετικών κεφαλαίων του Δημητριάδη (αυτών για την Συνοικία Αχμέτ Σουμπασί και την Ύδρευση στην Θεσσαλονίκη) η θέση της δεν γίνεται ποτέ σαφής. Γνωρίζουμε επίσης ότι περίπου μέχρι το 1992-4, που ολοκληρώθηκε η εφαρμογή του ρυμοτομικού στην διακλάδωση με την κατεδάφιση/ του σπιτιού στην δυτική γωνία Αθηνάς με Ηροδότου, η γούρνα ήταν λίγα μέτρα παραπέρα. Μετά το χτίσιμο του νέου σπιτιού, μετακόμισε και αργότερα ‘συμπληρώθηκε’ (κατά φαντασίαν, μάλλον, και άγνωστο σε μένα αν αυτό έγινε από την τότε Εφορεία Νεότερων Μνημείων ή τον Δήμο Θεσ/νίκης).

Πρόσφατα εντάχθηκε στο πρόγραμμα αποκατάστασης 8 οθωμανικών κρηνών και παραδόθηκε, υδροδοτημένη πλέον, στις 7/5/2026.

Την παλιά ανάρτηση με το σημείο, σε φωτογραφίες του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου αλλά και μετά τα 1950ς μπορείτε να τη δείτε εδώ: https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/pfbid02UU4iVy2RhozuDcoKnpW6NguUMLtJEXkFk838CnQiCoyZX2GXtfkMVqME28ouj1zrl ή εδώ https://archive.saloni.ca/848 .

Μάρα Νικοπούλου

Facebook: https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/pfbid02x7i8X4JxSQ9jRZy4TW25ErQ7t6nEh5SERxDML2GUGtvyaUcbwCegDKBMTtZ68uANl

Βλέπουμε το σπίτι της οδού Αθηνάς 115 (νυν Αθηνάς 19/Ηροδότου 1), φωτογραφημένο στις 15/2/1963. Το πεζοδρόμιο (λέμε τώρα…) διακόπτεται, η μαρμάρινη γούρνα ακουμπά σχεδόν στην ανατολική όψη του σπιτιού, κι εκεί δεν υπάρχει τίποτα παραπάνω -ούτε ίχνος στην τοιχοποιία του σπιτιού που να παραπέμπει σε παλιά στήριξή της ή κάποιο άνοιγμα. Παρατηρήστε το, παρακάτω θα δούμε κάτι περίεργο…

Να συμπληρώσουμε ότι ο/η άγνωστος/η φοιτητής/τρια που έβγαλε το συγκεκριμένο πακέτο φωτογραφιών βάζει στη λεζάντα κάτι προσωπικό: «Το σπίτι που γεννήθηκε ο παππούς μου». [Συγκινητική για μένα είναι και η χρήση αυτής της γραμματοσειράς από τους χάρακες με τα στένσιλ που αποτελούσαν την ‘αιχμή της τεχνολογίας’ κάποιας εποχής.]

Ακριβώς απέναντί του, στην ανατολική γωνία Αθηνάς με Ηροδότου ήταν το σπίτι που βλέπουμε εδώ με την φαλτσογωνία και τον χαρακτηριστικό οβάλ φεγγίτη. Αριστερά, από τον/την ίδια φωτογράφο, με ίδια ημερομηνία του 1963. Το βελάκι σημειώνει κάτι που μοιάζει με σκαλοπάτια. Ενώ ακριβώς πριν είδαμε ότι δεν υπάρχουν.

Ακόμα πιο καθαρά φαίνονται στην δεξιά φωτογραφία. Άλλο πακέτο φωτογραφιών, επίσης άγνωστος/η φωτογράφος, κοντινής χρονολογίας -ίσως λίγο προγενέστερη.

Θα ήταν κρίμα να μην δούμε και μέρος της ανατολικής όψης του σπιτιού με τον οβάλ φεγγίτη, τραβηγμένη επίσης τον Φεβρουάριο 1963. Με βάση τα διαγράμματα των πράξεων τακτοποίησης 2666, 2732, 3015, αντικαταστάθηκε (κατεβαίνοντας και λίγο πιο νότια) από πολυκατοικία κάπου ανάμεσα στο 1969-1971

Ξαναγυρνώντας στο σπίτι της αρχικής φωτογραφίας, βλέπουμε ότι ανάμεσα στην δεκαετία του 1910 και το 1960 είχαν γίνει μεν επισκευές, π.χ. στα φουρούσια, στην ουσία όμως δεν είχε αλλάξει κάτι σημαντικό. Το ‘περίεργο’-στα όρια της οφθαλμαπάτης- με τη γούρνα παραμένει ανεξήγητο.

Τα ερωτήματα σχετικά με τις κρήνες της συγκεκριμένης συνοικίας και ορισμένα ονόματα δρόμων είναι επίσης αρκετά, αλλά θα τα δούμε άλλοτε.

Το Αρχείο Μουτσόπουλου επιβεβαιώνει άλλη μία παλιά αναγνώριση, δίνοντάς μας μια εικόνα του σπιτιού στην γωνία Σαχτούρη και Αλεξάνδρας Παπαδοπούλου. Σαχτούρη 23 γράφει στο αρχείο, ενώ στoν χάρτη του Δήμου Θεσσαλονίκης το άδειο πια οικόπεδο έχει τον αριθμό 29.

Με αυτή τη φωτογραφία, δεν μένει πια καμιά αμφιβολία ότι η βρύση που βλέπουμε στην αυτοχρωμική φωτό από το Μουσείο Albert Kahn βρισκόταν εκεί. Η θέση της στην μάντρα του σπιτιού είχε διασωθεί.

Την δύσκολη τεκμηρίωση της θέσης των φωτογραφιών του Κahn και του Chereau από τον Στάθη Ασλανίδη την είχαμε δει εδώ: (https://archive.saloni.ca/3264)

Facebook: https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/pfbid02FxFwJ9pAKHD5kNGzrHmvbEvujD59Zhxb8GTYrW38EPBdXQFcCtGUU2a2vh3KMd2el

Το 2023, με μια εξαιρετική τεκμηρίωση, ο Στάθης Ασλανίδης τοποθέτησε στην Σωκράτους ένα σπίτι με ‘λοφίο’ που είχε κυκλοφορήσει με λεζάντα «Κτίριο Άνω Πόλης».

Το αρχείο Μουτσόπουλου μάς προσφέρει κι άλλες φωτογραφίες του, καθώς και τον (τότε) αριθμό του επί της Σωκράτους -το νούμερο 26.

Σήμερα από πάνω του έχει περάσει η νέα Φιλίππου και από εκεί -πριν ακόμα ολοκληρωθεί η χάραξή της- το βλέπουμε φωτογραφημένο. Στο αρχείο Μουτσόπουλου δεν υπάρχει χρονολόγηση, πρέπει όμως να είμαστε ανάμεσα στα 1958-1963.

Η παλιά ανάρτηση με την εικόνα της ευρύτερης περιοχής, εδώ: https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/pfbid0cTDuqHvBKFjkV1hFdebakYXsakvjSduJ7AgwfhHAU5ttgdWHk7s1LZcY65ofzYPPl

Facebook: https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/pfbid02R96RzyAZq8B81cEfnvz5xekCfEDsVHY7DQ9tmLTMjHAoFq291nU42QoYCtjBjUTZl

Εδώ διακρίνεται και μία νεόκτιστη πολυκατοικία στο νότιο πεζοδρόμιο της Φιλίππου που ξέρουμε σήμερα.

Η κρήνη Ικί Λουλέ, στην Ολύμπου, στην τελευταία ίσως εικόνα της πριν καταστραφεί, από το Αρχείο Μουτσόπουλου.

Χωρίς λεζάντα, όνομα φωτογράφου ή χρονολογία, αλλά με βάση άλλες φωτογραφίες του φακέλου, το πιθανότερο να είμαστε στα 1958.

Την διπλή κρήνη στην πλατεία ανάμεσα στην τότε Κ. Παλαιολόγου (νυν Υπ. Φ. Δραγούμη) και την Ιουλιανού την έχουμε δει από πολλές πλευρές εδώ: https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/pfbid02S4AUWwNXRZQq5YzjyTshhuf21K5SmjyM5MhKjBirRscWYwGa4MxkPEyEFATbxvJ4l

Μάρα Νικοπούλου

Facebook: https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/pfbid02WR6r45aAxp5LTvnvHdjXV4RBsD9Z18H5odZ6PaX3GmBd2ihTQ2ox1wDJGT383zHLl

Η ομάδα έρευνας «Θεσσαλονίκη Χαμένη Πόλη» (ΘΧΠ) έχει τη χαρά να σας ενημερώσει ότι από σήμερα διατίθεται στο Play store της Google ο διαδραστικός χάρτης του saloni.ca για το κινητό σας ως εφαρμογή (app) για να την κατεβάσετε και να συνοδεύει κάθε βήμα σας στην πόλη. Μπορείτε να την κατεβάσετε δωρεάν εδώ: https://play.google.com/store/apps/details?id=ca.saloni.app&pcampaignid=web_share&fbclid=IwY2xjawSQ_5pleHRuA2FlbQIxMQBzcnRjBmFwcF9pZBAyMjIwMzkxNzg4MjAwODkyAAEeMRrF8Lt-UEpizKPofZErYMar7A5mMf91X_m21zrVXKLWHtEPxIWSZ4yz4A8_aem_OjHlS3tlvyja3N2Bsm850g

Σας δίνει τη δυνατότητα να περπατήσετε στην Θεσσαλονίκη και να δείτε τις εικόνες «πίσω στον χρόνο» από αυτό που βλέπουν τα μάτια σας, πώς ήταν η πόλη παλιότερα ακριβώς στο σημείο που στέκεστε (με το GPS του κινητού σας), αλλά και τη δυνατότητα να διαβάσετε την ιστορία που σχετίζεται με το σημείο. Το βέλος σε κάθε σημείο δείχνει την κατεύθυνση λήψης, επιτρέποντάς σας να κατανοήσετε τη σχέση της φωτογραφίας με τον σημερινό χώρο.

Η εφαρμογή περιέχει θησαυρισμένη γνώση μέσα από διαφορετικές χρονικές περιόδους από τα τέλη του 19ου αιώνα, δηλαδή πριν την πυρκαγιά του 1917, έως τη μεταπολεμική εποχή. Όπως ακριβώς και στον διαδραστικό χάρτη μας στο https://saloni.ca/, μπορείτε να φιλτράρετε τις εικόνες ανά περίοδο και να ενεργοποιήσετε τον πολεοδομικό χάρτη της πόλης πριν την πυρκαγιά.

Για τον εμπλουτισμό του χάρτη καλούμε κάθε έναν και κάθε μία από εσάς που θεωρεί ότι μπορεί να συμβάλει με λήψεις από σπίτια και γειτονιές για τις οποίες δεν έχουμε υλικό, να συμβάλετε επικοινωνώντας μαζί μας είτε εδώ στο messenger της ΘΧΠ είτε στο hi@saloni.ca.

Σας ευχαριστούμε για την υποστήριξή σας όλα αυτά τα χρόνια. Διαδώστε όπως μπορείτε και αυτήν την προσπάθεια.

Η εφαρμογή δημιουργήθηκε ως ελεύθερο λογισμικό από τον Πάνο Αλευρόπουλο και τον ευχαριστούμε για τη συνεισφορά του.

Mια αταύτιστη εδώ και πολλά χρόνια βρύση (από δημοπρασία του Delcampe) αποκτά διεύθυνση, χάρη σε μια αποτύπωσή της που βρίσκουμε στο αρχείο Μουτσόπουλου – και μας εκπλήσσει!

Αν και σε περιοχή που έχει φωτογραφηθεί πολύ, ως τώρα έχουμε δει μόνον μία εικόνα της, καθώς δεν φαίνεται να τράβηξε όσο της έπρεπε το βλέμμα των φωτογράφων. Ή μάλλον τα πόδια τους τούς τραβούσαν προς άλλες διαδρομές

Ακροπόλεως 2, λοιπόν, και έτσι δικαιολογούνται και τα νερά που φαίνονται σε κάποιες εικόνες του τέλους της Αγ. Σοφίας.

Μάρα Νικοπούλου

Facebook: https://web.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/pfbid02xCBXzYaWRmapv4BLv2ZfKDr1kR6GtVD7b3vao9hdzupJay3HtLm2o66XCeG7H3t5l

Zoυμ της (δυστυχώς θολής) φωτό της δημοπρασίας, με πειραγμένο το κοντράστ μήπως φανού κάπως καλύτερα οι λεπτομέρειες… Που είναι ίδιες με το σκίτσο που παρουσιάζεται δεξιά. Όπως στο μεγαλύτερο μέρος του υλικού που βρίσκεται στο υπέροχο Αρχείο Μουτσόπουλου, δεν έχουμε στοιχεία του ποιος/α έκανε την αποτύπωση. Στη συγκεκριμένη περίπτωση δεν έχουμε ούτε ακριβή χρονολογία, που όμως πρέπει να είναι το πολύ ως το 1962-63. Μακάρι να βρεθεί κάποια αεροφωτογραφία του σημείου μήπως διακρίνουμε κάτι περισσότερο.

Oλόκληρη η φωτογραφία, όπως αλιεύτηκε από το Delcampe. Με μια πρώτη ματιά, η πλούσια βλάστηση οδηγεί στην εξοχή. Η ύπαρξη πεζοδρομίου όμως μάς ξαναφέρνει στην πόλη. Και τώρα που ξέρουμε τη διεύθυνση, καταλαβαίνουμε ότι βλέπουμε τα πλατάνια του Κουλέ Καφέ.

Πάντα είχα την απορία πώς δεν έχουμε δει σε φωτογραφίες ή αναφορές κάποια κρήνη στην περιοχή του Κουλέ Καφέ. Το πιο «κοντινό» είναι το ταξίμ του υδραγωγείου του Χορτιάτη Η-16 που σημειώνει η Έλλη Γκαλά-Γεωργιλά στο «Δρόμοι του Νερού» (σ. 203): ‘Σιδερένια Πύλη κοντά στο Κουλέ Χαμάμ’. Χωρίς όμως να σημειώνει κρήνη. Αυτή συμπληρώνεται τώρα με κόκκινο στο διάγραμμά της.

Ο κ. Ιορδάνης Βλαχόπουλος βελτίωσε μέσω ΤΝ την φωτογραφία, σε σέπια και σε επιχρωματισμένη εκδοχή.

Δύο φωτογραφίες στην γωνία Τσιμισκή με Αριστοτέλους, για να δούμε αφενός την πρώτη μορφή στο γωνιακό της Αριστοτέλους στο 37 αλλά περισσότερο, το διπλανό του, Τσιμισκή 35, την διατηρητέα οικοδομή του 1931.

Σπύρος Αλευρόπουλος

Facebook: https://web.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/pfbid0GTJcohSGTbvuuBjhooEJsGVAUgp6YPveEMitVmvNEREMWpmCSULk4zz81wGt3eGSl

Το έργο Careless Lady του 1932 είχε βαφτιστεί στα ελληνικά “Παρθένος ζωντοχήρα”. Από τον Απρίλιο στα Διονύσια.

Εδώ φαίνεται πιο καλά το διατηρητέο στην Τσιμισκή 35, ιδιοκτησίας όταν κτίστηκε Νισσίμ Γκελιδί, έργο του Μαξ. Ρούμπενς του 1931.

Τσιμισκή 35. Τα σχέδια του Ρούμπενς, με επεμβατικές διορθώσεις από το Σχέδιο Πόλης.

Ευχαριστώ τον Δημήτρη Κεραμέα που μου έδωσε την αφορμή ν ασχοληθώ με αυτό το όμορφο κτίριο.

Από την διπλ. εργασία της Σμαρώς Κατσάγγελου “Η συνεισφορά του Μάξιμου Ρουμπένς στην ανοικοδόμηση της μεσοπολεμικής Θεσσαλονίκης”, σ. 29, στο τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του ΑΠΘ, 2022. https://ikee.lib.auth.gr/record/340591/files/KATSAGELOU_SMARO.pdf

Τσιμισκή 35 όπως κτίστηκε διατηρείται. Το γωνιακό με Αριστοτέλους ψήλωσε κατά 2 ορόφους.

Απέναντι από την Μακεδονικής Αμύνης, από την άλλη μεριά της Ρωμαϊκής αγοράς, την ανατολική, η οδός Αγνώστου Στρατιώτη.

Σπύρος Αλευρόπουλος

Facebook: https://web.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/pfbid09UTmKAzd9vUyGYr6wAproYyjBMGdxbqdhBpuztFMrJoqWZNxaqu3qH9M64qPbcmxl

Από την Ολύμπου ψηλά, μέχρι την Φιλίππου συνολικά 6 κτίσματα (στην φωτο 5). Στην κατοχική αυτή φωτογραφία, φαίνονται οι πρώτες χρήσεις γης μετά την πυρκαγιά. Άκτιστο μόνον το οικόπεδο στην Αγν. Στρατιώτη 6, γωνία με Μητσαίων.

Και πάλι κατοχή

Σε πρώτο πλάνο η παλιά Εργατική Εστία. Στο βάθος η Αγνώστου Στρατιώτη με το άνοιγμα της Μητσαίων. Η λήψη πριν το 1953

Η πρώτη πολυκατοικία, μία από τις πρώτες σε ολόκληρη την πλατεία, στον αριθμό 2, με Φιλίππου 37. Κτίστηκε με οικοδομική άδεια του 1953. Υπάρχει και σήμερα.

Ο Γ. Παπαθεοδώρου και οι πολύτιμες λήψεις του στην αρχιτεκτονική μελέτη της πλατείας. 1959-60. Κτισμένη και η πολυκατοικία στη γωνία με Μητσαίων, από το 1954. Να επισημάνουμε ότι το τετραώροφο με Ολύμπου κτισμένο το 1933 υπάρχει ακόμη. Το μοναδικό μεσοπολεμικό αυτού του δρόμου σήμερα.

Περίπου την ίδια εποχή με την ίδια κατάσταση.

Και με προχωρημένες τις εργασίες ανάδειξης της αγοράς.

Λίγο αργότερα κτίζεται η πολυκατοικία στον αριθμό 8.

Το 1968-69 είχε ολοκληρωθεί η αντικατάσταση των παλιών κατοικιών με τις σημερινές πολυκατοικίες.

Η ανάλυση είναι απογοητευτική αλλά όλο και κάτι καταλαβαίνουμε από αυτές τις αεροφωτογραφίες. Κάτω, το 1930 μόλις έχει διανοιχτεί η Μητσαίων (πράσινη γραμμή) και μόνον δύο κτίσματα υπάρχουν στην Αγν. Στρατιώτη. Στον αρ. 10 (μάλλον), και στην γωνία με Φιλίππου. Επάνω 8 χρόνια αργότερα η κατάσταση είναι όπως την γνωρίσαμε με τις κατοχικές φωτογραφίες.