Προσεχώς (μπροστά στα διώροφα) θα δημιουργηθεί η οδός Αγγελάκη.
Αρχές της δεκαετίας του 50 αυτή ήταν η εικόνα μέσα από την μικρότερη τότε Έκθεση. Μπροστά μας το μέρος της Λεωφόρου Στρατού που θα καταργηθεί. Αριστερά στο βάθος βλέπουμε την Αρμένικη Εκκλησία. Στην Μανουσογιαννάκη ο ναός Αγ. Κωνσταντίνου και Ελένης (επισήμανση με τα βελάκια). Παρκινγκ και συνεργεία μέσα στον χώρο που θα ενσωματωθεί στην έκθεση των 60ς. Η φωτογραφία προσφέρεται για πολλές αναγνωρίσεις. Άλλη πόλη.
Κρίκοι, σκοποβολή και άλλα «τεχνικά παίγνια» στην ΔΕΘ του 1956. Τότε το Λούνα Παρκ ήταν ακόμα στην επάνω μεριά της Έκθεσης. Bonus 2 καλοντυμένες όμορφες Σαλονικιές.
Tρεις φωτογραφίες του ίδιου σπιτιού από το Αρχείο Μουτσόπουλου, τραβηγμένες από τον Σάββα Σιβετίδη με μόνο σχόλιο τη λέξη «Αρχοντόσπιτο».
Την χρονολογία λήψης την υποψιαζόμαστε: μάλλον αρχές της δεκαετίας του ’60.
Η παλιά φωτογραφία από δημοπρασία του Delcampe την οποία έφερε στα ίσια της και αναγνώρισε ο Στ. Ασλανίδης. Βασική διαφορά με αυτές του Σ. Σιβετίδη η αυλόπορτα και η μάντρα του “αρχοντόσπιτου”.
Ανάμεσα Ναυμαχίας Έλλης και Ναυάρχου Βότση, επί της Ναυάρχου Κουντουριώτη δύο κτίσματα που τα είχαμε δει από λίγο πιο μακριά εδώ:
https://archive.saloni.ca/2882
Το κτίριο δεξιά με το σαχνισί και την σημαία στέγαζε τα γραφεία της Κυκλαδικής Εθνικής Ατμοπλοϊας.
Από άλμπουμ δημοπρασίας.
Στα 1910. Βασιλίσσης Όλγας από το σημερινό 53 λίγο πριν την είσοδο της συναγωγής Μπεθ Σαούλ (55), που μάλλον είναι ο προορισμός των περισσότερων περιπατητών. Μπροστά μας στην πάνω μεριά η οδός Κολοκοτρώνη (στο ξέφωτο). Απέναντι η είσοδος στην Βίλα Οσμάν Αλή Μπέη. Κτίστηκε το 1896 στο όνομα της γυναίκας του. Γνωστή σαν πρώην Ορφανοτροφείο Μέλισσα. Κέντρο Βυζαντινών Ερευνών σήμερα. Βασ. Όλγας 36.
Κάτω μεριά μεσολαβεί πλούσια βλάστηση και η είσοδος στη Σχολή Τυφλών, τότε Σχολή Κωνσταντινίδη. Μετά τον τότε λάκκο (οδός Νάαρ) μια από τις ιδιοκτησίες της Χάννα Μοντιάνο, (φώτο στα σχόλια), αμέσως μετά η είσοδος στην έπαυλη Χατζή Αγκιάχ – Τορνιβούκα (κτισμένη πάνω στην σημερινή οδό Καραϊσκάκη).
Ευχάριστη έκπληξη όταν ακόμα εμφανίζονται φωτογραφίες των αρχών του προηγούμενου αιώνα που δεν έχει ακόμα αναγνωριστεί η τοποθεσία τους.
Φωτογράφος ο Ali Eniss, συλλογή Pierre de Gigord. Ο Eniss ήταν ερασιτέχνης φωτογράφος και δραγουμάνος (διερμηνέας) στο τοπικό γερμανικό προξενείο την περίοδο 1900-1912. Έμενε «εξοχές» στην περιοχή της σχολής τυφλών ! Η απόφαση του συλλέκτη Pierre de Gigord να χαρίσει στο Γαλλικό Εβραϊκό Μουσείο αδημοσίευτα αρνητικά από γυάλινες πλάκες του μας άνοιξε τα μάτια σε έναν χαμένο κόσμο και αποτελεί αναπάντεχο δώρο τεκμηρίωσης της ζωής της πόλης στις αρχές του προηγούμενου αιώνα.
Κατοχική στη γωνία Αγ. Δημητρίου με Απ, Παύλου, δεξιά το προξενείο, στέκι λούστρων όπως είχαμε δει κι εδώ: https://archive.saloni.ca/1219.
Διευρυμένη λήψη με το σπίτι αριστερά επί της Αγ. Δημητρίου.
Άλλη, ακόμη παλιότερη φωτογραφία στο σημείο, εδώ: https://archive.saloni.ca/1980
Η εικόνα αποτυπώνει το μέγεθος της καταστροφής στην οδό Εγνατία, στο ύψος της διασταύρωσης με την παλαιά οδό Ναυμαχίας Λήμνου, την επομένη της καταστροφικής πυρκαγιάς του Αυγούστου του 1917.
Η φωτογραφία έχει αντιστραφεί από την αρχική της μορφή, καθώς στην πηγή (chiroubles-plaforet.fr) το φωτογραφικό υλικό παρουσιάζεται αντεστραμμένο.
Με τα τωρινά δεδομένα, ο φωτογράφος στέκεται στο μέσο της οδού Εγνατίας με στραμμένο τον φακό στην Ελένης Σβορώνου.
Στην οδό Εγνατία με στραμμένο τον φακό στην παλαιά οδό Ναυμαχίας Λήμνου, τη σημερινή Ελένης Σβορώνου.
Η συσχέτιση με ένα πανοραμικό πλάνο από το ξενοδοχείο «Μεσερέτ», στη δυτική γωνία των οδών Αντιγονιδών και Εγνατίας, το οποίο είδαμε εδώ: [https://archive.saloni.ca/806]. Υπενθυμίζεται ότι η πρώτη γνωστή απεικόνιση της οδού Ναυμαχίας Λήμνου πάνω από την Εγνατία παρουσιάστηκε εδώ: [https://archive.saloni.ca/3047].
Στις φωτογραφίες προστέθηκαν κάποια στοιχεία τεκμηρίωσης για την ταυτοποίηση.
Οι κίτρινες γραμμές κατά μήκος του τοίχου υποδεικνύουν τις κοινές λεπτομέρειες του ερειπίου. Τα κίτρινα βέλη αποτυπώνουν την οπτική γωνία και την πορεία της λήψης από το ψηλότερο σημείο του ξενοδοχείου, ενώ τα μπλε βέλη δείχνουν την αντίστοιχη οπτική από το επίπεδο της οδού Εγνατίας. Τέλος, η κόκκινη γραμμή ταυτίζει το κτίριο πριν από την πυρκαγιά.
Στην οδό Εγνατία με στραμμένο τον φακό στην παλαιά οδό Ναυμαχίας Λήμνου, τη σημερινή Ελένης Σβορώνου.
Από τον οίκο “Faitatzis” μια φωτογραφία του 1954 από το Φωτο Κεσσίνη. Πίσω από το κυρίως κτίριο, εκεί που στεγάζονται σήμερα το Εργαστηριακό Κέντρο Ευκλείδη, το 14ο Εσπερινό ΕΠΑ.Λ. και το 15ο Ημερήσιο ΕΠΑ.Λ.
Ο Ευκλείδης κτίστηκε επάνω στον εβραϊκό συνοικισμό Καλύβες που προϋπήρχε στον χώρο.
Η έκταση αυτή αγοράστηκε με πόρους του Υπ. Εθν. Οικονομίας και της Αμερικανικής αποστολής στα πλαίσια του σχεδίου Μάρσαλ το 1950 και οι εργασίες άρχισαν 2 χρόνια αργότερα. Το 1981 περιήλθε στο δημόσιο.
Για τον οικισμό καθώς και για το Ανατομείο της Ιατρικής Σχολής, που χρησιμοποίησε το σχολείο του εβρ. οικισμού, εδώ: [https://archive.saloni.ca/2593]
Δύο διαδοχικές λήψεις για να δοθεί η αίσθηση της φωτογραφικής συνέχειας. Ακριβώς μπροστά μας η σημερινή Θεαγένους Χαρίση, δεξιά ανεβαίνει η Κατσιμίδου. Τα δέντρα σκιάζουν την αυλή του Παπάφειου.
Ολοκληρωμένο το συγκρότημα ανάμεσα στους δρόμους Περδίκα, Κατσιμίδου, Παπαναστασίου και Αρχιμήδους
Επάνω δεξιά η ΥΦΑΝΕΤ