Η λαγάνα και κατά συνέπεια οι φούρνοι είχαν την τιμητική τους. Ας τους τιμήσουμε κι εμείς, λοιπόν, με μια -αντιπροσωπευτική αλλά όχι εξαντλητική- συλλογή από γνωστές ως επί το πλείστον φωτογραφίες φούρνων.
Φυσικά, οι ουρές που βλέπουμε είναι από κόσμο που περιμένει να προμηθευτεί απλό ψωμί, αλλά στο κάτω-κάτω σήμερα η λαγάνα είναι κι αυτή σχεδόν ‘κανονικό’ ψωμί, μιας και σπάνια βρίσκει πια κανεις φούρνο που να την παρασκευάζει παραδοσιακά: δηλαδή άζυμη.
Μάρα Νικοπούλου
Facebook:
https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/pfbid02j62LEcL3xB2SJDmdvha98yUZ3ygBkczHVckDs4VuzbCr4fuxwE94LHtRZZDR26ikl
Ο φούρνος του Αβραάμ Κλένκα από τις αυτοχρωμικές φωτογραφίες του Μουσείου Albert Kahn. Ίσως εδώ τα ψωμιά που βλέπουμε να είναι ό,τι πιο κοντινό στην γνήσια άζυμη λαγάνα της παράδοσης.
Ουρά έξω απ' το φούρνο το 1916 [Caudrilliers-από το Liza's Photographic Archive of Greece]
Εγνατία με Μεγ. Αλεξάνδρου.
Στη γνωστή φωτογραφία με τη βρύση του γρύπα, Αγ. Σοφίας με Ολύμπου. Εδώ όμως εστιάζουμε στον φούρνο -σημειωτέον, στην ίδια γωνία υπήρχε φούρνος για πολλές δεκαετίες.
Ο φούρνος του Μεϊμάρογλου με διαφορά πολλών δεκαετιών – η φωτό δεξιά του Σωκράτη Ιορδανίδη.
Ουρά για ψωμί στην Αγ. Σοφίας στο ύψος της Βλαχάβα.
Στο ισόγειο του διατηρητέου της γωνίας Αγ. Σοφίας με Θεοφίλου.
Teresa Vitali:
Ο φούρνος του κυρίου Βασίλη
Νίκος Μουρατίδης:
Στην άκρη δεξιά της φωτογραφίας διακρίνεται στην οδό Θεοφίλου η είσοδος του περιώνυμου τσαγκαράδικου Πτωχίδη.
Στη συμβολή των οδών με τα πολλά ονόματα -τώρα Ολυμπιάδος με Αμφιλοχίας, κάποτε Αθηνάς με πρώην Πρ. Ηλία. [φωτό: Σωκράτη Ιορδανίδη]
Στην Αλκινόου, το 1982, σε φωτογραφία του Πλάτωνα Κλεανθίδη.