Αεροφωτογραφία της Αγ. Δημητρίου στα μέσα της δεκαετίας του 1960
Αυτή η αεροφωτογραφία από το Αρχείο Μουτσόπουλου, τραβηγμένη στα μέσα της δεκαετίας του 1960, δείχνει κατά κάποιο τρόπο τα ανατολικά όρια της πυρίκαυστου.
Εκεί που κάποτε έβλεπες από τη μια «τα καμένα» στη φωτιά του 1917 (και αργότερα την ‘μεσοπολεμική’ Θεσσαλονίκη), και από την άλλη την παλιά πόλη, εδώ βλέπεις τον τρόπο που η συνέχεια της εφαρμογής του νέου ρυμοτομικού και η αντιπαροχή καταπίνει την παλιά πόλη.
Στο βόρειο πεζοδρόμιο της Αγίου Δημητρίου, ανάμεσα στις νέες πολυκατοικίες, υπάρχουν ακόμα μερικά παλιά σπίτια που θα αντικατασταθούν τα αμέσως επόμενα χρόνια. Απέναντι, η σειρά των νέων πολυκατοικιών οριοθετεί αυτό που ξέρουμε τώρα ως νότιο πεζοδρόμιο της οδού. Όλα τα παλιά σπίτια που συνυπάρχουν ακόμα μπροστά τους θα τα εξαφανίσει η διαπλάτυνση.
Η Αγίου Δημητρίου φάρδυνε προς τα νότια για να μην επηρεαστεί ο Άγιος Δημήτριος και το Διοικητήριο. Το Διοικητήριο καθόρισε και τα όρια της Κασσάνδρου που, αντίθετα, φάρδυνε προς τα πάνω, τρώγοντας την πρώτη σειρά των σπιτιών του βόρειου πεζοδρομίου.
Την εποχή της αεροφωτογραφίας, στα εσωτερικά των οικοδομικών τετραγώνων υπήρχαν ακόμα δείγματα της οθωμανικής Θεσσαλονίκης, ενώ η ανοικοδόμηση δεν είχε φτάσει στην Ολυμπιάδος -που τότε λεγόταν Αθηνάς.
Σ’ ένα αντίστοιχο πλάνο σήμερα, μέχρι και το σχολείο «του Μάνιου» -που στα 60ς ξεχωρίζει τεράστιο στη συμβολή Θεοτοκοπούλου με νυν Ολυμπιάδος- κρύβεται από τις πολυκατοικίες.