Φωτογραφία τραβηγμένη λίγο πριν την συμβολή της Μπουμπουλίνας με την οδό Χαβρίου, η οποία διέρχεται προς τα αριστερά μπροστά από την λευκή οικία στο κέντρο (βλ. αναφορά στο συγκεκριμένο σημείο στην ανάρτηση https://archive.saloni.ca/332). Όμορφες λεπτομέρειες του ανοιχτού παραθύρου του ξύλινου σαχνισιού, το οποίο στην αυτοχρωμική φωτογραφία του Léon Busy αργότερα το 1918 εμφανίζεται να είναι συντηρημένο.
Πανοραμική φωτογραφία του γάλλου φωτογράφου Paul Dubray κατά την διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, η οποία προέρχεται από το ψηφιακό αρχειακό αποθετήριο του http://imagesdefense.gouv.fr με Κωδ. SPA 77 T 3454.
Ioannis Dionisopoylos
Η πρώτη pub ήταν ο Δον Κιχώτης του Μπούφη σε διακόσμηση Ηρακλή Δούκα 1976 στην Μορκεντάου , αλλά πριν υπήρχε η Pub Fox του Πίμπα στην Χρυσοστόμου Σμύρνης.
Chris Stamidis
Banal 1978. Φωτογραφία Ηρακλής Δούκας ό ιδιοκτήτης του Banal.
Chris Stamidis
Flou αρχές δεκαετίας του 80. Φωτογραφία Στέργιος Τσιούμας.
Chris Stamidis
Λίγα χρόνια αργότερα λειτούργησε στον ίδιο χώρο (Banal) τό cafe bar Εντασις. Φωτό Ηρακλής Δούκας.
Η έδρα τους μπροστά στο Βασιλικό Θέατρο. Πάρκαραν και όπου αλλού ήθελαν. Μια αλλόκοτη πόλη στο μεταίχμιο ριζικών πληθυσμιακών και ρυμοτομικών μεταβολών.
Οι “προνομιούχοι τουρίστες” πιλότοι. Συνέχεια της προηγούμενης ανάρτησης.
Κάποιοι προνομιούχοι είδαν την πόλη από ψηλά, όταν ακόμη δεν είχε ευθείες και τσιμεντένιες βόλτες αλλά φυσικούς κολπίσκους, ακρωτήρια, ιδιωτικές μικρές μαρίνες, αλλά και κάποια μπεν μιξτ.
Η λήψη είναι φυσικά κατοχική, ξεχωρίζει στο ακρωτήρι η βίλα Τορνιβούκα με το κρεμμύδι από πάνω σαν τρούλο, εκεί που σήμερα η Καραϊσκάκη συναντά την παραλιακή Μεγ. Αλεξάνδρου, πριν τον Κήπο των Εξοχών.
Αριστερά η ευθεία της παλιάς παραλίας τελειώνει στον Λ. Πύργο. Από κει και πέρα άρχιζε η ομορφιά.
To γνωστό μας πλέον δίδυμο, ανεβαίνει την ανηφορική οδό Ιφικράτους, λίγο πριν την συμβολή της με την λιθόστρωτη οδό Ακροπόλεως τον χειμώνα του 1943 με 1944. Το 1ο μέρος του σετ των τριών φωτογραφιών του Erich Rinka, με θέμα την πορεία του φορτωμένου γαϊδουράκου επί της οδού Ακροπόλεως. Το άσπρο κτήριο στα αριστερά υπήρχε μέχρι κάποια στιγμή της δεκαετίας του 1980.
Η φωτογραφία προέρχεται από το αρχείο της Deutsche Fotothek με Κωδ. 71940104, ταξινομημένη ως Λήμνος.
Λεπτομέρειες συσχέτισης του σημείου της Ιφικράτους, βάσει της μεσαίας φωτογραφίας, τραβηγμένης την δεκαετία του 1980, η οποία προέρχεται από διπλωματική εργασία (αρχείο Κώστα Παπαγιάννη). Στα αριστερά η γωνία Ιφικράτους και Ακροπόλεως σήμερα, με το γωνιακό κτήριο 3) να έχει υποστεί σοβαρές ζημιές πρόσφατα από πυρκαγιά.
1910 – 1911. Ο Λευκός Πύργος ασβεστώνεται τακτικά λόγω της επικείμενης επίσκεψης του Σουλτάνου το 1911. Το οκταγωνικό περιτείχισμα του Λευκού Πύργου με τους τρεις πυργίσκους αρχίζει να κατεδαφίζεται. Εδώ βλέπουμε την καταστροφή του επάνω πυργίσκου. Έδωσε στην Λεωφόρο Νίκης διαπλάτυνση αρκετών μέτρων.
Η ριζική αλλαγή για την συνοικία των Εξοχών είχε ξεκινήσει το 1905 όταν μπαζώθηκε ο όρμος ανατολικά. Δημιουργείται η Πλατεία Προόδου με τον Κήπο του Λευκού Πύργου. Θρυλικός πολυχώρος διασκέδασης, επίκεντρο κοσμικής και πολιτικής δράσης, ξεκίνησε να λειτουργεί το 1907. Άκρη δεξιά, το νέο τότε κτίριο, του Γ΄ΣΣ.
Φωτογραφία του Erich Rinka, τον χειμώνα του 1943 με 1944, από το αρχείο της Deutsche Fotothek με Κωδ. 71940101, ταξινομημένη ως Λήμνος. 2ο μέρος ενός σετ τριών φωτογραφιών, με τον φωτογράφο να παρακολουθεί συνεχόμενα με τον φακό του ένα θέμα της καθημερινότητας.
Φωτογραφία αναφοράς του 1920. Από τον μιναρέ της Ροτόντας. Μπροστά μας ο Άγιος Υπάτιος, Δεξιά η Εγνατία. Η Εθνικής Αμύνης κατεβαίνει προς τον Λ. Πύργο.
Παραγκούπολη μέχρι εκεί που πιάνει το μάτι μας ανατολικά. Ούτε ΧΑΝΘ, ούτε ΔΕΘ. Σημαντική οδός η Δεσπεραί. Η πόλη γλείφει τις πληγές της μετά από τα αλλεπάλληλα κτυπήματα (πυρκαγιά, πρόσφυγες). Σπάνιες οι πανοραμικές φωτογραφίες της εποχής.
Συλλέκτης ο Nicholas Catsimpoolas, Boston Public Library.