Saloni.ca Archive

Ομαδα ερευνας για την παλια Θεσσαλονικη

Λήψη του Paul Fils το 1917 σύμφωνα με την πηγή με θέμα τα τείχη.

Η Στέργιου Πολυδώρου εκτείνεται παράλληλα και κατά μήκος του νότιου τείχους στο εσωτερικό της Ακρόπολης από τον Πύργο του Λαπαρδά ως την Πορτάρα στη σημερινή Πλατεία των Αγίων Αναργύρων. Ο φωτογράφος βρίσκεται δυτικά της οδού Παλληκαρίδη, κοντά στο ύψος της Πύλης του Πύρρου (Γ. Βελένης – Τα τείχη της Θεσσαλονίκης). Στη φωτογραφία διακρίνουμε επτά πύργους οι οποίοι επιβιώνουν μέχρι σήμερα και αριστερά, μία πέτρινη κατασκευή που δεν μοιάζει με κατοικία. Η χρήση της γεννά ένα ερώτημα. Επίσης, παρατηρούμε κάποιες πέτρινες περιφράξεις που οδηγούν κάθετα από τη Στέργιου Πολυδώρου προς τα τείχη και πιθανολογούμε ότι αυτές παλιότερα αποτελούσαν όρια αυτοτελών ιδιοκτησιών τα οποία απαλλοτριώθηκαν για τη διάνοιξη της οδού, την κατασκευή του πάρκου και την ανάδειξη των μνημειωδών τειχών.

Στάθης Ασλανίδης

Facebook: https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/pfbid0gaQnypsAejkBzu6tncZiCk7n9DSZuZoFbiJoYvWGKrk4i7azFQtWcKmdTzNrUzL9l

https://imagesdefense.gouv.fr/fr/salonique-les-remparts-legende-d-origine-3.html?fbclid=IwAR1aiImzb1Eh8UesbfjkXZkV6aGopxIbNCbIfTKxMJyMkboGUdT2NBjtOH4

Κωδικός τεκμηρίου: SPA 137K 7988

Η οδός Στέργιου Πολυδώρου το 1917.

Στον κίτρινο κύκλο η θέση του φωτογράφου και το βέλος, η κατεύθυνση της λήψης.

Διώροφο ιδιοκτησίας Σ. Χατζηβασιλείου, στην Αρχαιολογικού Μουσείου 5. Οικοδομήθηκε το 1931, με σχέδια του αρχιτέκτονα Λέανδρου Ι. Ζωΐδη (1900-1965).

Η φωτογραφία, πιθανότατα, είναι της δεκαετίας του 1930.

Νίκανδρος Καστανίδης

Facebook: https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/pfbid082Nxf78hivnZEV4onWcYXoEbFFzU7guauaXF4abP2nDe4yMw22LHMW4rg6N6VCtfl

Έτος κατασκευής 1948, Σταγείρων 13 & Πάροδος Σταγείρων, Άνω Πόλη, Θεσσαλονίκη (ασπρόμαυρη φώτο Πλάτων Κλεανθίδης 1982, έγχρωμες φώτο Πλάτων Κλεανθίδης 2023)

Ανεβαίνοντας την οδό Ακροπόλεως συναντάς ένα γραφικό σημείο με έναν πλάτανο που από κάτω έχει μια μαρμάρινη οθωμανική βρύση του 1910: την «Κόκκινη Βρύση της Ναμίκα Χανίμ». (https://archive.saloni.ca/2102). Σ’ εκείνο το σημείο είναι η αρχή της οδού Σταγείρων, ένα ανηφορικό στενάκι που μόλις αρχίζεις να το σκαρφαλώνεις βρίσκεις την πάροδο της με πολλά όμορφα σκαλάκια και εντυπωσιάζεσαι από τον κόκκινο όγκο του «Τούβλινου σπιτιού» (https://archive.saloni.ca/2092). Εκ πρώτης όψεως σου δίνει την εντύπωση ότι ήταν κάτι πρόχειρο που έμεινε ασοβάτιστο, αλλά αν το προσέξεις στις λεπτομέρειες είναι ένα στολίδι. Οι εξώστες, η ταράτσα, τα κάγκελα, τα παράθυρα, η πόρτα της αυλής ακόμη και η χρονολογία κατασκευής. Σε μεταφέρει σε άλλες εποχές. Το ωραιότερο όμως από όλα είναι η θέα από την αυλή και τους εξώστες της πρόσοψης. Η απόλυτη ομορφιά της Θεσσαλονίκης και του Θερμαϊκού. Σε κάποια άλλη χώρα αν δεν ήταν Μουσείο, θα ήταν ένα ξενοδοχείο μπουτίκ ή εστιατόριο πολυτελείας.

Πλάτων Κλεανθίδης

Facebook: https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/pfbid0u2cM5544gdPZ5EYvHdoBCFLuTso54QDLwaaXnz5SZmQxoUduGjYPfT1PJrHpJg66l

Δύο φωτογραφίες της πλατείας Αριστοτέλους, μια από τις αρχές και μια από τα τέλη της δεκαετίας του 1950

Νίκανδρος Καστανίδης

Facebook: https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/pfbid0KHM31d46c6TDSvHySgXM4rPXb5ncoKbeND9nLPCKSKTHyjWq5tnHVih5cX6Z2P3zl

Από τον Σπύρο Αλευρόπουλο

Facebook: https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/pfbid0wsjcSGaCYNx3kzx3Yd4xybhG27YoH6y2d8NgtDWWafZSpFv4GZcfPtHKa7rkBAiXl

Ο κινηματογράφος το 1952 σε ανάρτηση της Persa Spandagos στην ομάδα “Κάποτε στη Νεάπολη...” https://www.facebook.com/groups/kapoteneapoli/posts/960096487492849/

Σύμφωνα με το blog http://cinemahellas.blogspot.com/2012/09/blog-post_3153.html ξεκίνησε την λειτουργία του το 1950

Στις 11 Ιουλίου του 1963 το μεσημέρι ο Ηλίας Πετρόπουλος βρισκόταν στην Λαγκαδά μπροστά στο θερινό σινεμά ¨Ναπολιτάνα” και φωτογράφιζε ένα ατύχημα. Από το βιβλίο του “Old Salonica”

Το ίδιο ατύχημα στην εφημερίδα Μακεδονία

Το πρόγραμμα εκείνης της ημέρας

Η τελευταία καταχώριση στην Μακεδονία τον Σεπτέμβριο του 1974

Δίπλα, στην άλλη γωνία το χαμηλό σπίτι που υπάρχει ακόμα, το συνεργείο Πετρίδη (που ήταν ιδιοκτήτης του σινεμά Δάφνη) Ανάρτηση Χριστίνας Τάτη στην ομάδα “Κάποτε στη Νεάπολη...” https://www.facebook.com/groups/kapoteneapoli/posts/1799842900184866

Σύγχρονη λήψη του Google

Τα ξενοδοχεία “Προύσσα” και “Νέα Υόρκη”. Εγνατίας 35 και 37 αντίστοιχα.

Σπύρος Αλευρόπουλος

Facebook: https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/pfbid0748rWjSmcbp1HnS8k3syYDwWLAscqWA8j8t8j2vKYfY3SV6AT9t8J1w7MBKQrSfkl

Στην χαμηλής ανάλυσης φωτογραφία μετά βίας μπορούμε να διακρίνουμε τα ονόματά τους δεξιά.

Οι διευθύνσεις των ξενοδοχείων από τον Οδηγό Βορείου Ελλάδος του 1964, σε λειτουργία τότε ακόμη.

Εδώ αριστερά προπολεμικά

Η βινιέτα του ξενοδοχείου Νέα Υόρκη για τις αποσκευές των επισκεπτών

Το ξενοδοχείο Νέα Υόρκη στα μέσα της δεκαετίας 1950. Δίπλα του δεξιά η κλινική Κούφα ισοϋψής. Από αυτήν την οικοδομική φάση του κτηρίου στον αριθμό 39 εγώ τουλάχιστον δεν γνωρίζω καμία λήψη.

Η φωτογραφία από το βιβλίο του Βασ.Κολώνα “Εκατό χρόνια φιλοξενίας: Τα ξενοδοχεία της Θεσσαλονίκης (1914-2014)”

Στην κατοχική λήψη το 39 (μετέπειτα κλινική Κούφα) φαίνεται να είναι απλώς με τον όροφο που είχε προστεθεί προπολεμικά. Και έπειτα κατά σειρά προς τα δεξιά Η “Νέα Υόρκη” και η “Προύσσα”

Σήμερα στη θέση τους πολυκατοικίες με γραφεία

Λήψη του Erich Rinka. Στην άνω πόλη από τη συμβολή Μουσών με Μωρεας χρονολογημένη το 1943/44 από την πηγή. Απέναντι βλέπουμε τμήμα της Ακροπόλεως που έχει ρυμοτομηθεί για τη διάνοιξη της οδού. Ψηλά διακρίνουμε το ηγουμενείο της Μονής Βλατάδων, μέρος της νότιας εισόδου και τμήμα του τρούλου από το καθολικό του ναού.

Στάθης Ασλανίδης

Facebook: https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/pfbid08zqjZtLBh9moUxip17heUz4jx52tp78B27x5Ty4y4s9jUpxHykaZQAaipNDMJxurl

Πηγή: https://www.deutschefotothek.de/documents/obj/71940110

Κωδικός τεκμηρίου: bzer-a0000002_006

Κάποια σημεία διατηρούνται αναλλοίωτα στον χρόνο.

Δίπλα στο Βιέννη, το ξενοδοχείο ΜΕΓΑ. Εγνατίας 6 σήμερα, γωνία με Τανταλίδη. Όπως αναφέρει ο Βασ. Κολώνας στο βιβλίο του “Εκατό χρόνια φιλοξενίας: Τα ξενοδοχεία της Θεσσαλονίκης (1914-2014)“, για το οικόπεδο είχε εκδοθεί άδεια ανέγερσης καπναποθήκης (ιδιοκτησίας Τορνιβούκα) το 1924, η οποία δεν υλοποιήθηκε.

Σπύρος Αλευρόπουλος

Facebook: https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/pfbid0263p7iAm3ssCswtaFpxfySEaC7ApfbQG2UHVj8YdbRkHpTUNdrRHQXE8eupP6RwsSl

Μέγα ξενοδοχείο (Grand Hotel) προφανώς για να θυμίζει το συνονόματό του ξενοδοχείο που καταστράφηκε στην πυρκαγιά του 1917.

Η φωτογραφία από το βιβλίο του Βασ.Κολώνα “Εκατό χρόνια φιλοξενίας: Τα ξενοδοχεία της Θεσσαλονίκης (1914-2014)”

Τοποθετημένο δίπλα στο Βιέννη κρύφτηκε στις πολλές λήψεις που έχουμε από την Εγνατία. Ελάχιστα φωτογραφημένο.

Αντίθετα σήμερα το Βιέννη έχει κρυφτεί ανάμεσα στις θηριώδεις πολυκατοικίες.

Στους στρατώνες του πεδίου του Άρεως. Έργο του Vitaliano Poselli

Από τον Νίκανδρο Καστανίδη

Facebook: https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/pfbid02zNDUwJ54dL1hWyNqmHXTNVrwgsfpJz9FxzDqt4j4ZBSDwJ611sVReMuexPXZgdK3l

από τον Σπύρο Αλευρόπουλο

Facebook: https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/pfbid02UWMxRPV2YRSnvJjR8e1dogyqNtNpFNfJU6yiXiXhGS4Ah9czSYwzNuYDxDYbpQzdl

Μεσοπολεμική

Τον Ιούλιο του 1929 είναι έτοιμο, διατίθεται ακόμη και για κλινική ή κατοικίες. Διεύθυνση Μπακιρτζή, Βαλαβάνη.

Το 1930 αναφέρεται ως Μέγαρο Νάστου και νοικιάζεται κατάστημα καθώς και υπόγειο 480 τ.μ.

Επί Κατοχής από το Βιέννη

Το 1961 έχει σταματήσει να λειτουργεί ως ξενοδοχείο, διατίθεται προς πώληση με επισήμανση ότι μπορούν να κτιστούν 4 ακόμη όροφοι.

Αυτές είναι οι τελευταίες απεικονίσεις του παλιού ξενοδοχείου

Το 1965 είναι σχεδόν περατωμένη η οικοδομή, νοικιάζεται προνομιακός χώρος για διαφημιστικές πινακίδες.

Και πραγματικά ήταν προνομιακός. Το τυφλό τμήμα της οικοδομής έτσι εξηγείται. Θα μπορούσαν να είναι προνομιακά ανοίγματα της πολυκατοικίας, δεν είναι. Επίσης, όπως βλέπουμε, κτίστηκαν παραπάνω από 4 επιπλέον ορόφους

Σήμερα έχει εκσυγχρονιστεί η όψη της πολυκατοικίας.