Κεραμοποιεία Αλλατίνι στην Χαριλάου
Κεραμοποιεία Αλλατίνι. Ξαναχτίστηκαν το 1939 στην Χαριλάου, μετά την Νέα Ελβετία. Το 1972 έκλεισαν οριστικά. Τα 88 του στρέμματα πρόσφατα ανακοινώθηκαν σαν χώρος κατασκευής ουρανοξύστη !
Παλιό Κεραμοποιείο Αλλατίνι στην Ανδρούτσου
Παλιό Κεραμοποιείο Αλλατίνι. Οδός Ανδρούτσου γωνία με την ανατολική όχθη του χειμάρρου του Κυβερνείου (σήμερα Κοσμά Αιτωλού). Το ρεπορτάζ της πυρκαγιάς του 1936. Ξεκίνησε να λειτουργεί το 1880 σε χώρο παλιότερου μικρού κεραμουργείου ιδρυμένου το 1848. Καταστράφηκε από πυρκαγιά στις 21 Σεπτεμβρίου του 1936. Ξαναχτίστηκε το 1939 στη Νέα Ελβετία μέχρι το 1972. Τα 88 στρέμματα που καταλαμβάνει είναι έτοιμα για τις συνηθισμένες στην πόλη σκανδαλώδεις συμβάσεις.
Κεραμοποιείο Αλλατίνι. Ξεκίνησε να λειτουργεί το 1880 σε χώρο παλιότερου μικρού κεραμουργείου ιδρυμένου το 1848.
Κεραμοποιείο Αλλατίνι. Η πυρκαγιά στις 21 Σεπτεμβρίου του 1936.
Το ρεπορτάζ της “Μακεδονίας”
Ρεπορτάζ της “Μακεδονίας” μέρος 2ο.
Τα ερείπια του Κεραμοποιείου Αλλατίνι μετά την πυρκαγιά
1916. Παλιό Κεραμοποιείο Αλλατίνι.
Άγημα Ρώσων στρατιωτών στην πλατεία Βαρδαρίου
Άγημα Ρώσων στρατιωτών παρελαύνει στην πλατεία Βαρδαρίου ανεβαίνοντας στην οδό Λαγκαδά τον Αύγουστο του 1916.
Το ενδιαφέρον στοιχείο της φωτογραφίας είναι, ότι μας παρέχει μια κοντινή οπτική των οικιών που βρισκόταν στην απέναντι γωνία των οδών Εγνατίας και 26ης Οκτωβρίου. Στα δεξιά πίσω από το δέντρο το ξενοδοχείο “Κωνσταντινούπολις”. Το ίδιο ακριβώς πολυφωτογραφημένο Ρωσικό άγημα το είχαμε δει πάλι, στιγμές νωρίτερα στην διασταύρωση των οδών Εγνατίας και Ιπποκράτους (βλ. ανάρτηση https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/pfbid09xn9dSWtiYcz7pgSZDPmmkJi4pxERFUVXDPkjYWsgMJDrThf6GPVuuRhukKdfMq4l) καθώς και στιγμές μετά στην άνοδο της Λαγκαδά. Η φωτογραφία τραβηγμένη από τον Γάλλο φωτογράφο Prouho με Κωδ. SPA 64 K 3832 προέρχεται από τα Γαλλικά Αρχεία imagesdefense.gouv.fr.
Αλέξανδρος Σαββόπουλος
Τα σημεία συσχέτισης των δύο κτηρίων στην γωνία των οδών Εγνατίας και 26ης Οκτωβρίου με βάση απόσπασμα αεροφωτογραφίας της πλατείας Βαρδαρίου, που περιλαμβάνεται στο βιβλίο της Αλέκας Γερολύμπου.
Ένα κατάστημα Νεωτερισμών στα Διαβατά
Το κατάστημα Νεωτερισμών και Υφασμάτων «Λαϊκή Αγορά » του Ιωάννη Αβραμίδη στα Διαβατά γύρω στο 1960. Με την επισήμανση του εγγονού του Πατρός Πολύκαρπου Κοτσασαρλόγλου, το πρώτο κατάστημα του Ι. Αβραμίδη τοποθετείται στην οδό Βασιλέως Κωνσταντίνου 37 στα Διαβατά.
Η φωτογραφία προέρχεται από την ανάρτηση του κ. Χρύσανθου Τσομπάνογλου στην ομάδα «Αναμνήσεις από τα Διαβατά και Μαγνησία».
Αλέξανδρος Σαββόπουλος
Παπάφειο. Η είσοδος και η γύρω περιοχή
Μετά τον περίβολο του ορφανοτροφείου δεκάδες παϊτόνια σε στάση “ταξί”.
Σύγχρονη λήψη (2022) από διπλανό σημείο. Δεξιά η είσοδος του Ορφανοτροφείου.
Στην Λεωφόρο Νίκης τα κτίσματα της νηματουργίας Saias/Sides
Λεωφόρος Νίκης στα δυτικά των χαρακτηριστικών μικρών κτισμάτων της νηματουργίας Saias/Sides γύρω στο 1908-1909 που φαίνονται στην δεξιά άκρη (βλ. ανάρτηση https://archive.saloni.ca/1355).
Το πλοιάριο με Αρ. 23 υποθέτω ότι είναι της οθωμανικής ναυτιλιακής Şirket-i Hayriye-i Hamidiye, η οποία είχε βραχύβια παρουσία στην Θεσσαλονίκη. Τα πλοιάρια της ως φέρρυ-μποτ, εκτελούσαν δρομολόγια κατά μήκος της παραλίας στην διαδρομή Μπεστσινάρ-Μύλοι Αλλατίνη.
Η φωτογραφία του Ali Eniss, περιλαμβάνεται στην συλλογή Pierre de Gigord, στην έκθεση “Salonique Jerusalem des Balkans” που παρουσιάζεται στο Musée D'art et d'histoire du Judaïsme στο Παρίσι.
Αλέξανδρος Σαββόπουλος
Το Ξενοδοχείο “Εξέλσιορ”
Το Ξενοδοχείο “Εξέλσιορ” σε κάρτα των τελών της δεκαετίας του 1920. Το κτήριο διατηρείται μέχρι σήμερα στην γωνία των οδών Μητροπόλεως και Κομνηνών.
Η οικοδομική άδειά του, εκδίδεται με μελέτη των μηχανικών Ελί Χασσίδ-Φερνάντεζ και Ζοζέφ Πλεϋμπέρ, στο όνομα του Ασέρ Ματαλών (βλ. www.salonikajewisharchitecture.com ). Στο φάκελο του οικοπέδου σώζονται προσχέδια με μολύβι, από άγνωστο γαλλομαθή μηχανικό, τα οποία προβλέπουν την διαμόρφωση δύο (2) διαμερισμάτων ανά όροφο. Τον Γενάρη του 1925 την μελέτη του οικοπέδου αναλαμβάνουν οι Ελί Χασσίδ-Φερνάντεζ και Ζοζέφ Πλεϋμπέρ, οι οποίοι μελετούν την κατασκευή ενός ξενοδοχείου. Το κτίριο λειτουργεί ως ξενοδοχείο ήδη, όταν στις 6 Οκτωβρίου 1927 το Γραφείο Σχεδίου Πόλης ειδοποιεί τον ενοικιαστή-διευθυντή του Ξενοδοχείου Α. Χατζή-Τσώμο για άμεση κατεδάφιση του ξύλινου παραπήγματος (ανθώνας) στην ταράτσα. Διακρίνονται στην κάρτα δύο μαγαζιά στο ισόγειο. Το ένα από αυτά αναγνωρίζεται.
Αλέξανδρος Σαββόπουλος
Ι. Θεμενακης – Αγγλικόν Εμπορορραφείον
Από διαφήμιση εποχής που είχαμε δει εδώ: https://www.facebook.com/photo?fbid=718126780361963&set=a.465862328921744
Και από την συλλογή του Βαγγέλη Καβάλα μια ματιά στην βιτρίνα του.
Περιοχή του σημερινού Δημαρχείου το 1918
Στην αρχή της οδού Μ. Ανδρόνικου γωνία με την τότε Βασ. Γεωργίου (σήμερα 30ης Οκτωβρίου).
Στέρνα στην βάση αρχαίας σαρκοφάγου τροφοδοτείται από τουλούμπα. Από πίσω αφίσα του θεάτρου “Πάνθεον” διαφημίζει παραστάσεις ιταλικής όπερας. “Τροβατόρε” και “Τραβιάτα” του Βέρντι.
Απέναντι ότι απέμεινε από την Οικία Χουσεΐν πασά που κάηκε το 1917 από ατύχημα. Εδώ η Οικία Χουσεΐν πασά πριν την πυρκαγιά https://www.facebook.com/photo/?fbid=686712816836693&set=a.465862328921744
Καραβάν Σαράϊ (Παλιό Δημαρχείο)
Βενιζέλου δίπλα στο Χάμζα Μπέη (Αλκαζάρ). Από τα βυζαντινά χρόνια πανδοχείο, αργότερα οθωμανικό χάνι. 14 φωτογραφίες σε σχετική χρονική αλληλουχία.
Το 1924 κτίζεται πάνω στα ερείπια του ισόγεια οικοδομή. Τα αρχικά σχέδια ήταν του αρχιτέκτονα Μαρίνου Δελαδέτσιμα. Προϋπόθεση που τέθηκε ήταν να διαφυλαχτούν άθικτα και ορατά τα σωζόμενα ερείπια. 1932 εκδόθηκε άδεια προσθήκης σε όλο το οικόπεδο. Έτσι καταστρέφεται ο τι είχε διασωθεί. Οι ιδιοκτήτες παίρνουν άδεια επέκτασης 3 ορόφων γεγονός που προκάλεσε αντιδράσεις. Αποτέλεσμα, παρέμενε ημιτελές για τουλάχιστον 20 χρόνια. Άδειο και μισοτελειωμένο αποτέλεσε καταφύγιο για πολλές οικογένειες στην διάρκεια του Εμφυλίου.
Το 1958 νοικιάστηκε από τον Δήμο, λίγα χρόνια νωρίτερα είχε ολοκληρωθεί η κατασκευή του. Το 1983 το κτίριο κρίθηκε διατηρητέο. Στέγασε το Δημαρχείο Θεσσαλονίκης μέχρι το 2009. Σήμερα το μεγαλύτερο μέρος του κτιρίου είναι άδειο. Το ισόγειο στεγάζει κάποια εμπορικά και η πίσω πλευρά μικρές επιχειρήσεις. Στο υπόγειο στεγάζεται παρκινγκ.
Όλως παραδόξως έλειπε από τον διαδραστικό μας χάρτη.
Καραβάν Σαράϊ το 1916. Τα απομεινάρια του πριν την πυρκαγιά.
Κοντά στη γωνία Βαμβακά με Ρέμπελου. 1920 περίπου.
Προς την Ίωνος Δραγούμη, μπροστά μας η Εγνατία. 1920.
Βενιζέλου. Αρχίζει το κτίσιμο. 1924.
Καραβάν Σαράϊ πριν το πανοσήκωμα. Το 1924 κτίζεται η ισόγεια οικοδομή Βενιζέλου και Βαμβακά. Προϋπόθεση να διαφυλάξουν άθικτα, και ορατά τα σωζόμενα ερείπια.
Εδώ βλέπουμε στο βάθος την οθόνη του θερινού κινηματογράφου που λειτουργούσε πάνω από το τότε μονώροφο κτίριο. Ο βραχύβιος θερινός Κινηματογράφος “Καραβάν Σαράϊ “
Το 1932 εκδόθηκε άδεια προσθήκης 3 ορόφων σε όλο το οικόπεδο έτσι καταστρέφονται όλα τα ορατά και μη ερείπια.
1960 περίπου. Το 1958 νοικιάστηκε από τον Δήμο. Λίγα χρόνια νωρίτερα είχε ολοκληρωθεί η κατασκευή του. Το 1983 το κτίριο κρίθηκε διατηρητέο. Στέγασε το Δημαρχείο Θεσσαλονίκης μέχρι το 2009.
Η είσοδος του παλιού Δημαρχείου επί της Βενιζέλου με την ταβέρνα “Πεταλούδα” δεξιά της.
Η πελατεία των λούστρων δεδομένη. Βενιζέλου πριν το παλιό Δημαρχείο-Καραβάν Σαράϊ.
Το υπόγειο παρκινγκ του πρώην δημαρχείου.
Πρόσοψη του παλιού Δημαρχείου προς την Εγνατία.
Ρετρό φωτεινή επιγραφή “Μαλαματίνα” πάνω από το τότε Δημαρχείο.
Καραβάν Σαράϊ (Παλιό Δημαρχείο) πίσω. Μπροστά του το Χάμζα Μπέη (Αλκαζάρ).
Μεγάλο Καραβάν Σαράϊ, αποτύπωση. Πιθανή όψη του όταν λειτουργούσε σαν χάνι.
Καμάρα. 1913. Fred Boissonnas
Εξαιρετικής ευκρίνειας φωτογραφία “εις τα εξ ων συνετέθη”. Λεπτομέρειες των γλυπτών της αψίδας που σήμερα έχουν χαθεί. MOMus