Ομαδα ερευνας για την παλια Θεσσαλονικη
Ο Μπόγιας. 2 αδέσποτα σκυλούδια μέσα στην κλούβα σε στωική στάση. Η απόχη πάνω από το αμάξι ... τέλη δεκαετίας του 20.
Πιθανότερα Θεσσαλονίκη. Η εξοχική τοποθεσία δεν έχει αναγνωριστεί ακόμα. Μπορεί κάπου στο Ντεπό. Το Λυσσιατρείο από το 1925 ήταν δίπλα στο Νοσοκομείο “Άγιος Δημήτριος”
Το Δημόσιο Λυσσιατρείο, δίπλα στο Νοσοκομείο “Άγιος Δημήτριος”
To 1928. Για γέλια και για κλάματα. Διασκέδασα πολύ διαβάζοντας αυτό το άρθρο. Αφορά την επέκταση του τραμ το 1928. Τότε είχε φτάσει μέχρι το Ιπποκράτειο. Οι κεντρικές γραμμές είχαν τροποποιηθεί λόγω του Νέου Σχεδίου Πόλης. Στην ουσία χιλιομετρικά ήταν λίγο μεγαλύτερο από αυτό της Οθωμανικής Περιόδου.
Μεταφέρετε τις υποσχέσεις των κυβερνήσεων για το ΤΡΑΜ στο σήμερα για το ΜΕΤΡΟ και ΜΠΙΓΚΟ. ΔΕΝ έγινε τίποτα. 1928 διαφημίζεται, αλλά μόνο από το 1952 μέχρι το 1957 έφτασε Χαριλάου (για να ξηλωθεί). Εδώ περιμένουμε ακόμα την Κεντρική Γραμμή. Μας δουλεύουν κανονικά.
Δ.Μ.
Το περίπτερο πίσω βρίσκεται στην γωνία με την οδό Καρόλου Ντηλ. Τσιμισκή. Μπροστά στον τότε κινηματογράφο Τιτάνια. 1950
Έξυπνη διαφήμιση της ταινίας “Κλέφτης Ποδηλάτων”, Ladri di biciclette, 1948, του Vittorio De Sica. Στο βάθος κοντά στην Πλατεία Αριστοτέλους το τραμ.
Η πρώτη εγχείρηση αλλαγής φύλου στην Ελλάδα έγινε στην Θεσσαλονίκη. Γιατροί ήταν οι Νεδέλκος, Βαλάση και Αριστείδου. Το σχετικό πλήρες ρεπορτάζ της εφημερίδας “Μακεδονία”. 22 Οκτωβρίου 1938.
Η “έρευνα” ως τώρα, έλεγε πως πρώτη εγχείρηση αλλαγής φύλου έγινε το 1951 στο Μαιευτήριο “Αλεξάνδρα” στην Αθήνα. Άρα βγάζουμε είδηση.
Δ.Μ.
Κτίστηκε από τον Γ. Μανούσο το 1924. Αρχικά ιδιοκτησία του καπνοβιομήχανου Γ. Πανά. Το 1936 φιλοξενούσε το Ελληνοαμερικανικό Επιμορφωτικό Ινστιτούτο. Στην κατοχή τον Ερυθρό Σταυρό. Μέχρι να κτιστούν οι τριγύρω πολυκατοικίες για αρκετά χρόνια, ήταν ένα εμβληματικό κτήριο.
Mέγαρο Πανά. Στρατηγού Καλλάρη με Λώρη Μαργαρίτη.
Μέγαρο Πανά από την Στρατηγού Καλλάρη. Κατοχή. Στο κτήριο η σημαία του Ερυθρού Σταυρού.
Δεξιά το Μέγαρο Πανά ξεχωρίζει.
Οι πολυκατοικίες τριγύρω αρχίζουν να πυκνώνουν. Η οδός Στρατηγού Καλλάρη κρατούσε ακόμα.
1931. Μια πόλη που έδειχνε ότι θα γίνει κούκλα .... στο κέντρο το Μέγαρο Πανά.
Τα Λουτρά του Ισλαχανέ είναι έτοιμα να σας εξυπηρετήσουν. 1938 Οκτώβριος. Αποστόλου Παύλου 62, δίπλα στο τότε Γ΄ Γυμνάσιο Αρρένων.
Δ.Μ.
Θερινός κινηματογράφος “Διονύσια”. Αμέσως μετά το Μέγαρο Τυρολόη. Δίπλα στην Brasserie Garcon (Τόττης για τους παλιούς, Αστόρια ΙΙ γιά τους αρχαίους). Εγκαίνια το 1932.
Άλλαξε 4 ονόματα. Από “Διονύσια” 1932, σε “Ρεξ” από το 1937. Ανενεργός την κατοχή. Τον Ιούλιο του 1945 άνοιξε ξανά με την ονομασία του διπλανού καφέ “Αστόρια”. “Αμιράλ” ονομάστηκε από το 1965 μέχρι να γίνει πολυκατοικία το 1980.
Τα θερινά “Διονύσια” μεταφέρθηκαν στο μέσο της ανατολικής πλευράς της πλατείας Αριστοτέλους, δίπλα στον “Ζέφυρο”. Προσωρινά αφού μετονομάστηκαν πάλι σε “Ρίο”.
Θερινός κινηματογράφος Διονύσια. Αμέσως μετά το Μέγαρο Τυρολόη. Εγκαίνια το 1932.
Θερινός κινηματογράφος “Ρεξ” από το 1937.
“Ρεξ” από το 1937. Διπλα στο Μέγαρο Τυρολόη.
Κατοχή, ο θερινός κινηματογράφος δίπλα στο Μέγαρο Δημητριάδη – Τυρολόη δεν λειτουργεί.
Σινέ Βαριετέ “Αστόρια” Τον Ιούλιο του 1945 άνοιξε ξανά με την ονομασία του διπλανού καφέ “Αστόρια”.
Ο θερινός “Αστόρια” ονομάστηκε “Αμιράλ” από το 1965 μέχρι να γίνει πολυκατοικία το 1980.
1937. Τα θερινά “Διονύσια” μεταφέρθηκαν στο μέσο της ανατολικής πλευράς της πλατείας Αριστοτέλους, δίπλα στον “Ζέφυρο”. Το “Ρεξ” στην Νίκης ήταν η μετονομασιά του πρώην “Διονύσια”.
Οδός Αγίας Σοφίας πάνω από την Τσιμισκή. Συγκριτική φωτογραφία των κτηρίων που κτιζόταν το 1922 (και είδαμε πρόσφατα) με την εικόνα τους μερικά χρόνια μετά.
Δ.Μ.