Λατρεμένες Συκιές, σε αυτοχρωμική φωτογραφία περίπου το 1917 με 1918, της εξαιρετικής συλλογής του Pierre de Gigord, η οποία περιλαμβάνεται στο πολύτιμο βιβλίο της Catherine Pinguet επιμελήτριας της έκθεσης “Salonique Jerusalem des Balkans ” που παρουσιάζεται στο Musée D'art et d'histoire du Judaïsme στο Παρίσι. Είμαστε έξω από τα κάστρα, πιο χαμηλά από το τότε νταμάρι, στο χώρο που οποίου σήμερα βρίσκεται το γήπεδο του ΒΑΟ, περίπου προς την συμβολή των οδών Προνοίας και Μετεώρων. Η φωτογραφία έρχεται να συμπληρώσει την γνωστή φωτογραφία της συλλογής Albert Kahn (βλ. ανάρτηση https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/pfbid02oRndorf9dchAtc5TxoXC97nm3pV6qYN89XXTP8qaL4WMcYzK8kUKtSbYVypmKv5Hl).
Πανοραμική φωτογραφία της πόλης προς τα δυτικά, κατά την διάρκεια της κατοχής. Μπροστά μας η οδός Έκτορος προς Περιάνδρου. Η φωτογραφία προσφέρεται στο ebay.
Πανοραμική πανέμορφη φωτογραφία προς τα ανατολικά, τραβηγμένη κατά την διάρκεια της Κατοχής από τον Πύργο του Τριγωνίου. Αναμνήσεις, θύμησες, με υπάρχοντα και χαμένα προ πολλού σημεία αναφοράς. Προσφέρεται στο ebay.
Τo γερμανικό προξενείο στην Οικία Γιουσούφ Καπαντζή, στη σημερινή γωνία των οδών Ζάννα και Βασ. Όλγας 97, κάποια στιγμή το 1916. Σκωτσέζοι στρατιώτες εισέρχονται στο φυλασσόμενο από βρεττανούς γερμανικό προξενείο, μετά την κατάληψή του κατά την διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου από συμμαχικές δυνάμεις της Αντάντ. Μαζί με το γερμανικό καταλήφθηκαν ως εχθρικά το αυστριακό, βουλγαρικό και τουρκικό προξενείο. Στερεοσκοπική φωτογραφία που προσφέρεται στο ebay.
Tο συγκρότημα του Μύλου, περιελάμβανε εκτός από τον κεντρικό μύλο, το κτίριο της διοίκησης, την κατοικία του διευθυντή, τις αποθήκες Α και Β, έναν κυλινδρικό μύλο, φούρνους, μηχανουργείο και υψηλές καμινάδες δίπλα στους φούρνους. Μετά την καταστροφή του, την θέση του πήρε το σημερινό πενταώροφο κτήριο. Εκείνη την εποχή και πριν από την φωτιά, ο Μύλος ήταν ο μεγαλύτερος της Ανατολικής Ευρώπης και απασχολούσε 250 εργαζόμενους και παρήγαγε 80.000 οκάδες αλεύρι ημερησίως (Βλ. περισσότερες λεπτομέρειες στο άρθρο https://shorturl.at/KPQU8 ). H κάρτα προσφέρθηκε σε παρελθοντική δημοπρασία του οίκου Καραμήτσου.
Ιδρύθηκε το 1878 από τους Chalom Saias & Mipot. Η κλωστοϋφαντουργία απασχολούσε 400 κυρίως εργάτριες, λιγότερο άντρες. Οι ηλικίες μεταξύ 14 και 18 χρόνων, το ωράριο από την ανατολή ως τη δύση του ήλιου.
Εδώ το 1908 όταν επαναλειτούργησε με νέους ιδιοκτήτες τους Sides et Cie. Μετά την πυρκαγιά του 1890 και την καταστροφή του παλιού φουγάρου, απέκτησε νέο ύψους 35 μέτρων, ακριβώς ίδιο με το αντίστοιχο των μύλων Αλλατίνη.
https://archive.saloni.ca/1272
Η φωτογραφία περιλαμβάνεται στην συλλογή Pierre de Gigord, στην έκθεση “Salonique Jerusalem des Balkans” και παρουσιάζεται στο Musée D'art et d'histoire du Judaïsme στο Παρίσι.
Οδός Βάκχου στη Μπάρα, στο Βαρδάρι του 1916 (βλ. στον χάρτη https://archive.saloni.ca/839). Η φωτογραφία ανήκει στην συλλογή Pierre de Gigord, που περιλαμβάνεται στην έκθεση “Salonique Jerusalem des Balkans” και παρουσιάζεται στο Musée D'art et d'histoire du Judaïsme στο Παρίσι.
Η οδός Λυσίου πριν 41 χρόνια, Οικία Λυσίου 4 (ασπρόμαυρη φώτο Πλάτων Κλεανθίδης 1982, έγχρωμη φώτο Πλάτων Κλεανθίδης 2023)
Η οδός Λυσίου είναι ένα στενάκι με σκάλες, από τα πιο θεαματικά της Άνω Πόλης. Ξεκινά από την οδό Τιμοθέου, από την πίσω πλευρά του Όσιου Δαβίδ, δίπλα από την βρύση του Χατζή Μεχμέτ και μετά από αρκετές σκάλες καταλήγει στην οδό Δημ. Πολιορκητού. Κατεβαίνοντας την όμως σε αποζημιώνει, αφού έχεις μπροστά σου, πέρα από τον Ναό του Όσιου Δαβίδ, όλη την πόλη της Θεσσαλονίκης και το Θερμαϊκό στα πόδια σου.