Saloni.ca Archive

Ομαδα ερευνας για την παλια Θεσσαλονικη

Εγνατίας 46, μέγαρο Λαδένη και αφών Πετρίδη, το παλιό Δημαρχείο γνωστό και ως ξενοδοχείο Μεγ. Βρετανία, αργότερα και με άλλες χρήσεις. Χτίστηκε το 1924 σε σχέδια Max Rubens. Ως ιδιοκτήτες αναφέρονται οι Αδάμ Λαδένης, Ι. Τσαλικίδης και αδερφοί Σωκράτης και Κωνσταντίνος Πετρίδης. Στέγασε το Δημαρχείο Θεσσαλονίκης από το 1927 ως το 1931 και στη συνέχεια λειτούργησε ως ξενοδοχείο «Μεγάλη Βρετανία». Διατηρητέο από το 1983. Πληροφορίες για την ιστορία και την εξέλιξή του: [https://thessarchitecture.wordpress.com/2015/12/03/%CF%80%CF%81%CF%89%CE%B7%CE%BD-%CE%BE%CE%B5%CE%BD%CE%BF%CE%B4%CE%BF%CF%87%CE%B5%CE%B9%CE%BF-%CE%BC%CE%B5%CE%B3%CE%B1%CE%BB%CE%B7-%CE%B2%CF%81%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%B1/?fbclid=IwY2xjawPRx7dleHRuA2FlbQIxMABicmlkETE5RWJtWVZYVUpBSUZaSnFZc3J0YwZhcHBfaWQQMjIyMDM5MTc4ODIwMDg5MgABHthW5UW3WpPMku5srvgx__Y5_6a1aw5i6r_NmF6QzQ-V8BdeF0iRQTkeTh9p_aem_yRDRLjKLgVqGgoNN9f67CA]

Σπύρος Αλευρόπουλος

Facebook: [https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/pfbid02YVafbpXktUnyZ4v7BuVGpm53KogLTwnjykwnX7BGzBXDSH6ZEpP5X9YfrMtjsETel]

Ιούλιος του 1927. Χρησιμοποιείται ως Δημαρχείο.

Η κάρτα είναι ταχυδρομημένη το 1930, η φωτογραφία επομένως νωρίτερα.

Η κάρτα το ονοματίζει ως Δημαρχείο.

Από το 1932 μετατράπηκε σε ξενοδοχείο με το όνομα Μεγάλη Βρετανία. Την περίοδο 1957 έως και 1959 άλλαξε το όνομά του σε Σεσίλ καθώς υπήρχαν ταραχές με Βρετανούς στην Κύπρο. Κατόπιν επανήρθε το αρχικό του όνομα.

[https://www.thessalonikiartsandculture.gr/thessaloniki/afieromata/proin-istoriko-xenodocheio-megali-vretania-exairetiko-apo-ton-max-roympens/?fbclid=IwY2xjawPRynBleHRuA2FlbQIxMABicmlkETE5RWJtWVZYVUpBSUZaSnFZc3J0YwZhcHBfaWQQMjIyMDM5MTc4ODIwMDg5MgABHs5sqbH5vgAhs29VJDdCZD9ht1yW088auGKxgjS8uUNVkVMdZGwh0wj1UM3b_aem_aOGhEuLtq4zcI3wKP9A40A]

Εδώ, στον Κατάλογο Β. Ελλάδος του 1963, βλέπουμε τις δύο ονομασίες να συνυπάρχουν, με τον ίδιο αριθμό τηλεφώνου.

Λειτούργησε για αρκετά χρόνια ως Σύγχρονο Ωδείο. Λήψη του 1991. Στο ισόγειο αποθήκη υποδημάτων του Καρύδα.

Με την άδεια 335 του 1998 προστέθηκαν 2 ακόμη όροφοι. Κατόπιν στεγάστηκε η Σχολή Δημοσιογραφίας και ΜΜΕ του ΑΠΘ.

[https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%91%CF%81%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF:%CE%9E%CE%B5%CE%BD%CE%BF%CE%B4%CE%BF%CF%87%CE%B5%CE%AF%CE%BF_%CE%9C%CE%B5%CE%B3%CE%AC%CE%BB%CE%B7_%CE%92%CF%81%CE%B5%CF%84%CE%B1%CE%BD%CE%AF%CE%B1_(1924),_%CE%9F%CE%B4%CF%8C%CF%82_%CE%95%CE%B3%CE%BD%CE%B1%CF%84%CE%AF%CE%B1%CF%82_48,_%CE%98%CE%B5%CF%83%CF%83%CE%B1%CE%BB%CE%BF%CE%BD%CE%AF%CE%BA%CE%B7.jpg?fbclid=IwY2xjawPRyuVleHRuA2FlbQIxMABicmlkETE5RWJtWVZYVUpBSUZaSnFZc3J0YwZhcHBfaWQQMjIyMDM5MTc4ODIwMDg5MgABHjexSkalFoGV5LUgdb3gzoR8-_TGQEAb3q_5YZ_vHH9tWi2irueytefrNEbD_aem_rNKtonnIHJmo0inEzn5i2A]

Μια πιο ολοκληρωμένη απεικόνιση όπως το είδε ο Πλάτων Κλεανθίδης με τις προσθήκες του.

Με εξώδικα η Ιερά Μονή Αγίου Διονυσίου του Αγίου Όρους επιχείρησε να εκδιώξει το τμήμα Δημοσιογραφίας και ΜΜΕ, κάτι που προφανώς πέτυχε.

[https://l.facebook.com/l.php?u=https%3A%2F%2Fwww.voria.gr%2Farticle%2Fkonta-stin-exosi-to-tmima-dimosiografias-kai-mme-tou-apth%3Ffbclid%3DIwZXh0bgNhZW0CMTAAYnJpZBExOUVibVlWWFVKQUlGWkpxWXNydGMGYXBwX2lkEDIyMjAzOTE3ODgyMDA4OTIAAR59BEn-MGokpOr0NzA2fNiU0Kr8kvihEdHHbeeXA0-0Eza0Pf5f0FiEcTN_Uw_aem_vAjBb87oVCoNtukJrPgLQg&h=AT3BGQ5XL734i1gp3-XJ6f_Ppe66E8tFkBHzqpIeFaQbzNnUt83gSB8P9nqh5PkJAFhvWKJT3jUQsIrXqtK4i9Spp-uRe3O85ZrX1QRR5I_RduILOqR54Af-KY2PFGkxjz0hXGR5XwkDcL-xxeXZu9BDN2JVctMD&__tn__=-UK*F]

Με άδεια του 2025 μετατρέπεται σε Κολλέγιο μεταλυκειακής εκπαίδευσης

[https://www.mitropolitiko.edu.gr/foititiki-zoi/facilities/campuses/campus-thessalonikis/?fbclid=IwY2xjawPRy3RleHRuA2FlbQIxMABicmlkETE5RWJtWVZYVUpBSUZaSnFZc3J0YwZhcHBfaWQQMjIyMDM5MTc4ODIwMDg5MgABHmVOWl-1OZnhth6DgVUQgy7DhE6tKT7n2Xn31MDnugHqNe88Iv8-33dun2zr_aem_35uZLzNvrnXSK-n7N6vAjg]

Για το επόμενο κτίριο δίπλα στο παλιό Δημαρχείο, Εγνατίας 48 δεν έχουμε πληροφορία αν λειτούργησε ως ξενοδοχείο. Σε μια από τις προηγούμενες φωτογραφίες, φαίνεται η πινακίδα “Γεωργικόν Επιμελητήριον” Θεσσαλονίκης. Εδώ σε κατοχική λήψη.

Με την ευκαιρία αυτής της λήψης που απεικονίζει την Εγνατία μπροστά στο Αλκαζάρ, μια μικρή παρένθεση, που ωστόσο σημάδεψε την νεότερη ιστορία της πόλης.

Στις 10 Φεβρουαρίου 1948 αξημέρωτα, 500 αντάρτες μ ένα πυροβόλο γερμανικής κατασκευής οχυρώθηκαν στο Δερβένι και έριξαν πάνω από 50 οβίδες στην πόλη, Τα ραδιόφωνα και οι εφημερίδες μίλησαν για τυφλό χτύπημα ενώ το δελτίο του ΔΣΕ ανέφερε ότι χτύπησαν στοχευμένα σε ξενοδοχεία όπου μένανε τα μέλη της Βαλκανικής Επιτροπής, σε κτίριο με Άγγλους και σε γκαράζ και αποθήκες βενζίνης. Σκοτώθηκαν 6 άμαχοι και ένας Βρετανός. Στρατός και χωροφυλακή εξαπέλυσαν ανθρωποκυνηγητό και τους εγκλώβισαν κοντά στον Λαγκαδά, όπου και τους αποδεκάτισαν. Απ αυτούς 135 συνελήφθησαν και αφού “παρέλασαν” σιδεροδέσμιοι από την Εγνατία οδηγήθηκαν στις φυλακές. Σε δύο δίκες που ακολούθησαν 55 από αυτούς εκτελέστηκαν στον συνήθη τόπο εκτελέσεων, στο Επταπύργιο.

Πληροφορίες από:

[https://parallaximag.gr/thessaloniki-news/istoria/o-kanoniovolismos-tis-thessalonikis-apo-antartes-toy-dse?fbclid=IwY2xjawPRzABleHRuA2FlbQIxMABicmlkETE5RWJtWVZYVUpBSUZaSnFZc3J0YwZhcHBfaWQQMjIyMDM5MTc4ODIwMDg5MgABHn0ESf4waiSk6vQ3MDZ82JTQqvyS-KER0cdt55cDT7QTNrQ9_l_QWIRxM39T_aem_vAjBb87oVCoNtukJrPgLQg]

[https://thessmemory.wordpress.com/2016/02/18/%CE%BC%CE%B9%CE%B1-%CE%AC%CE%B3%CE%BD%CF%89%CF%83%CF%84%CE%B7-%CE%B5%CF%80%CE%AF%CE%B8%CE%B5%CF%83%CE%B7-%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B1%CF%81%CF%84%CF%8E%CE%BD-%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%AC-%CF%84%CE%B7%CF%82-2/?fbclid=IwY2xjawPRzBRleHRuA2FlbQIxMABicmlkETE5RWJtWVZYVUpBSUZaSnFZc3J0YwZhcHBfaWQQMjIyMDM5MTc4ODIwMDg5MgABHq1xmB45w_T3YXh3fl0bwYysNQe-ddkYOgoBPnOlygJVvtRdGJ6bL4Blqh3q_aem_lJ-8pr4nyOzMsk0TEm11Dg]

Από το ίδιο περίπου σημείο και την Google η πολυκατοικία που αντικατέστησε το μεσοπολεμικό κτίσμα.

Μια φωτογραφία ενός ποδηλάτη στο στούντιο του J. Gamliel, Grande Rue du Vardor(?) 17, Salonique. Υπάρχει μεγάλη πιθανότητα να είναι η πρώτη φωτογραφία ποδηλάτη στην Θεσσαλονίκη – έστω και σε στούντιο.

Θόδωρος Νάτσινας

https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/pfbid0Z8H1h92CFhi4jYcYzxn6MmBgFrH4PfHWGjDTs1XLDi5NR51vsonTjF1ich96wTYol

H φωτογραφία προέρχεται από τα αρχεία του New York University (παράρτημα Abu Dabi) με τίτλο ο Mustafa Celaleddin Bey με μετάλλια ποζάροντας με ποδήλατο. Η φωτογραφία αναπαράγεται στο φ/β , στην σελίδα Bir Zamanlar Bisiklet, όπου δίνεται η πληροφορία ότι η φωτογραφία έχει σχέση με τον πρώτο αγώνα ποδηλάτων που διεξήχθη στην Οθωμανική αυτοκρατορία το 1897, σε ένα ξύλινο ποδηλατοδρόμιο στην Θεσσαλονίκη και όπου ο εικονιζόμενος είχε κερδίσει μετάλλιο.

Ψάχνοντας για τα στοιχεία που δίνονται προκύπτουν ορισμένα ενδιαφέροντα στοιχεία.

Πηγές: https://findingaids.library.nyu.edu/akkasah/ad_mc_012/images/fbg79kdh/?fbclid=IwY2xjawPRpLFleHRuA2FlbQIxMABicmlkETE5RWJtWVZYVUpBSUZaSnFZc3J0YwZhcHBfaWQQMjIyMDM5MTc4ODIwMDg5MgABHsWYhKEBTKjoXhl0I-hgxDfpfYGVpMLrz-ER9F17uIrfr38cUYz-M7U0q2DQ_aem_KdAMYP6HkXHteXnnXoEZSg

https://www.facebook.com/photo/?fbid=936276816540894&set=a.936276843207558

Άρθρο στην Journal de Salonique της 13/9/1897 περιγράφει τους αθλητικούς αγώνες που οργάνωσε την Κυριακή 12/9/1897 το Sporting Club και προσέλκυσαν 3000 θεατές. Οι αγώνες (μάλλον εμπνευσμένοι από τους πρόσφατους Ολυμπιακούς αγώνες της Αθήνας) περιλάμβαναν λεμβοδρομίες, αγώνες δρόμου, πάλη, τσουβαλοδρομίες, αγώνες με κουβάδες (που δεν κατάλαβα ακριβώς τι ήταν) και ποδηλατοδρομίες. Το άρθρο περιέγραψε με λεπτομέρεια τους αγώνες ποδηλάτων και αναφέρει τα ονόματα των τριών “νικητών”: Andre Levy (επισκέπτης από την Γαλλία), I. Modiano, και Μουσταφά Εφέντι (ο γιος του Ενβέρ Πασά). Το σχετικό κείμενο αμέσως παρακάτω.

Το ποδηλατικό τουρνουά αξίζει ιδιαίτερη μνεία. Οι νεαροί ποδηλάτες, που πήραν μέρος, όλοι τους ανήκουν στην καλή κοινωνία της πόλης μας και, έτσι, τα καμώματά τους αντιμετωπίστηκαν με φιλική περιέργεια και έγιναν πιο ελκυστικά. Οι γενναίοι πρωταθλητές του αγώνα ποδηλάτων σαν αέρινες ριπές περνούσαν μπροστά από τις σειρές των θεατών, στους οποίους κυριαρχούσε το γυναικείο στοιχείο. Πόσες νεανικές καρδιές νεαρών κοριτσιών δεν έκαναν toc toc στο θέαμα αυτών των Γοητευτικών Πριγκίπων πάνω στις ατσάλινες μηχανές τους, που έμοιαζαν με φανταστικές οπτασίες και εξαφανιζόταν με την ταχύτητα αστραπής. Ο τερματισμός έγινε δεκτός με θερμά χειροκροτήματα. Ο νικητής είναι ένας Παριζιάνος, ο κ. André Levy, ένας νεαρός φοιτητής νομικής, ο οποίος έφτασε πριν λίγες εβδομάδες από τη γαλλική πρωτεύουσα για να περάσει τις διακοπές στη Θεσσαλονίκη με τα παιδιά του κ. Jacob Modiano. Στους δύο πρώτους αγώνες είχαν νικήσει οι κύριοι André Levy και Ι. Modiano. Ο τελικός, μεταξύ αυτών των δύο νικητών, κερδήθηκε από τον πρώτο, όπως έχουμε ήδη αναφέρει. Ο αγώνας παρηγοριάς ήταν μια εύκολη νίκη για τον νεαρό Μουσταφά Εφέντι, γιο της Αυτού Εξοχότητας Ενβέρ Πασά, Κυβερνήτη του Βόλου

Ωστόσο δύο σημεία σχετικά με τους αγώνες ποδηλάτων στα 1890ς στην Θεσσαλονίκη.

Πρώτον δεν έχω εντοπίσει κάποιο στοιχείο που να τεκμηριώνει πότε έγιναν οι πρώτοι αγώνες ποδηλάτου στην Θεσσαλονίκη. Υπάρχει δημοσίευση στην JdS της 25ης Ιουνίου 1896 όπου αναφέρονται αποτελέσματα αγώνων που έγιναν στο Ντορμουσλού, μια εξοχική περιοχή μεταξύ Γέφυρας και Αγ. Αθανασίου, σε διοργάνωση του White Star Cycling Club (πρόδρομος του Sporting Club), πάλι με την μορφή ημερίδας με πολλά αγωνίσματα – πολλά γνωστά ονόματα μεταξύ των νικητών. Σίγουρα οι πρώτοι αγώνες δεν έγιναν το 1897. Ήταν όμως η ημερίδα του 1896 η πρώτη τέτοια διοργάνωση;

Δεύτερον δεν υπήρχε ποδηλατοδρόμιο το 1897 και μάλιστα συνεχείς δημοσιεύσεις μέχρι το 1899 ανέφεραν τις προσπάθειες και τις εξελίξεις για την κατασκευή ποδηλατοδρόμιου. Ποδηλατοδρόμιο κατασκευάστηκε τελικά το καλοκαίρι του 1899, μάλλον στο Ντεπό (πρέπει να διασταυρωθεί αυτό) και όχι στο Μπεστσινάρ.

Για την ιστορία του νεοσύστατου αθλητικού συλλόγου «Club sportique» να προσθέσουμε ένα άρθρο από δημοσίευση της εφημερίδας «Stamboul» (21 Ιανουαρίου 1895 με ημερομηνία ανταπόκρισης την 15η) το οποίο επιβεβαιώνει ότι η ποδηλασία ήταν ένα από τα πολλά οργανωμένα αγωνίσματα της πόλης. Η μετάφραση “ΧΡΟΝΙΚΟ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ [Από έναν από τους ανταποκριτές μας] Θεσσαλονίκη. 15 Ιανουαρίου. “Όλα για τους μυς” είναι το σύνθημα που υιοθέτησε ο αθλητικός σύλλογος που ιδρύθηκε πρόσφατα στην πόλη μας. Δεν χρειαζόταν τίποτα λιγότερο από την παρουσία των ξένων – που είναι πολυάριθμοι εδώ πρόσφατα – για να κλονιστεί η απάθεια των Λεβαντίνων. Ο σύλλογος αριθμεί ήδη 30 μέλη, τα περισσότερα από τα οποία προέρχονται από την ευρωπαϊκή αποικία. Η ξιφασκία, οι εκδρομές, το κανό, η ποδηλασία, όλες οι ασκήσεις που συνθέτουν μια υγιή ζωή στην ύπαιθρο θα ασκηθούν με κέφι και, ας ελπίσουμε, με επιδόσεις από αυτούς τους αθλητές στο τέλος του κύκλου. Ενώ περιμένουν τον καλό καιρό για να απογειωθούν για τις μαγεμένες ακτές του Petit-Cap (αυτό είναι κάτι για να τραγουδήσουν!) ή να ανέβουν στον Χορτιάτη, οι φίλοι του συλλόγου μας επιδίδονται στη γλυκιά απόλαυση της ποδηλασίας με τη θέρμη των αρχάριων. Παρεμπιπτόντως, ας καταγράψουμε ένα ατύχημα, ευτυχώς χωρίς σοβαρές συνέπειες, που συνέβη στη διαδρομή και σε δημόσιο χώρο σε έναν αρχάριο στην τέχνη του πεντάλ, ο οποίος – ο ποδηλάτης – χάνοντας την ισορροπία του, που αυτή τη φορά ήταν πολύ πιο πολύτιμη γι' αυτόν από την ευρωπαϊκή ισορροπία, έδωσε ένα τραγικά κωμικό σόου που στη Θεσσαλονίκη, σ' αυτή την κουτσομπολίστικη πόλη, πήρε διαστάσεις γεγονότος.” (Μετάφραση DeepL)

Στάθης Ασλανίδης

Πιο κοντινό πλάνο του Μουσταφά Τζελαλεντίν Μπέη και τα μετάλλιά του.

Ο Μουσταφά ήταν γιος του Ενβέρ Πασά και της Leyla Hanım και θείος του ποιητή Ναζίμ Χικμέτ (Ο Ναζίμ ήταν γιος της αδελφής του Μουσταφά, της Αϊσέ Τζελιλέ Χικμέτ).

Για τους Χικμέτ και την οικογένειά τους υπάρχουνεκτενέστατες παλιότερες αναρτήσεις στην ΘΧΠ: https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/pfbid02doDVxKuZoFsvARYVppDy2c4ACqf26o8Befh1s757QJxmkAjJtVTVW21iWhFiS2sSl και https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/pfbid0bQrAr1CNpp4K9b7xgmY1kQ2MAeiFFYQvXh2zi3T99VyCTV3MP9KdasZGtfaGE5nFl

Μια μετοχή της εταιρείας εκμετάλλευσης του λιμανιού του Bartissol δίνει, εκτός από πολλές άλλες πληροφορίες, την ευκαιρία να έχουμε μια εικόνα της παραλιακής οδού όπως θα ήταν περίπου μεταξύ του 1895 και του 1897.

Θόδωρος Νάτσινας

Facebook: https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/pfbid0Npg3mKSE92QVEapDGoJxA75cCzc1NZvCuNJUeFKPfsFBJ3E9v1vm6FN9sVMZYX6Zl

Μετοχή της Οθωμανικής εταιρείας εκμετάλλευσης του λιμένος της Θεσσαλονίκης με ημερομηνία 1905.

Το 1905 είχε ολοκληρωθεί η κατασκευή του λιμανιού όπως τουλάχιστον προέβλεπε η αρχική συμφωνία. Η εταιρεία εκμετάλλευσης ήταν διάδοχη εταιρεία αυτής της κατασκευής του λιμένος. Και στις δύο εταιρείες κύριος μέτοχος ήταν ο E. Bartissol (για τον Bartissol στο https://www.facebook.com/photo?fbid=261962214293419&set=pcb.261962690960038).

Προσεγμένη και εντυπωσιακή είναι η εικονογράφηση της μετοχής, με 4 εικόνες από την Θεσσαλονίκη. Από τις τέσσερις μόνο μία (κάτω αριστερά) δείχνει την περιοχή όπου θα κατασκευαζόταν το λιμάνι. Οι άλλες αφορούν περιοχές γύρω από τον Λ. Πύργο, για κάποιο λόγο.

Η εικόνα είναι σε πολύ καλή ανάλυση στην πηγή: https://archives.saltresearch.org/handle/123456789/172216

Η κάτω αριστερά εικόνα της μετοχής (εδώ σε μεγέθυνση) δείχνει την παραλιακή οδό (Νίκης – Κουντουριώτη) σε μια χρονική στιγμή κατά την οποία έχει κατασκευαστεί η μαρμάρινη αποβάθρα με τα δύο μαυριτανικά κιόσκια αλλά δεν έχουν αρχίσει ακόμα οι εργασίες κατασκευής του λιμανιού. Δεν έχω εντοπίσει φωτογραφία που να δείχνει αυτήν την κατάσταση στην περιοχή. Υπάρχουν φωτογραφίες περίπου αυτού του τμήματος είτε χωρίς την μαρμάρινη αποβάθρα, είτε αφού άρχισε το μπάζωμα για το λιμάνι. Χρονικά αυτή η εικόνα θα μπορούσε να δείχνει την περιοχή όπως ήταν από τα τέλη του 1895 (κατασκευή μαρμάρινης) ως τα τέλη του 1897 (αρχή της κατασκευής του λιμανιού).

Η κατάσταση της ίδιας περιοχής χωρίς την μαρμάρινη αποβάθρα.

Κατά μήκος της παραλιακής οδού διακρίνονται μικρά κτιριάκια που προφανώς κάποια λειτουργία είχαν σε σχέση με τα πλοία που έδεναν στην προκυμαία. Φαίνονται και στην εικόνα που περιλαμβάνει η μετοχή.

Efstathios Aslanidis: Να προσθέσουμε ότι η αποβάθρα που βλέπουμε στο κέντρο της φωτογραφίας βρίσκεται απέναντι από τις παλιές οδούς Μεγάλου Αλεξάνδρου και Αιγύπτου. Δεξιά βλέπουμε το Ξενοδοχείο Όλυμπος Παλάς και την Πλατεία Ολύμπου, τη γνωστή μας Πλατεία Ελευθερίας

Φωτογραφία της ίδιας περιοχής όπου φαίνονται και η μαρμάρινη αποβάθρα και η πρώτη φάση της επιχωμάτωσης της θάλασσας για την κατασκευή του λιμανιού.

Η πλήρης εικόνα της μετοχής όπως εμφανίζεται στην πηγή. Σε αυτήν την εικόνα περιλαμβάνονται και δύο σειρές από κουπόνια που χρησιμοποιούσαν οι μέτοχοι για την είσπραξη των μεριδίων τους.

Για κάποιο περίεργο λόγο, ενώ η μετοχή αναφέρει ότι αφορά την οθωμανική εταιρεία εκμετάλλευσης του λιμανιού, στα κουπόνια αναφέρεται η γαλλο-ελληνική εταιρεία εκμετάλλευσης του λιμανιού! Επίσης, η μετοχή αναφέρει τιμές σε φράγκα και τουρκικές λίρες, τα κουπόνια είναι σε δραχμές.

Δεν γνωρίζω αν κάτι τέτοιο είναι συνηθισμένο ή αν κάποιος ενοποίησε δύο διαφορετικά αντικείμενα για να αναρτήσει την εικόνα.

Efstathios Aslanidis: Αργότερα, το 1905, η εταιρεία μετονομάστηκε σε “Société ottomane d'exploitation du port de Salonique” (Οθωμανική Εταιρεία Εκμετάλλευσης του Λιμένος Θεσσαλονίκης) κατόπιν συμφωνίας με την Οθωμανική κυβέρνηση.

Μια φωτογραφία του Frédéric Gadmer, οπερατέρ της Γαλλικής Στρατιάς της Ανατολής, αποτυπώνει έναν δρόμο της πόλης που πρόσφατα ταυτοποιήθηκε. Συγκεκριμένα, κατόπιν προσωπικής συζήτησης με τον διαχειριστή της ομάδας, Αλέξανδρο Σαββόπουλο, επιβεβαιώθηκε ότι πρόκειται για την πρόσφατα ονομασθείσα οδό Ιωνίας.

Η λεπτομερής εξέταση της φωτογραφίας αποκαλύπτει πρόσθετα στοιχεία. Η παρατήρηση του βάθους της εικόνας υποδηλώνει την πιθανή ύπαρξη μιας κρήνης.

Η φωτογραφία προέρχεται από τη ψηφιακή συλλογή του Γαλλικού Υπουργείου Πολιτισμού. [https://pop.culture.gouv.fr/] Κωδικός Τεκμηρίου: APOR057987

Στάθης Ασλανίδης

Facebook: https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/pfbid0JUWQsMkcXuoSYNZ2fAr6dayiCmNrVXy2ytwjLpcbMyCKMpKLzHUEPR7Ha1K1ZAaHl

Φωτογραφία της σειράς “Small Traders” που εκδόθηκε σε καρτ-ποστάλ κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, απεικονίζει έναν άγνωστο πλανόδιο φωτογράφο την ώρα της εργασίας του. Η ταυτότητα της οδού παρέμενε άγνωστη στον χάρτη της πόλης. Πρόσφατα εντοπίστηκε από μια αεροφωτογραφία και ταυτοποιήθηκε. Πρόκειται για την πρώτη φωτογραφική εμφάνιση της παλαιάς οδού Ιωνίας στο σημείο που συναντούσε την Εγνατία.

Στάθης Ασλανίδης

Facebook: https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/pfbid0211zqLatEq2x98XGsPL24tpZ394XicAfWJuaraxmiTGsKRkiEy65Qn8UzMGJBXZJl

Στην παλιά ρυμοτομία, η οδός Ιωνίας ήταν ένας μικρός δρόμος στο κέντρο της πόλης η οποία διέσχιζε τα παλιά οικοδομικά τετράγωνα 247 και 248. Η αρχή της ήταν στο βόρειο πεζοδρόμιο της Εγνατίας στο σημείο που βρίσκεται σήμερα η Αγορά Κολόμβου. Από εκεί, συνέχιζε βόρεια και μετά στρίβοντας ανατολικά σχηματίζοντας ένα Γ, κατέληγε στην καταργημένη οδό Ατταλιδών.

Η φωτογραφία προέρχεται από τον ιστότοπο Delcmampe, Item n°1819541775

Λόγω της χαμηλής ανάλυσης της αεροφωτογραφίας από το βιβλίο της Αλέκας Γερόλυμπου «Το Χρονικό της Μεγάλης Πυρκαγιάς», η σύγκριση με την οδό Ιωνίας επέτρεψε την αναγνώριση μόνο μερικών κοινών σημείων. Τα πλέον καθοριστικά στοιχεία για την ταύτιση της οδού ήταν η ύπαρξη ενός πλατάνου, η συγκεκριμένη σειρά και διάταξη των παραθύρων, καθώς και το σαχνισί στη δυτική γωνία του δρόμου.

Στον κίτρινο κύκλο η θέση της λήψης με κατεύθυνση το βέλος.

Εικόνα από την οδό Εγνατία, στη συμβολή με την παλαιά οδό Δημαρχίας αποτυπώνει τις συνέπειες της πύρινης λαίλαπας που κατέστρεψε μεγάλο τμήμα της πόλης το 1917.… Δείτε περισσότερα

Facebook: https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/pfbid02phs51rVUFQZmxAYGphKbVEbKe949XryqKgxBqWfbk9brYH7zJSfFtmadKH82zRbUl

Οδός Εγνατία με Δημαρχίας στην παλιά ρυμοτομία. Σήμερα, ο φωτογράφος θα βρισκόταν στο μέσο της Εγνατίας, στο σημείο που τη συναντά η οδός Ίωνος Δραγούμη. Ο φακός είναι στραμμένος δυτικά.

Η φωτογραφία προέρχεται από τον ιστότοπο [https://www.akg-images.fr] Κωδικός: AKG9381940 Επισήμανση των οδών στην παλιά ρυμοτομία. Στο νέο πολεδομικό σχέδιο οι οδοί που εμφανίζονται έχουν καταργηθεί.

Η λήψη στον κίτρινο κύκλο με κατεύθυνση το βέλος

Η εικόνα αποτυπώνει τη διασταύρωση των οδών Ατταλιδών και Εγνατίας μετά το πέρασμα της καταστροφικής πυρκαγιάς του 1917. Λίγο πιο πάνω, προς τα δεξιά, ξεχωρίζει ένα ψηλό κτίριο, από όπου ξεκινούσε η οδός Λυσίππου.

Στάθης Ασλανίδης

Facebook: https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/pfbid0hn5gahMt3iqqjSZrkPU6f6DbYy3gzPbgHddvJmbFZYWGatN2Q9WWDv3jReWBmFZTl

Η αρχή της οδού Ατταλιδών από την Εγνατία.

Η φωτογραφία προέρχεται από τον ιστότοπο [https://www.akg-images.fr] Κωδικός: AKG9381946

Επισήμανση των οδών στην παλιά ρυμοτομία. Σήμερα, η λήψη από το ύψος περίπου της οδού Εγνατίας 35.

Η λήψη στον κίτρινο κύκλο με κατεύθυνση το βέλος.

Η βόλτα του Γερμανού φωτογράφου συνεχίζεται

Facebook: https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/pfbid0DmUJYaHRnNdotTHB94MU5ahx1BHtTrhSfVgHjARMT4m9Rv5aN7vyT1QVzPFShidMl

Περνώντας απέναντι βλέποντας ανατολικά, στην γωνία Εγνατίας με Αγ. Νικολάου τότε (μητρ. Γενναδίου σήμερα).

Η Παναγία Χαλκέων ανοιχτή

Με Ίωνος Δραγούμη, μια κάποια κίνησις από άνδρες κυρίως

Στην πλατεία Αντιγονιδών

Αριστερά το ξενοδοχείο Νέα Υόρκη, το χαμηλό αργότερα θα φιλοξενήσει την κλινική Κούφα, μετά το Moderne πριν από το Εμπορικόν, στις δύο γωνίες με Συγγρού. Δεξιά πρώτα διακρίνεται το ξενοδοχείο Πανελλήνιον και μετά το Άτλας

Και ακόμη πιο πέρα μετά την Λέοντος Σοφού, για την ολοκλήρωση της βόλτας, μια λήψη που την είδαμε τις προάλλες εξαιτίας του “παρελαύνοντος” αεροπλάνου στους δρόμους της Θεσσαλονίκης.

Η λήψη από την οδό Βασιλείου Βουλγαροκτόνου κοντά στο σημείο όπου τη συναντούσε η Βασιλέως Νικολάου. Νοτιοανατολική άποψη του ναού.

Στάθης Ασλανίδης

Facebook: https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/pfbid0mzvvq5UbT82D8kxYUGNqJKtMzXMbc8FGqb8BVQuHFpYT9HcjrJ2gp9qMKmTp6SiNl

Ο Μητροπολιτικός Ιερός Ναός Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά από την οδό Βασιλείου Βουλγαροκτόνου στη διασταύρωση με την Βασιλέως Νικολάου.

Η φωτογραφία προέρχεται από τον ιστότοπο [https://www.akg-images.fr] Κωδικός: AKG9381982 Επισήμανση των οδών στην παλαιά ρυμοτομία. Σήμερα, ο φωτογράφος θα βρισκόταν στη διασταύρωση της οδού Προξένου Κορομηλά με Βογατσικού.

Η λήψη στον κίτρινο κύκλο με κατεύθυνση το βέλος.

Από τις σκιές φαίνεται ότι οι φωτογραφίες έχουν τραβηχτεί ένα απομεσήμερο μάλλον της ίδιας μέρας.

Σπύρος Αλευρόπουλος

Facebook: https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/pfbid0LyJu9yu9j7FKPXBtAnoJwX1qeBKbkE3GQPU5tkYCWrW5bdGKEgc4V6fh8DBMhbmMl

Ένας μικρός περίπατος όπως λέει και το τουριστικό κατοχικό φυλλάδιο που εκδόθηκε από τον Ακουαρόνι για τους ενδιαφερόμενους από τον στρατό κατοχής

Ρίχνοντας μια ματιά στο άνοιγμα της Ερμού

Λίγο πιο πάνω μια καλοντυμένη γυναίκα τράβηξε την προσοχή του φωτογράφου, δεξιά η Βατικιώτου

Ακόμη πιο πάνω, μια ματιά προς τα πίσω. Η Βατικιώτου αριστερά, πριν το στένεμα της Αριστοτέλους.

Φτάνοντας στην Εγνατία. Το περίπτερο ανοιχτό με την τεντούλα του για τον μεσημεριανό ήλιο, το τραμ από πίσω.

Τα θερμά λουτρά Παράδεισος, στην γωνία δεξιά τα γραφεία της ασβεστοχωρινής ασβεστοποιίας 'Η Ένωσις”, στάσις τραμ ν. 12

Η κοπέλα σχεδόν εκβιαστικά μπήκε στο πλάνο, η μητέρα της ( ; ) προσπαθεί να την συγκρατήσει

Διορθώνοντας την λήψη. Τα πράγματα γίνονται πιο σοβαρά.

Και το φωτογραφικό αναμνηστικό από την αγορά: μια μέδουσα στα χέρια του Γερμανού στο ίδιο περίπου σημείο με τις αμέσως προηγούμενες.