Πλανόδιοι μανάβηδες στην πλατεία Πλατάνου, στα τέλη της δεκαετίας του 1910, με τον φακό στραμμένο βορειοδυτικά και την οδό Παπαρρηγοπούλου στα δεξιά μας. Με σημερινά δεδομένα θα βρισκόμασταν λίγο πριν από την διασταύρωση των οδών Παραρρηγοπούλου και Μαβίλη (βλ. και https://archive.saloni.ca/1161).
Η φωτογραφία προσφέρεται από γνωστό δημοπρατικό οίκο.
Η σύγκριση με το σήμερα στην συνοδευτική φωτογραφία χωρίς περιττά σχόλια..
Μία ακόμη ψηφίδα, ένα ακόμη κομμάτι του παζλ της χαμένης πόλης συμπληρώνεται σήμερα. Η μικρή οδός Βάσσου, κάθετη στην παλιά Απ. Παύλου, λίγο πριν την Ροτόντα αποκαλύπτεται σε μια λήψη του 1958 (όπως αναφέρεται στην δημοπρασία από την οποία αντλήθηκε). Στο βάθος διακρίνεται τμήμα του τρούλου του Αγ. Παντελεήμονα.
Η πρώτη φωτογραφία, ο αναζητούμενος δρόμος, προέρχεται όπως είπαμε από δημοπρατικό οίκο της πόλης μας, η δεύτερη από το αρχείο Παπαδήμου-Φραγκιά, με φωτογράφο τον Δημ. Παπαδήμου και κωδικό τεκμηρίου DP24.01.168 αποθεμένη στο Ελληνικό Λογοτεχνικό και Ιστορικό Αρχείο (ΕΛΙΑ). Η λήψη αυτή απέχει χρονικά ελάχιστα από την πρώτη. Τοποθετείται στις αρχές της δεκαετίας του 1960.
Στην τρίτη φωτογραφική συνένωση σημειώνονται τρία σημεία που επέτρεψαν την ταύτιση.
Η οδός Ποτίδαιας τον Φεβρουάριο του 1917, με τον φακό του Georges Daubourg στραμμένο προς τα ανατολικά, όπου διακρίνεται αχνά ο Πύργος του Τριγωνίου, στη βόρεια άκρη του ανατολικού τείχους. Την οδό Ποτίδαιας με τα χαρακτηριστικά σπιτάκια στην σειρά, την είχαμε δει από την αντίθετη φορά στην ανάρτηση https://archive.saloni.ca/2012
O Georges Daubourg κατετάγει εθελοντικά στον Γαλλικό Στρατό το 1914 σε ηλικία 31 χρονών, κατά την διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου πολέμου. Υπηρέτησε μεταξύ άλλων στο Βαλκανικό μέτωπο και στην Θεσσαλονίκη τραβώντας μια σειρά ιδιαίτερα ενδιαφερουσών φωτογραφιών που αποτυπώνουν με μεγάλη λεπτομέρεια σκηνές και σημεία της πόλης (βλ. ιστότοπο http://14.18.en.orient.free.fr).
Η οδός Ποτίδαιας τον Φεβρουάριο του 1917, με τον φακό του Georges Daubourg στραμμένο προς τα ανατολικά, όπου διακρίνεται αχνά ο Πύργος του Τριγωνίου, στη βόρεια άκρη του ανατολικού τείχους.
Μια ενδιαφέρουσα κάρτα ενός χαρακτηριστικού σπιτιού με φωλιά πελαργών στην στέγη, στον οικισμό Τεκελή, βρίσκει το αδερφάκι της με μια δεύτερη κάρτα, της συλλογής ΕΛΙΑ, η οποία απεικονίζει την αντίθετη πλευρά του. Το Τεκελή μετονομάστηκε σε Σίνδο με το ΦΕΚ 55Α στις 15/02/1926. Οι δύο κάρτες με Α/Α 1077 και 1078 έχουν εκδότη την librairie française Θεσσαλονίκης.
Σέδες – Θέρμη, δεξιά ο μιναρές που ακόμα υπάρχει στην Θέρμη και αριστερά ο πύργος που κατεδαφίστηκε μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Έγχρωμες φωτογραφίες από το 1918.
Πιθανόν οι πρώτες έγχρωμες φωτογραφίες του Σέδες (Θέρμη)
Από τις συλλογές του Albert Kahn.
Φωτογραφίες του Leon Busy.
Στα χρόνια του Μεγάλου Πολέμου. Πλήθος στρατιωτικών μπροστά στο Κεντρικό Ταχυδρομείο της πόλης. Μια ασυνήθιστη λήψη προς το λιμάνι. Αρχές Μεγάλου Αλεξάνδρου στη γωνία της με την οδό Βουλγαροκτόνου. Σήμερα, μπροστά στο ξενοδοχείο Bristol, Κατούνη (Πλατεία Δημάρχου Παντελή Πετρακάκη) με Οπλοποιού.
Ο τίτλος του πωλητή: SALONIQUE-photo militaire 1915 vue sur la grande porte le jour de proclamation de l'état de siege.
Η ανάλυση της φωτογραφίας μας δίνει τα πρώτα νούμερα της Μεγάλου Αλεξάνδρου στη συμβολή της με την παραλιακή οδό Ναυάρχου Κουντουριώτου. Απέναντι στο βάθος διακρίνεται η αποθήκη στο λιμάνι. Οι μικρές πάροδοι δεξιά διαχωρίζουν τα οικοδομικά τετράγωνα της παλιάς ρυμοτομίας και οδηγούν στην παράλληλη οδό Αιγύπτου.
Το πίσω μέρος της φωτογραφίας.
Απόσπασμα από αεροφωτογραφία μετά τη φωτιά του 1917. Ο κύκλος δείχνει τη θέση του φωτογράφου. το βέλος την κατεύθυνση της λήψης και οι σεσημασμένες στέγες τα κτίρια που φαίνονται στην αρχική φωτογραφία.
Πηγή: karamitsos.com
Στην πρώτη φωτογραφία μόλις έχει αρχίσει η επιχωμάτωση, διακρίνονται τα καλούπια για τα τσιμεντένια μπλόκια που βυθιζόταν για να επεκταθεί η χερσαία έκταση. Επίσης φαίνονται και τα σιλό του τσιμέντου. Στο βάθος φαίνεται και μια από τις σκάλες που εξαφανίστηκαν μαζί με την κατασκευή της μαρίνας.
Στην δεύτερη το χερσαίο κομμάτι έχει ολοκληρωθεί μάλλον και κατασκευάζονται οι προβλήτες – πάλι φαίνονται τα καλούπια αλλά και τσιμεντένια μπλόκια.
Οι άλλες δύο είναι από τα πρώτα χρόνια λειτουργίας της μαρίνας – πολύ ήρεμη κατάσταση.