Χάρτης με τα ρέματα / χειμάρρους / ποτάμια στην ευρύτερη περιοχή της Θεσσαλονίκης, όπως εμφανίζεται στο τεύχος με τους χάρτες της μελέτης «Επικαιροποίηση Master Plan Αντιπλημμυρικών Έργων περιοχών Ν. Θεσσαλονίκης». Οι χάρτες περιλαμβάνουν εκτενή χαρτογράφηση των ρεμάτων στην ευρύτερη περιοχή της πόλης όπως είναι σήμερα. Ο χάρτης της πρώτης εικόνας της ανάρτησης δείχνει όλη την περιοχή της μελέτης, είναι πολύ αναλυτικός αλλά δεν φαίνεται καλά γιατί, όπως έχει ανέβει εδώ, δεν έχει μεγάλη ανάλυση. Η δεύτερη εικόνα είναι μια μεγέθυνση του κεντρικού τμήματος της πόλης, όπου φαίνονται πιο καλά οι λεπτομέρειες. Όποιοι ενδιαφέρονται για να έχουν όλον τον χάρτη σε πολύ καλή ανάλυση πρέπει να κατεβάσουν το αρχείο με τους χάρτες της μελέτης από εδώ:
https://www.ggde.gr/index.php?option=com_k2&view=item&task=download&id=6665_5cb2895f64b3479fb58c75a7cf76da1b&Itemid=173
«Νεκροταφείο στην εκκλησία του Αγ. Γεωργίου, 25/1/1920» γράφει στη λεζάντα της φωτογραφίας ο Γάλλος στρατιωτικός, σε ένα άλμπουμ που βρίσκουμε στο Delcampe.
Oι φωτογραφίες του νεκροταφείου στην ανατολική πλευρά της Ροτόντας -που μεταξύ άλλων φιλοξενεί και τον τάφο του Χορτατζή, το «όνομα» του οποίου είχε η Ροτόντα τα χρόνια που είχε μετατραπεί σε τζαμί- είναι ελάχιστες. Εδώ, πολλές ταφόπλακες έχουν μετακινηθεί και συγκεντρωθεί σε ένα σημείο, προφανώς από τους Γάλλους αρχαιολόγους. Θυμίζουμε ότι οι Γάλλοι, κι ανάμεσά τους ο Ερνέστ Εμπράρ πριν αρχίσει ν’ ασχολείται με το νέο σχέδιο της πόλης μετά την πυρκαγιά, διενεργούσαν εργασίες ανασκαφής εκεί και στην Καμάρα από τον Μάιο του 1917. Σ’ αυτούς, μάλιστα, οφείλεται και το γεγονός ότι ο μιναρές της εξαιρέθηκε από την κατεδάφιση.
Ακόμη πέντε φωτογραφίες από τα Λαδάδικα, πριν την αλλαγή του χαρακτήρα της περιοχής, από το βιβλίο Νεώτερα Μνημεία της Θεσσαλονίκης, έκδοση του 1985-6.
Η πρώτη από κτίριο της οδού Φωκαίας που έχει καταστραφεί. Η δεύτερη από την οδό Περιστερίου, η τρίτη δείχνει το κτίριο στη γωνία Δραγούμη και Οπλοποιού, η τέταρτη είναι από το ξενοδοχείο Μπρίστολ. Τα κτίρια αυτά υπάρχουν ακόμα, ανακαινισμένα. Η θέση της πέμπτης φωτογραφίας μου είναι άγνωστη.
Περιάνδρου με Έκτορος, μπροστά στον φούρνο του Μεϊμάρογλου. Μόνιμη στάση του μανάβη με το γαϊδουράκι. Από τις σχετικά λίγες έγχρωμες του Σωκράτη Ιορδανίδη [Αρχείο ΜΦΘ]
Πολιορκητού προς Άθωνος, από τον φακό του Σωκράτη Ιορδανίδη, την δεκαετία του ’70.
Περιέργως πώς, και τα τέσσερα κτίρια που διακρίνονται υπάρχουν ακόμα. Στο μεγάλο, με τα δύο σαχνισιά και τα σιδερένια φουρούσια, έζησε για χρόνια ο Ντίνος Χριστιανόπουλος. Αριστερά στη φωτό, τα δύο σπίτια στο βόρειο πεζοδρόμιο της Άθωνος δεν έχουν μεν ιδιαίτερο αρχιτεκτονικό ενδιαφέρον ούτε είναι πολύ παλιά, αλλά το σχετικά μικρό ύψος τους -σε σχέση με όλα τα «νεοπαραδοσιακά» που έχουν πνίξει την γειτονιά- δίνει ανάσα στο σημείο.
Κτίρια που φοβόμασταν ότι θα χαθούν ευτυχώς συνεχίζουν να υπάρχουν και σε πολύ καλύτερη κατάσταση.
Στο κτίριο Αγ. Σοφίας και Αγ. Θεοδώρας (με την Νανόκα) προλάβαμε το τριγωνικό αέτωμα με τα αρχικά ΜΚ και το ακροκέραμο. Το αέτωμα κατεδαφίστηκε μετά τον σεισμό του 1978 ως επικίνδυνο.
Η Αγ. Σοφίας σε αυτό το τμήμα ήταν τότε δρόμος με αυτοκίνητα αλλά καταφέραμε και τα αποφύγαμε στις φωτογραφίες
Μέγαρο Πρεβεδουράκη 1924, του αρχιτέκτονα Λ. Παλαιολόγου – σήμερα κατάστημα Ζara
Σχόλιο Χάρη Βάρβογλη: Το ΜΚ σήμαινε Μερκούριος Καμπίτογλου. Η φωτογραφία από την εποχή που ο Μαυροσκούφης είχε αφήσει το γυμναστήριο πάνω από τα ΔΙΟΝΥΣΙΑ και είχε μεταφερθεί στην απέναντι γωνία από την οικία Καμπίτογλου.