Saloni.ca Archive

Σχόλιο Χάρη Βάρβογλη: Ο κινηματογράφος αυτός λειτούργησε σε δύο διαφορετικά γειτονικά οικόπεδα. Η αλλαγή έγινε στο δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1960.

Facebook: https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/pfbid02pQ6aPgVgsgpVSBY5QD7utBNENHzKUpbB6bH9Naug8GKRBc8RycGKVo1uREMWnnwXl

Σύμφωνα με την ιστοσελίδα http://cinemahellas.blogspot.com/2012/09/blog-post_3153.html, που έχει καταλογογραφήσει τους κινηματογράφους στην πόλη λειτούργησε από το 1947 έως το 1980. Η πρώτη χρονολογία δεν έγινε εφικτό να επιβεβαιωθεί, εδώ απόκομμα από το πρώτο φηφιακά διαθέσιμο φύλλο της Μακεδονίας, που περιέχει το Ολύμπια, τον Μάιο του 1957.

Διαφήμιση από το 1959

Η φωτογραφία είναι από το αρχείο Κιντζονίδη, ενώ λειτουργούσε.

Μπορεί μάλιστα να χρονολογηθεί. Το έργο παίχτηκε τον Αύγουστο του 1975

Ούτε το τέλος του κιν/φου έγινε δυνατό να επαληθευτεί, αλλά το 1980 δεν ισχύει. Το καλοκαίρι του 1981 λειτουργούσε (έτος που σταματούν τα διαθέσιμα φύλλα της Μακεδονίας).

Εδώ πολύ αργότερα, το 1992 η είσοδος του παλιού θερινού κινηματογράφου. Χρησιμοποιούνταν ευκαιριακά ως προεκλογικό κέντρο. Στην λήψη φέρει τα ίχνη, αλλά και τους χρωματισμούς, ως προεκλογικό κέντρο της Νέας Δημοκρατίας

Δεκαετία του ’60, στη χιονισμένη Πολίχνη. Δεξιά, η νότια όψη του παλιού ναού του Αγ. Παντελέημονα. Είχε θεμελιωθεί τον Ιούλιο του 1927 και τα εγκαίνιά του είχαν γίνει τρία χρόνια αργότερα, τον Ιούλιο 1930 -πολύ σύντομα, δηλαδή, για το μέγεθός του. Ο ναός που υπάρχει τώρα θεμελιώθηκε το 1982. Η σειρά των σπιτιών που φαίνεται πίσω από τα δέντρα είναι η οδος Μαυρομιχάλη, τότε μόνο με διώροφα.

Facebook: https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/pfbid02VwcuaNDtqJNiBox9RrmrHvXREudyMCWmspc68WJRCjcYe42iPCW92UGezHhYrD1Hl

Περίπου 1989 – αυτοκίνητα παντού, ελεύθερος χώρος ίσον πάρκινγκ ήδη από τότε. Προσωπική συλλογή.

Θόδωρος Νάτσινας

Facebook: https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/pfbid026uKn9HeTTzKHEgNvS8gzimcjXbKhSU9UEfyEMsLcqQZUxsdHGpV5g71BT4MRPw6sl

Το 1957 ο Cas Oorthuys παρακολουθεί και φωτογραφίζει τις προσπάθειες των ερασιτεχνών συμπολιτών μας. Οι φωτογραφίες βρίσκονται στο Ολλανδικό Μουσείο Φωτογραφίας και τις δανειζόμαστε από την ιστοσελίδα του.

Facebook: https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/pfbid02ABZvzLPrghLrdSiaMXqdPS5CfJme4GXd5cLcxYtcX7PNDvygSus2GDufY67Q8E6hl

Όμορφη φωτογραφία με μαθήτριες στην οδό Ικτίνου βλέποντας την Τσιμισκή. Αναρτήθηκε από Ι. Σιδηρόπουλο στις ΠΦΘ

Facebook: https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/pfbid034TTcQoM45giwVTdpvY4oWDXeypcYrhnszrJvHDkb87R2XT2ry3Q7qvAChpNuZmT8l

Ικτίνου αρχές δεκαετίας 1980 – ίσως την πρώτη μέρα που έκλεισε για να γίνει πεζόδρομος. Οι μαθητές του δημοτικού πανηγυρίζουν Τα παιδιά είναι στραμμένα προς την εκκλησία της Αγ. Σοφίας. Δεξιά όπως κοιτάμε την φωτογραφία είναι το σχολείο. Η Ζεύξιδος είναι προς τα αριστερά – η πινακίδα με το βέλος της υποχρεωτικής πορείας δείχνει προς την Ζεύξιδος.

Πολίχνη, 1966-1967 Τα κοριτσάκια με την στολή τους όλο φραμπαλάδες ποζάρουν στην οδό Μαυρομιχάλη 44. Δεξιά, ένας από τους κινηματογράφους -το ΑΕΛΛΑ, αν δεν κάνω λάθος. Σήμερα είναι σούπερ μάρκετ.

Facebook: https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/pfbid02wteJa6avrctTHLPcnZ1vhiYTKACCLJ8SaFXwmuvggH8ektfnNa7wJK5HhJ8oz5Fvl

Facebook: https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/pfbid0MMQPFnP7CrH425yKLD9hBm96JhSrhADNWZHC1qkKXeg9zTKxfK68ZRDm1jNTquhml

Κάθε κρήνη που σέβεται τον εαυτό της έχει τουλάχιστον ένα μεγάλο δέντρο δίπλα της. Λογικό, μιας και εκεί βρίσκουν άφθονο νερό και είναι πάντα χρήσιμα για την σκιά τους αλλά και την λειτουργία τους ως «δείκτες» – κάποιες φορές, μάλιστα, οι βρύσες βαφτίζονταν από τα δέντρα τους. Η Κόκκινη Βρύση, είναι μια ανάποδη περίπτωση. Απ’ όσες ξέρουμε, είναι η τελευταία που κατασκευάστηκε. Έχουμε και χρονολογία: το 1910, σύμφωνα με την επιγραφή της που μετέφρασε ο Β. Δημητριάδης, από τον Μουφτή Ιμπραήμ στη μνήμη της εγγονής του Ναμίκα. Φτιάχτηκε, όμως, δίπλα σε δέντρο που προϋπήρχε, κάτι που γίνεται εύκολα αντιληπτό από το μέγεθος του κορμού του στις φωτογραφίες του Α’ΠΠ.

Άγνωστο αν στη θέση της υπήρχε και παλιότερα κάποια κρήνη και γι’ αυτό υπήρχε εκεί το δέντρο, ή αν απλώς αυτό εκμεταλλευόταν τα πλούσια υπόγεια νερά της περιοχής. Όπως και να έχει, το παλιό κάποια στιγμή στην Κατοχή κόπηκε και αργότερα αντικαταστάθηκε.

Μάρα Νικοπούλου

Facebook: https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/pfbid0nbapWx7XrbRndMc2Npq5myNPAk3YnfDQ4eHHkBVtBfc97YMF8qKej2k6SLjqDPdLl

Στην φωτό του 1916-17, βλέπουμε καλά τον κορμό του. Είναι σίγουρα πολλές δεκαετίες γηραιότερο από την κρήνη και πάνω του στηρίζεται η λάμπα. Πιθανότατα αυτό δεν του κάνει καθόλου καλό.

Το 1917, καλλιτεχνική αδεία, ο Abel Foubard το ζωγραφίζει μεταφέροντάς το λίγο πιο νοτιοδυτικά (μπροστά και αριστερά από την βρύση), και στηρίζει τη λάμπα με διαφορετικό τρόπο [Από την έκθεση στο Τελλόγλειο ‘Η Στρατιά της Ανατολής ζωγραφίζει τη Θεσσαλονίκη’ και ανάρτηση του Στέφανου Πασβάντη στην Άγνωστη Θεσσαλονίκη]

To δέντρο φυλλωμένο και η βρύση με κόσμο σε δυο αποσπάσματα, αριστερά από μια φωτογραφία του 1917 [από ανάρτηση Γ. Σιδηρόπουλου, ΠΦΘ), και δεξιά από μια γνωστή κάρτα ίσως 2-3 χρόνια νωρίτερα.

Εδώ από ανάρτηση στη ‘Θεσσαλονίκη στο χώρο και το χρόνο’, χωρίς χρονολόγηση, αλλά μάλλον κατά την αρχή της Κατοχής. Κάποια από τα κλαδιά του έχουν κλαδευτεί κι έτσι η σκιά που κάνει είναι σαφώς μικρότερη και η εντύπωση διαφορετική.

Κι εδώ [σε ζουμ πάλι από ανάρτηση στο ‘Θεσ/νίκη στο χώρο και το χρόνο’] ίσως η τελευταία του φωτογραφία. Σε μια έγχρωμη κατοχική, χρονολογημένη το 1943, δεν υπάρχει πια.

Λίγα χρόνια αργότερα, ένα νεαρό πλατάνι κάνει την εμφάνισή του σε άλλο σημείο πια – μπροστά και λίγο δεξιά από τη βρύση [από ανάρτηση του Jean-Pierre Francois]

Κι εδώ, από ανάρτηση του Γ. Σιδηρόπουλου στις ΠΦΘ, με χρονολόγηση Απρίλιο 1956.

Το νέο δέντρο, με τον κορμό του πιο χοντρό και ασβετωμένο, ποζάρει στον φακό του Σωκράτη Ιορδανίδη [αρχείο ΜΦΘ]

Και μας δείχνει την σκιά του στην φωτογραφία από ανάρτηση του Χρήστου Καββαδά…

…και το μέγεθός του, τον Φεβρουάριο 2019, όπως εμφανίζεται στο google.

Μια ακόμη φωτογραφία μπροστά στο ξενοδοχείο Splendid Palace, ίσως πριν το 1916

Νίκανδρος Καστανίδης

Facebook: https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/pfbid02Woxy3o9zpD7iF9cfWSN5fKh9vwWucXsHUDqsXWT9afWyMYtFCRA7KYJ5o7jiUbwXl

Σε χθεσινή δημοσίευση το grtimes κάνει αναφορά σε κατάλογο (κάτι που είναι πια πολύ της μόδας) του TIME όπου η Θεσσαλονίκη τοποθετήθηκε στους 50 κορυφαίους προορισμούς του κόσμου για το 2022, σε μια λίστα η οποία αποτελεί την επιλογή του περιοδικού για τους “ταξιδιώτες του κόσμου”. Σε σχετικό βίντεο έχει την παρακάτω φωτογραφία. Ακόμα παρακάτω η ίδια οδός (Αιγύπτου) πριν 40 χρόνια περίπου. Ο σύνδεσμος https://www.grtimes.gr/good-news/to-time-topothetei-tin-thessaloniki-stoys-50-koryfaioys?fbclid=IwAR37cBBUanvFoUL19xtV8E0yik3I9OWlPh19geJvXN4oABiagBQqF0E8WZ8

Το βίντεο του ΤΙΜΕ https://cdn.jwplayer.com/previews/by8VqGWH?fbclid=IwAR1_tSYwe5VO3zbZbWVHFhm4dMX59UOD2ZnpKZ99NDqWVQXCP65-szfh0Lc

Η παλιά φωτογραφία από το βιβλίο Νεώτερα Μνημεία της Θεσσαλονίκης, έκδοση του 1985-6 Η εντύπωσή μου είναι ότι αν ο σύγχρονος φωτογράφος είχε σταθεί στο κέντρο του δρόμου θα ήταν σχεδόν στο ίδιο σημείο με την παλιά φωτογραφία.

Θόδωρος Νάτσινας

Facebook: https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/pfbid02gwBrxJj4pT8KBkeejY6PpS2y38hzrk6ruLYoAQ15HvTo7swVUDnShQgBcHGkyyGEl

Για να υπάρχει ξεχωριστά η παλιά φωτογραφία