Saloni.ca Archive

Ομαδα ερευνας για την παλια Θεσσαλονικη

Στις 16 Φεβρουαρίου 1907 εγκαινιάστηκε το υπέροχο ξενοδοχείο Splendid. Θα ζήσει 10 χρόνια και 6 μήνες. Για τα μαγαζιά στο ισόγειο καθώς και άλλες χρήσεις του ξενοδοχείου Splendid εδώ: https://archive.saloni.ca/1285 Για κάποιο ερώτημα σχετικά με το ιδιοκτησιακό καθεστώς του και εδώ: https://archive.saloni.ca/47 Από τον Σπύρο Αλευρόπουλο

Facebook: https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=782996308856671&id=204212503401724

Στη θέση του ξενοδοχείου που λειτούργησε το 1907 βρίσκονταν χαμηλά σπίτια, αποθήκες ή βοηθητικοί χώροι. Η παλιά ψαραγορά, βρίσκονταν εκεί που αργότερα θα ήταν η αυλή ο κινηματογράφος του Splendid. Με πράσινο ο χώρος της ψαραγοράς, με μπλε του Splendid και με κόκκινο τα 2 κτίρια του Imperial που είχαμε δει εδώ: https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=547510045738633&id=204212503401724&__tn__=-R Αριστερά η πρότερη κατάσταση, δεξιά όπως ήταν το 1916.

JdS 21-7-1904 Ίσως η πρώτη αναφορά στην ανέγερση του Splendid, τρία χρόνια πριν: Συζητιέται ανάμεσα στους σαλονικιούς αυτό που θα κτιστεί στη θέση της ψαραγοράς. Ένα μεγαλοπρεπές ξενοδοχείο που δεν θα χει εφάμιλλο σε ολόκληρη την Ανατολή. Λεπτομέρειες σε επόμενο άρθρο.

Και οι λεπτομέρειες 4 μέρες μετά

25-7-1904

Μερικές λεπτομέρειες σχετικά με το ξενοδοχείο Splendide του οποίου την οικοδόμηση έχουμε προαναγγείλει. Θα έχει μήκος 78 μέτρα στην πρόσοψή του, σε βάθος θα πιάνει μέχρι τον παράλληλο δρόμο (Βουλγαροκτόνου). Τα θεμέλια θα είναι πέτρα, πλέγματα και μπετόν, υλικά απαραίτητα για έδαφος παραθαλάσσιο. Η πρόσοψη θα είναι διακοσμημένη με λαξευμένες πέτρες από την Arles. Το ξενοδοχείο θα διαθέτει 50 δωμάτια και μεγάλα σαλόνια για τις τελετές. Όλοι οι κανόνες υγιεινής θα τηρηθούν και όλα τα μέσα για την άνεση των επισκεπτών θα είναι διαθέσιμα. Στο ισόγειο όπου θα υπάρχουν καλοριφέρ, θα δημιουργηθεί μια τεράσtια μπρασερί και σαλόνια για μπιλιάρδο, ανάγνωση κλπ. Μεγάλος κήπος 900 τ.μ. με σκηνή που θα μπορεί να χρησιμοποιηθεί για καφε-κονσέρτα κατά τη χειμερινή περίοδο. Τα όρια θα είναι: δεξιά ο μικρός δρόμος με το ξενοδοχείο Imperial από την άλλη μεριά και αριστερά τα γραφεία της Εταιρείας Υδάτων. Θα απαλλαγούμε οριστικά από τη μάστιγα της ψαραγοράς. Σε ποιον οφείλουμε τη δημιουργία του ξενοδοχείου; Στον Κωνσταντίνο Ρώμπαπα άνθρωπο εγνωσμένης αξίας και αισθητικής. Σ αυτόν οφείλουμε το ξενοδοχείο της Αγγλίας, το Όλυμπος Παλλάς και τη μεταμόρφωση του ξενοδοχείου Imperial. To Splendide θα μπορεί να γίνει το καλύτερο ανάμεσα σε παρόμοια σ ολόκληρη την Ανατολή. Όταν μάλιστα θα γίνει και η διαπλάτυνση του παραλιακού δρόμου θα δώσει στον δρόμο, περισσότερο και από το Chateau Sides έναν αέρα υψηλής αισθητικής. Η διεύθυνση που είναι υπεύθυνη για τις Καλές Τέχνες θα έπρεπε να ανταμείψει έμπρακτα τους ιδιοκτήτες και τους υπεύθυνους αυτής της προσπάθειας. Η αναγγελία των εγκαινίων. JdS 17-2-1907 Διαφήμιση στην JdS 28-2-1907. Δωμάτια με όλα τα κομφόρ. Αίθουσες συναντήσεων και ανάγνωσης, μπάνια, αίθουσα five o' clock, μουσική και φυσικά ευρωπαϊκή και πολίτικη κουζίνα. Υπάρχουν και οι τιμές για ταμπλ ντ οτ γύρω στα 2 φράγκα. Το ξενοδοχείο μπορεί να είναι πολυτελείας, αλλά όταν βρέχει οι γύρω δρόμοι θυμίζουν βόθρο.

Από την πρώτη στιγμή φυσικά είναι μέσα στις προτιμήσεις της αστικής κοινωνίας. Ο Χρήστος Βασδέκης θα παντρευτεί την κόρη της κ. Μουσούρη στον Αγ. Νικόλαο και θα ακολουθήσει δεξίωση στο ξενοδοχείο. Περιποίηση άψογη. Κάποιες ατέλειες κυρίως στην κουζίνα διορθώνονται, λίγο πριν τελειώσει ο χρόνος. Προσλαμβάνονται πεπειραμένοι σεφ. Οι τιμές των γευμάτων μειώνονται (άσχετα αν στην αρχή ήσαν πιο χαμηλές) Υψηλές παρουσίες, εδώ ο πρόξενος Αλεξανδρόπουλος που θα αντικαταστήσει τον Κοντογούρη καταλύει στο Σπλέντιτ

Και ο πρόξενος της Σερβίας Μακεδονία 3/10/1912 Πολύ νωρίς, μόλις ένα χρόνο μετά την έναρξη λειτουργίας του, το ξενοδοχείο περνάει στα χέρια του Κων/νου Ρώμπαπα. Σχετικά με το θέμα της ιδιοκτησίας είχε αναφερθεί και ο Νίκανδρος Καστανίδης εδώ: https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=220570698432571&id=204212503401724 Και εξ ολοκλήρου στα χέρια του Ρώμπαπα το Φεβρουάριο του 1913 Ο οποίος Ρώμπαπας παντρεύει την κόρη του και φυσικά η δεξίωση στο ξενοδοχείο. Μακεδονία 6-11-1911 Τον Νοεμβριο του 1915 ο υπουργός εξωτερικών της Γαλλίας Denys Cochin επισκέπτεται τον στρατηγό Maurice Sarrailτ στην πόλη και καταλύει στο ξενοδοχείο. Η είσοδος του ξενοδοχείου επί της παραλίας, στην ανατολική πλευρά του κτιρίου. Ο Denys Cochin εξερχεται. Το σαλόνι του ξενοδοχείου Και σε καρτ ποστάλ

Οι πληροφορίες της φωτογραφίας αρκούν για να πλάσουμε την ιστορία.

Ο Συμιακός ναυτικός παρατηρεί τη ζωή της μεγαλούπολης με τον ανάμεικτο πληθυσμό στην πόλη που βρίσκεται στην άλλη γωνιά της θάλασσας από το νησί του. Μια αβέβαιη σκαλίτσα τον συνδέει με τον πολύκοσμο δρόμο. Μπορεί να νοσταλγεί μπορεί πολλά. Η Μαριγούλα στο σωσίβιο δίνει κι αυτή τη δική της εκδοχή στην κλειδωμένη έκφραση του ναυτικού. Μπορεί να ήθελε να της τα δείξει όλ' αυτά.

Το σκηνικό συμπληρώνεται με την υπέροχη αντίθετη ροπή των πανιών, που αναδεικνύουν τα μπαλώματά τους προς όλες τις κατευθύνσεις, έτσι όπως το φως έρχεται από πίσω και το νερό που σκουραίνει στον ίσκιο των καραβιών Ο Pigassou μπορεί να είχε άλλα στο μυαλό του.

Facebook: https://www.facebook.com/204212503401724/photos/a.211295696026738/806152309874404/?type=3&theater

Φωτογραφία Joseph Pigassou ν.171, ασπρόμαυρο φιλμ 3,5Χ5,5 εκ photo Joseph Pigassou n°171 sur film 35x55 NB

Από το αφιέρωμα: ο Joseph Pigassou στην Θεσσαλονίκη

Στιγμές ησυχίας στην καθημερινότητα των ψαράδων μπροστά στη βόλτα της πόλης. Καϊκια αραγμένα με μαζεμένους ιστούς και πανιά, ρούχα των ναυτικών απλωμένα να στεγνώσουν.

Φωτογραφία Joseph Pigassou ν.269, ασπρόμαυρο φιλμ 3,5Χ5,5 εκ photo Joseph Pigassou n°269 sur film 35x55 NB

Πληροφορίες από Κώστα Δαμιανίδη:

Πρόκειται για ανεμότρατες, μεγάλα αλιευτικά σκάφη, που έχουν αναρτήσει τα δίχτυα τους από το κατάρτι. Τα καΐκια αυτά ήταν συχνά ιταλικά που ψάρευαν στο Αιγαίο. Είχαν ένα μεγάλο λατίνι, όπως φαίνεται στην φωτογραφία, και ψάρευαν σε ζευγάρια κρατώντας το κάθε ένα καΐκι την μια άκρη από το συρόμενο δίχτυ. Υπάρχουν αναφορές, καθώς και άλλες φωτογραφίες με ιταλικά αλιευτικά στη Θεσσαλονίκη (αρχείο Boissonnas).

Facebook: https://www.facebook.com/204212503401724/photos/a.211295696026738/806132249876410/?type=3&theater

Οικογενειακή φωτογραφία του Θόδωρου Νάτσινα σε μια ταράτσα. Λήψεις αυτού του κτιρίου στη γωνία Μητροπόλεως με Καρ. Ντηλ σπανίζουν. Έπρεπε να πάμε πολύ πίσω για να βρούμε έστω και μια σχετικά καλή λήψη του

Facebook: https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=803415620148073&id=204212503401724

Γύρω στα 1930 Από την ίδια ταράτσα, την ίδια εποχή προς τα δυτικά

Αυτό το τριώροφο κάποτε είχε όλη την πλατεία πιάτο. Και την θάλασσα. Μετά κτίστηκε το μέγαρο Κονιόρδου. Έστω κι έτσι η θέση του ήταν εξαιρετική. Κάποια στιγμή απόκτησε και τρούλο. Όταν μπροστά του κτίστηκαν οι κινηματογράφοι, απόμερο έχασε την αλλοτινή του περίοπτη θέση και προβολή. Υπάρχει ακόμη. Προξένου Κορομηλά 1 και Πλουτάρχου 6

Αρχικά ήταν ιδιοκτησία Σκαπέρδα, η γνωστή οικογένεια που είχε (πιθανόν και να έχει) αρκετές ιδιοκτησίες στη Θεσσαλονίκη, π.χ. το μέγαρο Σκαπέρδα στη γωνία Τσιμισκή με Αριστοτέλους (αυτή που είναι ο Τερκενλής). Παρενθετικά να σημειωθεί ότι η οικογένεια Σκοπέρδα ήταν, κατά βάση, γουναράδες από την Καστοριά, που ανάπτυξαν επιχειρήσεις στο Παρίσι, τη Νέα Υόρκη και την Αργεντινή. Φαίνεται ότι κάποια σκέλη της οικογένειας είχαν εργολαβικές δραστηριότητες και στη Θεσσαλονίκη.

Το κτίριο της Προξ. Κορομηλά 1 δόθηκε προίκα σε μία κόρη Σκαπέρδα, την Καλλιόπη Σκαπέρδα, η οποία είχε μια ανατομική ιδιαιτερότητα. Η Καλλιόπη Σκαπέρδα σπούδασε Γυναικολογία στο Παρίσι και άσκησε την ειδικότητά της στη Θεσσαλονίκη, όπου διατηρούσε ιατρείο στο συγκεκριμένο κτίριο. Το μισό κτίριο πουλήθηκε, στην κατοχή ή στα τέλη της κατοχής, σε κάποιον ονόματι Αργυρόπουλο. Ο Αργυρόπουλος ζούσε την περίοδο εκείνη στο Άγιο Όρος και αγόρασε το μισό του εν λόγω τριώροφου.

Από το Σπύρο Αλευρόπουλο και το Νίκανδρο Καστανίδη

Facebook: https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=803417516814550&id=204212503401724

Νίκανδρος Καστανίδης: Η Καλλιόπη Σκαπέρδα παντρεύτηκε τον Γιάννη Διλμπέρη και απέκτησαν ένα γιό, τον Φαίδωνα, ο οποίος ήταν συμμαθητής μου στο 43ο Δημοτικό Σχολείο Θεσσαλονίκης, τη δεκαετία του 1950. Να αναφέρω ότι επισκέφτηκα, μερικές φορές, το σπίτι του συμμαθητή μου, Φαίδωνα Διλμπέρη, στον τρίτο όροφο της Προξ. Κορομηλά 1. Φωτογραφία του Φαίδωνα Διλμπέρη στο 43ο Δημ. Σχολείο Θεσσαλονίκης, γύρω στο 1956

Από τον 3ο όροφο του μεγάρου Κονιόρδου, κατοχική ματιά προς την Μητροπόλεως και το Ολύμπιον που κτίζεται. Ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα διπλανά κτίρια. Μητροπόλεως 39 (που υπάρχει και σήμερα, αν και όχι διατηρητέο) και το διπλανό του στο 41.

Facebook: https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=803418383481130&id=204212503401724

Λίγο μετά το 1934 υπάρχουν πριν αρχίσει να υψώνεται το Ολύμπιον Μια εικόνα και στα ανατολικότερά τους αρχές του 1950 Σήμερα Μητροπόλεως 39

Ημέρες και εποχές ΑΛΗΣΤΟΥ ΜΝΗΜΗΣ 1963-1967, τότε που ο αυταρχισμός ποδοπατούσε ασύστολα τις Πανεπιστημιακές Ελευθερίες

Από τον Νίκανδρο Καστανίδη

Facebook: https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=604118170077820&id=204212503401724

Επετειακή ανάρτηση 19 Απριλίου, σαν προχθες – πριν από 113 χρόνια, 19 Απριλίου 1907 στην αποβάθρα του Λευκού Πύργου (εκεί που βρίσκεται σήμερα η παράγκα με τα σουβενίρ) τελούνται τα εγκαίνια της θαλάσσιας συγκοινωνίας της Θεσσαλονίκης.

Οι στάσεις της θαλάσσιας συγκοινωνίας προς την ανατολική Θεσσαλονίκη: πλ. Ολύμπου (Ελευθερίας) – Λ. Πύργος – οικία Κερίμ Αφέντη (στο ύψος της Παρασκευοπούλου) – ρέμα Μπουγιούκ Ντερέ (στάση Γεωργίου) – Μικρό Καραμπουρνού.

Στις φωτογραφίες η αποβάθρα με τα καραβάκια της πρώτης αυτής συγκοινωνίας, εισιτήρια και μετοχή Αφιέρωμα για τη θαλάσσια συγκοινωνία και τα καραβάκια της Θεσσαλονίκης στο: https://www.facebook.com/pg/Thessaloniki.Transportation.Environmental.Issues/photos/?tab=album&album_id=913743755357156

Facebook: https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=802784343544534&id=204212503401724

Καθημερινότητας συνέχεια: Διαβάζοντας... Από το αφιέρωμα: ο Joseph Pigassou στην Θεσσαλονίκη

Facebook: https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=799847417171560&id=204212503401724

Στη φωτό AD11-1366, ο Αλμπαρέλ χαλαρώνει διαβάζοντας στη σκιά. «Ιατρός υπηρεσίας» γράφει η ταμπέλα πίσω. Η ταμπέλα φαίνεται καλύτερα εδώ. (φωτό ΑD11-1368) Και εδώ (φωτό AD11-1367), όπου ποζάρουν καταλαμβάνοντας όλες τις σαιζλόνγκ. Το ταχυδρομείο πρέπει να έφερε εφημερίδες από την πατρίδα, πάντα πολύτιμες σε τέτοιους καιρούς. Στη φωτό AD11-1342, πρόκειται πιθανόν για την εφημερίδα της Μασσαλίας που εκδιδόταν από το 1874 ως το 1939. Εδώ ένα έντυπο μικρότερου σχήματος (AD11-1341). Eδώ, με το βιβλίο ανοιχτό στα πόδια του, ο Αλμπαρέλ δείχνει να απολαμβάνει τον ήλιο (ΑD11-1365)

Ακόμα και το θέμα των ημερών, ο οβελίας, βρήκε θέση στη συλλογή του P. Albarel! [φωτό ΑD11-1434]

Από το αφιέρωμα: ο Joseph Pigassou στην Θεσσαλονίκη

Facebook: https://www.facebook.com/204212503401724/photos/a.211295696026738/799843353838633/?type=3&theater