Saloni.ca Archive

Η φωτογραφία 3D n°290 του Joseph Pigassou. Από τον Bernard Maurice.

Ένας ζητιάνος από τον φακό του Joseph Pigassou (photo 3D n°502). Από τον Bernard Maurice

Λήψεις νότια του Αλατζά Ιμαρέτ

Και από την Κασσάνδρου, με τις ζημιές από το ζέπελιν του Μαρτίου 1916 και τον μιναρέ να διακρίνεται πίσω.

Γωνία Νίκης και Μοργκεντάου. Καφενείο Λιτόχωρο, μετά Αθήναιον και όταν έγινε πολυκατοικία Αιγαίον. Από τον Νίκανδρο Καστανίδη

Γωνία Λεωφ. Νίκης με Μοργκεντάου το 1925 Τότε στο ισόγειο του διώροφου αυτής της γωνία ήταν το καφενείο “Λιτόχωρο”, όπου σύχναζαν οι καπετάνιοι από το Λιτόχωρο, όταν έδεναν στην παραλία, εκεί μπροστά, για να ξεφορτώσουν. Κι ο κάθετος δρόμος δεν λεγόταν Μοργκεντάου, αλλά Λυμπεροπούλου, μετά την απελευθέρωση, που αργότερα έγινε Αιμιλιανού Γρεβενών. Τη δεκαετία του 1930, στη θέση του καφενείου “Λιτόχωρο” λειτουργούσε το ζαχαροπλαστείο “Αθήναιον”. Γύρω στο 1962-3, το διώροφο κατεδαφίστηκε και οικοδομήθηκε το μέγαρο “Μπίρδα”. Στο ισόγειο του μεγάρου “Μπίρδα” άνοιξε το παραδοσιακό καφενείο “Αιγαίον”, πολύ γνωστό στους Θεσσαλονικείς των δεκαετιών 1960, 1970. Και ήταν πολύ γνωστό, γιατί εκεί μπροστά του, στην προκυμαία, είχαν αφετηρία τα καραβάκια για τα καλοκαιρινά μπάνια στην Περαία, τους Νέους Επιβάτες και την Αγία Τριάδα. Να και μια εικόνα μέσα στο καφενείο “Αιγαίον” Το μέγαρο “Μπίρδα” και οι αναμένοντες ημερήσιοι εκδρομείς για Περαία, Νέοι Επιβάτες κι Αγία Τριάδα, την δεκαετία του 1960

Κίνηση στην παραλία από τον φακό του Joseph Pigassou (Photo n° 276) επεξεργασμένη για 3D. Από τον Bernard Maurice

Το Μουσά Μπαμπα από τον φακό του Joseph Pigassou (photo 3D n°281) Από τον Bernard Maurice.

Οι λήψεις από δύο σημεία απ όπου μπορούσαν να εντάξουν μέσα στο κάδρο το οικοδόμημα. Μία ακόμη λήψη με θέμα τον ξύλινο μιναρέ του. Οι λήψεις δεν φαίνεται να απέχουν πολύ μεταξύ τους. Η φθορά όμως και η φραγή μιας πόρτας δείχνει και την κλιμάκωση της εγκατάλειψής του.

Ανάμνηση τραμ. Από τον Θεόδωρο Νάτσινα. Μπροστά από το κτίριο Πετρίδη, στην Δυτική είσοδο, μετά από διάφορες επισκέψεις, έπεσε επιτέλους το βλέμμα μου στον χώρο μπροστά από το κτίριο. Μετά από αρκετές αμφιταλαντεύσεις (του στυλ τι είναι αυτό εδώ) σκέφτηκα ότι αυτές οι μεταλλικές ράγες ήταν μια προσπάθεια του αρχιτέκτονα να θυμίσει ότι από εκεί περνούσε μια σιδηροδρομική γραμμή, η γραμμή Θεσσαλονίκη – Κωνσταντινούπολη συγκεκριμένα. Και λίγο πιο ανατολικά υπήρχε ο σταθμός Salonique-ville. Στη δεύτερη φωτογραφία ένας συρμός πηγαίνει προς την Αναγεννήσεως, σχεδόν μπροστά από το κτίριο Πετρίδη, και στην τρίτη ο σταθμός Salonique-ville

Η θάλασσα και τα καράβια της, μέρος 3ο, όπως τα είδε ο Joseph Pigassou. Photo 3D n° 582 Από τον Bernard Maurice.