Saloni.ca Archive

O Hans Gerber φωτογράφισε την καθημερινότητα της Ελλάδας το 1955. Εδώ απολαμβάνει τη θέα της πόλης. Το αρχείο των φωτογραφιών του βρίσκεται στην ETH-Bibliothek της Ζυρίχης. Από: https://www.facebook.com/pg/Lizas-Photographic-Archive-of-Greece-%CE%A6%CF%89%CF%84%CE%BF%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%B9%CE%BA%CE%AC-%CE%AC%CE%BB%CE%BC%CF%80%CE%BF%CF%85%CE%BC-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1%CF%82-905505916194212/photos/?tab=album&album_id=925506074194196

Αγγελία του 1896: “Πωλείται νεαρός παπαγάλος, καλός ομιλητής, με διασκεδαστικό ρεπερτόριο στα ισπανικά. Πληροφορίες στα γραφεία της εφημερίδας” (Για εικονογράφηση, ένας παπαγάλος δια χειρός του συγγραφέα-παραδοξολόγου Έντουαρντ Λίαρ)

ΜΙα ματιά προς το παλιό Εργατικό Κέντρο. Εκεί που αργότερα είχαν το στέκι τους υπαίθριοι φωτογράφοι. Από την κάτω γωνία της Μητρ. Γενναδίου. Ο φωτογράφος επί της Μητρ. Γενναδίου με θέα προς το παλιό Δημαρχείο, γιαπί ακόμα. Στο χώρο των δημόσων αποχωρητηρίων. Από την αντίθετη πλευρά, λήψη προς την Μητρ. Γενναδίου, γύρω στα 1930, όταν ακόμα ο χώρος της πλατείας ακόμη διαμορφωνόταν.

Υδροπλάνα η πόλη είχε γνωρίσει και από τους Γάλλους στον Α' ΠΠ. Οι Γερμανοί όμως πρόσφεραν ένα συνεχές θέαμα με τις απο/προσθαλασσώσεις μπροστά στον Λευκό Πύργο

Στις 23 περίπου λήψεις του Theodor Scheerer σε χρωματιστές διαφάνειες κατά την περίοδο της κατοχής, περιλαμβάνονται 4 μιας γριάς κυρίας. Αναλογία εντυπωσιακή, εφόσον βέβαια είναι αυτός ο ακριβής αριθμός των φωτογραφιών που πήρε. Μια σουρεαλιστική εικόνα αν δεν ήταν δραματική, από την έξω μεριά των τειχών, σήμερα μπροστά στην δενδροφυτεία στις Συκιές. Η ηλικιωμένη γυναίκα αποφεύγει επιμελώς τον φακό.

Αξιωματούχοι, πολίτες, στρατιώτες, εκφωνήσεις λόγων, υποδοχές, αποχαιρετισμοί. Η πόλη στα επίσημά της.

Τυπική ανάγνωση με κάθε επισημότητα ενός φιρμανιού στους κατοίκους της πόλης. Από την επανάσταση των Νεότουρκων το 1908 Στις 2 Αυγούστου 1908 1400 επισκέπτες από την Θεσσαλία έρχονται να υποβάλουν τα σέβη τους στο Κομιτάτο. Από την ίδια εκδήλωση τον Αύγουστο του 1908, μια λήψη από το Κονάκι μας δίνει μια μοναδική απεικόνιση του Δημαρχείου της πόλης που βρισκόταν ακριβώς απέναντι. Ιούνιος 1911. Η επίσκεψη του σουλτάνου Μεχμέτ Ρεσάτ Μία από τις αψίδες της επίσκεψης του σουλτάνου στην δυτική συνέχεια της Αγ. Δημητρίου Ιούνιος 1911. Ο σουλτάνος Μεχμέτ Ρεσάτ αναχωρεί από το Κονάκι. 1912 Τούρκοι αιχμάλωτοι μετά την απελευθέρωση. Οι Έλληνες στο Διοικητήριο Η καρτ ποστάλ αναφέρει μια από τις βόμβες που έριξε το ζέπελιν τον Μάρτιο του 1916 που έπληξε τον κήπο του Διοικητηρίου. 1916 με τους συμμάχους μπροστά στο Διοικητήριο. Και όμως η στενωπός απέναντι είναι η Αγ. Δημητρίου. 3 Ιουνίου 1916 Κατάσταση πολιορκίας προκηρύχθηκε από τον στρατηγό Sarrail στην πόλη. Από την ίδια μέρα 3 Ιουνίου 1916 Γάλλοι στην αυλή του Διοικητηρίου Αποχαιρετούν Έλληνες στρατιώτες. Με την ευκαιρία μια καθαρή ματιά στα κτήρια της Βενιζέλου που βρίσκονται πάνω στην Αγ. Δημητρίου, με τους κατοίκους να παρατηρούν τα συμβαίνοντα απ τα παράθυρα.

Από το 1943 και μετά, όταν ο πόλεμος για τους Γερμανούς ήταν ήδη μια χαμένη υπόθεση, ο φόβος τους για συμμαχική απόβαση ήταν συνεχής. Η παλιά παραλία της πόλης το γνώρισε και αυτό. Συρματοπλέγματα για την αποτροπή μιας ενδεχόμενης απόβασης.

Από τον Νίκανδρο Καστανίδη

[Από το βιβλίο “Τα Πενήντα Χρόνια του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, 1926-1976” του Β. Δ. Κυριαζόπουλου, Θεσσαλονίκη, 1976, σελ. 167]