Στα νεκροταφεία, με 25 χρόνια διαφορά
Περίπου από το ίδιο σημείο. 25 χρόνια διαφορά. Μαθήματα για το πώς σβήνουμε την ιστορία μιας πόλης.
Ομαδα ερευνας για την παλια Θεσσαλονικη
Περίπου από το ίδιο σημείο. 25 χρόνια διαφορά. Μαθήματα για το πώς σβήνουμε την ιστορία μιας πόλης.
Ανταπόκριση στον Νεολόγο της Κωνσταντινούπολης αναφέρει ότι, ενώ όλοι μακαρίζουν την Θεσσαλονίκη για την σύνδεση αυτή, άλλοι τονίζουν ότι θα μας κατακλύσουν τα κακά του ψευδοπολιτισμού και της διαφθοράς. Ήδη σμήνη επαιτών από την Γερμανία (!) και την Ουγγαρία κατέκλυσαν τας οδούς της πόλεως και τείνουν επαίτιδα χείρα !!!
Από τον Νεολόγο της 18/5/1888. Θυμίζω ότι η σύνδεση με την κεντρική Ευρώπη χρονολογείται από 7/19 Μαΐου 1888!
Θόδωρος Νάτσινας
Το τραμ στο σιντριβάνι – έργο που χρησιμοποιήθηκε στο εξώφυλλο του βιβλίου “Παλιά Θεσσαλονίκη”, του Θ. Κ. Περπερή. Σύμφωνα με την παρουσίαση στο vivlioniki, είναι έργο του Απόστολου Παπαγιαννόπουλου, το οποίο βασίστηκε στην γνωστή φωτογραφία που παραθέτουμε.
Το βιβλίο παρουσιάστηκε στο vivlioniki εδώ: https://vivlioniki.wordpress.com/category/%CF%83%CF%85%CE%B3%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%B5%CE%AF%CF%82/%CF%80%CE%B5%CF%81%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%B7%CF%83-%CE%B8%CE%B5%CF%8C%CE%B4%CF%89%CF%81%CE%BF%CF%82/?fbclid=IwY2xjawGtw0tleHRuA2FlbQIxMAABHW6Rv5cn8yMh8I6vexyj5QLLnVtq1mQvpxyRbh6kgkM54pu7B4ngEI4MkA_aem_FZsCADC4YypZ2t3PiEUKAg
Θόδωρος Νάτσινας
Κάποτε σ' αυτήν την πόλη στην Αριστοτέλους τα βιβλιοπωλεία ήταν το ένα δίπλα στ' άλλο. Λήψεις Ιανουαρίου 1992.
Ιανός, Σύγχρονη Εποχή, Μαλλιάρης Παιδεία
Και στις κολώνες προθήκες, και πάγκους με βιβλία είχε τις καλές μέρες. Και μέσα στην στοά του Λεπέν, στο Βοσπόριο, η Εκδοτική Θεσσαλονίκης. Φυσικά και ο Μπαρμπουνάκης με τα 2 βιβλιοπωλεία του.
Αρχικά (περί το 1900) το κτήριο στέγαζε την Οθωμανική Διοίκηση Δημοσίου Χρέους. Ήταν διώροφο, αλλά καταστράφηκε μερικώς κατά τον Β’ΠΠ από αεροπορικούς βομβαρδισμούς. Ανακαινίσθηκε, χάνοντας τον 2ο όροφο. Η τελευταία ανακαίνιση ολοκληρώθηκε το 2012. Σήμερα στεγάζει το Κεντρικό Λιμεναρχείο Θεσσαλονίκης.
Θωμάς Νεδέλκος
Μετά την πυρκαγιά στην οδό Βενιζέλου σύμφωνα με την λεζάντα στην κάρτα.
Αυτό που μου τράβηξε την προσοχή, ωστόσο, ήταν η άμαξα και ειδικότερα ο αριθμός κυκλοφορίας (?) της. Στο ζουμ της 2ης φωτογραφίας φαίνεται ότι ήταν η άμαξα με αριθμό 101.
Δεν είχα προσέξει κάτι αντίστοιχο σε άλλη φωτογραφία, αλλά αν είναι αριθμός κυκλοφορίας, ίσως αφορούσε τις άμαξες προς ενοικίαση (ταξί της εποχής). Μπορεί να ήταν και κάτι που επέβαλαν οι αρχές κατοχής της πόλης κατά τον Α'ΠΠ και γι' αυτό να μην έχουν φανεί σε άλλες φωτογραφίες τέτοια νούμερα. Ο φωτογράφος βρίσκεται στο τέλος της Βενιζέλου με Αγ.Δημητρίου. Στην ουσία ο δρόμος που βλέπουμε -και που στρίβει η αριθμημένη (?) άμαξα- είναι η Στ. Δραγούμη.
Θόδωρος Νάτσινας
Τα υπόλοιπα καρέ από την ταινία “Το δράμα μιας αμαρτωλής” σε σκηνοθεσία Δημ. Αθανασιάδη, που γυρίστηκε στην Θεσσαλονίκη το φθινόπωρο του 1961 και που αφορούν την ανατολικότερη Θεσσαλονίκη. Από το κανάλι του OldThessaloniki στο You Tube εδώ Οι επεξηγήσεις από τον δημιουργό της επιλογής των σκηνών.
Τσιμισκή 27, δίπλα στο Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο αριστερά όπως βλέπουμε, το Μέγαρο Καστοριά. Αν κρίνουμε από τις διαφημιστικές πινακίδες στο βάθος μετά την Αριστοτέλους, η λήψη είναι λίγο πριν την κατοχή. Από το Πανεπιστήμιο του Πρίνστον.
Ακριβώς οι ίδιες πινακίδες σε κατοχική λήψη στο μέγαρο στην Τσιμισκή 41.
1969-70 Παρέλαση σχολής Κωνσταντινίδη
Το Μέγαρο Καστοριά αντικαταστάθηκε με οικοδομική άδεια του 1977. Δηλαδή πριν τον σεισμό.
Apostolos Vrefidis:
Δεν πρέπει να υπάρχει φωτογραφία του κτιρίου χωρίς απλωμένη μπουγάδα
Καρέ από την ταινία “Το δράμα μιας αμαρτωλής”. σε σκηνοθεσία Δημ. Αθανασιάδη, που γυρίστηκε στην Θεσσαλονίκη το φθινόπωρο του 1961. Από το κανάλι του OldThessaloniki στο You Tube εδώ Οι επεξηγήσεις από τον δημιουργό της επιλογής των σκηνών.
Σπάνια λήψη της οδού Δημοσθένους δίπλα στο Μεντιτερανέ
Από το μπαλκόνι της πρόσοψης του Γ' ΣΣ παράθεση φωτογραφιών με προφανή επιθυμία να απαθανατιστει το πανόραμα μπροστά στον Γερμανό φωτογράφο. Οι φωτογραφίες. χωρίς επεξεργασία, όπως και ο ίδιος θα τις τοποθετούσε εμφανισμένες μπροστά του για να θυμάται το προνομιακό μέρος όπου εξέτισε μέρος της θητείας του.