1892. 2 χρόνια μετά την τότε μεγάλη πυρκαγιά, στο κέντρο η καμμένη Αγία Σοφία
Απόσπασμα φωτογραφίας του Σουηδού Γκυγιάμ Μπέργκρεν (1835, Στοκχόλμη – 1920, Κωνσταντινούπολη).
Ομαδα ερευνας για την παλια Θεσσαλονικη
Απόσπασμα φωτογραφίας του Σουηδού Γκυγιάμ Μπέργκρεν (1835, Στοκχόλμη – 1920, Κωνσταντινούπολη).
Βαδίζοντας προς την “Ληταία Πύλη”
Κρήνη, ξύλινος μιναρές και μια αγελάδα. Η σημερινή πλατεία αποτελούσε την αυλή τεκέ Μπεκτασήδων δερβίσηδων.
Μεβλεβιχανέ. Από GettyImages. Προστίθεται στην συλλογή
Η κύρια δυτική είσοδος στην περιτοιχισμένη πόλη μέχρι το 1874. Θα την βρίσκαμε πάνω στην οδό Αγ. Δημητρίου λίγο πριν την οδό Αρκαδιουπόλεως. Τα τείχη συνεχίζουν να υπάρχουν (και σήμερα) προς την οδό Κλαυδιανού. Δυτικά υπήρχε παλιά και η “Χρυσή Πύλη”, στο ύψος της Εγνατίας.
Στεφανος Αιβαζης: Γωνια ΑΓ.ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ και ΑΡΚΑΔΙΟΥΠΟΛΕΩΣ ειναι. Τα μαρμαρα της στην φωτο μου.
1937 και σήμερα. Μπέη χαμάμ, ή Λουτρά Παράδεισος αν προτιμάτε. Τότε δεν το σέβονταν ως μνημείο αλλά το χρησιμοποιούσαν. Σήμερα το σέβονται ως μνημείο αλλά σπάνια χρησιμοποιείται, θα μπορούσε να παίξει πολύ πιο σημαντικό ρόλο στην προβολή της πόλης . Οι αναρτήσεις μας για τα λουτρά: πριν την πυρκαγιά: https://archive.saloni.ca/531 μετά την πυρκαγιά: https://archive.saloni.ca/532 κατά την κατοχή: https://archive.saloni.ca/601 συζήτηση για την κατεδάφισή τους: https://archive.saloni.ca/524 επιγραφή και εικόνα γυναίκας στα λουτρά: https://archive.saloni.ca/2582 πρόσφατες φωτογραφίες: https://archive.saloni.ca/2944
Νίκος Μουρατίδης:
Στη μαρμάρινη πινακίδα των 3 ιδιοκτητών των Λουτρών Μπέϊ-Χαμάμ / Παράδεισος (φωτογραφία του 1928) ο αναγραφόμενος Ιωάννης Χριστοφορίδης ήταν ο πεθερός του Δημητρού Ευτυχιάδη, μετέπειτα (1965) ιδιοκτήτη των σύγχρονων Λουτρών “Ναδίρ” της οδού Αριστοτέλους. . 17-5-2024.
Από άλμπουμ φωτογραφιών του Ηλία Πετρόπουλου.
Το πάρκο της ΧΑΝΘ και η “Νικολάου Γερμανού” μόλις έχουν διαμορφωθεί, “καθαριστεί”. Η Έκθεση θα έρθει εδώ δύο χρόνια αργότερα, το 1940. Ο συνοικισμός της Κάτω Αγίας Φωτεινής καταλαμβάνει μέρος του χώρου της. Δεξιά το Γ΄ Σώμα Στρατού.
Αριστερά ήταν το μέγαρο Κοέν, αμέσως μετά η Στοά Σαούλ. Πάνω γωνία με Ερμού το Μέγαρο Μαλλάχ. Αμέσως μετά το Ερμείον. Δεξιά η είσοδος της Στοάς Καράσσο (από Βενιζέλου). Στην γωνία της Ερμού το οβάλ κτίριο των ραπτομηχανών Σίγγερ.
Νίκος Μουρατίδης: Δεξιά, στην γωνία των οδών Βενιζέλου-Ερμού (πριν το οβάλ κτίριο των ραπτομηχανών Σίγγερ) εικονίζεται το Μέγαρο “Ηλύσια”, που έχει είσοδο στην οδό Ερμού 16. Μετά το 1980 χρησιμοποιούνται μόνον τα ισόγεια καταστήματα, ενώ παραμένουν κενοί οι 2 όροφοι γραφείων, που από το 1932 στέγαζαν -κυρίως- δικηγορικά γραφεία (Ιωάννου Μιχαήλ, Κλέαρχου Γκίνη, Χαράλαμπου Τσώχου, Χρήστου Κολοκοτρώνη, Μικρομάστορα, Κεφαλίδη, κ.α.π.). . 17-5-2024.
Αρχές του προηγούμενου αιώνα στην Θεσσαλονίκη. Facebook: https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/pfbid0z4K5jDs7xkZjkv6GZBCv5XufAHXrLHUX9bnQE9TXp6dcXePBfAw88C5bNPELYi2sl