Saloni.ca Archive

1925-1935 Πρόσφατα είδαμε το Κολλέγιο Αρρένων Ανατόλια. Σε φωτογραφίες του Λυκίδη από τον χώρο αθλοπαιδιών του κολλεγίου εμφανίζεται κτίριο με διπλάσιο όγκο από το κολλέγιο πιθανώς κι αυτό γαλλική κατασκευή του Α΄ Π Π. Πάνω από την σημερινή Παπαναστασίου που τότε λεγόταν Μαραθώνος, η δε σημερινή οδός Σεφέρη ταυτίζεται με την 6η λεωφόρο τότε.

Όλες οι φωτογραφίες είναι τραβηγμένες μέσα από το σημερινό γήπεδο του Άρη. Ενδιαφέρον παρουσιάζει και ο περίγυρος των φωτογραφιών με τα πρώτα κτίρια που κτίστηκαν στην Χαριλάου. Στάθηκε αδύνατο να βρεθεί κάτι για την ιστορία του κτιρίου, αν γνωρίζει κάποιος κάτι για τις χρήσεις του μας διαφωτίζει. Επέζησε σίγουρα μέχρι τα 60ς.

Σε φωτογραφίες από τα αρχείο των αποφοίτων του Ανατόλια σημειωμένο παντού το κτίριο που ψάχνουμε.

Facebook: https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/pfbid02oowzXfFqruRshLrmbSntF3L8xzusB1n8eyAAVnR8Qyix1PyJNHAC49JaYuaAab6l

Σημερινό γήπεδο του Άρη. Χώρος αθλοπαιδιών του Ανατόλια 1925-35. Δεξιά επί της σημερινής οδού Σεφέρη ένα άγνωστο κτίριο.

Φωτογραφίες του Λυκίδη. Χώρος αθλοπαιδιών του κολλεγίου Ανατόλια. Εμφανίζεται κτίριο με διπλάσιο όγκο από το κολλέγιο πιθανώς κι αυτό γαλλική κατασκευή του Α΄ Π Π.

Πάνω από την σημερινή Παπαναστασίου που τότε λεγόταν Μαραθώνος, η δε σημερινή οδός Σεφέρη ταυτίζεται με την 6η λεωφόρο τότε.

Από το γήπεδο του Άρη σήμερα.

Πάνω από την σημερινή Παπαναστασίου που τότε λεγόταν Μαραθώνος, η σημερινή οδός Σεφέρη που ταυτίζεται με την 6η λεωφόρο τότε. Αριστερά τα τροχιοδρομικά ?

Άλμα εις ύψος στο κολλέγιο Ανατόλια. Στο βάθος το κτίριο στην σημερινή οδό Σεφέρη. 1925-1935.

Στην οδό Σεφέρη πάνω από το γήπεδο του Άρη. Ένα άγνωστο κτίριο.

Χαριλάου, 1949.

Ρυμοτομικό της περιοχής πάνω από το γήπεδο του Άρη. Σημειωμένο το κτίριο που ψάχνουμε.

Ευρύτερο ρυμοτομικό της περιοχής Χαριλάου.

Πάλι αθλοπαιδιές στον σημερινό χώρο του γηπέδου του Άρη. Στο βάθος το διπλάσιου όγκου από το κολλέγιο κτιρίου, πιθανώς κι αυτό γαλλική κατασκευή του Α΄ Π Π.

Ποδόσφαιρο στα 20ς. Δεξιά το κτίριο που ψάχνουμε στην οδό Σεφέρη. Όλες οι φωτογραφίες είναι τραβηγμένες μέσα από το σημερινό γήπεδο του Άρη.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει και ο περίγυρος των φωτογραφιών με τα πρώτα κτίρια που κτίστηκαν στην Χαριλάου.

Μου ζήτησαν περισσότερες λεπτομέρειες για το σημείο που συνέβη το γεγονός. Στην παλιά μου ανάρτηση που κοινοποιώ, έχει αρκετές λεπτομέρειες που πιστεύω ότι θα ικανοποιήσουν τους φίλους... https://shorturl.at/ozNT0

Γιώργος Κωτσίδης

Facebook: https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/pfbid033itGXpJW1AA1SjNSjZyztHouooVcxDgidu7RiHYeNQ2YQkVuAj7nbq889otxLcgal

Το μνημείο του Βασ. Γεωργίου Α’. Δεξιά του φαίνεται το υπέροχο νεοκλασικό του Καθηγητού Ιατρικής Αλεξανδρίδη με την ψηλή πέτρινη περίφραξη του. Πολλά άλλαξαν από το 2014 που ανέβασα το κείμενο αυτό. Ο Γεώργιος απέκτησε και συντροφιά την Βασίλισσα του Όλγα καθιστή στο θρόνο της, που προς τιμήν της ονομάστηκε έτσι ένας από τους κεντρικότερους δρόμους της Θεσσαλονίκης...

Από το ξενοδοχείο “Μινέρβα” προς τον Βαρδάρη. Πηγή : greecetravel.com τίτλος Thessaloniki: Our first day in Greece in 1968.

Facebook: https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/pfbid02e92auQFJBFnLUY3UXMYyWNteb3CfcDwjf7thmfG44NnGgSLoHMWn55mwudE2njhWl

Η φωτογραφία του Ali Eniss, σε μεγάλη ανάλυση, ανήκει στην συλλογή του Pierre de Gigord και περιλαμβάνεται στο βιβλίο της Catherine Pinguet επιμελήτριας της έκθεσης “Salonique Jerusalem des Balkans” που παρουσιάζεται στο Παρίσι. Ιδρυτής της Ζυθοποιίας, αρχικά ως αποστακτηρίου, υπήρξε ο Μωύς Αλλατίνι, ενώ μετατράπηκε σε Ζυθοποιία από τους Μισραχή και Φερναντέζ. Το εργοστάσιο οινοπνεύματος και παγοποιίας εγκαινιάστηκε το 1892 και η παρασκευή μπύρας συμπεριλήφθηκε από το 1894 (βλ. περισσότερα στην ανάρτηση https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/pfbid0BaQ76wd6Do8ruN92ymTWtFQuYVjKq5cEeyZPJbYfAXqvTYs9SpHdr1s5Fixt86qBl). Το πολυώροφο συγκρότημα υπήρξε πρωτοποριακό για την εποχή του και βασιζόταν στο σίδηρο σαν οικοδομικό υλικό, εξασφαλίζοντας πυρασφαλή κατασκευή και θεωρούνταν ένα από τα μεγαλύτερα βιομηχανικά συγκροτήματα της Ανατολικής Μεσογείου.

Facebook: https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/pfbid02gzGBeoXCxfEzjcAvfasi8gF5bCH4DK41mxVya7JSgXt2yPM5mt5vzetrE73bf5csl

Ο ΠΙΕΡ Η μπαζωμένη παραλία μπροστά στην Καστέλα μέχρι να σουλουπωθεί και να γίνει αυτό που έγινε σήμερα ήταν ένας άναρχος χώρος όπου ο καθένας πετούσε ότι του περίσσευε και τα φορτηγά των εργολάβων τα μπάζα που κατεδάφιζαν την παλιά μας γειτονιά. Στο πανέμορφο νεοκλασικό του καθηγητή Αλεξανδρίδη, δίπλα στην προτομή του δολοφονημένου Βασιλιά Γεωργίου εγκαταστάθηκε στον πρώτο όροφο ο Γάλλος πρόξενος. Το νεοκλασικό αυτό στην αρχή της οδού Αγίας Τριάδος ήταν παραθαλάσσιο πριν γίνει το μπάζωμα με την σκαλίτσα του και την βαρκούλα το αραγμένη δίπλα. Ο πρόξενος είχε ένα γιό συνομήλικό μας που για μέρες μας χάζευε από το παράθυρο που παίζαμε διάφορα παιχνίδια στο διπλανό παρκάκι και κάναμε του κόσμου τις σκανταλιές. Κάποια μέρα ξεθάρρεψε βγήκε έξω μας πλησίασε και άρχισε να παίζει μαζί μας. Η άγνοια της γλώσσας καθόλου δεν μας εμπόδισε να παίζουμε άνετα μαζί του τα πάντα. Ήταν πολύ χρήσιμος στην παρέα γιατί είχε παιχνίδια που εμείς δεν τα γνωρίζαμε καν ότι υπάρχουν κι όλο και κάποιο κουβαλούσε μαζί του που το παίζαμε όλοι. Καμιά φορά ξεχνούσε σκόπιμα νομίζω κανένα απ΄ αυτά και η παρέα απέκτησε τότε πολλά παιχνίδια made in France. Έφερνε κάτι καταπληκτικές δερμάτινες μπάλες ποδοσφαίρου που για μας ήταν άγνωστες, μέχρι τότε παίζαμε με ότι βρίσκαμε μπροστά μας αντί για μπάλα. Κάποια μέρα ‘ ξέχασε ‘ και μια τέτοια καταπληκτική ολοκαίνουρια δερμάτινη μπάλα κι η παρέα ξημεροβραδιαζόταν παίζοντας μ αυτήν, αγνοώντας τις φωνές των μανάδων μας που μας καλούσαν να πάμε στο σπίτι, νύχτωσε πιά. Χειμώνας στα μπαζωμένα κι η βροχή διαρκείας που είχε προηγηθεί σχημάτισε όπως το συνήθιζε μικρές και μεγάλες λιμνούλες που πάγωναν από την απότομη πτώση της θερμοκρασίας. Εμείς εκεί πανέτοιμοι αρχίσαμε να παίζουμε το παιχνίδι που ξέραμε από παλιά. Παίρναμε φόρα στο χώμα και πηδούσαμε με τα παπούτσια στην παγωμένη λιμνούλα και κάναμε μια τεράστια γλίστρα μέχρι να καταλήξουμε απέναντι στο τέλειωμά της σε κάποιο βουναλάκι με χώμα, που κατέληγε σε μια κατά κανόνα μεγαλοπρεπή κολοτούμπα. Η ακόμα πατώντας επάνω σε ότι βρίσκαμε σανίδα, λαμαρίνα, χαρτόκουτο που τα σπρώχναμε μέχρι το τέλος της. Κι εκεί που το παιχνίδι είχε ανάψει για τα καλά άνοιξε η μαύρη βαριά σιδερένια πόρτα στον ψηλό μαντρότοιχο του αρχοντικού Καθηγητού Αλεξανδρίδη και φάνηκε φάνηκε η λεπτή φιγούρα του Πιέρ. Κρατούσε στα χέρια του δυο περίεργα παπούτσια άγνωστα σε μας, με καλογυαλισμένες μεταλλικές λάμες από κάτω. Τι νάναι άραγε αυτά. Τον βλέπουμε μια και δυο να βγάζει τα κανονικά του παπούτσια και να φοράει αυτά με τις λάμες δένοντάς τα ψηλά σφιχτά με τα κορδόνια τους. Πλησιάζει στην παγωμένη λιμνούλα σχεδόν ακροβατώντας επάνω τους. Μπροστά μας εκτυλίχτηκε ένα πρωτόφαντο θέαμα. Ο Πιέρ με τα περίεργα αυτά παπούτσια γλίστρησε στην παγωμένη λιμνούλα κι έκανε μια εκπληκτική στροφή που μας άφησε με το στόμα ανοιχτό. Γλιστρούσε υπέροχα με κινήσεις που θύμιζαν χορεύτρια μπαλέτου κάνοντας απίθανα κόλπα και περιστροφές. Τρελαθήκαμε, τέτοιο θέαμα δεν είχαμε ξαναδεί. Ο καλόκαρδος Πιέρ έδωσε τα πατίνια σε όποιον τα ζητούσε. Τα πατίνια πέραν από πόδια σε πόδια σ όλη την παρέα που δοκίμασε τις ικανότητές της στο πατινάζ επί πάγου. Σπάσαμε πόδια χέρια πλάτες πέφτοντας άγαρμπα στον πάγο. Αλλά εκεί εμείς, φάγαμε όλη την μέρα μας κάνοντας πατινάζ επί πάγου για πρώτη φορά ίσως στην ιστορία της πόλης στην μπαζωμένη παραλία του Θερμαϊκού…

Γιώργος Κωτσίδης

Facebook: https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/pfbid0TJxiRr2UiU11UFSRH7fzKoYHhg58WJEFcPABd4tSDprY55YiY76jxqkAaQrUdnGkl Η παραλία με τα μπάζα.

Το παρκάκι δίπλα στου Αλεξανδρίδη. Σύμφωνα με επισήμανση του Ιορδάνη Βλαχόπουλου η φωτογραφία είναι τραβηγμένη το 1943 στην Καστέλα πίσω από το μνημείο του Γεωργίου Α΄. Στην φωτογραφία απεικονίζονται η μητέρα του με τον ίδιο ως παιδάκι. Δίπλα της η εξαδέλφη του Αύρα και ο θείος Σταύρος.

Η σημερινή εικόνα

Σπάνια απεικόνιση του εσωτερικού του, της πελατείας του, των λούστρων απέξω και της Λαϊκής αγοράς στα πέριξ.

Μπροστά μας η Αλ. Παπαδοπούλου (τότε Σούτσου). 1916. Γαλλικά αρχεία.

Facebook: https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/pfbid0LSTJ1YdxwA7VQo4hu6PVLoVhE92x3CfzEbDQaNdFq1S2J64ExTTn1p4HeCHzqx3Al

Από Αγίας Σοφίας προς τον πεζόδρομο της Πατριάρχου Διονυσίου.

Facebook: https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/pfbid02CcuMkeKmyuokT5s8n4JY9n1mk4Y4b24hYJQUCCvrPPmJoSNLU6Yits3inKsLd9Z9l

Χιονισμένη βαρυχειμωνιάτικη ημέρα του Νοεμβρίου 1915. Ο Έλληνας στρατιώτης με το κάρο του, μόλις έχει αφήσει πίσω του τον αστικό ιστό της Θεσσαλονίκης, βρισκόμενος πιθανώς σε κάποιο σημείο του αμαξιτού δρόμου προς Βέροια.

H φωτογραφία λήψη του γάλλου φωτογράφου Gaston Chérau με Κωδ. APOR024826, προέρχεται από τα γαλλικά αρχεία του Υπουργείου Πολιτισμού https://www.pop.culture.gouv.fr/

Αλέξανδρος Σαββόπουλος

Facebook: https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/pfbid0CfR72XakmXD7p97fMVj7GBqA4JvCyUVuW5tsZmMEf1ddq7FDV9imy2xj9zZw8ebgl

Η τότε αμαξιτή οδός προς Βέροια απεικονίζεται στον συνημμένο οθωμανικό χάρτη και ήταν η προέκταση της οδού Μοναστηρίου με την χάραξή της προς τα Διαβατά να την ακολουθεί και σήμερα (πιθανώς με μικρές διαφοροποιήσεις). Στο ύψος περίπου των σημερινών ΚΤΕΛ υπήρχε και Τούμπα

Οδός Δημητρίου Ιωαννίδη. Καταργημένη μικρή οδός μεταξύ Αγίας Σοφίας και Σωκράτους. Ξεκινούσε από Εγνατία στο σημερινό 77 της οδού και κατέληγε στην Αχειροποίητο τέμνοντας τον πεζόδρομο της Παν. Παπαγεωργίου.

Αριστερά βλέπουμε ταμπέλα της πλαϊνής εισόδου του ξενοδοχείου Ερμής https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/pfbid02wrUQrDgBZahMYhSc3MUr2dwyTR8nwVThHZ32Rmjn4iWBEfUqPydbToU89wubDDZMl

Ο Δημήτριος Ιωαννίδης ο «Σιατιστεύς» ήταν μεγάλος ευεργέτης. Πέθανε στις 12 Οκτωβρίου του 1906 και θάφτηκε στην Ευαγγελίστρια, όπου ακόμη υπάρχει το μνήμα του. Στην διαθήκη του ορίζει ότι δίνει 1200 τουρκικές λίρες για να χτιστεί η «Ελληνική Αστική Σχολή Δ. Ιωαννίδου Σιατιστέως». Η Σχολή αυτή έγινε και υπάρχει ακόμη και σήμερα, είναι το 40ο Δημοτικό Σχολείο, το οποίο βρίσκεται στη γωνία Μανουσογιαννάκη και Φιλικής Εταιρείας , το «Ιωαννίδειο».

Από την περιουσία του Δημήτριου Ιωαννίδη, το κομμάτι που ήταν στη Σερβία και στη Βόρεια Μακεδονία χάθηκε εντελώς. Έμεινε μόνο η ακίνητη περιουσία στη Θεσσαλονίκη, που αποτελούνταν από μία μονώροφη οικία στη Δεσπερέ 23, μία ισόγεια κατοικία στη Διαλέττη 8, μία μονώροφη κατοικία στην Παπαγεωργίου 4, μία μονώροφη οικία στην Μύρωνος 15 ή Κάστορος 8 στην άνω πόλη και το μισό του οικοπέδου “Chateau mon bonheur” στη Βασιλίσσης Όλγας.

Facebook: https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/pfbid031N3WSdynvDEUv4PTLSRgjQcXQKXPC34UckVpnUkfXUGMtMSvNXGBZjGnftjiVcfyl

βιογραφικό

Οι σημερινές αλλαγές στην περιοχή γύρω από το Πάρκο Μηνά Πατρίκιου είναι εκκωφαντικές. Προπολεμική αεροφωτογραφία.

Πάνω από την σημερινή Δελφών στην Μαρτίου ήταν ο Εβραϊκός Συνοικισμός 6. Η οδός Μαρασλή ξεκινούσε δίπλα από το Σχολείο του Νούκα (Μαράσλειο – σήμερα 19ο Γενικό Λύκειο) για να φτάσει έστω και στραβή στην Χαριλάου. Σήμερα αυτό το μέρος της οδού είναι η οδός Ζαχαρία Παπαντωνίου.

Η οδός Θερμοπυλών συνέχιζε μετά την Μαρτίου για να περάσει μπροστά από το τεράστιο κτήμα της Χανούμισσας και τον Α.Ο. Αστήρ. Το γήπεδο του Μεγαλέξανδρου ήταν προπολεμικά το σημαντικότερο γήπεδο της Ανατολικής Θεσσαλονίκης. Ομάδα με μεγάλη ιστορία υπάρχει σαν σωματείο από το 1917. Σήμερα η έδρα του είναι στην οδό Μαρίας Κάλλας.

Συμπλήρωμα στην ανάρτηση https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/pfbid02t7ahAV8fyqaJnTUYsSSY3PnjjJnNs9pLWyNbasYVnFjHjQCXNsnn72FzpU8A4eYVl

Facebook: https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/pfbid0wuE3ukFaUnJkKgi6DUPmbs5kbZXemJN3nMgJCcF5SJ8mTA19bYe8PFMrtV2H7SHl

Γιάννης Σαριδάκης “Πάνω από την σημερινή Δελφών στην Μαρτίου ήταν ο Εβραϊκός Συνοικισμός 6. ” ονομάστηκε 6 γιατί εκει βρισκόταν το Νοσοκομείο Νο 6 στον Α΄ ΠΠ, στις εγκαταστάσεις του Σημερινού Γαλαξία.Στην φωτό του 1916-17 το Νοσοκομείο Νο 6 και στο βάθος δεξια η Καμπτζήδα, σημερινή Πυλαία.