Ήταν ένα βραχύβιο φροντιστήριο.
Νίκανδρος Καστανίδης
Facebook:
https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/pfbid02ZDPnxumsG77Jd1DirvE2ErG6FZaKvFj9o4EG3Ey3YanhmYBe89TwYMzkR9oUwoyFl
Σε κίτρινο κύκλο είναι το κτίριο που στεγάστηκε το εν λόγω φροντιστήριο, δηλ. Αναλήψεως 15. Σε πράσινο κύκλο είναι ο ναός της Αναλήψεως.
[Η φωτογραφία είναι μέρος ευρύτερης αεροφωτογραφίας του 1959-60, που βρίσκεται στο βιβλίο “Η Θεσσαλονίκη εκτός των τειχών”, του Β. Κλώνα, σελ. 284-5]
Ο Μιλτιάδης Φλωράς ήταν μαθηματικός, ένας από τους πρώτους αριστούχους του Τμήματος Μαθηματικών του Παν. Θεσσαλονίκης.
Γεννήθηκε το 1914 στην Αδριανούπολη της Ανατολικής Θράκης. Ο πατέρας του, Δημήτριος, ήταν φιλόλογος και η μητέρα του, Αικατερίνη, ήταν δασκάλα. Φοίτησε στο Τμήμα Μαθηματικών του Παν. Θεσσαλονίκης την περίοδο 1932-1936 και πήρε πτυχίο, με άριστα, τον Δεκέμβριο του 1936.
Ως πτυχιούχος μαθηματικός δίδαξε αρχικά σ΄ ένα νυκτερινό Γυμνάσιο στη συνέχεια στην Ιδιωτική Εκπαίδευση, δηλ. στο συνεταιριστικό φροντιστήριο που συμμετείχε (στην οδό Αναλήψεως) και παράλληλα στα “Εκπαιδευτήρια Λεωνίδα Σ. Ζαχαριάδου”, όπου δίδασκε ο πατέρας του και του εξασφάλισε κάποιες ώρες διδασκαλίας. Γύρω στο 1942 διορίστηκε στο Γυμνάσιο της Αρδέας (σημ. Αριδαίας) του νομού Πέλλας.
Από το 1940 ανάπτυξε ένα ερευνητικό ενδιαφέρον στα Θεωρητικά Μαθηματικά και το 1941 έκανε την πρώτη δημοσίευσή του, σχετικά με μια περίπτωση των Διαφορικών Εξισώσεων, στο Δελτίο της Ελληνικής Μαθηματικής Εταιρείας. Το 1942 προσλήφθηκε ως βοηθός στο Τμήμα Μαθηματικών του Παν. Θεσσαλονίκης και το Δεκέμβριο ολοκλήρωσε τη διδακτορική του διατριβή στο επιστημονικό πεδίο της Διαφορικής Γεωμετρίας. Το 1949 διορίστηκε ως επιμελητής στο Μαθηματικό Σπουδαστήριο. Παράλληλα, την ίδια χρονιά, ανέλαβε τη διδασκαλία των Ανωτέρων Μαθηματικών στη Σχολή Υπομηχανικών Θεσσαλονίκης. Το 1956 ολοκλήρωσε την υφηγεσία του στο επιστημονικό πεδίο της Διαφορικής Γεωμετρίας και ανέλαβε τα καθήκοντα ως υφηγητής στο Τμήμα Μαθηματικών. Το 1957 εκλέχθηκε καθηγητής Ανωτέρων Μαθηματικών στο Τμήμα Αρχιτεκτονικής της Πολυτεχνικής Σχολής του Παν. Θεσσαλονίκης. Μέχρι το 1967 δίδαξε Ανώτερα Μαθηματικά σ’ όλα τα Τμήματα της Πολυτεχνικής και της Φυσικομαθηματικής Σχολής. Συνταξιοδοτήθηκε το 1981.
Το 1993, όταν έφυγε από τη ζωή, η φήμη του ως ένας μεθοδικός και ενάρετος παν. δάσκαλος ήταν ακόμη διάχυτη στην Πολυτεχνική Σχολή του Παν. Θεσσαλονίκης.
Ο Γεώργιος Ωραιόπουλος ήταν μαθηματικός, απόφοιτος του Τμήματος Μαθηματικών του Παν. Θεσσαλονίκης, συμφοιτητής του Μιλτιάδη Φλωρά.
Γεννήθηκε το 1913 στα Μουδανιά της Μικράς Ασίας. Ο πατέρας του Κλεόβουλος με την οικογένειά του ήρθε στη Θεσσαλονίκη, μετά τον ξεριζωμό του Ελληνισμού της Μικράς Ασίας το 1922 και εγκαταστάθηκαν στις προσφυγικές εγκαταστάσεις της Άνω Τούμπας (στην περιοχή της Αγίας Μαρίνας). Αξίζει να αναφερθεί ότι ο πατέρας του υπήρξε γραμματέας του Δ.Σ. του
Συλλόγου Προσφύγων της Αγίας Μαρίνας το 1932.
Το 1925 τελείωσε το Δ’ Δημοτικό Σχολείο Θεσσαλονίκης στην οδό Παρασκευοπούλου και συνέχισε στο Α’ Γυμνάσιο Αρρένων Θεσσαλονίκης. Στην Ε’ Γυμνασίου μεταπήδησε στο Πρακτικό Λύκειο, που τότε στεγαζόταν στην ίδια περιοχή, στην αρχή της Παρασκευοπούλου. Το 1932 γράφτηκε, μετά από εξετάσεις, στο Τμήμα Μαθηματικών του Παν. Θεσσαλονίκης, απ’ όπου
αποφοίτησε, με λίαν καλώς, το Φεβρουάριο του 1937. Τα πρώτα χρόνια μετά την ολοκλήρωση των σπουδών του εργάστηκε ως καθηγητής των Μαθηματικών στην Ιδιωτική Εκπαίδευση, στο Ιωακείμειο Λύκειο της Δέλλιου, στο φροντιστήριο που άνοιξε με τον Μ. Φλωρά και στο Αμερικανικό Κολλέγιο (το οποίο την περίοδο 1940-45 λειτούργησε ως Ιδιωτικό Σχολείο “Κοραής”).
Στον Ελληνο-Ιταλικό Πόλεμο πολέμησε στο Αλβανικό Μέτωπο και τραυματίστηκε στην Κορυτσά.
Το 1943 διορίστηκε στη Δημόσια Εκπαίδευση και τοποθετήθηκε στο Τσοτύλι, με άμεση απόσπαση στο Γυμνάσιο Πολυγύρου και στη συνέχεια στο Ε΄ Γυμνάσιο Αρρένων της Θεσσαλονίκης. Την περίοδο της κατοχής εντάχθηκε στην Εθνική Αντίσταση του ΕΑΜ και μετά την απελευθέρωση κυνηγήθηκε αδυσώπητα από τις Δημόσιες Υπηρεσίες. Απολύθηκε από τη Δημόσια Εκπαίδευση κι εργάστηκε περιστασιακά στην Ιδιωτική Εκπαίδευση(ιδιωτικά σχολεία, φροντιστήρια, και τεχνικές σχολές), γιατί μετά τους ελέγχους του πιστοποιητικού νομιμοφροσύνης, απολύονταν. Κατάφερε να εργαστεί, πριν την Χούντα, για 7 χρόνια στην Αναργύρειο Καργιαλένειο
Σχολή στις Σπέτσες, απ’ όπου μεταπήδησε στη Δημόσια Εκπαίδευση και παρέμεινε μέχρι την συνταξιοδότησή του το 1979.
Από το 1950 μέχρι το 2000 περίπου, δραστηριοποιήθηκε στην Ελληνική Μαθηματική Εταιρεία (ΕΜΕ) συμμετέχοντας σε πολλά Δ.Σ. και σε διάφορες επιτροπές.
Όταν το 2013 έφυγε από το μάταιο τούτο κόσμο, έμεινε στη μνήμη της ΕΜΕ και στους κύκλους των μαθηματικών της εκπαίδευσης ως πρότυπο αλληλοσεβασμού και συνεργασιμότητας.
Ο Δημήτριος Καρακώττας γεννήθηκε το 1913 στα Βασιλικά Θεσσαλονίκης. Ο πατέρας του, Θεόδωρος, ήταν δάσκαλος.
Αποφοίτησε από το Α’ Γυμνάσιο Αρρένων Θεσσαλονίκης, σπούδασε στο Τμήμα Φιλολογίας του Παν. Θεσσαλονίκης, την περίοδο 1931-1936. Πήρε πτυχίο την ακαδ. χρόνια 1936-37 στην Κλασσική Φιλολογία, με λίαν καλώς. Αξίζει να σημειωθεί ότι τα δύο τελευταία χρόνια των σπουδών του, 1935-37 ήταν βοηθός στο Σποδαστήριο Κλασσικής Φιλολογίας.
Δίδαξε, εκτός από το συνεργατικό φροντιστήριο που συμμετείχε, του 1939, στο Ε’ Γυμνάσιο Αρρένων Θεσσαλονίκης, για αρκετά χρόνια γύρω στο 1960 και σ’ άλλα σχολεία της Θεσσαλονίκης.
[Η φωτογραφία αναρτήθηκε από τον κ. Platon Kleanthidis, στις ΠΦΘ, στις26-11-2022]