Facebook:
https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/1196127577543540
Το ξενοδοχείο Αμερική, κτισμένο το 1912 στην πιο παλιά του απεικόνιση από την γνωστή καρτ ποστάλ, το ισόγειο σήμερα ο Ζύθος
Τα κτίρια στα λαδάδικα και ο χρωματισμός τους ανάλογα με την παλαιότητά τους. Μια γωνιά στην πόλη που ο πυρήνας της έμεινε σχεδόν αναλλοίωτος οικιστικά εδώ και παραπάνω από 100 χρόνια.
Ειδικά τα σπίτια αυτά που βλέπουμε στη σημερινή ανάρτηση είναι όλα κτισμένα πριν το 1917 (εκτός από το τελευταίο, γωνία με Τσιμισκή).
Περιέχεται στο βιβλίο “Λαδάδικα, από την εγκατάλειψη στη διάσωση” του 1996 από το ΥΠΕΧΩΔΕ σε επιμέλεια του αρχιτέκτονα Μίλτου Μαυρομάτη
Με την ευκαιρία επίσης ένα άρθρο του καθηγητή Ν. Καλογήρου εδώ: https://www.karfitsa.gr/thessaloniki/%ce%bb%ce%b1%ce%b4%ce%ac%ce%b4%ce%b9%ce%ba%ce%b1-%ce%b7-%ce%b1%ce%b3%ce%bf%cf%81%ce%ac-%cf%84%ce%bf%cf%85-%ce%bb%ce%b9%ce%bc%ce%b1%ce%bd%ce%b9%ce%bf%cf%8d-%cf%84%ce%b7%cf%82-%ce%b8%ce%b5%cf%83%cf%83/?fbclid=IwAR2nEoctjzXgtuH4gmJ_XKcQkdqVg_FOVPKgAmLxWtjva20uhFsjm6Wi9Hg
Σημειώνει τον χαρακτήρα εντυπωσιασμού που πήραν οι ιδιωτικές, κυρίως, πρωτοβουλίες ανακαίνισης των 80 κτιρίων που περιλαμβάνονται στον “ιστορικό τόπο” όπως κηρύχθηκαν τα λαδάδικα το 1985 από το ΥΠΠΟ
Μετά την πυρκαγιά η σειρά των κτιρίων από το ξενοδοχείο και πάνω στην Κατούνη στέκει αλώβητη.
Αμέσως μετά τους σεισμούς το ξενοδοχείο, πιο πέρα τα κτίρια στους αριθμούς 7 και 9.
Από το βιβλίο του Β. Κολώνα “Εκατό χρόνια φιλοξενίας. Τα ξενοδοχεία της Θεσσαλονίκης (1914 – 2014)”.
Αρκετά αργότερα η λήψη, σε ανάρτηση Γ. Μπασαγιάννη, οι όροφοι έχουν καθαιρεθεί.
(από το thessarchitecture.wordpress)
Ο Ζύθος το 1992, Κατούνη 5
Αμέσως μετά αντίστοιχα στους αριθμούς 7 και 9 δύο εμπορικά κτίρια από το αρχείο Leon Saltiel (σε ανάρτηση Αθ. Νικόπουλου στις ΠΦΘ)
Τα ίδια κτίρια από τη συλλογή Παπατζήκα (δημοσιευμένη στο “Θεσσαλονίκης Εμπόριον 1870-1970”)
Μπροστά από το 7 το 1992
Το ν. 9 όταν άρχισαν οι εργασίες συντήρησης και αποκατάστασής του. Διακρίνεται το όνομα Abram M. Carasso στο ισόγειο
Και οι όροφοί του.
Το κτίριο: “χτίστηκε το 1852, για την ναυτιλιακή εταιρεία Fratelli Cauchi. Στέγασε τα γραφεία του συνδικάτου λιμενεργατών και μετά την ανάπλαση της περιοχής το 1996, εστιατόριο. Χαρακτηρίστηκε διατηρητέο το 1983” . Φέρει πλέον την επιγραφή “Fratelli Cauchi Stabiliti nel 1852”,
η οποία αποκαλύφθηκε κατά τις εργασίες.
https://thessarchitecture.wordpress.com/.../fratelli-cauchi/
Αμέσως μετά δυο χαμηλά κτίσματα με αριθμούς 9α και 9β. Τα είχαμε δει τον καιρό της κατοχής σε αναγνώριση Δαυίδ Μπράβου εδώ: https://archive.saloni.ca/3, από τις πρώτες αναγνωρίσεις της ΘΧΠ.
Το 1989 σε λήψη Θόδωρου Νάτσινα
Μετά την ανάπλασή τους. Στον όροφο του 9α, κτίσμα του 1901, υπήρξαν επεμβάσεις στα παράθυρα
Μαράτος και Τοπάλογλου τα μαγαζιά αναφοράς τότε στην Κατούνη.
Μια σειρά από φωτογραφίες από αυτά τα δύο χαμηλά κτίσματα το 1992.
Το κτίσμα στο 9α αγνώριστο
Σε ανάρτηση Χρήστου Μπακόλα
Συνεχίζοντας πιο πάνω στους αριθμούς 11 και 13
Κοιτάζοντας προς τον Ερυθρό Σταυρό
Ο παλιός στύλος της ΔΕΗ απομεινάρι από μια άλλη εποχή.
Η Κατούνη στο ύψος της Τσιμισκή, κατά την διάνοιξή της. Διακρίνονται τα σπίτια στους αριθμούς 19 και 21 σήμερα. Το κατεδαφισμένο στη γωνία αργότερα θα κτιστεί και φέρει τον αριθμό 23.