Το Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης ιδρύθηκε το 1925 με το νόμο 3341 της 22ας Ιουνίου 1925 μετά απο πολλές περιπέτειες και δυσκολίες. Ξεκίνησε να λειτουργεί το 1926. 1926 Ιούνιος. Το διάταγμα της δημιουργίας του Πανεπιστήμιου στην βίλα Αλλατίνη (Νομαρχία) γιά έναν χρόνο. Η μεταστέγασή του στο Παλιό κτήριο της Φιλοσοφικής τον Οκτώβριο του 1927. Τελικά ορόσημο γιά την πόλη το 1926.
Από τον Δαυίδ Μπράβο, με συμπληρωματικά σχόλια από τον Νίκανδρο Καστανίδη.
1926 Ιούνιος. Το διάταγμα της δημιουργίας του Πανεπιστήμιου στην βίλα Αλλατίνη (Νομαρχία) γιά έναν χρόνο.
Ανάμεσα στις διδασκόμενες γλώσσες:
Έδρα εβραιολογίας!
Μεσολάβησαν 70+ χρόνια γιά να ξαναπροκηρυχθεί, κι αυτό με δαπάνες των Ισραηλινών.
Βίλα Αλλατίνη (Νομαρχία) to 1926, όταν στέγαζε την Φιλοσοφική.
Οι πρώτοι καθηγητές της Φιλοσοφικής.
“Θεόδωρου Νάτσινα εγκώμιον” και υπεράσπιση του Πανεπιστημίου. Νοέμβριος του 1926.
Δυσχέρειες στην μεταφορά του Πανεπιστήμιου και αντιπρόταση μεταφοράς του στο πεδίο του Άρεως! Δεκέμβριος του 1926.
Εγκαίνια, Νοέμβριος του 1926.
Μια ρομαντική βόλτα μέχρι τον Μεβλεβή χανέ και μία καρτ ποστάλ.
Ο Gaston Chérau συνοδευόμενος από 3 γυναίκες και έναν μάλλον ντόπιο, ίσως οδηγό, περνούν από το Καζάζ Χατζή Μουσά κοντά στη Ληταία πύλη (ίσως να συνάντησαν το γλέντι της προηγούμενης ανάρτησης) και καταλήγουν στον τεκέ των δερβίσηδων τον οποίον και επισκέπτονται.
Η τελευταία λήψη στο νεκροταφείο του τεκέ εκδίδεται λίγο αργότερα και σε καρτ ποστάλ.
Όλες οι φωτογραφίες προέρχονται από στερεοσκοπικές γυάλινες πλάκες.
Στην οδό Διός το τζαμί Καζάζ Χατζή Μουσά
Φτάνοντας στον Μεβλεβή χανέ
Ο Gaston Chérau συνομιλεί.
Λήψη από το εσωτερικό του περιπτέρου στο συγκρότημα του τεκέ των Μεβλεβήδων.
Στην εσωτερική αυλή οι επόμενες λήψεις
Όπου έχουν βρει καταφύγιο πρόσφυγες
Στο νεκροταφείο του τεκέ
Και η λήψη που προτιμήθηκε και έγινε καρτ ποστάλ
πάντα από τον ίδιο εκδότη, τον E. Le Deley
Όπως αναφέραμε και στο εισαγωγικό σημείωμα ίσως ο Chérau με την παρέα του πέρασαν σ αυτήν την βόλτα τους από την πλατεία Περιστεριών, όπου συνάντησαν και φωτογράφισαν το γλέντι. (https://archive.saloni.ca/263) Ο δρόμος μπροστά μας οδηγεί στο τεκέ των στροβιλιζόμενων δερβίσηδων εκεί όπου πάνω στο ύψωμα υψώνεται ο μιναρές .
Φιλίππου, βλέποντας δυτικά προς τον μικρό μιναρέ του Abdullah Kadi στη γωνία με Θοεδώρου Γαζή.
Αριστερά οι σκοτεινές φιγούρες από έναν παπά κι έναν ηλικιωμένο Εβραίο. Παραπίσω τρεις μάλλον μαθήτριες, όπως μαρτυρούν τα γιακαδάκια.
Μια παρόμοια κάρτα χαμηλής ποιότητας που πιάνει το σημείο από λίγο πιο δυτικά.
Ακόμη μια πολύ γνωστή καρτ ποστάλ σε λήψη του Gaston Chérau. Στον ίδιο χώρο, σχεδόν την ίδια στιγμή, ο Chérau τράβηξε και μια δεύτερη φωτογραφία, η οποία έμεινε στα συρτάρια του.
Παρουσιάζονται αυτές οι δύο λήψεις απ τις πρωτότυπες γυάλινες στερεοσκοπικές πλάκες, όπως και άλλες φωτογραφίες που δείχνουν την πλατεία Περιστεριών εκείνη την εποχή, καθώς και τον περιβάλλοντα χώρο από τον Ευστάθιο Ασλανίδη.
Το ένα μέρος από την στερεοσκοπική πλάκα.
Η καρτ ποστάλ από τον εκδότη E. Le Deley
Ένα καφενεδάκι εκεί στο βάθος
Η δεύτερη ανέκδοτη λήψη του Chérau. από το ίδιο γλέντι. Κι εδώ παρουσιάζεται το ένα μέρος από την πλάκα.
Το γλέντι και ο ευρύτερος χώρος
Η πλατεία Περιστεριών σε άλλη λήψη
Η φωτογραφία αναρτήθηκε στις ΠΦθ ως Μακεδονομάχων με Αγίας Λαύρας στο δήμο Συκεών. Είναι όμως πιο κάτω από την Μακεδονομάχων, πιο κάτω από την Προνοίας, κι αυτή στην πλατεία Περιστεριών
Η πλατεία Περιστεριών εκεί αριστερά στην αυτοχρωμική του Kahn
Από το βιβλίο
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΟΙ ΠΡΩΤΕΣ ΕΓΧΡΩΜΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ 1913 & 1918, εκδ Ολκός.