Saloni.ca Archive

Μια διεύθυνση του Γερμανικού σχολείου το 1929 που ανακάλυψε ο Δαυίδ Μπράβος και η οποία δεν είχε συμπεριληφθεί στο επίσημο ιστορικό της σχολής. Οδός Τραπεζούντας 63 ! Από την “Μακεδονία”.

Ο Θεόδωρος Νάτσινας βρήκε και μας παρουσιάζει την σελίδα που δείχνει τα ιδρυτικά μέλη του Συλλόγου Εργολάβων Θεσσαλονίκης. Η ημερομηνία ίδρυσης: 31 Αυγούστου 1917 (τυχαίο;)

Καταγωγή μελών όλοι εκτός Θεσσαλονίκης (ίσως να το ξανασκέφτηκαν και είπαν ας βάλουμε και έναν τύποις Θεσσαλονικιό). Οι εργολάβοι έχουν όλοι ελληνικά ονόματα.

Ακόμη μια αναφορά του Jean Leitmair πάνω σε καρτ ποστάλ, αυτή τη φορά σαν υπογραφή της φωτογραφίας, έρχεται να προστεθεί στο αφιέρωμα της Κοινότητας στον άγνωστο Leitmair.

Εκεί έχουν προστεθεί από τον Dimitri Laitmer και άλλα στοιχεία που αναφέρονται στον φωτογράφο και την οικογένειά του:

https://archive.saloni.ca/189

Η Αγ. Σοφίας στην γωνία με Βουλγαροκτόνου (σήμερα Προξ, Κορομηλά).

31 Οκτωβρίου σήμερα και η μέρα σχεδόν το απαιτεί:

Ο γκαντέμης βενζινάς Θήσος Βατάλας. Λίγες μέρες μετά από την εντυπωσιακή διαφήμιση του, Ιούλιο του 1926, βρίσκει τραγικό θάνατο σε αυτοκινητιστικό ατύχημα.

Ο Δαυίδ Μπράβος εξηγεί: Με ελάχιστες αμφιβολίες ο Θήσος Βατάλας ήταν ιδιοκτήτης ή ενοικιαστής στο “στοιχειωμένο σπίτι”. Βασιλίσσης Όλγας 261-263. Η περιοχή ήταν πολύ αραιοκατοικημένη για να είναι το γκαράζ του κάπου αλλού. 1919-1921 χτίστηκε, 1926 συναντάμε τον Θήσο. Ίσως ακουμπάμε τον μίτο της Αριάδνης στον αστικό μύθο που δημιουργήθηκε γιά “καταραμένο” σπίτι. Νέος άνθρωπος, ξεκινάει με μεγάλες προσδοκίες, διαφημίζει πως δεν θα κλείνει καθόλου όλο το 24ωρο και το μοιραίο τον βρίσκει λίγες μέρες μετά την διαφήμιση του. Πρώτη απτή και τεκμηριωμένη είδηση γιά τους δεισιδαίμονες και προληπτικούς.

Φιλοσοφική Σχολή Α.Π.Θ. από την Κατερίνα Κουμλίδου.

«ΜΟΥΣΑΙΣ ΧΑΡΙΣΙ ΘΥΕ»

Το κτίριο (που αρχικά ονομάστηκε Ιδαδιέ), χτίστηκε το 1888 ως αντιστάθμισμα στη φθίνουσα πορεία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Λειτούργησε σαν δημόσια προπαρασκευαστική σχολή της Διοίκησης του Οθωμανικού Κράτους. Το 1913 ,μετά την παράδοση της Θεσσαλονίκης από τους Οθωμανούς, λειτούργησε ως Στρατιωτικό Νοσοκομείο. Tο 1925 αποφασίστηκε η ίδρυση του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (με πρώτη σχολή, τη Σχολή Φιλολογίας).

Το κτίριο είναι έργο του Ιταλού αρχιτέκτονα Vitaliano Poselli .Κτίστηκε το 1887. Ήταν τριώροφο και στη συνέχεια (1908), προστέθηκαν δύο διώροφες πτέρυγες πλαγίως, για να καλυφθούν οι ανάγκες της Οθωμανικής σχολής σε χωρητικότητα. Το 1932 ολοκληρώθηκε η προσθήκη ενός επιπλέον ορόφου σε κάθε μια από τις πλαϊνές πτέρυγες. Ακόμη δημιουργήθηκε ένα κεντρικό αίθριο, ένα αμφιθέατρο, αίθουσα τελετών, αίθουσες διδασκαλίας και βιβλιοθήκες.

Το 1949 κατατέθηκε πολεοδομικό σχέδιο αναμόρφωσής του. Οι εργασίες ολοκληρώθηκαν στα τέλη του 1970. Ο σεισμός του 1978 δυστυχώς προκάλεσε σοβαρές ζημιές. Το 1986 ολοκληρώθηκαν οι εργασίες επισκευής, οπότε άρχισε και πάλι να λειτουργεί.

Η Φιλοσοφική Σχολή του Α.Π.Θ.

LYCEE IMPERIAL A SALONIQUE

Στο αέτωμα του κτιρίου της Ιδαδιέ, μάλλον, βρίσκεται το “δημόσιο ρολόι” που αναφέρει ο Τομανάς ότι ξύπναγε τους φοιτητές της περιοχής. Όταν έγινε η ανακατασκευή του κτιρίου και το οθωμανικό αέτωμα αντικαταστάθηκε με το νεοκλασικό τριγωνικό αέτωμα, εξαφανίστηκε και το ρολόι.

Το Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης με τις τριώροφες πλαϊνές πτέρυγες, το 1933 Η Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης ολοκληρωμένη

Η σέρβική σιδηροδρομική προβλήτα του λιμανιού της Μίκρας σε δυο φωτογραφίες από την Κατερίνα Κουμλίδου και τον Ιορδάνη Βλαχόπουλο

Βοϊδάμαξες/Βουβαλάμαξες, φωτ. 9.35

Δύο βουβάλια που χρησιμοποιούνταν από τα Βρετανικά στρατεύματα του Α’ΠΠ για τις μεταφορικές ανάγκες του 29ου Στρατιωτικού Νοσοκομείου παίρνουν το μπανάκι τους σε μια στιγμή χαλάρωσης.

Σύμφωνα με τη λεζάντα κάνουν μπάνιο στην Καλαμαριά και όπως μοιάζει ακριβώς στο σημείο της πλαζ της Αρετσούς!

Βρετανός αξιωματικός του συμμαχικού στρατού του Α’ΠΠ συμπεριέλαβε αυτή τη φωτογραφία σε κείμενο αναμνήσεών του.

(Τα μεταφορικά μέσα 9. Άμαξες με βόδια ή βουβάλια. Φωτογραφία 9.35 Το URL του άλμπουμ: https://www.facebook.com/pg/Thessaloniki.Transportation.Environmental.Issues/photos/?tab=album&album_id=649698611761673)

Η αρχή και το τέλος ενός πολέμου μέσα από δυο μικρά σημειώματα εβραίων στην πόλη μας. Η ελπίδα της αρχής, ο πικρός απολογισμός του τέλους. Η μετάφραση (πιο σωστά απόδοση) των καρτ ποστάλ στις επιμέρους φωτογραφίες

Γράμμα της Λουσυ Μορδόχ 28ης Οκτωβρίου 13, προς τη θάλασσα, Θεσσαλονίκη, προς Σαμουήλ Μορδόχ Παλαιστίνη.

Θεσσαλονίκη 28 Φεβρουαρίου 1941 Αγαπημένε μου Σαμ Με αυτό το γράμμα, αγαπημένε Σαμ, σε πληροφορώ ότι πήρα την κάρτα της 29ης Ιανουαρίου και καταλαβαίνεις αγαπημένε πόσο χάρηκα που σας ξαναδιαβάζω, περιμένοντας κι ελπίζοντας να μάθω τα όμορφα νέα σας. Έστειλα στις 8, 17 και 26 Φεβρουαρίου καρτ ποστάλ που είμαι σιγουρη ότι τις έχεις ήδη λάβει. Καταλαβαίνεις αγαπημένε μου Σαμίκο τι χαρά παίρνω να διαβάζω τα φιλιά που στέλνουν από τόσο μακριά, η αγαπημένη Σάρα και το λατρεμένο παιδί. Όπως μου γράφεις, αγαπημένε Σαμ, με τη βοήθεια του Θεού, κι όπως το βλέπω όλοι οι Έλληνες μάχονται, με τον ίδιο σκοπό, την τελική καταστροφή του ύπουλου εχθρού, την σωτηρία της πατρίδας, την υπεράσπιση της ακεραιότητάς της, της τιμής της και της ιερής ελευθερίας. Θα κατακτήσουμε τη νίκη η οποία ήδη μας ανήκει και θα ξαναβρεθούμε, θριαμβευτές, πολύ γρήγορα. Αμήν Αγκάλιασε εκ μέρους μου τη μικρή οικογένεια και σε σένα ένα φιλί η μαμά Γράμμα του Ανρύ Αλτσέχ (που φιλοξενείται από τον Εμμανουήλ Παπαδάκη), Βασ. Όλγας 171, Θεσσαλονίκη, προς την Ida Asseo 45 Traverse Périer, Marseille.

Αγαπημένη θεία ξαδέλφια Πριν ένα μήνα έλαβα με μεσολάβηση της κ. Μαρί ( ; ) Ασσαέλ της πόλης μας ενα γράμμα εκ μέρους σας. Την επόμενη μέρα κιόλας, αφού νομίζω ότι το γράμμα θα αργήσει να φτάσει, εκμεταλλεύτηκα την ευκαιρία της απαρχής της αεροπορικής σύνδεσης να σας γράψω αυτήν την κάρτα για να μάθετε ότι από ολόκληρη την οικογένεια είμαι ο μόνος που επέζησε έχοντας καταφέρει να καταφύγω στην Αθήνα. Από τις οικογένειες Μοδιάνο, (?), Μποτόν όπως και απ όλους τους κοντινούς συγγενείς μας κανείς δεν σώθηκε από την γερμανική (?). Πριν πάρω το γράμμα σας, πήρα επίσης ένα γράμμα από την Ρεγκίνα (?) Ματαλόν, στην οποία απάντησα αμέσως. Η Μαργκό ................. ελπίζω να είστε σώοι και υγιείς. Ο Μπενίκο τέλειωσε την στρατιωτική του θητεία και ο Πέπο βρίσκεται πάντα στο Παρίσι; Μόλις πάρετε την κάρτα μου, σας παρακαλώ να μου γράψετε περισσότερα, με λεπτομέρειες. Τίποτ άλλο για σήμερα. Σας χαιρετώ εγκάρδια Henri