Αεροφωτογραφία στο λιμάνι το 1917, το Μπεχτσινάρι
Αεροφωτογραφία στο λιμάνι το 1917.
Όρια: κάτω εκεί όπου σήμερα είναι οι προβλήτες, επάνω ο παλιός σιδηροδρομικός σταθμός μέχρι την Γιαννιτσών και την Μοναστηρίου, δεξιά μέχρι τα Δικαστήρια και αριστερά μέχρι την σημερινή Φρίξου.
Αυτό όμως που ξεχωρίζει με σαφή όρια είναι το Μπεχτσινάρι, το φίνο ακρογιάλι κατά τον Τσιτσάνη, o “Κήπος των Πριγκίπων” στην γλωσσικά “εξευγενισμένη” του εκδοχή.
Το Μπεχτσινάρι λοιπόν στο κάτω μέρος της φωτογραφίας, στο κέντρο, δίπλα στην θάλασσα, με τις δύο προβολές δεξιά κι αριστερά που καταλήγουν σε αποδυτήρια λουομένων.
Οι τακτοποιημένες σειρές από μικρές κατασκευές στην αμμουδιά, που σήμερα κάποιος θα λεγε ότι παραπέμπουν σε ψάθινες ομπρέλες και τραπεζάκια είναι σκηνές των συμμάχων, που καταλάμβαναν ολόκληρο το μέρος.
Από πιο κοντά καταλαβαίνουμε περί τίνος πρόκειται.
Τα αποδυτήρια, η “Καίτη” και οι επιβάτες της σε ανέμελες στιγμές.
Από πιο κοντά σε ζουμ της πρώτης φωτογραφίας.
Η είσοδος από την 26ης Οκτωβρίου επάνω δεξιά που οδηγεί διαγωνίως μέσα στο πάρκο.
Από την 26ης Οκτωβρίου με κατεύθυνση δυτικά, η είσοδος στο πάρκο στο βάθος αριστερά.
Από το βιβλίο “Στο Μπεχτσινάρι, σε φίνο ακρογιάλι” αφιέρωμα του Παρασκευά Σαββαϊδη στο πάρκο λουομένων. Λίγο πιο πάνω από την σημερινή 4η προβλήτα.
Paraskevas Savvaidis:
Μια διευκρίνιση σε ό,τι αφορά τη θέση του Κήπου.
