1898. Orient Express
Μέρος αφίσας που απεικονίζει την Θεσσαλονίκη διαφημίζοντας τα δρομολόγια για την πόλη.
Υπογραφή B. Gewis ( Συλλογή mahJ )
Η αφίσα ολόκληρη. Όταν η Αθήνα δεν υπήρχε στον χάρτη !
Η Αναγεννήσεως στο ύψος της οδού Δάμωνος
Δεξιά η Αναγεννήσεως στο ύψος της οδού Δάμωνος. Αριστερά η οδός του Παλιού Σιδηροδρομικού Σταθμού. Μπαλκόνι (-άρα) ... σε κτίριο wannabe Flatiron. Κάτω από το πεζοδρόμιο σήμερα.
Όπως φαίνεται στην τρίτη φωτογραφία το μπαλκόνι υπήρχε από το 1890 ~ και είχε καταπληκτική θέα. Έβλεπε καθημερινά τα τρένα του σταθμού Salonique-Ville της γραμμής Junction. Ήταν ο αρχικός σταθμός των τρένων προς την Κωνσταντινούπολη. Ήταν επίσης από το 1917 προαστιακός σταθμός από το κέντρο προς τα δυτικά !!! Έφτανε μέχρι την Νέα Μαγνησία και είχε το όνομα Μπαλές. (Από την γαλλική λέξη banlieue που σημαίνει προάστιο). Λειτούργησε για αρκετά χρόνια (όπως δεν γίνεται σήμερα).
Ο συρμός του Μπαλέ διέσχιζε την οδό Αναγεννήσεως, τον χώρο του σημερινού Νέου Σιδηροδρομικού Σταθμού, περνούσε από την γέφυρα των Αγίων Πάντων και έκανε την πρώτη του στάση στον παλιό Σταθμό Κωνσταντινουπόλεως (200 μέτρα μετά τον Νέο). Επόμενες στάσεις ήταν της Νέας Μενεμένης, του Χαρμάνκιοΐ, του Νέου Κορδελιού για να καταλήξει στην Στρατιωτική Στάση της Νέας Μαγνησίας.
Δεξιά η Αναγεννήσεως στο ύψος της οδού Δάμωνος. Αριστερά η οδός του Παλιού Σιδηροδρομικού Σταθμού.
- Φωτογραφία Γιάννη Στυλιανού.
Δεκαετία του 70. Δεξιά η Αναγεννήσεως στο ύψος της οδού Δάμωνος. Αριστερά η οδός του Παλιού Σιδηροδρομικού Σταθμού. Μπαλκόνι (-άρα).
Το μπαλκόνι υπήρχε από το 1890 ~ και είχε καταπληκτική θέα. Έβλεπε καθημερινά τα τρένα του σταθμού Salonique-Ville της γραμμής Junction. Ήταν ο αρχικός σταθμός των τρένων προς την Κωνσταντινούπολη. Ήταν επίσης από το 1917 προαστιακός σταθμός από το κέντρο προς τα δυτικά !!! Έφτανε μέχρι την Νέα Μαγνησία και είχε το όνομα Μπαλές. (Από την γαλλική λέξη banlieue που σημαίνει προάστιο). Λειτούργησε για αρκετά χρόνια (όπως δεν γίνεται σήμερα).
Ο συρμός του Μπαλέ διέσχιζε την οδό Αναγεννήσεως, τον χώρο του σημερινού Νέου Σιδηροδρομικού Σταθμού, περνούσε από την γέφυρα των Αγίων Πάντων και έκανε την πρώτη του στάση στον παλιό Σταθμό Κωνσταντινουπόλεως (200 μέτρα μετά τον Νέο). Επόμενες στάσεις ήταν της Νέας Μενεμένης, του Χαρμάνκιοΐ, του Νέου Κορδελιού για να καταλήξει στην Στρατιωτική Στάση της Νέας Μαγνησίας.
Δεξιά η Αναγεννήσεως στο ύψος της οδού Δάμωνος. Αριστερά η οδός του Παλιού Σιδηροδρομικού Σταθμού.
- Φωτογραφία Γιάννη Στυλιανού
Αναγεννήσεως σήμερα. Το κτίριο με το μπαλκόνι κάτω από το πεζοδρόμιο, σημειωμένο.
1977. Φωτογραφία του αρχιτέκτονα και φωτογράφου Στέργιου Τσιούμα.
Μη ξεχάσουμε το κλουβάκι στο μπαλκόνι...!
Η απεργία των τραμ Σεπτέμβριος 1908 στην Εγνατία
Το Μουσείο D'art et d'histoire du Judaïsme παρέτεινε την έκθεση “Θεσσαλονίκη, Ιερουσαλήμ των Βαλκανίων” για άλλους δύο μήνες, μέχρι τις 12 Μαΐου του 2024. Η ανακοίνωση έγινε με “δώρο” αυτήν την φωτογραφία που την ακολουθεί επεξηγηματικά το εξής κείμενο : “Η απεργία των τραμ Σεπτέμβριος 1908 στην Εγνατία.
Μετά την ευφορία της Νεοτουρκικής επανάστασης (Ιούλιος 1908), η δυσπιστία, οι ανταγωνισμοί και οι συγκρούσεις επανεμφανίζονται. Μέσα Σεπτεμβρίου 1908, η Θεσσαλονίκη παραλύει: τραμ, σιδηρόδρομοι, τα μεταλλεία Αλλατίνι, τα πολυκαταστήματα, το εργοστάσιο αερίου σταματούν. Τον Ιούλιο του 1909, ο Αβραάμ Μπεναρόγια, ιδρύει τον Σύλλογο Εργατών ...
1960. Οδός Φλωρίνης
Ο Ντίνος Χριστιανόπουλος μπροστά στο τότε σπίτι του. Φωτογραφία του φίλου του Κάρολου Τσίζεκ.
ΥΓ. Η οδός Φλωρίνης ήταν στην παλιά ρυμοτομία το κάθετο κομμάτι που γνωρίζουμε και σήμερα ανάμεσα στην οδό Πετροπουλάκιδων και σημερινής Κουφίτσα τότε Σωκράτους.
Αλλά το κύριο κομμάτι της ήταν παράλληλο με αυτές τις οδούς. Ο Ντίνος Χριστιανόπουλος το πρόλαβε το 1960. Είναι όντως ανακάλυψη ενός χαμένου δρόμου, όπως αναλύει ο Efstathios Aslanidis
Facebook:
Η οδός Φλωρίνης ήταν στην παλιά ρυμοτομία το κάθετο κομμάτι που γνωρίζουμε και σήμερα ανάμεσα στην οδό Πετροπουλάκιδων και σημερινής Κουφίτσα τότε Σωκράτους. Αλλά το κύριο κομμάτι της ήταν παράλληλο με αυτές τις οδούς. Ο Ντίνος Χριστιανόπουλος το πρόλαβε το 1960. Είναι όντως ανακάλυψη ενός χαμένου δρόμου, όπως αναλύει ο Efstathios Aslanidis
Ευριπίδου με Αγίου Δημητρίου
Πρώτη φωτογραφία η κάτω γωνία της Ευριπίδου με θέα την Αγίου Δημητρίου δυτικά. Δεύτερη η Ευριπίδου πάνω από την Αγ. Δημητρίου (Erich Rinka). Τρίτη η Αγίου Δημητρίου ανατολικά της Ευριπίδου. Το μπαλκόνι της “Σχολής Χορού” μας ακολουθεί σε όλες τις απεικονίσεις
H κάτω γωνία της Ευριπίδου με θέα την Αγίου Δημητρίου δυτικά.
Η οδός Ευριπίδου πάνω από την Αγ. Δημητρίου (Erich Rinka). Στο βάθος η Κασσάνδρου.
Η Αγίου Δημητρίου ανατολικά της Ευριπίδου. Το μπαλκόνι της “Ακαδημίας Χορού” μας ακολουθεί και στις 3 απεικονίσεις.
Ο κινηματογράφος “Ορφέας” δεν είχε ανοίξει ακόμα τότε.
Ξενοδοχείο Central. Κατούνη 8 με Οπλοποιού 1
Ξενοδοχείο Central (Σαντράλ στην ελληνική ταμπέλα). Κατούνη 8 με Οπλοποιού 1.
Λαδάδικα απέναντι από τον Ζύθο και το ξενοδοχείο Μπρίστολ. Προπολεμικά ξενοδοχείο, μεταπολεμικά οίκος ανοχής. Μετά την αναβάθμιση της περιοχής ξανά Ladadika Central Hotel.
Ξενοδοχείο Central (Σαντράλ στην ελληνική ταμπέλα). Κατούνη 8 με Οπλοποιού 1. Προπολεμικά.
Ξενοδοχείο Central. Οίκος ανοχής μετά τον πόλεμο.
Λαδάδικα απέναντι από τον Ζύθο και το ξενοδοχείο Μπρίστολ.
Ladadika Central Hotel.
Από την Κατούνη.
Από την Οπλοποιού, η είσοδος του ξενοδοχείου.
Ελαιογραφία 1858 με τον τεκέ του Καντίρ Μπαμπά
Στα 1858. Άνω Πόλη. Το θολωτό κτίριο με το κυπαρίσσι ήταν ο τεκές του Καντίρ Μπαμπά, απέναντι από την κόκκινη βρύση. Η περιοχή ήταν ακατοίκητη μέχρι το 1875. Ελαιογραφία του Λουδοβίκου Θείρσιου (Ludwig August Johann Thiersch). https://archive.saloni.ca/2133
Μπροστά στον Λευκό Πύργο. Μεσοπόλεμος
Εκτός από το περίτεχνο περίπτερο και τους λούστρους. Διαφήμιση FIAT 509. 1925 – 1929.
και πιο πάνω σάπωνες
Συκιές, οδός Οδ. Φωκά
25η ΜΑΡΤΙΟΥ … Συκιές, οδός Οδ. Φωκά.
Θυμάμαι πόσο διαφορετικά σκεφτόμασταν παιδιά για την Εθνικά Γιορτή .
Οι δάσκαλοι μας προετοίμαζαν μέρες πριν με τις διηγήσεις τους για την επανάσταση που ετοίμαζε ο λαός μας ,εκτός από την Πελοπόννησο και την Στερεά και για την επανάσταση στην Χαλκιδική και στη Βόρειο Ελλάδα που καταπνίγηκαν στο αίμα .
Για τον Ρήγα Φεραίο με τον Θούριο του και την χάρτα του που κι αυτόν το έπνιξαν στα νερά του Δούναβη και θυμάμαι με τι δέος αντίκρυσα ένα γνήσιο αντίγραφό της χάρτας στην Παναγία της Τήνου . Επίσης για τον ιερό λόχο του Υψηλάντη στη Μολδοβλαχία και την θυσία τους . Εδώ ένοιωθα κι εγώ μια υπερηφάνεια μια και η γιαγιά μου από το Μελένικο είχε ρίζες στην Μολδοβλαχία κι έλεγε με καμάρι , εγώ είμαι Βλάχα .
‘Όλα αυτά τα άκουγα μικρός βλέποντας τους τοίχους του 12ου Δημοτικού στολισμένους με τις φωτογραφίες των Ηρώων του 21 και τις γαλανόλευκες γιρλάντες την ημέρα της μεγάλης Εθνικής γιορτής με τις απαγγελίες ποιημάτων και τα θεατρικά .
Κι όταν ήρθε η ώρα το σχολείο να με τιμήσει δίνοντας μου την γαλανόλευκη σημαία του σχολείου να την κρατήσω στην μαθητική παρέλαση της 25ης Μαρτίου ήμουν πανέτοιμος να την δεχθώ με υπερηφάνεια και δέος . Θυμάμαι σαν να ήταν χτες .
Συνηθιζόταν τότε ο σημαιοφόρος να παίρνει την σημαία στο σπίτι του . Με τι χαρά κρέμασα την μαύρη γυαλιστερή ζώνη στον λαιμό μου και κάρφωσα στην μέση μου το κοντάρι της .
Το κοντάρι ήταν τυλιγμένο με σκούρο μπλε βελούδο τόσο μαλακό και που την αίσθησή του την έχω ακόμη στα χέρια μου .
Ψηλά στον σταυρό κρεμασμένα δυο χρυσά σιρίτια που ανέμιζαν πέρα δώθε . Περπάτησα από την Βελισαρίου στην Αγίας Τριάδος και τέλος στη Σπάρτης . Όλοι γύρω κοιτούσαν την σημαία με σεβασμό και φυσικά κι εμένα 12 χρονο πιτσιρίκι κι ένοιωθα να ψήλωσα κοντά στα 2,15 μέτρα σαν τον Τρόνζο τον μπασκετμπολίστα που τότε εμφανίστηκε στη ΧΑΝΘ και δεν χωρούσε ο ταλαίπωρος στα αστικά και περίμενε υπομονετικά να έρθει ένα από τα καινούργια λεωφορεία του ΟΑΣΘ που στην πίσω μεριά ήταν αρκετά ψηλότερα και δεν χρειαζόταν να καμπουριάζει . Έτσι κι εγώ πήγα σιγά σιγά την σημαία στο σπίτι , όλη η τσακαλοπαρέα ήρθε κοντά έπιασε , χάιδεψε την σημαία κι έφαγα αρκετέ καρπαζιές μια και δεν τολμούσα να αντιδράσω έτσι όπως την κρατούσα , αν μου έπεφτε και λερωνόταν , αλλοίμονο . Έφτασα στο σπίτι μητέρα έκλαψε δεν περίμενε τέτοια τιμή ,ούτε κι εγώ φυσικά μια και δεν υπήρχε ειδοποίηση προηγούμενη κι ήταν μια μεγάλη έκπληξη για μένα . Δυστυχώς την εποχή εκείνη οι φωτογραφίες σπάνιζαν και δεν έχω καμιά φωτογραφία να αναρτήσω .
Όμως ευτυχώς ο γιός μου έγινε κι αυτός σημαιοφόρος κι όσο κι αν δεν το θέλει φαντάζομαι ,
θα αναρτήσω μια δικιά του φωτογραφία που κρατάει κι αυτός την σημαία με υπερηφάνεια την 25η Μαρτίου …
Γιώργος Κωτσίδης
Εθνική γιορτή μετά την πυρκαγιά του 1917
Αγία Σοφία και η κατεστραμμένη πλατεία μπροστά της. Αποσπάσματα από γαλλικό φιλμ.