Απεικόνιση του σχολείου που θα κατασκευαστεί στο Πανόραμα. Το σχολείο βρίσκεται ακόμα στη Χαριλάου, όπως είδαμε και στο αφιέρωμά μας:
https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=418847501938222&id=204212503401724&__tn__=-R
Και όπως κατασκευάστηκε (από την σελίδα του σχολείου)
Το τεύχος 4-5 (Απρίλιος-Μάιος 1930) του πρώτου έτους κυκλοφορίας
Στο εξώφυλλο φωτογραφία του σχολείου στην Μερζιφούντα, νοτιοανατολικά της Σαμψούντας, όπου πρωτολειτούργησε το σχολείο και μετακόμισε στην Ελλάδα, όταν οι Τούρκοι το έκλεισαν το 1921.
Φωτογραφία από το σχολείο στην Μερζιφούντα, από την el.wikipedia
Το τεύχος 1 (Φθινόπωρο 1930) του δεύτερου έτους κυκλοφορίας
Ο βασιλιάς Γεώργιος και οι καθηγητές του σχολείου τον πρώτο χρόνο λειτουργίας του στο Πανόραμα
Επετηρίδα του έτους 1959
Εισαγωγικό κείμενο του προέδρου του Ανατόλια.
Το κολλέγιο Ανατόλια είναι το πνευματικό σας σπίτι.
Οι καθηγητές
Κάποιες από τις μαθήτριες
Η ομάδα μπάσκετ
Εκδηλώσεις του σχολείου κατά το έτος 1958-59
Ο Γεννάδιος κι ο Carl C. Compton, πρόεδρος του Ανατόλια, γύρω στο 1950.
Ο Γεννάδιος (1868-1951) ήταν μητροπολίτης Θεσσαλονίκης από το 1912 μέχρι το 1951.
Ο Carl C. Compton (1890-1982) ήταν στο διδακτικό προσωπικό του Ανατόλια από το 1924 και πρόεδρος του από το 1950 μέχρι το 1958.
Έχει επισημανθεί ότι ο Γεννάδιος βοήθησε το 1926-7 την αμερικανική επιτροπή του Ανατόλια στην αγορά του αγροτεμαχίου στο Αρσακλί, όπου δημιουργήθηκε το σημερινό Κολέγιο Ανατόλια.
“Thessaloniki Bishop Gennadius intervened on Anatolia’s behalf to secure a critical parcel of land during the period when properties were being acquired for the
new campus on behalf of an “undisclosed buyer” in order to keep costs down.”
Τα αγροτεμάχια στο Αρσακλί, περιφραγμένα, που αγοράστηκαν από την επιτροπή του Ανατόλια, το 1926-27
Η αυλόπορτα του κτήματος “Ανατόλια” στο Αρσακλί, το1928. Από τους τρεις της φωτογραφίας ο ένας είναι ο τότε πρόεδρος του Ανατόλια, Dr. George E. White (1861-1946)
Οι οικοδομικές εργασίες ξεκίνησαν το 1928
Το πρώτο οικοδομικό συγκρότημα του Ανατόλια, το 1933-1934
Για την βρύση των γυναικών πριν το 1920 είχαμε κάνει ένα σχετικό αφιέρωμα εδώ: https://archive.saloni.ca/1112
Η κατοχική αυτή φωτογραφία δείχνει την χρήση της 25 χρόνια αργότερα
Μετά την πυρκαγιά ο φωτογράφος δεν εστιάζει στα ερείπια. Τα καράβια πιάνουν στην Νίκης, οι αχθοφόροι στο πόστο τους, η θάλασσα τα δικά της.
Η πόλη δίπλα στην θάλασσα συνεχίζει την ζωή της.
(Δεξιά η πολυκατοικία που φιλοξενούσε τον κιν/φο Πατέ και πιο πέρα το κολοβωμένο ξενοδοχείο Σπλέντιτ).
Ένα καπελάδικο με βιτρίνα εξωπραγματική για τα δεδομένα της δεκαετίας της λήψης. Βγαλμένο από τον μεσοπόλεμο της πόλης άντεξε μέχρι περίπου το 1980. Αρκετοί από εμάς το πρόλαβαν, και ξαφνιάστηκαν στη θέα του.
Στην δυτική γωνία της Ιουλιανού με Αγ. Δημητρίου
Μενελάου 3 το μαγαζί του πανύψηλου αγιογράφου Αντωνιάδη. Τα ξύλινα αλογάκια ήταν όνειρο των παιδιών όλης της γειτονιάς. Στην είσοδο του μαγαζιού ο γνωστός στην Θεσσαλονίκη Αγγελόπουλος. Στην άκρη δεξιά ο επιπλοποιός Σφύρας που είχε κι αυτός μαγαζί στην στοά Χορτιάτη.
Ζωγραφιές του Αντωνιάδη είχαμε δει στο αφιέρωμά μας στην στοά Χορτιάτη εδώ:
https://archive.saloni.ca/1715
Ένα καπελάδικο με βιτρίνα εξωπραγματική για τα δεδομένα της δεκαετίας της λήψης. Βγαλμένο από τον μεσοπόλεμο της πόλης άντεξε μέχρι περίπου το 1980. Αρκετοί από εμάς το πρόλαβαν, και ξαφνιάστηκαν στη θέα του.
Στην δυτική γωνία της Ιουλιανού με Αγ. Δημητρίου