Αλέξανδρος Β. Ωρολογάς (1895-1976),
διευθυντής του Ιωαννίδειου Σχολείου, την περίοδο 1932-1940
Από τον Νίκανδρο Καστανίδη.
Σύμφωνα με μαρτυρίες ήταν δάσκαλος του 3ου Δημοτικού Σχολείου Θεσσαλονίκης (όπως ονομαζόταν το Ιωαννίδειο Σχολείο την περίοδο του μεσοπολέμου) από τη σχολική χρονιά 1921-1922 μέχρι τη σχολική χρονιά 1929-1930. Δεν αποκλείεται να είχε τη θέση αυτή και κάποια χρόνια πριν το 1921. Κι ο Τομανάς αναφέρει ότι ήταν διευθυντής του από το 1932 μέχρι το 1940. Πιθανότατα ήταν ο μακροβιότερους δάσκαλος στην ιστορία του Ιωαννίδειου Σχολείου. Ο μόνος που μπορεί να τον συναγωνίζεται, σε χρονική διάρκεια, ίσως ήταν ο Κωνσταντίνος Τσέκος, ο οποίος υπήρξε διευθυντής του από το 1950 μέχρι το 1965 και δεν αποκλείεται να ήταν απλώς δάσκαλός του τα προηγούμενα χρόνια.
Αλέξανδρος Β. Ωρολογάς
Γεννήθηκε στην Κορυτσά το 1895. Ήρθε στη Θεσσαλονίκη σε μικρή ηλικία, όπου πιθανότατα σπούδασε στο Διδασκαλείο Αρρένων της πόλης. Τον Ιούλιο του 1917 εξέδωσε την δεκαπενθήμερη εργατική και συνδικαλιστική εφημερίδα “Εργάτης”, η οποία επέζησε μέχρι το 1920 τουλάχιστον. Το 1918 εργαζόταν κι ως νεαρός δημοσιογράφος-διαχειριστής στην εφημερίδα “Το Φώς”. Τη δεκαετία του 1920 ήταν, μαζί με τον αδελφό του Πέτρο, η ραχοκοκαλιά της εφημερίδας “Ταχυδρόμος της Βορείου Ελλάδος”, το αγωνιστικό αντιβενιζελικό όργανο των βασιλοφρόνων. Στην εφημερίδα αυτή εργάστηκε ως αρχισυντάκτης και διαχειριστής της. Ταυτόχρονα δίδασκε, ως διορισμένος δάσκαλος, στο 3ο Δημοτικό Σχολείο Θεσσαλονίκης δηλ. το Ιωαννίδειο Σχολείο, δίπλα στον Άγιο Κωνσταντίνο στο Ιπποδρόμιο. Το 1926 εκλέχθηκε πρόεδρος της Ενώσεως Συντακτών Βορείου Ελλάδος και το 1927 συνεργάστηκε δημοσιογραφικά με την εφημερίδα “Αγγελιοφόρος”, που υποστήριζε το κόμμα του Ιωάννη Μεταξά.
Αυτή η πολύπλευρη δραστηριότητα συνεχίστηκε τη δεκαετία. Με την έκδοση, το 1933, της εφημερίδας “Απογευματινή”, μαζί με τον κουνιάδο του Δημήτριο Τσούρκα, ως όργανο του Λαϊκού Κόμματος. Αξίζει να σημειωθεί ότι η εφημερίδα αυτή κυκλοφορούσε και την περίοδο της κατοχής, με φιλοναζιστικό προσανατολισμό.
Την ίδια περίοδο συμμετείχε σε συλλογικές δραστηριότητες, όπως στην Ένωση Ποδοσφαιρικών Σωματείων Μακεδονίας, όπου το 1932 ήταν Γενικός Γραμματέας της και στην Ένωση Λειτουργών Δημοτικής Εκπαιδεύσεως, όπου το 1931 εκλέχθηκε ταμίας του Διοικητικού Συμβουλίου της. Ανάμεσα στ’ άλλα είχε και την εκπαιδευτική ευθύνη, ως διευθυντής, του 3ου Δημοτικού Σχολείου Θεσσαλονίκης, δηλ. του Ιωαννίδειου Σχολείου, από το 1932 μέχρι το 1940.
Μετά την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης από τα ναζιστικά στρατεύματα κρίθηκε ως “μεγαλοδωσίλογος” και καταδικάστηκε σε κάθειρξη 15 ετών, στο Εδικό Δικαστήριο Δωσιλόγων.
Απεβίωσε στη Θεσσαλονίκη στις 2 Ιανουαρίου 1976, ως συνταξιούχος δημοσιογράφος.
Αλέξανδρος Β. Ωρολογάς
[Από το βιβλίο “Εφημεριδογραφία της Θεσσαλονίκης”, τόμ. Γ', του Μανώλη Κανδυλάκη, Θεσσαλονίκη 2005, σελ. 143]
Από τα αρχεία του Ιωαννίδειου Σχολείου
Αλέξανδρος Β. Ωρολογάς
[Από το βιβλίο “Εφημεριδογραφία της Θεσσαλονίκης”, τόμ. Γ', του Μανώλη Κανδυλάκη, Θεσσαλονίκη 2005, σελ. 223]
ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, 21/6/1932, σελ.2
Πολύ χαρακτηριστικά περιγράφει τον Αλέξανδρο Ωρολογά ο Κ. Τομανάς: “Ο κύριος Ωρολογάς ήταν ψηλός, λιανός, σοβαρός και είχε ένα μάτι γυάλινο (από πετροπόλεμο, έλεγαν). Ήταν ο μόνος δάσκαλος που τον σέβονταν και τον φοβούνταν οι “γιανμπάνηδες”, οι μαθητές που τελειώνοντας το Δημοτικό πηγαίναν κατ' ευθείαν φαντάροι. Αυτό, βέβαια, δεν τον εμπόδιζε να κατσαρώνει τα μαλλιά του με τη μασιά, που τη ζέσταινε πρώτα στη χόβολη.” (βλ. Τομάνα, Κ. : “Τα σχολεία της Θεσσαλονίκης”, Θεσσαλονίκη, 1997, σελ. 30)
ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, 3/1/1976, σελ.3