Saloni.ca Archive

Ομαδα ερευνας για την παλια Θεσσαλονικη

Λεωφόρος Νίκης 35 Ένα παράθυρο στον Θερμαϊκό από το 1936. Αρτ Ντεκό κατασκευή του αρχιτέκτονα Γ. Μανούσου, που την υπογραφή του φέρει το μέγαρο Κονιόρδου όπως και άλλα μέγαρα της πόλης. Ένα διαμέρισμα συμμετείχε στο Open house 2017 απ όπου και οι σύγχρονες φωτογραφίες Από τον Σπύρο Αλευρόπουλο

Άλλες φωτογραφίες και η πηγή των σύγχρονων από εδώ: http://www.openhousethessaloniki.gr/building/διαμερισμα-στη-λεωφορο-νικησ/ https://www.mononews.gr/city-stories/ena-diamerisma-me-tropika-chromata-ke-vintage-esthitiki-stin-kardia-tis-thessalonikis-19-pics?fbclid=IwAR072DfjuFMK9GBnkDkr7FhkphBGaCaJtC0J0fBgenwH7etmfDCj8gtqmD4 https://www.iefimerida.gr/news/467263/ena-koyvaneziko-spiti-stin-kardia-tis-thessalonikis-entona-hromata-kai-vintage?fbclid=IwAR2P5Otoam8uQZVXQz2ARisI2MUcyZhPxZU6rWO0Vw0ag9zeqYizyrNqs3E

Το μέγαρο σήμερα. Για σχέδια του Μανούσου εδώ: http://www.salonikajewisharchitecture.com/ar18.html Στο πανόραμα του Zepdji του 1873 η θέση είναι ασαφής. Εδώ υπολογίζοντας σε σχέση με την οικία Χαρίση (κόκκινο πλαίσιο) που έφτανε μέχρι την Μητρ. Ιωσήφ. Από το 1895 περίπου η θέση του οικοπέδου κενή, από την πυρκαγιά του 1890. Χαμηλά κτίσματα περιφράξεις πρόχειρες. Στα 1915 Και λίγο αργότερα. Το τριώροφο που φαίνεται είναι πιο πίσω. Το 35 είναι πάντα κενό. Όπως κι εδώ φαίνεται καθαρά στην αεροφωτογραφία.το άδειο οικόπεδο. Νίκης 33 έχει κτιστεί (από τον ίδιο αρχιτέκτονα;) Ετοιμάζεται μάλλον και η ανέγερση της πολυκατοικίας.που μας ενδιαφέρει. Γύρω στα 1934-35 Κι αυτή μεσοπολεμική, νεόκτιστη πλέον η πολυκατοικία στο 33. Ίσως ακατοίκητη ακόμη. Κατοχική από την συλλογή Μήτου. Λίγο δυτικότερα από την γωνία με Βογατσικού. Κι αυτή κατοχική, έγχρωμο σλάιτ. Από το ύψος του Ματζέστικ Κατοχική κι αυτή από την θάλασσα Δεκαετία 50 Όπως κι αυτή Και κλείνουμε όπως αρχίσαμε

  1. Επιμενίδου 1 σε λήψη πάλι από την Θεοφίλου. Διατηρητέο που κατοικείται.

Λίγα χρόνια αργότερα. Οι κάτοικοί του έχουν βάλει τηλεόραση. “Άτιτλη” φωτογραφία της Ιωάννας Γεωργίου από τη σελίδα 23 του άλμπουμ “Η Θεσσαλονίκη που χάνεται” (Continental Bank, 1982).

Πάντα από το βίντεο της κ. Άννας Δαμιανίδη εδώ: [ ]

Μενελάου (Μπακατσέλου) 8, ένα μικρό μεσοπολεμικό διώροφο. Εγκαταλειμμένο από την δεκαετία του 70, τελευταίες χρήσεις τα μαγαζιά στο ισόγειο. Αντιστεκόταν προφανώς λόγω μη ξεκαθαρισμένου ιδιοκτησιακού. Κατά κάποιες πληροφορίες, παλιά εβραϊκή ιδιοκτησία. Όταν ανεγειρόταν, στα θεμέλιά του, φυσικά, αρχαία, ένα ψηφιδωτό, πρέπει να διατηρείται στο υπόγειο. Πρόσεχαν στην θεμελίωση να μην γίνει μεγάλη ζημιά. Δυο εικόνες του, από τις τελευταίες του, γύρω στα 2000. Από τον Σπύρο Αλευρόπουλο

  1. Σχεδόν απέναντι από το 13α που είδαμε χθες, σήμερα έχει σειρά ένα “διατηρητέο” επί της Θεοφίλου 18. Ναι μεν χαρακτηρισμένο διατηρητέο, κατεδαφίστηκε τελικά ως επικίνδυνο τον Απρίλιο του 2012.

Το βίντεο της κ. Άννας Δαμιανίδη εδώ: [ ]

Θεοφίλου 13α. Το πολυφωτογραφημένο εντυπωσιακό διατηρητέο στην μικρή πάροδο

Μια φωτογραφία της πυρκαγιάς που εντοπίζεται στην λίγο πιο ανατολικά από την Γαζή (Χαλκέων) προσφέρει έστω και μια αμυδρή εικόνα δύο άγνωστων κάθετων ανοιγμάτων προς την Εγνατία. Οι δρόμοι Σουφλίου και Δεδέααγατς Από τον Σπύρο Αλευρόπουλο Μια κάρτα που εντοπίζεται λίγο δυτικότερα από την Απολυμαντηρίου, με την συσχέτιση να ακολουθεί στην επόμενη. Εκεί που είναι το αυτοκίνητο είναι η Γαζή (Χαλκέων) Στην επάνω λογικά πρέπει να φαίνονται τα ανοίγματα της Σουφλίου και της Δεδέαγατς

Μένουμε στην οδό Θεοδώρου Γαζή (σημερινή Χαλκέων), με μια εξαιρετική φωτογραφία που αναρτήθηκε πριν λίγο καιρό από τον κ. Γιάννη Σιδηρόπουλο στις ΠΦΘ χρονολογημένη λίγο πριν το 1900, η οποία ταυτοποιήθηκε από την Μάρα Νικοπούλου με τεκμήριο τις φωτογραφίες που είδαμε χτες. Στην Γαζή με κατεύθυνση προς την Εγνατία με τα παιδιά να είναι συγκεντρωμένα μπροστά σε μια παράσταση μάλλον Καραγκιόζη ή κουκλοθέατρου. Ο δρόμος λοιπόν ο ίδιος, η Γαζή, απλώς από αντίθετη κατεύθυνση, με τα σημεία αναγνώρισης. Σε μια άλλη εκδοχή της ίδιας φωτογραφίας που πιάνει από πιο χαμηλά, φαίνεται καλύτερα και το βάθος της αρχικής, με το φανάρι και τη μάντρα. Στην φωτογραφία αριστερά φαίνεται και το άνοιγμα προς την ανώνυμη οδό που ένωνε την Γαζή με την Σουφλίου

Και συνεχίζοντας ακόμη πιο δυτικά, φτάνουμε μέχρι την Γαζή (Χαλκέων) Μας λείπουν κάποια σπίτια μέχρι να φτάσουμε στα τρία τελευταία α-β-γ της Εγνατίας πριν την Γαζή (Χαλκέων) -που χρειάστηκε τη συσχέτιση διάφορων φωτογραφιών μέχρι να καταφέρει να τοποθετηθεί. Η συσχέτιση της λήψης αυτής με την προηγούμενη φωτο έγινε από τον κ. Νικόπουλο τον Ιούνιο 2014 και τοποθετήθηκε στη γωνία με τη «μικρή καταργημένη οδό Ξάνθης -σήμερα μεταξύ των αριθμών 51 και 53» (Σχετική παλιά συζήτηση: https://www.facebook.com/groups/oldthessaloniki/permalink/10152128358184599/ ) Σχεδόν έναν χρόνο αργότερα (Απρίλιος 2015), ο David Bravos αναγνώρισε ότι αυτή η φωτογραφία του Pigassou δείχνει έναν δρόμο από την ίδια γωνία στην Εγνατία. Η ταύτισή του όμως ως «οδός Ξάνθης» παρέμεινε, χωρίς να κοιταχτούν κάποια νέα στοιχεία που έδινε ο δρόμος. (Σχετική παλιά συζήτηση: https://www.facebook.com/groups/oldthessaloniki/permalink/10152750581569599/?comment_tracking=%7B%22tn%22%3A%22O%22%7D) Λίγο καιρό αργότερα, ο κ. Ασλανίδης είδε ότι ο δρόμος στη φωτό του Πιγκασού και σε αυτήν είναι ο ίδιος και έδωσε την ευκαιρία να τον προσέξουμε καλύτερα και να τον «μεταφέρουμε» σε νέα θέση: στην οδό Γαζή (σημερινή Χαλκέων).

Συνεχίζοντας το οδοιπορικό στην Εγνατία προς τα δυτικά, πιάνουμε την Μπαλάνου μέχρι την Απολυμαντηρίου. Η σχέση της θέσης της Οικίας Μποτόν με την επόμενη σειρά σπιτών επί της Εγνατίας. Και εδώ η οικία Μποτόν μετά την πυρκαγιά σε σχέση με το πρώτο σπίτι μετά την Μπαλάνου. Από τον κάτι σαν εξώστη του τελευταίου σπιτιού πριν την Ειδώλων προς τα δυτικά. Η ίδια απεικόνιση και στην κάρτα του Varsano. Η παλιότερη φωτογραφία, του 1896 πάλι απ το τελευταίο σπίτι βόρεια, που πρέπει να ήταν ξενοδοχείο, πριν την Ειδώλων. Λήψη της Wilhelmina von Hallwyl στα 1895 Και λίγο πιο δυτικά, βλέποντας πίσω προς το Σουλεϊμάν. Ακόμη πιο δυτικά η λήψη αυτή του Pigassou μας δείχνει το άνοιγμα της Απολυμαντηρίου προς την Εγνατία.