Άλλες δυο φωτογραφίες του Δημήτρη Παπαδήμου από τη δεκαετία του ’60, συμπληρώνουν την εικόνα του κτιρίου στον αριθμό 3 της οδού Αμφιλοχίας που είδαμε στο μικρό αφιέρωμα για τον δρόμο με τα πολλά ονόματα https://archive.saloni.ca/161
Τότε το κτίριο ήταν σε εξαιρετική ακόμα κατάσταση.
Από την Μάρα Νικοπούλου
Εδώ φωτογραφημένο από την Καμενιάτου, πριν ακόμα γκρεμιστεί το κτίριο στη νοτιοδυτική γωνία της με την Αμφιλοχίας, όπως μαρτυρά το σαχνισί που διακρίνεται αριστερά.
Και εδώ σε μια σπανιότερη γωνία λήψης όπου βλέπουμε και την δυτική του πλευρά.
Το σαχνισί που βλέπουμε στις φωτογραφίες του 1916 και της δεκαετίας του '60, αργότερα θα αντικατασταθεί από μια ταμπέλα.
Η κάρτα είχε αναρτηθεί στις ΠΦΘ από τον Θ. Νάτσινα (28/3/2016). Ξαναήλθε στην επιφάνεια πρόσφατα από ένα σχόλιο στην ίδια ομάδα.
Ο κ. Αθανάσιος Νικόπουλος τότε και τώρα την “αναγνωρισε” ως “τον κήπο του Μπεχτσινάρ” ?!
Τα στοιχεία τεκμηρίωσης απουσιάζουν και το τοπίο δεν φαίνεται να έχει καμία σχέση με το Μπεχτσινάρ, τουλάχιστον σύμφωνα με τις διαθέσιμες λήψεις. Αγνοούνται επομένως τα τεκμήρια της “αναγνώρισης”, την οποία ο Στάθης Ασλανίδης την θεωρεί άστοχη.
Από τη θαλάσσια αύρα του Κήπου την μεταφέρει στο δροσερό αεράκι της Πλατείας του γνωστού Κουλέ Καφέ, Πλατεία Ρέμβης, με τα καφενεδάκια και τη μικρή αγορά.
Η συσχέτιση με τα αποδεικτικά στοιχεία στις φωτογραφίες που ακολουθούν.
Η συσχέτιση με γνωστές κάρτες και λήψεις από το Κουλέ Καφέ.
Τρίτη επίσκεψη του χώρου επί της Βενιζέλου δίπλα στο Τίριγγ. Λίγο μετά την πυρκαγιά, χωρίς να χει ισοπεδωθεί ακόμη ο χώρος, εκεί που στην επιχρωματισμένη καρτ ποστάλ η Pina Menichelli δέσποζε στο πόστερ.
Σκελετός μεν, εντυπωσιακού κτίσματος δε.
Ισοπεδώθηκε πολύ γρήγορα μετά την πυρκαγιά.
Οι άλλες αναρτήσεις:
1. https://archive.saloni.ca/828
και η ορίτζιναλ συσχέτιση του Στάθη Ασλανίδη:
2. https://archive.saloni.ca/646
Ραπτομηχανές από την φίρμα Jenny & Vock στην Θεσσαλονίκη. Μια τυχαία συνάντηση μ ένα δείγμα της παραγωγής τους μας οδήγησε στην αναζήτηση της εταιρείας. Ελάχιστα τα στοιχεία:
Ως φίρμα υπάρχουν σίγουρα το 1901 -και προφανώς σχετικά γνωστή- γιατί μια ανακοίνωση για κάτι πωλήσεις αναφέρει ότι οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να απευθύνονται στους κυρίους Jenny & Vock (JdS, 10/6/1901). Το 1907 αγοράζουν δυο λαχνούς για ενίσχυση της κλινικής Χιρς. Πάλι αναφέρονται και οι δύο μαζί. Συμφωνα με την London Gazette (16/6/1916), η έδρα τους ήταν στην οδό Φράγκων. Η οικογένεια Vock μένει στην πόλη εδώ και πολλά χρόνια, σύμφωνα τουλάχιστο με μία αγγελία γάμου ενός μέλους της.
Ο Γιάννης Σιδηρόπουλος είχε πρωτοαναφερθεί στην εταιρεία Jenny & Vock στις ΠΦΘ στα σχόλια εδώ με αφορμή ακριβώς την ίδια ραπτομηχανή:
https://www.facebook.com/photo.php?fbid=757863557601417&set=p.757863557601417&type=1&theater
Σε σχόλιο του Andreas Bouroutis, αποσαφηνίζεται ότι ήταν Οίκος Εισαγωγών-Εξαγωγών.
Αγγελία του γερμανικού προξενείου 14/3/1907 στην JdS.
Η Therese Elisabeth Vock, κόρη του Emil γεννημένη στην πόλη της Θεσσαλονίκης πρόκειται να παντρευτεί....
Μια φωτογραφία στην πλατεία Αγοράς (Ουν Καπάν) μετά την πυρκαγιά, βλέποντας προς την Βατικιώτου.
Η φωτογραφία έχει στο κέντρο της τα απομεινάρια ενός κτίσματος στο σπάσιμο ακριβώς της Βατικιώτου εκεί που έτεινε να συναντήσει την Αγ. Νικολάου.
Φωτογραφία του Lowell Thomas του 1918, η οποία δείχνει το ίδιο σημείο. Μετά την ερήμωση, η αγορά προσπαθεί να ξαναζήσει.
Η αναγνώριση από τον κ. Νικόπουλο
Η θέση του κτίσματος (αριστερά) είχε εντοπιστεί από τον Ευστ. Ασλανίδη εδώ:
Μετά την πυρκαγιά η εικόνα ήταν αυτή.
Από την ανάρτηση για την πλατεία εδώ:
https://archive.saloni.ca/36
Ο δρόμος αυτός έχει φωτογραφηθεί πολύ, αλλά συνήθως από κάτω προς τα πάνω. Εδώ δυο λήψεις του από πάνω προς τα κάτω.
Συσχετίζονται με την οδό Προφήτου Ηλία.
Από την Μάρα Νικοπούλου
Γι αυτήν, από την Συλλογή Paul Albarel, ο Στάθης Ασλανίδης είχε προτείνει την Πρ. Ηλία. Αλλά καθώς ήταν πολύ θαμπή, μπόρεσε να συσχετιστεί με σιγουριά μόνον όταν βρέθηκε και η επόμενη.
Εδώ το πλάνο πιάνει από λίγα μέτρα πιο χαμηλά, ενώ αριστερά βλέπουμε τη γωνία Πρ. Ηλία με Περσεφόνης.
Η σύγκριση των δυο φωτό δεν αφήνει καμία αμφιβολία ότι δείχνουν τον ίδιο δρόμο.
Αλλά και ο συσχετισμός με τις φωτογραφίες από την αντίθετη κατεύθυνση, δεν αφήνει αμφιβολία ότι πρόκειται για την Πρ. Ηλία. Αριστερά, από ημερολόγιο του 2007 σε κείμενα Σερέφα και φωτογραφίες από τη συλλογή Γιακουμή και με τίτλο “Ξένοι στη Θεσσαλονίκη του Μεγάλου Πολέμου 1915-1918” εκδόσεις Μεταίχμιο. Δεξιά, ζουμ από φωτογραφία του Ζοζέφ Πιγκασού.
Δανειζόμαστε μια φωτογραφία που έβαλε ο κ. Κλεανθίδης στις ΠΦΘ με το σπίτι «3» των προηγούμενων φωτογραφιών, στην Πρ. Ηλία 10, όπως ήταν το 1982.
Έζησε αρκετά χρόνια ακόμα, και ήταν το τελευταίο του δρόμου, ορατό στις αεροφωτογραφίες του google τον Μάρτιο 2008. Αριστερά, όρθιο ακόμα σε φωτογραφία του Στάθη Ασλανίδη. Δεξιά, η μπουλντόζα είναι για έργα δρόμου μάλλον, αλλά δεν αργεί να έρθει και για το σπίτι. [Από ανάρτηση Γ. Δελή στο Γειτονιές, φίλοι και αναμνήσεις Θεσ/νίκης]
“Η γειτονιά που έζησε ο καθένας μας είναι αυτό που γνωρίζει καλά και είναι απίθανο να μην έχει ενδιαφέρον γι’ αυτήν. Σίγουρα κάτι έχει, κάτι έχει βρει και κάτι σχετικό ψάχνει. Γιατί δεν προσπαθεί να την αναδείξει, παρουσιάζοντας όσες εικόνες έχει στη διάθεσή του (και ελπίζοντας να συμπληρωθούν από τους υπόλοιπους με άλλες παρόμοιες που δεν έχει);; Ίσως κάποιοι από διστακτικότητα ή σεμνοτυφία να το αποφεύγουν. Ας ξεπεράσουμε αυτούς τους ανασταλτικούς παράγοντες και να φωτίσουμε με τις δικές μας εμπειρίες και εικόνες τις διάφορες γωνιές της Θεσσαλονίκης που βιώσαμε και γνωρίζουμε καλά.
Με μια αφορμή που μου δόθηκε έκανα μια τέτοια προσπάθεια: βίντεο-“Ξεδιπλώνοντας τη βιωματική τοπογραφία της παιδικής μου ηλικία” Στον ένα ή τον άλλο βαθμό ο καθένας από μας μπορεί να κάνει κάτι παρόμοιο”.
Φιλίππου με Αρριανού γωνία, δεκαετία του 1930.
Αναγνώριση από την Μάρα Νικοπούλου.
Ο δρόμος που κατεβαίνει είναι η Αρριανού, δεξιά η (παλιά) Φιλίππου. Ανήκει σε μια σειρά φωτογραφιών που έβγαλαν Ολλανδοί τουρίστες την δεκαετία του 1930 στην πόλη μας
Και εδώ η νότια και η ανατολική πλευρά του σπιτιού από την Αρριανού από την συλλογή του ΕΛΙΑ
Φωτογραφία του Δημητρη Παπαδήμου
Στην πανοραμική από τον Αγ. Παντελέημονα, βλέπουμε την νότια πλευρά.