Saloni.ca Archive

Οι λήψεις από δύο σημεία απ όπου μπορούσαν να εντάξουν μέσα στο κάδρο το οικοδόμημα. Μία ακόμη λήψη με θέμα τον ξύλινο μιναρέ του. Οι λήψεις δεν φαίνεται να απέχουν πολύ μεταξύ τους. Η φθορά όμως και η φραγή μιας πόρτας δείχνει και την κλιμάκωση της εγκατάλειψής του.

Ανάμνηση τραμ. Από τον Θεόδωρο Νάτσινα. Μπροστά από το κτίριο Πετρίδη, στην Δυτική είσοδο, μετά από διάφορες επισκέψεις, έπεσε επιτέλους το βλέμμα μου στον χώρο μπροστά από το κτίριο. Μετά από αρκετές αμφιταλαντεύσεις (του στυλ τι είναι αυτό εδώ) σκέφτηκα ότι αυτές οι μεταλλικές ράγες ήταν μια προσπάθεια του αρχιτέκτονα να θυμίσει ότι από εκεί περνούσε μια σιδηροδρομική γραμμή, η γραμμή Θεσσαλονίκη – Κωνσταντινούπολη συγκεκριμένα. Και λίγο πιο ανατολικά υπήρχε ο σταθμός Salonique-ville. Στη δεύτερη φωτογραφία ένας συρμός πηγαίνει προς την Αναγεννήσεως, σχεδόν μπροστά από το κτίριο Πετρίδη, και στην τρίτη ο σταθμός Salonique-ville

Η θάλασσα και τα καράβια της, μέρος 3ο, όπως τα είδε ο Joseph Pigassou. Photo 3D n° 582 Από τον Bernard Maurice.

Photo n° 581 του Joseph Pigassou

Πρόκειται για την παρουσίαση-ομιλία που έγινε πριν τρεις μέρες (1-2-2019) στην ομάδα της “Τράπεζας Μνήμης της Γειτονιάς Σβώλου”. Η παρουσίαση ήταν κατά 5 φωτογραφίες μεγαλύτερη και διορθωμένη από 2-3 αβλεψίες (λάθη εκ παραδρομής, χωρίς σημασία) του βίντεο. Κάποιες ακόμη πληροφορίες από τους Γιώργο και Δημήτρη Κωτσίδη: Στοιχεία σε παλιούς τηλεφωνικούς καταλόγους του ΟΤΕ: Στον τηλεφωνικό κατάλογο του ΟΤΕ του 1936 ο Δικηγόρος ΜΙΧΑΗΛ ΙΩΑΝΝΗΣ εμφανίζεται να έχει το γραφείο Νο 9 στο Μέγαρο Ηλύσια με τηλέφωνο 33-34 . Στον τηλεφωνικό κατάλογο του ΟΤΕ του 1948 ο Δικηγόρος ΜΙΧΑΗΛ ΙΩΑΝΝΗΣ εμφανίζεται να έχει το γραφείο του στο Μέγαρο Ηλύσια στην Νέα Μεγάλου Αλεξάνδρου 83 και τηλέφωνα 48-56 και 42-77 . Σε τηλεφωνικό κατάλογο του ΟΤΕ του 1954 ο Δικηγόρος ΜΙΧΑΗΛ ΙΩΑΝΝΗΣ του Μ . εμφανίζεται να έχει το γραφείο του στην με Ερμού 16 και τηλέφωνο 62-63 … Το μέγαρο Ηλύσια ήταν Βενιζέλου με Ερμού. Επίσης κάποια ακόμη στοιχεία για την οδό Απελλού, που είχε βέβαια διαφορετική χάραξη πριν τη φωτιά του '17: Εκεί έμενε και η οικογένεια του ποτοποιού Αβαρόπουλου, δηλαδή της υπεραιωνόβιας τώρα Βάσως Αβαροπούλου Αθυρίδου, γνωστής αν μη τι άλλο από την βράβευσή της ως “Δίκαια των Εθνών”. Σύμφωνα με μια συνέντευξή της του 2017, το σπίτι της γλίτωσε απ' τη φωτιά και γκρεμίστηκε αργότερα.

Από τον Νίκανδρο Καστανίδη.

Για την Αθηνά Μιχαήλ Σκαπέρδα εδώ: https://archive.saloni.ca/846

Στη θέση του χτίστηκε το Πυροσβεστείο.

Ακόμη ένα βίντεο για την γειτονιά της Σβώλου εδώ:

Η θάλασσα και τα καράβια της, μέρος 1ο , όπως τα είδε ο Joseph Pigassou. Photo 3D n° 454 Από τον Bernard Maurice.

Φωτογραφία σε γυαλί, αναφέρει περίπου τα εξής: στο λόφο που υποτίθεται ότι κήρυξε ο Αγ. Παύλος. Ο Ευστάθιος Ασλανιδης, εντοπίζει τη λήψη στο σημερινό Δήμο Συκεών. Πάνω από το ΒΑΟ επί της Παπαναστασίου, πλησίον ίσως του ναού των Αγίων Θεοδώρων. Δυτικά, πάνω από τον τεκέ των Μεβλεβήδων.

Ο εντοπισμός του στο σημείο 2. Στο 1 ο τεκές των Μεβλεβήδων.

O χώρος αυτός “πληροί τις προϋποθέσεις” να είναι Ναμαζκιάχ. Χωρίς ακριβή τοποθέτηση, αναφέρεται πάντως Ναμαζγκιάχ στον Δημητριάδη (“Έξω από τη μικρή πύλη των βορεεινών τειχών, στην οποία κατέληγε η προέκταση της σημερινής οδού Βενιζέλου και που ονομαζόταν κατά το τέλος της Τουρκοκρατίας Yeni Delik (=Νέα Τρύπα), απλωνόταν μια ακάλυπτη έκταση, που στα φορολογικά κατάστιχα του 1906 αναφέρεται ως Namazgah(=Τόπος Προσευχής) [...]” -σελ. 30). Και έχει αναφερθεί και το 1801 από τον περιηγητή Daniel Clarke -στις τελευταίες αράδες της σελίδας, που παραθέτω. Η περιγραφή του Clarke -με την συνέχεια της, ότι δηλαδή ονομάστηκε Ναμαζιά Κουλέ “από τον τεράστιο κορμό ενός αγάλματος γυναικός, που λέγεται ότι απεικόνιζε την αδελφή του Αλεξάνδρου του Μεγάλου [...]” -περιλαμβάνεται και στο Η Θεσσαλονίκη των Περιηγητών,Μίλητος, 2008.

Πολυφωτογραφημένο σημείο με τον φωτογράφο να στέκεται μπροστά στο σημερινό κατάστημα Πλαίσιο βλέποντας την Βενιζέλου. Από τον Ευστάθιο Ασλανίδη

Στην ΒΔ γωνία Εγνατίας με Αντιγονιδών, πριν την πυρκαγιά αλλά και άθικτο μετά απ αυτήν, ένα τριώροφο ξεχωρίζει, μάλλον ξενοδοχείο, το οποίο από ένα δημοσίευμα ίσως αποκτά ταυτότητα. Επίσης από άλλο δημοσίευμα διασταυρώνεται το φαρμακείο στο ισόγειό του, που γνωρίζαμε την ύπαρξή του.

Εξαιτίας μιας κλοπής μαθαίνουμε το όνομα του ξενοδοχείου απέναντι από το Burmali Cami'i “Μεσερέτ”, το 1911 σε δημοσίευση της Μακεδονίας. Δεξιά το ισόγειο του τριώροφου, το παλιό φαρμακείο Ζωγράφου, όπως σωστά το είχε αναγνωρίσει ο Γιάννης Σιδηρόπουλος 29/1/2018 στις ΠΦΘ. Μακεδονία 11/9/1920. Το φαρμακείο συνεχίζει τη λειτουργία του και μετά την πυρκαγιά στο ανέπαφο κτήριο, ταυτόχρονα με το καινούριο στη Μοναστηρίου. Και εδώ πληροφορίες για την ΒΑ γωνία της Αντιγονιδών.