Συνεχίζοντας την αναζήτηση φωτογραφιών στη συνοικία Kaldirgoc, ο Ευστάθιος Ασλανίδης ανασύρει την εξαιρετική φωτό από ανάρτηση της Έφης Σταθοπούλου στις Παλιές Φωτογραφίες της Θεσσαλονίκης.
Προκειμένου, όμως, να συμπληρώσουμε σωστά τον διαδραστικό χάρτη μας, διορθώνουμε την “διεύθυνση” που της είχε δώσει ο Αθανάσιος Νικόπουλος και από Βύρωνος μεταξύ Βασ. Καρόλου και Βασ. Πέτρου, την μετακομίζουμε σε Βασ. Ηρακλείου μεταξύ Βασ. Πέτρου και Κων/νου Παλαιολόγου, με τα αποδεικτικά στοιχεία που ακολουθούν.
Βασ. Ηρακλείου μεταξύ Βασ. Πέτρου και Κων/νου Παλαιολόγου
Με σημερινούς όρους, Τσιμισκή 90, βλέποντας προς τα νοτιοανατολικά.
Είχε αναγνωριστεί ως Ισαύρων με Βασιλέως Πέτρου στις ΠΦΘ. Η άποψη του Ευστάθιου Ασλανίδη είναι Ιωάννου Τσιμισκή παλαιά με ανώνυμη οδό μεταξύ των οδών Κωνσταντίνου Παλαιολόγου και Π.Π. Γερμανού καταργημένες.
Η ανώνυμη οδός εμφανίζεται στον χάρτη του Βασίλη Δημητριάδη στη συνοικία Kaldirgoc καθώς και στις αεροφωτογραφίες που διαθέτουμε, απουσιάζει όμως στο τοπογραφικό του 1919. Τι συνέβη; Πιθανόν την κατάπιε το νέο οικοδομικό τετράγωνο. Ανατρέχοντας στον Βασίλη Δημητριάδη “Τοπογραφία της Θεσσαλονίκης” πληροφορούμαστε ότι υπάρχει μία αταύτιστη οδός Bedel Havrasi με την ομώνυμη συναγωγή (Bedel ή Μπέζελ σελ.371) στο τέλος του δρόμου, την οποία τοποθετεί “ίσως στην οδό Πέτα” (σελ.163). Δημιουργείται φυσικά η απορία πώς ο Βασίλης Δημητριάδης αγνοεί στον χάρτη του μία αβάπτιστη οδό στη συνοικία Kaldirgoc και τη μεταφέρει στην οδό Πέτα. Σύμφωνα με την παρούσα υπόθεση εργασίας το τέλος του δρόμου της Bedel Havrasi θα αντιστοιχούσε σήμερα στις οικοδομές της οδού Ιωάννου Τσιμισκή 100 και 102 κατά προσέγγιση.
Στις φωτογραφίες που ακολουθούν ονοματίζονται οι κατεστραμμένοι δρόμοι και υποδεικνύεται το σημείο λήψης.
Η επανατοποθετούμενη φωτογραφία
Το βέλος δείχνει το σημείο της φωτογράφισης
Το βέλος δείχνει το σημείο της φωτογράφισης
Η ανώνυμη οδός στη διασταύρωση με τη σημερινή Ιωάννου Τσιμισκή, παλαιά Β. Ηρακλείου εμφανίζεται σε μία παλιότερη συσχέτιση, στο κτίριο 3.
Γωνία Νίκης και Μοργκεντάου. Καφενείο Λιτόχωρο, μετά Αθήναιον και όταν έγινε πολυκατοικία Αιγαίον.
Από τον Νίκανδρο Καστανίδη
Γωνία Λεωφ. Νίκης με Μοργκεντάου το 1925
Τότε στο ισόγειο του διώροφου αυτής της γωνία ήταν το καφενείο “Λιτόχωρο”, όπου σύχναζαν οι καπετάνιοι από το Λιτόχωρο, όταν έδεναν στην παραλία, εκεί μπροστά, για να ξεφορτώσουν. Κι ο κάθετος δρόμος δεν λεγόταν Μοργκεντάου, αλλά Λυμπεροπούλου, μετά την απελευθέρωση, που αργότερα έγινε Αιμιλιανού Γρεβενών.
Τη δεκαετία του 1930, στη θέση του καφενείου “Λιτόχωρο” λειτουργούσε το ζαχαροπλαστείο “Αθήναιον”.
Γύρω στο 1962-3, το διώροφο κατεδαφίστηκε και οικοδομήθηκε το μέγαρο “Μπίρδα”.
Στο ισόγειο του μεγάρου “Μπίρδα” άνοιξε το παραδοσιακό καφενείο “Αιγαίον”, πολύ γνωστό στους Θεσσαλονικείς των δεκαετιών 1960, 1970. Και ήταν πολύ γνωστό, γιατί εκεί μπροστά του, στην προκυμαία, είχαν αφετηρία τα καραβάκια για τα καλοκαιρινά μπάνια στην Περαία, τους Νέους Επιβάτες και την Αγία Τριάδα.
Να και μια εικόνα μέσα στο καφενείο “Αιγαίον”
Το μέγαρο “Μπίρδα” και οι αναμένοντες ημερήσιοι εκδρομείς για Περαία, Νέοι Επιβάτες κι Αγία Τριάδα, την δεκαετία του 1960