Saloni.ca Archive

Το τραμ ανεβαίνει την Χαμιδιέ – ένας σκυλάκος ξεδιψάει από νερό που ξέφυγε από το σιντριβάνι. Κάρτα Λιόντας

Γαβριάδες βοηθούν τους Γάλλους στρατιώτες. Όλοι το απολαμβάνουν. Εμείς περισσότερο.

Φωτογραφίες από το εσωτερικό του Hamza Bey, μετέπειτα κινηματογράφου Αλκαζάρ. Η αποκατάστασή του φαίνεται να ολοκληρώνεται. Με αξιοποίηση υλικού από την Διπλωματική Εργασία της Φωτεινής Δαβίλλα: “Hamza Bey Τζαμί (Αλκαζάρ) Θεσσαλονίκης Αποτίμηση κατασκευαστικών φάσεων φέροντος οργανισμού. Μη γραμμική ανάλυση με το πρόγραμμα ADINA.” Πολυτεχνική Σχολή ΑΠΘ, 2012

(εδώ: http://ikee.lib.auth.gr/record/131403/files/%CE%A4%CE%95%CE%A5%CE%A7%CE%9F%CE%A3%20%CE%A4%CE%95%CE%9B%CE%99%CE%9A%CE%9F2.pdf?fbclid=IwAR2kAgl6tgsS7TBgsKalvFqEfzC5ghdEICDATV79oGE2ZyAsoNJXNgYAfms)

Το εσωτερικό του τζαμιού σε ώρα προσευχής, λήψη που κυκλοφόρησε σε καρτ ποστάλ Επιγραφές του μνημείου: Η πρώτη αναφέρεται στην κόρη του Χαμζά μπέη, την Χαφσά, η οποία και το έκτισε. Η δεύτερη αναφέρεται σε μεταγενέστερες εργασίες στο τζαμί. Κάτοψη του κτίσματος. Για λεπτομέρειες, απ όπου και το απόσπασμα, στην εργασία της κ. Φωτεινής Δαβίλλα Το αίθριο, από το αρχείο της κ. Φωτεινής Δαβίλλα, στην ίδια εργασία. Το μνημείο καταπονημένο άντεξε, παρ όλες τις προσβολές που δέχτηκε.

Ίσως μετά (το πιθανότερο), ίσως πριν, σε σχέση με την λήψη της περίφημης οικογένειας που αναρτήσαμε χθες, οι γυναίκες της οικογένειας φωτογραφίζονται μόνες τους στο στούντιο του Zepdji. Από τον Σπύρο Αλευρόπουλο. Η αλμπουμίνα του Zepdji Ίδια στάση και στις παραμικρές λεπτομέρειες. Οι γυναίκες συνεχίζουν ν ακουμπούν η μία την άλλη σε μια σχέση άρρηκτης συγγένειας. Θα λεγε κανείς ότι απλώς αφαιρέθηκαν τα αρσενικά μέλη της οικογένεας από το πλάνο. O Zepdji σκηνοθετούσε την ενδοχώρα μέσα στο στούντιό του. Αναφορά στον φωτογράφο αριστερά, άγνωστου εκδότη Έκδοση Bader Άγνωστου εκδότη Jacques Saul ο εκδότης

Από την μεγάλη λαογραφική παρέλαση της αγοράς της Θεσσαλονίκης, ο Zepdji διάλεγε τις ψηφίδες (σκηνοθετούσε πολλές φορές) και συνέθετε σιγά σιγά, επίμονα και επί χρόνια το φωτογραφικό μωσαϊκό της πολυπολιτισμικής πόλης. Η οικογένεια που πήρε στο στούντιό του για να φωτογραφίσει κάποια στιγμή πριν το 1900, πέρασε αρκετές εθνολογικές εκδοτικές περιπέτειες. Με αφορμή τις αλμπουμίνες της οικογένειας αυτής που εμφανίστηκαν σχετικά πρόσφατα, ένα μικρό αφιέρωμα. Βουλγαρική οικογένεια στις πρώτες ανατυπώσεις καρτ ποστάλ, ελληνική οικογένεια σ αυτές του Ασσαέλ, οικογένεια χωρικών και κατόπιν απλά Μακεδονική οικογένεια στα χρόνια του πολέμου. Ο Zepdji μάλλον ατύχησε να προστατεύσει τα δικαιώματά του πάνω στις λήψεις του. Στην αρχή, ο κατεξοχήν αυτός φωτογράφος της Θεσσαλονίκης, για τον οποίον δεν βρήκαμε αναφορά του σε κανένα έντυπο της πόλης μέχρι τώρα, αναφερόταν ονομαστικά. Μετά, μέσα στην εκδοτική παραζάλη που ακολούθησε αποσιωπήθηκε. Από τον Σπύρο Αλευρόπουλο

Η αλμπουμίνα της οικογένειας Απόσπασμα της αλμπουμινας Ανώνυμη έκδοση με αναφορά στον Zepdji. Αυγουστος του 1900 η αποστολή της κάρτας Έκδοση του Ζουζακίδη 1901 Επιχρωματισμένη έκδοση του Ζουζακίδη Έκδοση Vassif Έκδοση Bader Έκδοση Assael Έκδοση Baudiniere Έκδοση Parisiana Εκδότης ο Jacques Saul. “Κοστούμια χωρικών”

Πάνω από τον Λευκό Πύργο αρκετές. Μέσα στον Λευκό Πύργο ελάχιστες. Από μέσα προς τα έξω ακόμη πιο λίγες.Δύο που εντοπίσαμε έχουν σαν κάδρο εσωτερικό άνοιγμα του Πύργου και συλλαμβάνουν αυτό που κανονικά θα ήταν δύσκολο. Ένα αεροπλάνο. Όταν όμως αυτό είναι έκθεμα το 1916 ή υδροπλάνο που προσθαλασσώνεται το 1941, τα πράγματα γίνονται πιο εύκολα.

1/5/1916 Έκθεση του Albatros που καταρρίφθηκε από τους Γάλλους. Πηγή φωτο: Imperial War Museum Προσθαλάσσωση γερμανικών υδροπλάνων μπροστά στον Πύργο.

(περιοχή Βαρδαρίου). Από τον Νίκανδρο Καστανίδη. Πρωτοάνοιξε το 1961, αργότερα έγινε κινηματογράφος με πορνό, μετά χωρίστηκε σε δύο αίθουσες και μετονομάστηκε Τιτάνια.

Θέσεις 580 με εξώστη. Έκλεισε. (Από τον κατάλογο κινηματογράφων εδώ: http://cinemahellas.blogspot.com/2012/09/blog-post_3153.html. Πριν κλείσει χορευτάδικο. Έμειναν τα ονόματα. Φωτογραφία 1988-91 από την συλλογή του Θεόδωρου Νάτσινα Τα σκαλιά με τα φώτα νέον για να κατέβεις κάτω. Από http://cinemahellas.blogspot.com/2012/08/blog-post_9715.html Το εσωτερικό του κινηματογράφου αρχές δεκαετίας 60, με αφορμή την διαφήμιση των κατασκευαστών των γύψινων διακοσμήσεων. Από τον Οδηγό Βορείου Ελλάδος, έκδοσης 1964, της διαφημιστικής εταιρείας από http://cinemahellas.blogspot.com/2012/08/blog-post_9715.html ΚΥΒΟΣ.

Αγίου Μηνά και Βενιζέλου Κοέν: “Επιπλοπώλης και ταπιτσιέρης” Βασ. Ηρακλείου και Βενιζέλου Κοέν: Υποδηματοποιείο, Κοέν Έτοιμα ενδύματα (εδώ το σχετικό αφιέρωμα του Νίκανδρου Καστανίδη https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=318870205269286&id=204212503401724). Ερμού και Βενιζέλου Μάλαχ: Κοσμήματα Ονόματα που δέσποζαν στην οδό την δεκαετία του 30. Μεγάλες ταμπέλες για τον Κοέν της Αγ. Μηνά, διαφημιστική τοιχογραφία για τον Μάλαχ. Από την κατοχή και μετά φρόντισαν να τα εξαφανίσουν από την πόλη. Και σαν μαγαζιά και σαν ονόματα και σαν φυσικές παρουσίες. Λήψεις από την Τσιμισκή με Βενιζέλου.

Αριστερά, στο Εβραϊκό Μουσείο ο επιπλοπώλης Κοέν. Το αμέσως επόμενο μέγαρο κτίζεται. Απέναντι δεξιά οι σκαλωσιές μάλλον για την διαφημιστική τοιχογραφία. Τέλη δεκαετίας 20 Χρονολογημένη λήψη στην πίσω πλευρά, 1931 Από το σημερινό ξενοδοχείο Le Palace η λήψη. Από το σημερινό ξενοδοχείο Le Palace και πάλι η λήψη κατά την κατοχή. Οι πινακίδες του επιπλοπώλη Κοέν εξαφανισμένες. Η επιγραφή Μάλαχ ασπρισμένη. Στη δεκαετία του 50 και μετά σαν να μην είχαν υπάρξει ποτέ.