Saloni.ca Archive

Στην παραλία της Περαίας, ανατολικότερα από την πλατεία, κατά την κατοχή. Από τον Theodor Scheerer

Το κολλέγιο Ανατόλια για τους άρρενες μαθητές του εγκαταστάθηκε σ ένα κτίριο ακριβώς δίπλα στο σημερινό γήπεδο του Άρη στου Χαριλάου. Αρχικά λέσχη για Γάλλους αξιωματικούς, κατόπιν καζίνο, κολλέγιο Ανατόλια μέχρι το 1934 και μετά το 15ο Δημοτικό σχολείο. Στη θέση του σήμερα ένα νέο κτίριο για το 15ο Δημοτικό.

Κάρτα απεσταλμένη τον Μάιο του 1926, απεικονίζει τους πολυπληθείς ήδη μαθητές της χρονιάς 1925-26. Σύμφωνα με τον Constantine Papaconstantinou στην ΑΘ, οι 15 μαθητές του πρώτου χρόνου λειτουργίας, το 1924, έγιναν τον επομένο χρόνο 157. Μεσοπολεμική καρτ ποστάλ με ασκήσεις μαθητών. Οι ασκήσεις γίνονται στον σημερινό χώρο του γήπέδου του Άρη. Φωτογραφία του Λυκίδη, με μαθητές του Ανατόλια του έτους 1935. Ήδη έχει μεταφερθεί στις εγκαταστάσεις του στο Πανόραμα, απ όπου κατά πάσα πιθανότητα και αυτή η φωτογραφία. Από την συλλογή Μέγα στο ΜΦΘ, το κολλέγιο Ανατόλια στον μεσοπόλεμο και η σημερινή Παπαναστασίου. Το 15ο Δημοτικό σχολείο, διάδοχο στον χώρο του κολλεγίου. Από κοινοποίηση στις ΠΦΘ του Petros Anastasiou με πηγή το αρχείο του Panos Katsoufros , ο Κώστας Βικελίδης εικονίζεται στο υπό κατασκευή γήπεδο που θα πάρει αργότερα το επίθετο της οικογένειάς του. Αρχές δεκαετίας 60 το γήπεδο του Άρη πίσω από το κολλέγιο, τότε 15ο Δημοτικό

Τον Αύγουστο του 36 η πόλη ζει στον απόηχο των καπνεργατικών διαδηλώσεων. Ο Μεταξάς μάλλον έχει ήδη επιβάλει την δικτατορία του. Υπήρχαν και τουρίστες. Ο μικρός πίσω, στην προβλήτα του λιμανιού, χαζεύει την άνεσή τους

Ελάχιστα ρίγη δροσιάς από τον μακρινό χειμώνα του 1941 στην παραλία και τον Λευκό Πύργο

Μια πανοραμική θέα της Ανατολικής Θεσσαλονίκης, με οπτική γωνία λίγο πάνω από το Νοσοκομείο “Άγιος Δημήτριος”, γύρω στο 1965

Δύο κινήσεις. Μία κλίση του σώματος και μια προσφορά της λεμονάδας στον πελάτη. Κατοχή από τον Theodor Scheerer

'Ενα ακόμη γερμανικό αεροπλάνο μεταφέρεται ρυμουλκούμενο στην παλιά παραλία, αυτή τη φορά όχι για έκθεμα, αλλά για επιδιόρθωση. 25 χρόνια αργότερα, από το αεροπλάνο που είδαμε στην χθεσινή μας ανάρτηση: https://archive.saloni.ca/584

Με το βέλος Νίκης 33, αμέσως μετά τον κινηματογράφο

Ένα γερμανικό albatros μεταφέρεται από τους συμμάχους για να εκτεθεί ως τρόπαιο στον Λ. Πύργο. Λίγο καιρό πριν εκτεθεί το μεγαλύτερο τρόπαιο, το ζέπελιν. Κυκλοφόρησε και ως καρτ ποστάλ ελαφρώς κροπαρισμένη.

Ο φωτογράφος φωτογραφίζει την πολυκοσμία της βόλτας δίπλα στην θάλασσα και τα τραπεζάκια έξω, από τον Λευκό Πύργο. Στο κάδρο του πιάνει και τα φωτογραφικά σύνεργα ενός συναδέλφου του. Μάλλον έχει απαθανατιστεί και απ αυτά η πιο κλασική θέα της πόλης.

“Η αρχή της οδού Ξενοκράτους από το “πέταλο” της Ακροπόλεως-Λεωφόρο Όχι, προς τα δυτικά, στη στροφή Αγίου Παύλου. Τα κυπαρίσσια που μόλις διακρίνονται στον ορίζοντα είναι της μονής Βλατάδων. Η φωτογραφία είναι του Κλείτου Κύρου από το βιβλιαράκι “Κλείτος Κύρου-Ψήγματα Μνήμης, Φωτογραφίες 1936-2000”, 2011 [https://www.miet.gr/userfiles/educational_programs/kyrou_ekdpaid.pdf?fbclid=IwAR0_zIqVEPtMA9w6bbnZUgq_zZ8UXFmaJV1M58C3pBBlioJCZwyyibn9WF0] Και μία σύγχρονη από το ύψος του άνδρα που ανηφορίζει προς δυτικά, βλέποντας τη Μονή Βλατάδων τον Ιανουάριο του 2018.