Saloni.ca Archive

Ομαδα ερευνας για την παλια Θεσσαλονικη

Η γνωστή φωτογραφία του Joseph Pigassou από την Μπουμπουλίνας μας έδειξε μια μαγική πόλη. Το σημείο προσφερόταν. Ακολουθεί ένα αφιέρωμα στις λήψεις που έγιναν από την Μπουμπουλίνας και γύρω από αυτήν, με τοπογραφικό σχόλιο από όπου έγιναν αυτές οι λήψεις.

2. Ελάχιστα μέτρα κάτω από τη συμβολή της Μπουμπουλίνας με την Χαβρίου, ο φακός του αποτυπώνει μία από τις πιο εντυπωσιακές πανοραμικές εικόνες της πόλης. Τα παιδιά παίζουν στην γωνία με την οδό Επιμενίδου, ενώ πίσω ξεχωρίζουν οι μιναρέδες στο Αλατζά, την Αχειροποίητο και την Αγ. Σοφία, η καμινάδα στο Υφαντουργείο Σαϊας και, φυσικά, ο Θερμαϊκός γεμάτος πλοία.

Φωτογραφία Joseph Pigassou ν.175, ασπρόμαυρο φιλμ 3,5Χ5,5 εκ photo Joseph Pigassou n°175 sur film 35x55 NB

3. Από την Επιμενίδου, έχοντας αφήσει στα αριστερά μας την Μπουμπουλίνας. Το καμπαναριό στη μέση δείχνει τη θέση του Οσίου Δαυίδ.

Άλλη εποχή, και από λίγα μέτρα πιο ψηλά. 4. Λίγο πιο πάνω από την φωτο του Pigassou με τον φακό να στρέφει προς την Χαβρίου. Φωτογραφία της συλλογής Albarel, πιθανόν λήψη Pigassou Αρ. φ. AD11028Dv0761475 Φωτογραφία σε χαρτί που συνέλεξε ο Paul Albarel. Βρίσκεται στην Médiathèque du Grand Narbonne, με αρ. AD11- 1473 photo ramenée par Paul Albarel – Médiathèque du Grand Narbonne AD11- 1473

5. Φωτογραφία του Γαλλικού Φωτογραφικού Τομέα.

6. Και λίγο πιο πάνω στη Μπουμπουλίνας

7. Ακόμη πιο πάνω.

8. Φωτογραφία της συλλογής Albarel, πιθανόν λήψη Pigassou. Φωτογραφία σε χαρτί που συνέλεξε ο Paul Albarel. Βρίσκεται στην Médiathèque du Grand Narbonne, με αρ. AD11- 1477 photo ramenée par Paul Albarel – Médiathèque du Grand Narbonne AD11- 1477 tirage papier

9.

10. Βρισκόμαστε πια στην Δημ Πολιορκητού εκεί που συναντάει την Μπουμπουλίνας, και βλέποντας την Μπουμπουλίνας. Από εδώ και όλες οι επόμενες λήψεις.

11.

12.

13.

14

15

16. Από τα Γερμανικά αρχεία. Αρ. φ. Bildindex.de, gr00290c04

Η εικόνα σήμερα από Μπουμπουλίνας-Επιμενίδου και πιο πάνω.

Η διαδρομή σύμφωνα με τους αριθμούς των πιο πάνω φωτογραφιών

Τσιμισκή 48-50. Ο κινηματογράφος “Τιτάνια” και το παρεκκλήσι της Παναγίας Ελεούσας.

1934, Νοέμβριος, “Αι αντιδράσεις”. 1935, Οκτώβριος (όλως παραδόξως γιά τα τοπικά δεδομένα), εγκαίνια του “κέντρου ακολασίας”. Το κτίριο ανήκε και ανήκει στην Μονή της Αγίας Θεοδώρας. Γκρέμισαν τον ασύμφορο αλλά όμορφο κινηματογράφο και έφτιαξαν κάτι κακόγουστο, που στέγασε το πολυκατάστημα του “Φωκά”. Μετά την πτώχευση του τελευταίου, στεγάζει σήμερα την “Άττικα”.

Από τον Δαυίδ Μπράβο.

Facebook: https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=302076443615329&id=204212503401724

1934, Νοέμβριος. 1934, Νοέμβριος. Κατοχική, με το χιτλερικό “V” να δεσπόζει στην οροφή του κινηματογράφου

20 Οκτωβρίου του 1935. Εγκαίνια του Τιτάνια. Μωρίς Σεβαλιέ, με Folies Bergère de Paris (1935) Folies Bergère de Paris (1935). Σκηνή από το έργο. Folies Bergère de Paris (1935). Σκηνή από το έργο.

Η ερημιά εντυπωσιάζει μεν... αλλά δεν είναι πάντα ήσυχα.

Από τον Θόδωρο Νάτσινα.

Facebook: https://www.facebook.com/204212503401724/photos/a.211295696026738.1073741826.204212503401724/298747707281536/?type=3&theater

Ο κήπος του Μπέστσιναρ ήταν ιδιοκτησία του Ισλαχανέ, που μάταια αναζητούσε ενοίκιο από την Εταιρεία των Αγγλικών Τηλεγράφων.

25/12/1911 Μακεδονία

Τον χειμώνα 1915-16

Facebook: https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=300236103799363&id=204212503401724

Στην αυλή του ναού.Αριστερά ο Γάλλος στρατιωτικός αυτό που βλέπει... ..είναι μια μαρμάρινη πλάκα με έναν γρύπα. Στο εσωτερικό του ναού. Η αναγνώριση του εσωτερικού του ναού έγινε από τον κ. Νικόπουλο. Και ο επισκοπικός θρόνος πάνω σε ιωνικό κιονόκρανο!

Επί της οδού Προφ Ηλία, λίγο πιο πάνω απ την χρυσή κρήνη της Κασσάνδρου. Από ημερολόγιο του 2007 σε κείμενα Σερέφα και φωτογραφίες από τη συλλογή Γιακουμή και με τίτλο “Ξένοι στη Θεσσαλονίκη του Μεγάλου Πολέμου 1915-1918” εκδόσεις Μεταίχμιο

Facebook: https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=294809474342026&id=204212503401724

Οδός Προφήτη Ηλία. Το φανάρι στην γωνία με την Μεγακλέους. [ Από ημερολόγιο του 2007 σε κείμενα Σερέφα και φωτογραφίες από τη συλλογή Γιακουμή και με τίτλο “Ξένοι στη Θεσσαλονίκη του Μεγάλου Πολέμου 1915-1918” εκδόσεις Μεταίχμιο]

Ο Pigassou βρίσκεται επί της Κασσάνδρου Φωτ. ν. 288

Ο Léon Busy βρίσκεται επί της Ερατοσθένους (σήμερα Σελεύκου) και μπροστά του η Κασσάνδρου. Ο δρόμος που ανηφορίζει είναι η πρ. Ηλία.

Τα σχέδια του Νέου Σιδηροδρομικού Σταθμού, το 1936 και η προτεινόμενη νέα ρυμοτομική αλλαγή της περιοχής. Το πώς τελικά χτίστηκε και επεκτάθηκε ο Ν. Σ. Σταθμός στις φωτογραφίες που ακολουθούν. [Από το αρχείο του Ν. Μητσάκη].

Μια έρευνα από τον Νίκανδρο Καστανίδη.

Facebook: https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=296810374141936&id=204212503401724

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον εδώ έχει η ιδέα να επεκταθεί το τραμ ώστε να εξυπηρετεί τον ΝΣΣ αλλά και να πάει πιο δυτικά στην Μοναστηρίου. Επίσης να ενωθεί με τις γραμμές αυτές επέκταση της γραμμής της Τσιμισκή. Δημοσίευμα σε εφημερίδα (άγνωστη ποια), πιθανότατα το 1937

Από τα παλιά κελιά των μοναχών της Μονής Βλατάδων οι εικόνες είναι λίγες. Τρεις φωτογραφίες, δύο αποτυπώσεις. Οι πρώτες τέσσερις 1915-17, από Γάλλους (και η καρτ ποστάλ πιθανότατα).

Facebook: https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=290180701471570&id=204212503401724

Του Georges Daubourg 12/02/1917 Πηγή: http://14.18.en.orient.free.fr/Janvier-fevrier%201917.htm

Χειμώνας 1915-16

Ένας λοχίας, ο Louis Sarrou, έστελνε ακουαρέλες στη μητέρα του από την πόλη που υπηρετούσε..Το σημείωμα που συνόδευε αυτήν φέρει ημερομηνία 14/4/1916. Αυτό που απεικονίζεται εδώ για πρώτη φορά είναι η τότε βόρεια πύλη της Μονής που έβγαινε στην Επταπυργίου. Από το βιβλίο που επιμελήθηκε ο Jean-Paul Fontanon “FRANCE ORIENT, aquarelles de guerre pour une maman...”, έκδοση 2012

Από ανάρτηση του κ. Θ. Σέρβου ΠΦτΘ με παραπομπή σε ΜΝΗΜΕΙΑ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ, 8η ΕΚΔΟΣΗ, ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟΝ ΜΟΛΧΟ 1970. Στο βάθος αριστερά τα κελιά.

Λίγο πάνω από τη Θεοφίλου, Επιμενίδου πριν από τη Μπουμπουλίνας, ο Ευστάθιος Ασλανίδης εντοπίζει την λήψη.

Facebook: https://www.facebook.com/204212503401724/photos/a.211295696026738.1073741826.204212503401724/300233720466268/?type=3&theater

Και το αποδεικνύει με αναφορά στην γνωστή υπέροχη φωτογραφία του Joseph Pigassou)

Από την Μάρα Νικοπούλου

Facebook: https://www.facebook.com/204212503401724/photos/a.211295696026738.1073741826.204212503401724/299858087170498/?type=3&theater

Σε προηγούμενη ανάρτηση (4/12/17 εδώ: https://archive.saloni.ca/297) είχαμε μιλήσει για τον μιναρέ του τζαμιού της Λόντζας και το καπέλο του. Στη Journal de Salonique της 7ης Ιουλίου 1902, βρίσκουμε και μια γραπτή μαρτυρία για την ύπαρξη καπέλου στον μιναρέ της Λόντζας. Στα πλαίσια του ρεπορτάζ για τον σεισμό που είχε γίνει δυο μέρες πριν, και με τον τίτλο “ένα φαινόμενο” η εφημερίδα γράφει : «Από την ένταση του σεισμού του Σαββάτου, η κορφή του μιναρέ της Λόντζας, που βρίσκεται στην Ιστιρά, μετακινήθηκε και έγειρε προς τη μία πλευρά. Ο χτεσινοβραδινός αέρας την γύρισε πάλι, έτσι που σήμερα η κλίση είναι ελάχιστα αισθητή. Σ’ αυτό το φαινόμενο, υπάρχει ίσως μια ένδειξη για να καθοριστεί η διεύθυνση των σεισμικών δονήσεων που μας έκαναν να περάσουμε πολύ δυσάρεστες στιγμές». Ο σεισμός στον οποίο αναφέρεται ήταν 6.6 ρίχτερ, με επίκεντρο την Άσσυρο (http://www.meteoclub.gr/themata/arxeio/961-seismicevents1900).