Saloni.ca Archive

Με την αναμονή της αλλαγής του χρόνου, ας δούμε τις χωροθετικές αλλαγές της Θεσσαλονίκης (από την ίδρυση της μέχρι τα τέλη του Βυζαντίου), από τον Νίκανδρο Καστανίδη. [Από τη μεταπτυχιακή εργασία “Το λιμάνι της Θεσσαλονίκης από την ίδρυση της πόλης μέχρι την κατάληψή της από τους Τούρκους (1430) ” της Μ. Λειβαδιώτη, Φιλοσοφική Σχολή, ΑΠΘ, 2009, σελ. 115]

Ένα γενικότερο αφιέρωμα στη διαμόρφωση του χώρου μπροστά στην ΧΑΝΘ από το 1917 μέχρι σήμερα. Οι περισσότερες καρτ ποστάλ είχαν ανέβει ατις ΠΦΘ και στην ΑΘ και η χρονολόγησή τους οφείλεται κυρίως στον Lino Ventura αλλά και σ άλλους. Η χρονολόγηση αυτή καθώς και κάποιες καινούριες επισημάνσεις βοήθησαν στο να μπουν σε μια σειρά πολλές απ αυτές.

1917 1931. Χρονολόγηση από David Bravos: Το κτήριο της ΧΑΝΘ ακόμα δεν έχει τελειώσει. Το γήπεδο του ΠΑΟΚ στο συντριβάνι (τότε χώρος προπονήσεων της τοπικής ΑΕΚ), δεν είναι επίσης έτοιμο. Εγκαινιάστηκε το 1932.

Η φωτο από το βιβλίο του Καλεμκερή “Οι Τροχιόδρομοι Θεσσαλονίκης, Βόλου, και Καρλοβασίων Σάμου”. 1933 Το κτίριο της ΧΑΝΘ, από την εφημερίδα “Baltimore Sun” (Ανάρτηση στις ΠΦΘ)

1937-38. Χρονολόγηση από David Bravos. Προσπάθεια διαμόρφωσης της Νικολάου Γερμανού και γκρέμισμα των οικημάτων που υπήρχαν στο πάρκο της ΧΑΝΘ. Δεν υπάρχει ίχνος της νέας ΔΕΘ που θα εγκαινιασθεί το 1940. 1938, το πάρκο της ΧΑΝΘ, όπου το 1940 θα στηθεί το άγαλμα του Κωνσταντίνου, διαμορφωμένο έτσι όπως θα παραμείνει σ΄ όλη τη διάρκεια της Κατοχής. 1938 1941-44 1941-44 1941 συλλογή Μήττου, εκδήλωση για τα γενέθλια του Χίτλερ όπως αναφέρεται 1942 1941-44 1941-44 1941-44 Μετά τον πόλεμο, μάλλον τέλη δεκαετίας 40 αρχές δεκαετίας 50 1952 φωτογραφία Λυκίδη, συλλογή Μέγα. 1954, η πλατεία της ΧΑΝΘ δεν έχει ακόμα διαμορφωθεί 18/12/1955 από Christos Kipouras‎ στις ΠΦΘ 1956-1958 Χρονολόγηση από Lino Ventura 1958. Χρονολόγηση από Βαγγελη Καβαλα: H Στρατού έχει φαγωθεί από την επέκταση της ΔΕΘ προς νότο 1959-60 με βάση και τις άλλες λήψεις από το ίδιο πακέτο του φωτογράφου 1959-60 με βάση και τις άλλες λήψεις από το ίδιο πακέτο του φωτογράφου 1959-60 Χρονολόγηση από Βαγγέλη Καβάλα: Η αψιδα στην κάτω πύλη μπηκε τον Σεπτ του 59. Πιθανόν τότε να έγιναν και τα τόξα 1960 Σεπτεμβριος – Νοέμβριος Χρονολόγηση από Lino Ventura Σεπτέμβριος 1960 Χρονολόγηση από Lino Ventura: Δύο μήνες αργότερα κατεδαφίστηκαν (με χρήση εκρηκτικών) τα τρία περίπτερα του 1940 (στο κάτω μέρος του γράμματος ''Θ'' υδατογραφήματος), χώρος που σήμερα καταλαμβάνεται από το Παλαί ντε Σπορ. 1960 Σεπτέμβριος Χρονολόγηση από Lino Ventura 1962-1965 Χρονολόγηση από Lino Ventura 1964 Ιούνιος και μετά Χρονολόγηση από Βαγγέλη Καβάλα: η κυκλικη πλατεια στον Λευκο Πυργο απεκτησε συντριβανι. Αν κρινω απο τον κοσμο στην ΔΕΘ, η φωτο βγηκε κατα την περιοδο λειτουργιας της καποιον Σεπτεμβρη 1964-65 Χρονολόγηση από Lino Ventura: Ο θόλος του Παλαί ντε Σπορ έτοιμος, αλλά το κτίσμα στη γωνία Θεοτοκά με Δεσπεραί δεν έχει κατεδαφιστεί ακόμη 1964-68 Χρονολόγηση από Lino Ventura Μέσα της δεκαετίας 1960 1965-66 μάλλον Χρονολόγηση από Lino Ventura 1968-70 1968 και μετά, φωτογραφία του Albert Werner 1969 μάλλον. Χρονολόγηση από Βαγγέλη Καβάλα: Κάτω αριστερά στην λεωφ. Νίκης σηκώνεται η οικοδομή 1969. Χρονολόγηση από Lino Ventura: Ο Πύργος του ΟΤΕ δεν έχει τελειώσει. 1970 από ιστοσελίδα (https://ngsgr.files.wordpress.com/2014/09/deth-1970.jpg) 10-09-1971 1978 ορατές οι εργασίες αποκατάστασης από τον σεισμό από Marios Vafiadis στις ΠΦΘ Η εικόνα περίπου σήμερα

Από τον Νίκανδρο Καστανίδη. [Από το βιβλίο “Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών, Χρονικό 1939-2007”, 2007, σελ. 62, 63]

του αρχιτέκτονα Βασίλειου Κασσάνδρα. Από τον Νίκανδρο Καστανίδη. [Από το βιβλίο “Εταιρεία Μακεδονικών Σπουδών, Χρονικό 1939-2007”, 2007, σελ. 58, 59]

Η πυρκαγιά της Θεσσαλονίκης του 1890 όπως καταγράφηκε στην εφημερίδα της Κωνσταντινούπολης “ΝΕΟΛΟΓΟΣ” στο φύλλο της 6ης Σεπτεμβρίου του ίδιου έτους, δίνοντας ενδιαφέρουσες πληροφορίες. Από την Κατερίνα Τσιρέλη.

Την Shell την είχαμε δει στη βρύση του Pigassou, δοχείο για τη μεταφορά νερού από τη βρύση. Εδώ διακοσμητικό μοτίβο στον τενεκεδένιο τοίχο στη γειτονιά των τσιγγάνων.

Η ν 058 φωτογραφία του Pigassou με την βρύση στο Ναό των Ταξιαρχών

Η διασταύρωση Τσιμισκή με Αγ. Σοφίας και επί της Αγίας Σοφίας από τον μεσοπόλεμο και μετά. Κατοχική. Στις γωνίες: Αριστερά το οικόπεδο άδειο, θα κτισθεί μεταπολεμικά το μέγαρο όπου και θα στεγαστεί το Φλόκα. Δεξιά το Ξενοδοχείο Αστόρια με το ομώνυμο καφενείο στο ισόγειο. Η διαφήμιση στους τοίχους μιλάει περί “ομιλούσας ταινίας”, άρα μετά το 1930. Το οικόπεδο του “Τιτάνια” (Φωκάς) είναι άδειο. Άρχισε να κτίζεται το 1934 παραδόθηκε το 1935. Οπότε 1932 με 1933. Μεσοπολεμική Καρτ ποστάλ του Λυκίδη. Από την επάνω μεριά δεξιά το εστιατόριο Ίλιον Ο Τομανάς γράφει: Στην απέναντι γωνία ήταν το μέγαρο του μπαρμπα-Εuθύμη Σιδηpόποuλου. Στο ισόγειό τοu λειτουργούσε πριν από τηv Κατοχή το ζαχαροπλαστείο του Κόπανου και του Τζώρτζη Ξεφτέρη και μετά τηv Κατοχή, το Ίλιον του μπαλτζιανού ζαχαροπλάστη Λίγδα. Πιο πάνω, απέναντι ακριβώς από τα Διονύσια, μετέφερε μετά τον Εμφύλιο την ταβέρνα του ο Δαλαμάγκας, που την πήγε αργότεpα και λίγο πιο πάνω, στην στοά του Κοvτογούρη.

Η καρτ ποστάλ πρέπει να είναι μεσοπολεμική. Οπότε εδώ ο Τομανάς μάλλον κάνει λάθος σχετικά με το Ίλιον.

Στον όροφο δεξιά βλέπουμε το Φωτο Ηλεκτρικόν, το γνωστό PHOTO ELECTRIQUE των Φοίβου-Γιαννούλη Από την ταινία Τέντυ μπόι... αγάπη μου (1965) η Siemens κάτω απο το Αστόρια και στην άλλη γωνία απέναντι το Φλόκα. 1936. “Πανελλήνιον” στην θέση του “Ίλιον” Από το Αστόρια Μεσοπολεμική με το σινε Διονύσια λίγο πιο πάνω από τη διασταύρωση αριστερά. Το Φλόκα την εποχή της δόξας του στη γωνία αριστερά. Μέσα δεκαετίας 60 Η Siemens κάτω από το Αστόρια. Ο Σταμπουλής αναφέρει ως Ίλιον το καφενείο Μητροπόλεως και Αγ, Σοφίας, απέναντι από την Μητρόπολη ΒΔ πεζοδρόμιο.

Πληροφορίες από τον Τομανά: πρόκειται για το μεγάλο καφενείο του Μανώλη Λυκούδη που ήταν και χαρτοπαικτική λέσχη. Με γνωριμίες στον κόσμο των μπράβων και της αστυνομίας. Στην κατοχή διαφήμιζε ότι σε περίπτωση συναγερμού το παιχνίδι συνεχίζεται στο καταφύγιο. Τα τραπέζια της Κληματαριάς, πριν τον γωνιακό Φλόκα. Στο βάθος αριστερά τα “Διονύσια”. Η Γεωργ. Σταύρου δεξιά, λίγο πιο πάνω από το Διονύσια. Πρέπει να είναι τραβηγμένη λίγο πριν τον πόλεμο. Από τις φωτογραφίες που πωλούνταν στους Γερμανούς στρατιώτες, κατά κανόνα μεσοπολεμικές. Από το γωνιακό μέγαρο Αγ. Σοφίας και Μακ. Κινγκ δεξιά ανοίγεται η Αγ. Θεοδώρας. Αν τα νούμερα δεν άλλαξαν, στο δεύτερο κτίριο δεξιά, Αγ. Σοφίας 23 με τις τέντες στο ισόγειο ήταν το ιατρείο του σεξολόγου Γεωργ. Ζουράρι.

1916-17.

Οι τρεις σκάλες κατά την κατασκευή τους Περαία – Μπαξές – Αγ. Τριάδα. Και οι τρεις 1966-67 Από έκθεση του Συλλόγου Εργοληπτών στο ΤΕΕ/ΤΚΜ Περαία – η τσιμεντένια σκάλα κατά την κατασκευή της 1966-67 Μπαξές – η τσιμεντένια σκάλα κατά την κατασκευή της, 1966-67 Αγ. Τριάδα – η τσιμεντένια σκάλα κατά την κατασκευή της, 1966-67

Αναστάσιος Σ. Μισιρλόγλου, ένας πολυπράγμονας γιατρός της Θεσσαλονίκης, την περίοδο 1925-1955

Από τον Νίκανδρο Καστανίδη.

Γεννήθηκε στο Πάνορμο της Προποντίδας, το 1886. Τελείωσε τη Μεγάλη του Γένους Σχολής και την Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου της Αθήνας. Μετά τις σπουδές του εργάστηκε σε Νοσοκομείο της Ορθοδόξου κοινότητας της Κωνσταντινούπολης, όπου το 1919 έγινε αρχιχειρούργος, με απόφαση του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Το 1921 διορίστηκε διευθυντής στον Κυανό Σταυρό Κωνσταντινουπόλεως και μ’ αυτή την ιδιότητα πήγε στη Σμύρνη, όπου προσέφερε τις υπηρεσίες του ως διευθυντής του Χειρουργικού Τμήματος του Α΄ Στρατιωτικού Νοσοκομείου του Ελληνικού εκστρατευτικού σώματος. Το 1922 πήγε για μετεκπαίδευση στο Παρίσι και στη συνέχεια εγκαταστάθηκε στο Βουκουρέστι, όπου άσκησε την ιατρική για 2 χρόνια. Το 1924 οι πρόσφυγες της Καβάλας τον εξέλεξαν βουλευτή, αν και ήταν εκτός Ελλάδος. Όπως φαίνεται, προωθήθηκε και στην πολιτική σκηνή από το περιβάλλον του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Έτσι επέστρεψε στην Ελλάδα κι εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, όπου γρήγορα υπουργοποιήθηκε, αναλαμβάνοντας το Υπουργείο Υγείας στην κυβέρνηση Μιχαλακόπουλου,το 1925.

Στα τέλη του 1925 εγκαταστάθηκε στη Θεσσαλονίκη και εργάστηκε στο Ρωσικό Νοσοκομείο. Την περίοδο 1926-1929 είχε τη διεύθυνση του Χειρουργικού Τμήματος του Δημοτικού Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης και την περίοδο 1930-1935 ανέλαβε τη διεύθυνση του Χειρουργικού Τμήματος του Κεντρικού Νοσοκομείου Θεσσαλονίκης. Το 1930 ίδρυσε ιδιωτική κλινική 50 κλινών στη διασταύρωση Εγνατίας – Αγίας Σοφίας, η οποία στην εποχή της υπήρξε η μεγαλύτερη και η αρτιότερη ιδιωτική κλινική της πόλης. Συμμετείχε ενεργά στην κοινωνική ζωή της Θεσσαλονίκης και εκλέχθηκε βουλευτής το 1928, το 1935 και το 1936. Υπήρξε ευεργέτης του Oικουμενικού Πατριαρχείου προς το οποίο προσέφερε σημαντικά ποσά για την ανοικοδόμηση βιβλιοθήκης, μουσείου και άλλων εγκαταστάσεων του. Το 1937 το Πατριαρχείο του απένειμε τον τίτλο του άρχοντος Ακτουαρίου της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας. Το 1942 διορίστηκε τακτικός Καθηγητής της Α' Έδρας Χειρουργικής Κλινικής στη νεοϊδρυθείσα Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και δίδαξε επί 17 χρόνια, μέχρι το 1959. Απεβίωσε το 1961.

Αναστάσιος Σ. Μισιρλόγλου Η συνάντηση των Θεσσαλονικέων λογοτεχνών, τον Δεκέμβριο του 1927, στο Μεντιτερρανέ, με την ευκαιρία της επίσκεψης του Κωστή Παλαμά. Επισημαίνεται η παρουσία του Α.Σ. Μισιρλόγλου, ο οποίος ασχολήθηκε με τη λογοτεχνία και την ποίηση ειδικότερα. Τοπογραφικό του Δήμου Θεσσαλονίκης, όπου σημειώνεται κατοικία του Α.Σ. Μισιρλόγλου, το 1932. Κλινική Α.Σ. Μισιρλόγλου στη διασταύρωση Εγνατίας με Αγίας Σοφίας. Κατοικία του Α.Σ. Μισιρλόγλου τη δεκαετία του 1950, Νίκης 43 Ο Α.Σ. Μισιρλόγλου την εποχή που ήταν καθηγητής στο ΑΠΘ