Saloni.ca Archive

Ομαδα ερευνας για την παλια Θεσσαλονικη

Facebook: https://www.facebook.com/204212503401724/photos/a.211295696026738.1073741826.204212503401724/294354807720826/?type=3&theater

Νικηφόρου Φωκά και Νίκης. Εργασίες στα δίκτυα του ηλεκτρικού. Από το βιβλίο για την βιομηχανία στη Θεσσαλονίκη. Σύμφωνα με την λεζάντα, αρχικά το ρεύμα στην πόλη ήταν συνεχές. Πηγή: Η βιομηχανική κληρονομιά της Θεσσαλονίκης, 2005

Ο Γιώργος Κωτσίδης σχετικά με το ρεύμα στην Θεσσαλονίκη: Πριν την ίδρυση της ΔΕΗ σε όλη τη Ελλάδα υπήρχαν περίπου 400 μικρές εταιρείες παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος . Άλλες ιδιωτικές , άλλες δημοτικές , άλλες με άδεια κι άλλες χωρίς . Στην Θεσσαλονίκη είχαμε στην αρχή του 20 ου αιώνα την “Εταιρεία Τροχιοδρόμων και Ηλεκτροφωτισμού Θεσσαλονίκης Α.Ε.”, με έδρα τις Βρυξέλλες που το 1912 αναλαμβάνει και την ηλεκτροκίνηση του τραμ. Αργότερα κρατικοποιείται και ιδρύεται η ΚΕΤΗΘ ( Κρατική Εκμετάλλευση Τροχιοδρόμων και Ηλεκτροφωτισμού Θεσσαλονίκης ) που μετά εξαγοράζεται από την ΔΕΗ . Η ΚΕΤΗΘ παρείχε με τα δύο εργοστάσιά της Β. Γεωργίου και της Αγ. Δημητρίου 110 volt σε συνεχές . Η ΔΕΗ με την ίδρυσή της έβαλε στόχο την ενοποίηση όλων των δικτύων σε μια Δημόσια επιχείρηση που θα εκμεταλλευόταν όλες τις πηγές της χώρας για παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας . Ο λιγνίτης και οι υδατοπτώσεις ήταν η βάση , όπου υπήρχαν κατασκευάστηκαν δίπλα τους μεγάλες εργοστασιακές μονάδες . Η χαμηλή τάση είχε τα πλεονεκτήματά της , αλλά και τα μειονεκτήματα με τα 110 volt με το συνεχές δεν ήταν θανατηφόρα , αλλά δεν ήταν ικανή να βοηθήσει την ανάπτυξη , αντίθετα το εναλλασσόμενο με τα 220 volt που ήταν εξαιρετικά επικίνδυνο μπορούσε . Τα 110 δεν μπορούσαν να μεταφερθούν μακριά και είχαν μεγάλη απόσβεση , αντίθετα το 220 εναλλασσόμενο μπορούσε και να πάει μακρύτερα, να κινήσει μηχανές και γενικά να πάρει μεγάλα φορτία . Στην φωτογραφία φαίνεται η αδυναμία του συνεχούς ένα δάσος από εκατοντάδες καλώδια επάνω σε κολώνα με λευκούς πορσελάνινους μονωτήρες μονωτήρες να μεταφέρουν το ρεύμα, σχεδόν ένα καλώδιο σε κάθε σπίτι . Ο κόσμος με το εναλλασσόμενο χωρίς ενημέρωση κινδύνευε . Τα πρώτα χρόνια είχαμε πολλές ηλεκτροπληξίες ακόμη και επαγγελματιών που συνηθισμένοι στο συνεχές έπιαναν το εναλλασσόμενο με τα χέρια και πάθαιναν ηλεκτροπληξία . Έγινε τότε τεράστια καμπάνια για ενημέρωση ο κόσμος έμαθε να το χρησιμοποιεί . Ο εξηλεκτρισμός της χώρας και το ξήλωμα των παλιών εγκαταστάσεων έγινε ταχύτατα σε λίγα χρόνια . Ήταν η χρυσή εποχή των επαγγελματιών ηλεκτρολόγων που δεν προλάβαιναν να παίρνουν δουλειές . Στην φωτογραφία το παλιό εργοστάσιο στην αρχή της Λεωφόρου των Εξοχών Περισσότερα στην σελίδα … https://parallaximag.gr/thessaloniki/i-poli-sto-chtes-ke-sto-simera-ilektrik

Facebook: https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=294813024341671&id=204212503401724

Η κλινική Δαν (ιατρός Κων. Δαν) και παλιότερα οικία του τελευταίου Οθωμανού στρατιωτικού διοικητή της πόλης Χασάν Ταχσίν Πασά, απέναντι από το παλιό Ρώσικο Νοσοκομείο επί της Παπαναστασίου και Ύδρας.

Η μπροστινή πλευρά του Από το βιβλίο του Βασίλη Κολώνα “Η Θεσσαλονίκη εκτός των τειχών. Εικονογραφία της συνοικίας των Εξοχών” σ.253 Η πίσω πλευρά του. Αριστερά του στο βάθος το Ρώσικο νοσοκομείο. Έξω από την κάτω μεριά της οικίας Χασάν Ταχσίν Πασά. Ίσως στον Α ΠΠ λειτούργησε κι αυτό το κτήριο σαν νοσοκομείο. Προγενέστερα της κλινικής ΔΑΝ

Facebook: https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=294814201008220&id=204212503401724

Το Ρώσικο νοσοκομείο, επί της σημερινής Παπαναστασίου, εγκαινιασμένο ως τέτοιο το 1910, από το 1925 “Μαιευτική Γυναικολογική Κλινική” και από το 1939 μέχρι το 1975 ως Δημόσιο Μαιευτήριο (σήμερα Ιστορικό Αρχείο Μακεδονίας) Εδώ ως νοσοκομείο Αγ. Δημήτριος του Ερυθρού Σταυρού

Το πίσω μέρος της φωτογραφίας με το νοσοκομείο. Από το βιβλίο του Βασίλη Κολώνα “Η Θεσσαλονίκη εκτός των τειχών. Εικονογραφία της συνοικίας των Εξοχών” σ.159 το Ρώσικο Νοσοκομείο με τον Πασαλίδη, πρώτο από δεξιά με το τσιγάρο στο χέρι. Στο εσωτερικό του Ρώσικου Νοσοκομείου

Facebook: https://www.facebook.com/204212503401724/photos/a.211295696026738.1073741826.204212503401724/294809684342005/?type=3&theater

Mπροστά μας το Τσιναρλί και αριστερά, πίσω απ' το μεγάλο δέντρο, ο Προφήτης Ηλίας. Από ημερολόγιο του 2007 σε κείμενα Σερέφα και φωτογραφίες από τη συλλογή Γιακουμή και με τίτλο “Ξένοι στη Θεσσαλονίκη του Μεγάλου Πολέμου 1915-1918” εκδόσεις Μεταίχμιο,

Facebook: https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=294810554341918&id=204212503401724

Το μέτωπο των σπιτιών της Πλάτωνος που επιβεβαιώνει την τοποθεσία του προσφυγικού καταυλισμού.

Facebook: https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=294810224341951&id=204212503401724

Μεγάλου Αλεξάνδρου, από το ύψος της Πλουτάρχου προς τα δημόσια ουρητήρια. Από ημερολόγιο του 2007 σε κείμενα Σερέφα και φωτογραφίες από τη συλλογή Γιακουμή και με τίτλο “Ξένοι στη Θεσσαλονίκη του Μεγάλου Πολέμου 1915-1918” εκδόσεις Μεταίχμιο

Μεγάλου Αλεξάνδρου, από το ύψος της Πλουτάρχου προς τα δημόσια ουρητήρια Δημόσια ουρητήρια στην Μεγ. Αλεξάνδρου

Δημόσια ουρητήρια στην Μεγ. Αλεξάνδρου

Φροντιστήριο “Ευκλείδης”.

Ένα αφιέρωμα από τον Νίκανδρο Καστανίδη.

Facebook: https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=294352111054429&id=204212503401724

Από τα τέλη της δεκαετίας του 1950, ένα από τα διάσημα Φροντιστήρια της Θεσσαλονίκης, για τις Εισαγωγικές Εξετάσεις των Ανωτάτων Εκπαιδευτικών Ιδρυμάτων, ήταν ο “Ευκλείδης”. Οι ρίζες του ξεκινούν με το Φροντιστήριο “Επιστήμη” το 1939, το οποίο μετονομάστηκε “Ευκλείδης” στην περίοδο της Κατοχής. Βασικοί παράγοντες του ήταν ο Ιορδάνης Στεργίου, ο Εμμανουήλ Οικονομίδης κι ο Κώστας Τομανάς. Τότε, στην Κατοχή, στεγαζόταν στην Βασ. Σοφίας ( σημ. Εθνική Αμύνης) 10 γωνία με Τσιμισκή, στην οικία Κότσιανου. Αργότερα μετακινήθηκε λίγο πιο πάνω στην Βασ. Σοφίας 24, μετά στη Βασ. Σοφίας 40 και γύρω στο 1959 στην Κων/νου Μελενίκου 11 (σημ. 9).

Διαφήμιση στο περιοδικό “Ξεκίνημα”, το καλοκαίρι του 1944. [Πηγή: Κ. Τομανά, “Τα Σχολεία της Θεσσαλονίκης” Νησίδες,1997, σελ. 93] [Πηγή: Ιστορικό Αρχείο Φροντιστών] [Πηγή: Ιστορικό Αρχείο Φροντιστών] Εγνατία με Βασ. Σοφίας (σημ. Εθνικής Αμύνης), γύρω στο 1960. Διαφήμιση του Φροντιστηρίου “Ευκλείδης” Απέναντι από το παλιό κτίριο της Φιλοσοφικής Σχολής του ΑΠΘ

Οι απαρχές της κτιριακής διεύρυνσης του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (1937-1941).

-Το 1937 η Ισραηλινή Κοινότητα παραχώρησε στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης ένα μικρό τμήμα των νεκροταφείων τους, στην πλευρά που γειτνίαζε με την Ευαγγελίστρια. -Το 1938 το Υπουργείο Παιδείας ανέθεσε στον Νικόλαο Μητσάκη (1899-1941) την αρχιτεκτονική μελέτη για την κατασκευή της Δασολογικής Σχολής, της Γεωπονικής Σχολής, της Φυσικομαθηματικής Σχολής και του Χημείου, βορειο-ανατολικά του υπάρχοντος, τότε, κτιρίου του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. -Το 1939 Θεμελιώνεται το κτίριο της Φυσικομαθηματικής Σχολής, όπως και το κτίριο της Γεωπονικής Σχολής, το οποίο μάλιστα άρχισε να κτίζεται. -Το 1940-41 ο Ελληνο-Ιταλικός πόλεμος και στη συνέχεια ο Ελληνο-Γερμανικός πόλεμος, ήταν η αιτία να σταματήσουν όλα τα προγραμματισμένα έργα του Πανεπιστημίου. -Με τη Γερμανική κατοχή της Θεσσαλονίκης λεηλατήθηκαν από τους κατακτητές όλα τα υλικά των οικοδομικών έργων που είχαν αρχίσει πριν την έναρξη του πολέμου. Και σταμάτησαν όλες οι οικοδομικές δραστηριότητες. -Το 1952 άρχισε η αποπεράτωση της Γεωπονοδασολογικής Σχολής. -Το 1953 άρχισε η ανέγερση του Χημείου -Το 1954 εγκαινιάζεται το κτίριο της Γεωπονοδασολογικής Σχολής και θεμελιώνεται το Μετεωροσκοπείο. -Το 1956 άρχισε να λειτουργεί το κτίριο του Χημείου και το Μετεωροσκοπείο -Το 1957 ξεκίνησε η ανέγερση της Φυσικομαθηματικής Σχολής και της Κτηνιατρικής -Το 1958 θεμελιώθηκε το Αστεροσκοπείο. -Το 1961 άρχισε να λειτουργεί το κτίριο της Φυσικομαθηματικής Σχολής. Τα εγκαίνιά της έγιναν το 1962. -Το 1962 ολοκληρώθηκε και το κτίριο του Αστεροσκοπείου.

Από τον Νίκανδρο Καστανίδη

Facebook: https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=294357207720586&id=204212503401724

Ο χώρος γύρο από το γήπεδο του Ηρακλη, το 1916

Πώς ήταν ο χώρος εκεί που αργότερα έγινε η πρώτη κτιριακή διεύρυνση του Πανεπιστημίου, το 1917

Οι οικοδομικές εργασίες για το κτίριο της Γεωπονικής είχαν αρχίσει, το 1939

Το σχέδιο της πρώτης κτιριακής διεύρυνσης του Παν. Θεσσαλονίκης, όπως παρουσιάζεται στο βιβλίο του Β. Κυριαζόπουλου “Τα Πενήντα Χρόνια του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, 1926-1976” (σελ. 102)

Σχέδιο του Ν. Μητσάκη για τη πρώτη κτιριακή διεύρυνση του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης_1938

Σχέδιο του Ν. Μητσάκη για την πρόσοψη της Φυσικομαθηματικής Σχολής και της Γεωπονικής Σχολής κατά την πρώτη κτιριακή διεύρυνση του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης,1938

Οι οικοδομικές εργασίες για το κτίριο της Γεωπονικής προχωρούσαν και η θεμελίωση του κτιρίου της Φυσικομαθηματικής έγινε, το 1939

Τα έργα για το κτίριο της Γεωπονικής Σχολής, το 1939

Η οικοδόμηση της Γεωπονικής Σχολής συνεχίζεται

Ο σκελετός του κτιρίου της Γεωπονικής Σχολής προχώρησε αρκετά και τα έργα για το κτίριο της Φυσικομαθηματικής μόλις άρχισε, το 1940

Ο σκελετός του κτιρίου της Γεωπονικής Σχολής από μπροστά, το 1940

Ο σκελετός του κτιρίου της Γεωπονικής Σχολής από πίσω, το 1940

Αρχιτεκτονικά σχεδια του Ν. Μητσάκη για το κτίριο της Γεωπονικής Σχολής, 1938

Αρχιτεκτονικά σχεδια του Ν. Μητσάκη για το κτίριο της Γεωπονικής Σχολής, 1938

Αρχιτεκτονικά σχεδια του Ν. Μητσάκη για το κτίριο της Γεωπονικής Σχολής, 1938

Το κτίριο της Γεωπονοδασολογική ολοκληρωμένο και το κτήριο του Χημείου σε εξέλιξη, το 1955

Η κτιριακή κατάσταση του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης στις αρχές της δεκαετίας του 1950

Το κτίριο της Φυσικομαθηματικής σε εξέλιξη, το 1959

Αρχιτεκτονικά σχεδια του Ν. Μητσάκη για το κτίριο της Φυσικομαθηματικής Σχολής, 1938.

Αρχιτεκτονικά σχεδια του Ν. Μητσάκη για το κτίριο της Φυσικομαθηματικής Σχολής, 1938.

Αρχιτεκτονικά σχεδια του Ν. Μητσάκη για το κτίριο της Φυσικομαθηματικής Σχολής, 1938.

Οι κτιριακές εγκαταστάσεις του ΑΠΘ, το 1962

Facebook: https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=295611260928514&id=204212503401724

Φωτογραφία του Marcel Bolotte Ο φωτογράφος επί της Σακελλαρίου

Κατεβαίνοντας την Βύζαντος, αριστερά διακρίνεται ο θόλος της βρύσης. Από δημοπρασία.

Από λίγο πιο μακριά και πάντα επί της Βύζαντος κοιτάζοντας προς την βρύση.

Η μοναδική καρτ ποστάλ που δείχνει την βρύση.

Απρίλιος 1916 επί της Άθωνος. Ο κορμός του πλατάνου δεσπόζει εντυπωσιακός δίπλα στην βρύση. Κατά πάσα πιθανότητα λήψη από τον Γαλλικό φωτογραφικό τομέα

Το σπίτι αριστερά υπαρχει ακόμα στη γωνία Δ. Πολιορκητού με Αλ. Παπαδοπούλου. Λίγο πιο πάνω ο μιναρές του Τσιναρλί.

Αναγνώριση από την Μάρα Νικοπούλου.

Facebook: https://www.facebook.com/204212503401724/photos/a.211295696026738.1073741826.204212503401724/294806894342284/?type=3&theater

Από ένα ημερολόγιο του 2007 σε κείμενα Σερέφα και φωτογραφίες από τη συλλογή Γιακουμή και με τίτλο “Ξένοι στη Θεσσαλονίκη του Μεγάλου Πολέμου 1915-1918” εκδόσεις Μεταίχμιο

Η αντίθετη όψη όπως την βλέπουμε στη φωτό του Joseph Pigassou.