Saloni.ca Archive

Εικόνες από την πλατεία Ουν Καπάν πριν τη φωτιά με ακόμα δυο στερεοσκοπικές, σχεδόν τρισδιάτατες, φωτογραφίες του Joseph Pigassou (ν. 108, αριστερά, και ν. 101 στα δεξιά) που μας δίνει ο Bernard Maurice. Για το ακριβές σημείο που απεικονίζει κάθε μία, και πλήρη εικόνα της περιοχής, εδώ Φωτο ν. 108 Φωτο ν. 101

O Bernard Maurice μας δίνει μια εικόνα της Αβέρωφ (όπως εξηγείται στα σχόλια) και της εισόδου στην 2η προβλήτα του λιμανιού 100 χρόνια πριν με τη βοήθεια της φωτό ν. 116 από τον φακό του Joseph Pigassou

η σημερινή Αβέρωφ – στη φωτογραφία εδώ φαίνεται η συνέχεια της προς ανατολικά Το σιλό που διακρίνεται στην αρχική αλλά και στις δυο αεροφωτογραφίες -που αναρτήθηκαν από τον Βύρωνα Παπαδόπουλο στις ΠΦΘ- μας βοηθούν να καταλάβουμε καλύτερα τη θέση.

Οριζόντιες και κάθετες γραμμές, καλώδια και κατάρτια, τραπεζάκια στον όροφο, άνθρωποι στη βόλτα τους, το Γκωτιέ στο βάθος να μας λέει ότι είμαστε καλοκαίρι του1941 και ο φωτογράφος να βρίσκεται δυο ορόφους πάνω από τον όροφο του τότε Soldatenheim του Μέγαρου Δημητριάδη, παραλία με Αγίας Σοφίας.

Mediterranean Palace Hotel. Από πάνω ή αλλιώς “Εκ της βεράντας Ολυμπίου Μεγάρου Μεσογείου”

1941 από μπαλκόνι του Μεντιτερανέ στην Κομνηνών. Ο χώρος του θερινού κινηματογράφου “Κυβέλεια” (1929-31) Πιθανόν εστιατόριο επί κατοχής. Ο Ζέφυρος παίζει το Notorious του Χίτσκοκ, έργο του 1946.

Χρονολογείται από το 1864 και ίσως να αποτελεί την πρώτη σημαντική υποδομή της ευρύτερης περιοχής της Θεσσαλονίκης στην προσπάθεια εκσυγχρονισμού του μεταφορικού συστήματός της, δεύτερο μισό του 19ου αιώνα. Προηγείται της κατασκευής σιδηροδρομικής γραμμής και της κατεδάφισης των παραλιακών τειχών. Μπροστά κτίσματα από στρατιωτικές εγκαταστάσεις οθωμανικής περιόδου. Από τη μεριά της θάλασσας πολυβολείο που κατασκεύασαν οι Γερμανοί στην κατοχή. Πηγή 1ης φωτογραφίας: ιστότοπος φάρων, http://www.faroi.com/gr/axios_gr.htm http://www.faroi.com/gr/megalo_emvolo_gr.htm. Υπόλοιπες προσωπικές από την χθεσινή (20/8/17) Παγκόσμια Ημέρα Φάρων κατά την οποία ήταν ανοικτός για επισκέπτες.

Τα κτίσματα του οθωμανικού στρατοπέδου, φωτογραφία από τον φάρο. Το πολυβολείο κατασκευασμένο από τους Γερμανούς κατά την κατοχή.

Από ΟΔΟΣ ΜΕΝΤΙΤΕΡΑΝΙΑΝ ΠΑΛΑΣ του Νίκου Γκροσδάνη Από ΟΔΟΣ ΜΕΝΤΙΤΕΡΑΝΙΑΝ ΠΑΛΑΣ του Νίκου Γκροσδάνη Ιανουάριος 1933 Διαφημιστική βινιέτα του ξενοδοχείου.

Mediterranean Palace Hotel. Απ έξω.

Ο Vassilis Mavrommatis μας κοινοποίησε ένα άρθρο του που γράφτηκε πριν 20 χρόνια για τη σημερινή μέρα, και εμείς ευχαρίστως το ανακοινοποιούμε: “Εκατό χρόνια από την πυρκαγιά που άλλαξε την όψη της “Ιερουσαλήμ των Βαλκανίων”, πλήττοντας καίρια την πολυπληθή εβραϊκή κοινότητα της πόλης. Ένα άρθρο που έγραψα πριν από είκοσι χρόνια και μπορείτε να το διαβάσετε (και γιατί όχι να το κατεβάσετε, φυσικά δωρεάν) από εδώ https://www.academia.edu/2967780/

Σαν σήμερα, 100 χρόνια πριν, η μεγάλη πυρκαγιά. Λίγο καιρό μετά, οι φωτογραφίες από τα ερείπια της καμένης πόλης ήταν κοινό «αναμνηστικό». Εδώ, η περιοχή της Αγ. Σοφίας σε μια ιδιωτική φωτογραφία, τυπωμένη όμως σε χαρτί καρτ-ποστάλ, όπως συνηθιζόταν. Μια ακόμα άποψη των δρόμων γύρω απ’ την Αγ. Σοφία, με σπανιότερο χαρακτηριστικό -όπως μας πληροφορούν οι ειδικοί- το γεγονός ότι στην πίσω όψη [παρακάτω] βλέπουμε γραμματόσημο και σφραγίδα ταχυδρομείου, αλλά και το ότι το κείμενο είναι στα ελληνικά. Ο Κώστας Λέγγερης (δημοσιογράφος που μάλλον χρησιμοποιούσε ψευδώνυμο) ενημερώνει την αδελφή του ότι «τα σχέδια όλα ανετράπησαν κατόπιν της επελθούσης καταστροφής». Και η πίσω όψη.

Αγίας Σοφίας 26, το 1933 και το 2013: κατάστημα ενδυμάτων Κοντογούρη, ένα από τα παλιότερα καταστήματα της Θεσσαλονίκης. Από τον Νίκανδρο Καστανίδη. Ο πρώτος ιδιοκτήτης των ομώνυμων καταστημάτων ήταν ο Νικολανδρέας Κοντογούρης, ο οποίος αναφέρεται, το 1921, στο Σύνδεσμο Βιομηχανιών Βορείου Ελλάδος ως ασχολούμενος με “χειροτεχνήματα”. Δεν είναι γνωστό πότε πρωτοάνοιξε το κατάστημα στην Αγία Σοφίας 26, πιθανότατα γύρω στο 1930. Τα πρώτα χρόνια, εκτός από ενδύματα, πουλούσε και γυναικεία καπέλα, που έφτιαχνε η βιοτεχνία του στην οδό Εθνικής Αμύνης κοντά στο Σιντριβάνι. Από το 1960 το κατάστημα στράφηκε στην μοντέρνα ένδυση με τζιν και κοτλέ κι από το 1970 πολλοί φοιτητές το προτιμούσαν. Κατάστημα γυναικείας μόδας στην Αγίας Σοφίας 26, το 1933 Το κατάστημα Κοντογούρη, το 2013 Το κατάστημα Κοντογούρη, το 2013 Η οδός Αγίας Σοφίας την περίοδο του μεσοπολέμο, όπου στη δεξιά μεριά και κάπου στη μέση ήταν το κατάστημα Κοντογούρη Ο Νικολανδρέας Κοντογούρης είχε καταγωγή από την Κεφαλονιά. Γεννήθηκε το 1886 ή 1888 και πατέρας του ήταν ο Γεράσιμος Κοντογούρης-Τζανέτος (1853-1893) και μητέρα του η Καλλιόπη (1860-1938), το γένος Λυκούδη. Συμμετείχε στον Μακεδονικό Αγώνα και τη δεκαετία του 1920 είχε εκλεγεί Δημοτικός Σύμβουλος Θεσσαλονίκης. Δημιούργησε μάλιστα και το κόμμα της Λαϊκουριάς, χωρίς όμως απήχηση. Επαγγελματικά ασχολήθηκε με εισαγωγές βιομηχανικών προϊόντων και με το εμπόριο όπως και τη βιοτεχνία ενδυμάτων. Παντρεύτηκε το 1929 την Ελένη Οικονόμου (1900-1959) και απέκτησαν τρία παιδιά. Απεβίωσε το 1968. Φωτογραφία του Νικολανδρέα Κοντογούρη, [από το βιβλίο “Εφημεριδογραφία της Θεσσαλονίκης”, τόμος Γ’, του Μ. Κονδυλάκη, University Studio Press, 2005, σελ. 341] Η εφημερίδα Λαϊκή (1928) του N. Κοντογούρη, ο οποίος ήταν εκδότης και τυπογράφος της, [από το βιβλίο “Εφημεριδογραφία της Θεσσαλονίκης”, τόμος Γ’, του Μ. Κονδυλάκη, University Studio Press, 2005, σελ. 342] Μια προπολεμική διαφήμιση του καταστήματος Κοντογούρη [από το βιβλίο “η διαδτομή της μνήμης, Τσιμισκή, Αγίας Σοφίας, Διαγώνιος”, των Γ. Αναστασιάδη, Ε. Χεκίμογλου, University Studio Press, 1997, σελ. 124] Σκίτσο του Νικολανδρέα Κοντογούρη, στην εφημερίδα “Το Φως” του 1926, [από το βιβλίο “Ο Νικόλαος Μάνος και ο Μεσοπόλεμος στη Θεσσαλονίκη”, του Ε. Χεκίμογλου, University Studio Press, 2010, σελ. 282]