Στην γωνία του μεγάλου κτηρίου διαμερισμάτων, που κτίσθηκε το 1896 και που ανήκε στο Πολυτεχνείο Χαμηδιέ (Ισλαχανέ), με κατεύθυνση προς τις Εξοχές.
Η επίσκεψη του Βασιλιά Αλέξανδρου στην Θεσσαλονίκη πραγματοποιήθηκε τον Ιούλιο του 1918 επί τη ευκαιρία των εορτασμών της εθνικής εορτής της Γαλλίας στις 14 Ιουλίου, μέσα σε κλίμα πανηγυρικό την εποχή της παντοδυναμίας του Ελευθερίου Βενιζέλου. Στην επίσκεψη συνοδεύεταν από τον αντιστράτηγο Αριστοτέλη Κόρακα, αρχηγό του στρατιωτικού οίκου του βασιλιά, γιό του κορυφαίου Κρητικού αγωνιστή του 1821 Μιχαήλ Κόρακα, καθώς και από τον Γάλλο στρατηγό François Léon Jouinot-Gambetta διοικητή ταξιαρχίας τριών γαλλικών συνταγμάτων Σπαχήδων και Αφρικανών της Γαλλικής Στρατιάς της Ανατολής στον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Μια ακόμη άποψη της αρχής της προκυμαίας, με τα κτίρια της οδού Βότση να μην έχουν κτιστεί ακόμη.
H προκυμαία από την Πλατεία Βενιζέλου προς τα δυτικά, στα τέλη της δεκαετίας του 1900. Μπροστά ο χώρος του λιμανιού που οδηγεί προς την πρώτη προβλήτα άδειος, με τα κτίρια της οδού Βότση να μην έχουν κτιστεί ακόμη. Στο βάθος τα δίδυμα κτήρια της Bartisol, τα οποία χτίστηκαν μεταξύ 1906 και 1907.
1911 στην άκρη της πρώτης προβλήτας του λιμανιού. Στα δεξιά η αψίδα που στήθηκε για την υποδοχή της επίσκεψης του Σουλτάνου Μεχμέτ Ρεσάτ Ε'. Στο βάθος διακρίνεται η δεύτερη προβλήτα και το Μπεστσινάρ.
Το σημείο τραβήγματος της φωτογραφίας.
Το κτήριο του τελωνείου στο λιμάνι, κατά την φάση της αποπεράτωσής του, το 1911. Ο αρχιτέκτονας μηχανικός Ελί Μοδιάνο ανέλαβε την τεχνική επίβλεψη της κατασκευής του, συνεργαζόμενος με το διεθνές γραφείο του Francois Hennebique. Η κατασκευή του τελωνείου, ήταν από τα πρώτα έργα στη Θεσσαλονίκη όπου χρησιμοποιήθηκε οπλισμένο σκυρόδεμα.
Σπάνιες φωτογραφίες της Λεωφόρου Νίκης την περίοδο της επίσκεψης του Σουλτάνου Μεχμέτ Ρεσάτ, λίγο πριν λίγο μετά.
Συλλογής Pierre de Gigord. Έκθεση “Salonique Jerusalem des Balkans”. Από πρόσφατο αφιερωματικό βίντεο με πρωτοεμφανιζόμενες φωτογραφίες. Η έκθεση συνεχίζεται μέχρι τον Μάρτιο στο Musée D'art et d'histoire du Judaïsme στο Παρίσι.
Σκαλωμαρία στο τραμ 110 χρόνια πριν.
Στην αρχή της Πλατείας Ελευθερίας η αψίδα για τον σουλτάνο γυμνή. Λίγο πριν λίγο μετά από την άφιξη του. Ιούνιος του 1911.
Ο φρεσκοβαμμένος Λευκός Πύργος (επίσκεψη Σουλτάνου) και η οικία Χατζή Αγκιάχ με τον κρεμμυδόσχημο τρούλο άκρη δεξιά (1911), καθορίζουν την αναμφίβολη χρονολογία λήψης.
Φωτογραφία του Ali Eniss της συλλογής Pierre de Gigord. Έκθεση “Salonique Jerusalem des Balkans”. Το πρόσφατο αφιερωματικό βίντεο έχει κάποιες πρωτοεμφανιζόμενες φωτογραφίες που δεν υπάρχουν στο βιβλίο της Catherine Pinguet επιμελήτριας της έκθεσης.
Στα 1911. Η οικία Χατζή Αγκιάχ, αργότερα Τορνιβούκα. Νεόχτιστη. Τραβηγμένη από την “Σχολή Τυφλών”
Φωτογραφία του Ali Eniss της συλλογής Pierre de Gigord. Υπάρχει σε βίντεο που κυκλοφόρησε σήμερα αφιέρωμα στην έκθεση “Salonique Jerusalem des Balkans” που συνεχίζεται μέχρι τον Μάρτιο στο Musée D'art et d'histoire du Judaïsme στο Παρίσι.
ΑΝΑΚΤΟΡΟ ΑΙΓΩΝ
Τελικά πήγα χτες στο Ανάκτορο των Αιγών
στο ανάκτορο του Φιλίππου Β και του Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Λίγες φορές στη ζωή μου αισθάνθηκα έτσι.
Δύσκολο να το περιγράψω
Ένοιωσα κάτι σαν μια δικαίωση σαν Μακεδόνας.
Αυτή η δουλειά καθυστέρησε υπερβολικά.
Έπρεπε να είχε γίνει ένα αιώνα πριν.
Δεν μπορούσα να φανταστώ το μέγεθος.
Αλλιώς μας τα παρουσιάζανε χρόνια τώρα.
Έχουν δίκιο που το ονομάζουν τον Παρθενώνα της Μακεδονίας.
Νοιώθω ότι έχω ψηλώσει κοντεύω να γίνω 2 μέτρα.
Το συμπλήρωσαν και με ένα καταπληκτικό μουσείο αντάξιο της Ελληνιστικής Αυτοκρατορίας,
που κυριαρχούσε 2 αιώνες σε ολόκληρο τον γνωστό τότε κόσμο.
Έχω βγάλει εκατοντάδες φωτογραφίες πρώτη φορά στη ζωή μου δεν ξέρω τι να πρωτοδιαλέξω,
γιατί νομίζω ότι θα είναι ασήμαντη μπροστά στο μεγαλείο που νιώθεις με την παρουσία σου εκεί.
Στην τύχη λοιπόν μερικές...
Οδοκαθαριστής μπροστά από το ζυθοπωλείο “Café Marseillais”, το οποίο προσέφερε κρασιά και μπύρα επί της οδού Ναυάρχου Κουντουριώτη, κάποια στιγμή μεταξύ 1915 με 1916.
Με την άφιξη της Στρατιάς της Ανατολής στην Θεσσαλονίκη κατά την διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, δημιουργήθηκε πλήθος τέτοιων καφέ και εστιατορίων, τα οποία σέρβιραν στους στρατιώτες της Αντάντ “αγγλικού” και “γαλλικού” τύπου πρωϊνά και φαγητά. Η φωτοκάρτα προέρχεται από καρνέ 20 δελταρίων με συλλογή χαρακτηριστικών επαγγελμάτων της Θεσσαλονίκης. Το ζυθοπωλείο καταστράφηκε εντελώς στην πυρκαγιά του 1917.