Τριανδρία. Η εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνα
Τριανδρία. Η εκκλησία του Αγίου Σπυρίδωνα, με απεριόριστη θέα.
Μέσα της δεκαετίας του 50.
Στο Μπέη Χαμάμ μια γυναικεία μορφή και μια επιγραφή
Το κτίσμα που ονομάζουμε “Λουτρά Παράδεισος” ή “Μπέη Χαμάμ” το γνωρίζουμε φυσικά όλοι. Το επισκεφτήκαμε μετά τη μετατροπή του ανδρικού τμήματος σε επισκέψιμο χώρο όσοι ενδιαφερόμαστε. Παρατηρήσαμε όμως τη γυναικεία μορφή που παριστάνεται στα δεξιά για τον εισερχόμενο της εισόδου του; Προσέξαμε επίσης την επιγραφή που υπάρχει στο ίδιο σημείο με τους ενοικιαστές που λειτουργούσαν το Λουτρό/Χαμάμ (Αβρααμίδης, Ι. Χριστοφορίδης Ι., Νικιτίδης Σ.)
Ιωάννης Αρτόπουλος
Eντυπωσιακές φωτογραφίες της καθημερινότητας πριν 100 χρόνια
Άλλες 15 εντυπωσιακές φωτογραφίες της καθημερινότητας στην Θεσσαλονίκη. Έναν αιώνα + πριν. Κάποιες τις έχουμε ξαναδεί, αλλά η ανάλυση εδώ είναι άμεμπτη.
Ο σχολιασμός και η τοποθέτηση τους στον σημερινό χάρτη από την Μάρα Νικοπούλου.
Oδός Ισμήνης. Λουτρό που υπάρχει ακόμα σαν κτίριο ενσωματωμένο σε σπίτι, και κρήνη (εκτός λειτουργίας ήδη από τότε).
Το μαγαζάκι στη συμβολή Ανδοκίδου (δεξιά) και Ιφικράτους (αριστερά) και πίσω του το τζαμί Μεσούντ Χασάν.
Σήμερα απέναντι από την ταβέρνα Ιγγλις.
Από τη Μουσών λίγα μέτρα πριν την Μωρεάς προς τα ανατολικά.
Το μπακάλικο στη γωνία επέζησε -γνωστό ως “του Καπάνταη”– μέχρι τα '80ς. Το κτίριο με το αέτωμα, αριστερά από τα χαμηλά κλαδιά του δέντρου, είναι το αποκατεστημένο της Μουσών 47.
Αγία Σοφία.
Ο χαμένος τουρμπές δίπλα στην Αχειροποίητο και μια σαρκοφάγος που χρησιμοποιούταν ως κρήνη.
Ακροπόλεως με Περίανδρου. Το διώροφο που μισοφαίνεται στα δέξια είναι διατηρητέο, αλλά σε πολύ κακή κατάσταση πια.
Οδός Δημοκρίτου.
Η νότια πλευρά της κρήνης στην συμβολή των οδών Αθηνάς με Αποστόλου Παύλου.
Απομεινάρι βυζαντινού τοίχου στα δεξιά. Τμήμα του έχει σωθεί μπροστά στην είσοδο “νεοπαραδοσιακής” οικοδομής.
Η οδός Δημοκρίτου, εκεί που τώρα είναι σκαλάκια.
Ο Τεκές των Περιστρεφόμενων Δερβίσηδων. Έξω από τα Δυτικά τείχη.
Βρύση ¨των γυναικών¨ στην οδό Επταπυργίου, πριν την πύλη των Αγίων Αναργύρων.
Τσινάρι. Δεξιά η κρήνη που μόλις διακρίνεται και απέναντι το καφενείο.
Η μικρή πλατεία με την κρήνη στην Αριστοτέλους (νυν Ολύμπου) με Κ. Παλαιολόγου (νυν Υπ. Φ. Δραγούμη).
Αθηνάς με Απ. Παύλου. Μπροστά στη νότια πλευρά της κρήνης.
Τα ανατολικά τείχη και η γειτονιά γύρω από την οδό Μεγάρων και την Ανδοκίδου.
λίγο πριν τον πόλεμο ...
λίγο πριν τον πόλεμο ... φωτογραφία ποίημα, του αρχαιολόγου Homer Armstrong Thompson.
O μικρός ναός του Αγ. Γεωργίου βλέποντας την Ροτόντα
O μικρός ναός του Αγ. Γεωργίου βλέποντας την Ροτόντα ... δηλαδή τον Αγ. Γεώργιο. Η Ροτόντα, όταν μετατράπηκε σε χριστιανικό ναό, ονομάστηκε ναός των Ασωμάτων. Υπήρξε η Μητρόπολη της πόλης και με το όνομα αυτό παρέμεινε σε όλη τη διάρκεια της τουρκοκρατίας. Ονομάσθηκε Άγιος Γεώργιος αρκετά μετά το 1912. Ο διπλανός μικρός ναός του Αγ. Γεωργίου ήταν η αιτία. Εδώ μεταφέρθηκαν πολλά από τα κειμήλια και εικόνες του ναού των Ασωμάτων μετά τη μετατροπή του σε τζαμί (1590), από τον Χορτατζή Σουλεϊμάν Εφέντη.
Αρχή της οδού Δημητρίου Γούναρη , γωνία με την οδό Μητροπόλεως
Ο ναός της Νέας Παναγίας, το Ηλύσια αριστερά. 1939. Βάθος το πρώτο σπίτι στην Γούναρη που έκλεινε την οδό στην πάνω μεριά της Τσιμισκή. Το ίδιο αυτό σπίτι το είδαμε στις 2 πρώτες φωτογραφίες στο αφιέρωμα για την Γούναρη.
Τεκές Μεβλεβιχανέ ή Μεβλαχανέ. Οι Περιστρεφόμενοι Δερβίσηδες.
Νέες φωτογραφίες.
Οι Μεβλεβί, ήταν το αρχαιότερο τάγμα Δερβίσηδων. Πρωτοεμφανίστηκε στον χώρο του Ισλάμ τον 13ο αιώνα. Από όλα τα τάγματα των σουφιστών έχει να επιδείξει το μεγαλύτερο ενδιαφέρον για τα γράμματα και τις τέχνες. Ανέδειξαν πολλούς μεγάλους μουσικούς, καλλιγράφους και ζωγράφους. Η διδασκαλία τους αγκαλιάζει τους πιστούς και των τριών μονοθεϊστικών θρησκειών, θεωρώντας ότι ο Θεός μουσουλμάνων, χριστιανών και εβραίων είναι ένας. Ανθρωπιστικό Ισλάμ.
Μια κάποια υποτυπώδης λειτουργία του θα συνεχιστεί μέχρι το 1923 όταν ο σεΐχης και οι λίγοι τελευταίοι δερβίσηδες θα αναχωρήσουν για την Τουρκία στα πλαίσια της ανταλλαγής πληθυσμών. Από το 1921 είχε εκδηλωθεί μια αρχική έστω πρόθεση να προστατευθεί το σπάνιο και από πολλές απόψεις σημαντικό ίδρυμα χαρακτηρισμένο στα λόγια ως διατηρητέο, δεν έγινε πρακτικά τίποτε.
Οι περισσότερες φωτογραφίες από τα Γαλλικά κρατικά αρχεία. Η δεύτερη από τα Βρετανικά. Έξω από το Δυτικό τείχος, οι 3 πρώτες, μας δείχνουν την είσοδο στον Τεκέ.
Η Εκκλησία της Νέας Παναγίας. 1950
Από το τζαμί Ακτσέ Μεστζίντ
Από το τζαμί Ακτσέ Μεστζίντ (Οκτάγωνο στην σημερινή Πλατεία Ναυαρίνου). Μπροστά μας ο μιναρές του Καρα-Αλή, (εκεί που σήμερα είναι το “Ηλύσια”). Στην ευθεία με τον μιναρέ προς τον Λευκό Πύργο φαίνεται το πάνω μέρος της εκκλησίας της Νέας Παναγίας. 1916
Facebook: https://www.facebook.com/photo/?fbid=678953217612653&set=a.465862328921744
Ικτίνου με Μακένζι Κινγκ και Παύλου Μελά, το Βαπτιστήριο Ιωάννη Πρόδρομου
Κατακόμβη, Βαπτιστήριο Ιωάννη Πρόδρομου.
Διασταύρωση Ικτίνου με Μακένζι Κινγκ και Παύλου Μελά. Απέναντι από την Αγία Σοφία.
Καλύπτοντας “τρύπες” στον διαδραστικό μας χάρτη https://saloni.ca/ , όπως άλλωστε και όλες οι υπόλοιπες αναρτήσεις εδώ.
Κατοχή. Στην Ικτίνου αριστερά, το κτήριο του 2ου Λυκείου