Saloni.ca Archive

Ομαδα ερευνας για την παλια Θεσσαλονικη

Πριν λίγες ημέρες ήταν η επέτειος των 150 ετών της πρώτης σιδηροδρομικής γραμμής που λειτούργησε στην πόλη. Ήταν είτε 22/7/1872 είτε 6/6/1872 (υπάρχει αυτή διαφορά στις ημερομηνίες που εντοπίστηκαν σε πηγές) όταν για πρώτη φορά μια ατμομηχανή με βαγόνια έφυγε από τον σιδηροδρομικό σταθμό των Ανατολικών Σιδηροδρόμων (τον νυν εμπορικό, που τον αποκαλούμε “παλιό” ή ΠΣΣ) της Θεσσαλονίκης και έφτασε σε μια απόσταση 100 χλμ.

Εκτός από την ημερομηνία υπάρχει διαφορά στις πηγές ως προς τον τερματικό σταθμό αυτής της πρώτης διαδρομής, ο οποίος αναφέρεται είτε ως Μιρόβτσε είτε ως Νταβίντοβο. Η διαφορά εξηγείται από το γεγονός ότι αφενός οι δύο οικισμοί είναι γειτονικοί (η μεταξύ τους απόσταση είναι μικρότερη από 2 χλμ) και, αφετέρου, ο σταθμός βρίσκεται στο μέσον της μεταξύ τους απόστασης και εξυπηρετεί και τους δύο. Βρίσκονται λίγο πιο βόρεια από την Ειδομένη. Στην πρώτη φωτογραφία, ο σταθμός των Ανατολικών Σιδηροδρόμων αλλά αρκετά μετά το 1872.

Στην δεύτερη εικόνα κείμενο του Βασίλη Γούναρη με την περιγραφή των εγκαινίων της γραμμής.

Στην τρίτη ένας χάρτης του σιδηροδρομικού δικτύου γύρω από την Θεσσαλονίκη πριν το 1912, όπου με κόκκινο φαίνεται η πρώτη διαδρομή που λειτούργησε το 1872. Όλη η γραμμή Θεσσαλονίκη-Σκόπια-Μιτροβίτσα, τμήμα της οποίας ήταν και αυτή που λειτούργησε το 1872 φαίνεται στην τέταρτη εικόνα.

Η πέμπτη φωτογραφία είναι ο σταθμός του Μίροβτσε, σήμερα. Δεν γνωρίζω αν αυτό το κτίριο υπήρχε εκείνη την πρώτη μέρα ή (το πιο πιθανό) είναι πιο καινούριο.

Θόδωρος Νάτσινας

Facebook: https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/pfbid0SqXsN9vbYda18CVaQzkBYRRvPXKR9KXT9Jzfys3bzUsQXMDoEgdoXRA4DKLybn4Hl

Πηγή Stamp Circuit

Gounaris, Basil C., 1993, “Steam over Macedonia, 1870-1912; Socio-economic change and the railway factor”, East European monographs, Boulder, σελ 1

Χάρτης της πρώτης σιδηροδρομικής γραμμής Θεσσαλονίκη – Σκόπια [Uskub] – Μητρόβιτσα (Πηγή: Παπαδημητρίου, Δημήτριος Ι., 1997, «Τα τραίνα στο βορειοελλαδικό χώρο (1871-1965)», Αρχείο Χρήστου Π. Καλεμκερή, εκδ. Δήμος Καλαμαριάς, σελ. 58)

Ο σιδηροδρομικός σταθμός του Miravci. Άγνωστο αν πρόκειται για κατασκευή του 1872 ή πιο πρόσφατη. (Πηγή: https://mk.wikipedia.org/wiki/%D0%96%D0%A1_%E2%80%9E%D0%9C%D0%B8%D1%80%D0%B0%D0%B2%D1%86%D0%B8%E2%80%9C#/media/

Податотека:ВикиекспедицијаБојмија135

Οι Δώδεκα Απόστολοι ή Άγιοι Απόστολοι έχουν φωτογραφηθεί άπειρες φορές -και από πολύ νωρίς. Έτσι, είχε εντοπιστεί και το ένα θέμα με τον μιναρέ του: τα διαφορετικά καπέλα που εμφανίζονται κατά καιρούς, κάτι που έχει βοηθήσει και στην χρονολόγηση διάφορων φωτογραφιών. Εξετάζοντας λίγο προσεκτικά τα γαλλικά αρχεία, όμως, προκύπτει και κάτι ακόμα: Ο μιναρές δεν κατεδαφίστηκε το 1925-6 μαζί με τους περισσότερους της πόλης, αλλά πολύ νωρίτερα., ίσως ήδη λίγο μετά τη φωτιά του 1917. Μήπως ήταν ο πρώτος που κατεδαφίστηκε;

Μάρα Νικοπούλου

Facebook: https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/pfbid035Rp3wNnm7wxujEQvbhW8bKZ7mcw4NE61DUVAPwmDnTM8Ppdh6kG8rq7vDsfrXBKml

Φωτογραφία του Paul Fils (Operateur KF), τον Μάρτιο του 1917. Ο Fils στέκεται ανατολικά και βγάζει κυρίως την νότια πλευρά του ναού και τον μιναρέ, αποφεύγοντας τον χώρο του νεκροταφείου πίσω από την ανατολική όψη. Το περίεργο είναι η λεζάντα: Θεσσαλονίκη. Η εκκλησία των Αγίων Αποστόλων και ο μιναρές του παλιού τζαμιού. Ο μιναρές κατεδαφίστηκε τον Σεπτέμβριο 1917. [Salonique. L'église des Saints-Apôtres et le minaret de l'ancienne mosquée. Le minaret a été démoli en septembre 1917] Θα μπορούσε κανείς να θεωρήσει ότι πρόκειται για άλλο ένα λάθος σε λεζάντα. Αλλά γιατί να το βάλουν; Δεν αφορά κάποια «υποχρεωτική» πληροφορία (στο στυλ: βλέπουμε το τάδε τζαμί) σαν αυτές όπου συνήθως γίνονται τα λάθη στα ονόματα.

Στις πολλές φωτογραφίες του ναού στα χρόνια του ΑΠΠ, υπάρχουν αρκετές που δεν φαίνεται ο μιναρές, είτε γιατί βρίσκεται στην άλλη πλευρά και κρύβεται -ήταν σχετικά κοντός- είτε γιατί όταν φωτογραφίζουν την δυτική πλευρά επιλέγουν να τον κόψουν από το κάδρο. Υπάρχει όμως αυτή του Charles Martel(Operateur KMC) από τον Μάρτιο του 1918, όπου ο μιναρές όντως απουσιάζει. Λείπουν επίσης τα υπολείμματα της παλιάς μάντρας και τα δέντρα που ήταν κολλητά στον ναό (όλ’ αυτά φαίνονται στην προηγούμενη του Fils). Aντίθετα, εδώ βλέπουμε κάποιους σωρούς από πέτρες και μπάζα: έναν μεγαλύτερο προς την νοτιοδυτική γωνία του ναού, μικρότερους εκεί που ήταν η μάντρα κι εκεί που κάθεται ο άντρας με το παιδάκι και στον χώρο του παλιού νεκροταφείου. Κι ένα καρότσι. Όλα δείχνουν να επιβεβαιώνουν την πληροφορία της προηγούμενης λεζάντας. Ακόμα κι αν δεν μπορούν να μας δώσουν με ακρίβεια τον μήνα (Σεπτέμβριος), τοποθετούν την κατεδάφιση πριν τον Μάρτιο του 1918 – χρόνο κατά τον οποίο δεν έχουμε άλλες γνωστές «κατεδαφίσεις».

Για να φανεί καλύτερα η θέση του μιναρέ: τρεις φωτογραφίες, από διαφορετική απόσταση, σε διαφορετικές εποχές, αλλά από την ίδια πλευρά.

Ίσως επιλέχθηκε η κατεδάφιση αυτού του μιναρέ επειδή η εκκλησία λειτουργούσε ήδη από το 1913, [σε δημοσίευση της 29/6/1913 αναφέρεται ως «ανακτηθείς ναός»], και μετά τη φωτιά πιθανόν να ήθελαν να αναβαθμιστεί. Έχουμε δει ότι, λόγω της καταστροφής του Αγ. Δημητρίου, του Αγ. Νικολάου του Τρανού κλπ, έτρεχαν να ξανανοίξουν ναούς που ήταν έξω από την πυρίκαυστο[για την περίπτωση του Πρ. Ηλία εδώ: https://archive.saloni.ca/1342] Στους Άγιους Απόστολους πάντων, οι εσωτερικές εργασίες πάντως -αυτές που αφορούσαν τοιχογραφίες κλπ- έγιναν αρκετά χρόνια αργότερα: άρχισαν το 1926, όπως αναφέρει η ιστοσελίδα του ΥΠΠΟ [http://odysseus.culture.gr/h/2/gh251.jsp?obj_id=1682]. Γενικά για τους μιναρέδες της πόλης ξέρουμε ότι 27 από αυτούς κατεδαφίστηκαν στα 1925-1926. Ξέρουμε όμως ότι η Θεσσαλονίκης είχε περισσότερους από τόσους, ακόμα και μετά τη φωτιά. Δεν έχω το βιβλίο του Άρη Παπάζογλου για να δω αν υπάρχει πλήρης κατάλογος με ημερομηνίες κατεδάφισης μιναρέδων είτε από τον εργολάβο που κέρδισε τον διαγωνισμό, είτε νωρίτερα. Βρήκα όμως μια αναφορά [στο: Μάνθος Βελογιάννης, Η διαχείριση των μουσουλμανικών και εβραϊκών μνημείων στη Θεσσαλονίκη], όπου φαίνεται καθαρά ότι δεν υπάρχει χρονολόγηση για την κατεδάφιση του μιναρέ των Αγ. Αποστόλων -παρατίθεται στην εικόνα.

Ένα παράπλευρο ερώτημα αφορά την χρονολόγηση μιας γνωστής αεροφωτογραφίας με την δυτική πλευρά της πόλης[Από Α. Γερόλυμπου, Το χρονικό της Μεγάλης Πυρκαγιάς], στην οποία ο μιναρές των Αγ. Αποστόλων φαίνεται καθαρά και μοιάζει να μην έχει καν ‘κοντύνει’ ακόμα. Η αεροφωτογραφία δεν είναι απ’ αυτές όπου τα συντρίμμια καπνίζουν ακόμα. Έχει τραβηχτεί σίγουρα αργότερα. Δεν ξέρουμε όμως πόσο αργότερα, κι ας υπήρχε ως τώρα μια τάση να την «αποδίδουμε» στο 1918. ¨ Ο Θόδωρος Νάτσινας -και τον ευχαριστώ γι’ αυτό- μας πληροφορεί ότι στο ίδιο το βιβλίο δεν δίνονται λεπτομέρειες για τον χρόνο λήψης των αεροφωτογραφιών, παρά μόνον ότι “το εικονογραφικό υλικό στο σύνολό του προέρχεται από ένα χειροποίητο αναμνηστικό άλμπουμ, με τίτλο Incendie de Salonique, 15-19 Aout 1917. που πουλιόταν στα κυλικεία της Στρατιάς της Ανατολής [...]“. Με βάση τα στοιχεία που βλέπουμε εδώ για τον συγκεκριμένο μιναρέ, μπορούμε πια να αναθεωρήσουμε το «1918» και να την επανα-χρονολογήσουμε σε κάποιους μήνες νωρίτερα, με την ελπίδα να βρεθεί και κάποιο πιο συγκεκριμένο στοιχείο για την ημερομηνία λήψης της.

Θεσσαλονίκη, ο Ιερός Ναός της Παναγίας της Αχειροποιήτου, 1952, από την συλλογή του William L. MacDonald. Ανάρτηση Liza Koutsaplis στις ΠΦΘ

Facebook: https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/pfbid0fhsitRRVrwDKBahh3KWq6tcBDyym8fYgkGQNVVAKbJtKomf4QR1kq8kPCbiwSGJXl

Γύρω στο 1963

Νίκανδρος Καστανίδης

Facebook: https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/pfbid02tZzpjpsb476VKYHiHEn7a5vE2rs5hDux43zpi5Gau3rZ7vi8iWRvReQErUUa5YTEl

Η θέση του Εξοχικού Κέντρου Παπαρούνα στη σημερινή δόμηση της Σοφούλη γύρω από το αριθμό 108

Τα νεόκτιστα τότε Ψυγεία της Γαλλικής Στρατιάς της Ανατολής, φωτογραφημένα από τον Οπερατέρ Τ (Paul Dubray) τον Ιούλιο του 1917. Δίπλα στα Σφαγεία και δίπλα σε αποβάθρα και ράγες για να υπάρχει εύκολη μεταφορά -από και προς. Το κτίριο υπάρχει. [Από το https://www.pop.culture.gouv.fr]

Facebook: https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/pfbid02zX6py2CJrufZwA37L77QjHHXfXWD1jFyJ2ifEqPfiGLAZEWume5XtPZCYNAzPygxl

Στο βάθος δεξιά ο μηχανικός Georges Wagner, υπεύθυνος λειτουργίας των Ψυγείων Θεσ/νίκης, μας πληροφορεί η λεζάντα. H αποβάθρα με τις σιδηροδρομικές γραμμές, δίπλα το κτίριο των σφαγείων.

Χάρτης με τα ρέματα / χειμάρρους / ποτάμια στην ευρύτερη περιοχή της Θεσσαλονίκης, όπως εμφανίζεται στο τεύχος με τους χάρτες της μελέτης «Επικαιροποίηση Master Plan Αντιπλημμυρικών Έργων περιοχών Ν. Θεσσαλονίκης». Οι χάρτες περιλαμβάνουν εκτενή χαρτογράφηση των ρεμάτων στην ευρύτερη περιοχή της πόλης όπως είναι σήμερα. Ο χάρτης της πρώτης εικόνας της ανάρτησης δείχνει όλη την περιοχή της μελέτης, είναι πολύ αναλυτικός αλλά δεν φαίνεται καλά γιατί, όπως έχει ανέβει εδώ, δεν έχει μεγάλη ανάλυση. Η δεύτερη εικόνα είναι μια μεγέθυνση του κεντρικού τμήματος της πόλης, όπου φαίνονται πιο καλά οι λεπτομέρειες. Όποιοι ενδιαφέρονται για να έχουν όλον τον χάρτη σε πολύ καλή ανάλυση πρέπει να κατεβάσουν το αρχείο με τους χάρτες της μελέτης από εδώ: https://www.ggde.gr/index.php?option=com_k2&view=item&task=download&id=6665_5cb2895f64b3479fb58c75a7cf76da1b&Itemid=173

Θόδωρος Νάτσινας

Facebook: https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/pfbid023PyYo9yCgSAf2MLaRraPpai1aSM5kwhYxDhNoCrhdXgAXNuKQTBByDh9KNANHrVul

Εδώ ένα ζουμ στην κεντρική περιοχή της πόλης

«Νεκροταφείο στην εκκλησία του Αγ. Γεωργίου, 25/1/1920» γράφει στη λεζάντα της φωτογραφίας ο Γάλλος στρατιωτικός, σε ένα άλμπουμ που βρίσκουμε στο Delcampe. Oι φωτογραφίες του νεκροταφείου στην ανατολική πλευρά της Ροτόντας -που μεταξύ άλλων φιλοξενεί και τον τάφο του Χορτατζή, το «όνομα» του οποίου είχε η Ροτόντα τα χρόνια που είχε μετατραπεί σε τζαμί- είναι ελάχιστες. Εδώ, πολλές ταφόπλακες έχουν μετακινηθεί και συγκεντρωθεί σε ένα σημείο, προφανώς από τους Γάλλους αρχαιολόγους. Θυμίζουμε ότι οι Γάλλοι, κι ανάμεσά τους ο Ερνέστ Εμπράρ πριν αρχίσει ν’ ασχολείται με το νέο σχέδιο της πόλης μετά την πυρκαγιά, διενεργούσαν εργασίες ανασκαφής εκεί και στην Καμάρα από τον Μάιο του 1917. Σ’ αυτούς, μάλιστα, οφείλεται και το γεγονός ότι ο μιναρές της εξαιρέθηκε από την κατεδάφιση.

Μάρα Νικοπούλου

Facebook: https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/pfbid034shoPnu2BQdHsowgZe9xR7ycXAmGZrgsMkjsU6eBxEC6SBGXT2DuXBXN4veKngpMl