Saloni.ca Archive

Προσθήκη στη συλλογή μας για την κρήνη της Ιφικράτους. Έκανε χρόνια να εντοπιστεί, αλλά από τότε αποδεικνύεται πολυφωτογραφημένη. Εδώ την βλέπουμε σε λήψη του Πιερ Μασάρ του Φωτογραφικού Τομέα της Γαλλικής Στρατιάς. [πηγή: https://www.pop.culture.gouv.fr] Η κρήνη της Ιφικράτους είχε ταυτιστεί εδώ από την Μάρα Νικοπούλου: https://archive.saloni.ca/747

Facebook: https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/1153823661773932

Η λήψη του Πιερ Μασάρ Με αυτήν που αναρτήθηκε από τον Αλέξανδρο Σαββόπουλο στις ΠΦΘ, φτάνουμε τις 6 από την ίδια βρύση.

Οι πινακίδες των διαδρομών των τραμ – αρκετές εκπλήξεις! Μια πρώτη συλλογή α. Γραμμή 1: Αποθήκη – Τελωνείον β. Πάλι γραμμή 1: Ντεπώ – Πύλη Αξιού γ. Πλ. Μπότσαρη – Πύλη Αξιού δ. Χαριλάου – Πλ. Μεταξά ε. Γραμμή 2: Κήπος Πριγκήπων – Λευκός Πύργος στ. Αγορά – Σιδ-κος Σταθμός ζ. Γραμμή 5, δεν μπορώ να διαβάσω την περιγραφή

Από τον Θόδωρο Νάτσινα

Facebook: https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/1157306184759013

Μια διαδρομή που έχει αποτυπωθεί σε αρκετές φωτογραφίες.

Δεν συγκράτησα την πηγή Για να είναι πάλι η γραμμή 1, μάλλον η φωτογραφία είναι μετά την κατάργηση της παραλιακής γραμμής.

Από κάποια στιγμή καταργήθηκαν οι πινακίδες στο μέτωπό του βαγονιού και έμπαιναν σε μικρό μέγεθος κάτω δεξιά. Είτε καταργήθηκαν και αυτές είτε έπεφταν συχνά γιατί αρκετές φωτογραφίες δείχνουν τραμ χωρίς πινακίδα.

Πηγή imageshack Εθνική εορτή μάλλον (παρέλαση των τραμ?) και τα σημαιάκια μας κρύβουν το νούμερο. Δεν γνωρίζω ποια ήταν η πλατεία Μπότσαρη. Ανάρτηση Ν. Νικολάου Η Πύλη Αξιού έγινε Πλ. Μεταξά και τα τραμ έφταναν στην Χαριλάου (όχι για πολύ ακόμα...)

Ανάρτηση Δάνου, ΠΦΘ Ίσως αρκετά παλιά, όταν λειτουργούσε η παραλιακή (γραμμή 1). Η γραμμή 2 έφτανε στον Πύργο και γύριζε πίσω στο Μπέστσιναρ ;

Πηγή ebay H πιο περίεργη γραμμή – τι εννοούσε με Αγορά; Την Βενιζέλου;

Ανάρτηση Μανιού, ΠΦΘ Και η γραμμή 5 – άγνωστης προέλευσης και άγνωστου προορισμού.

Ανάρτηση Latis, ΠΦΘ Διαδρομή Βενιζέλου – Αποθήκη. Εμφανίζεται με τον αριθμό 1 – πάλι!

Μια υπόθεση για την ύπαρξη πολλών γραμμών με την αρίθμηση “1” είναι ότι αυτό δείχνει τις αντίστοιχες αλλαγές στις γραμμές. Με την κατάργηση της παραλιακής το νούμερο 1 αποδόθηκε στη νέα γραμμή Βενιζέλου-Αποθήκη. Όταν καταργήθηκε και αυτή, το νούμερο 1 μεταφέρθηκε στην τελευταία γραμμή κορμού Βαρδάρι – Ντεπώ.

Ο κ. Βλαχόπουλος υποθέτει ότι η αρίθμηση κάποιες φορές δηλώνει δρομολόγιο και όχι γραμμή. Δηλαδή στην ίδια γραμμή γίνονταν δρομολόγια με διαφορετική αφετηρία και τέρμα. Έτσι εξηγείται και το Νο 5.

Πριν από χρόνια ο Θεοδόσης Σουλής, οινολόγος του Τμήματος Χημείας του ΑΠΘ, μου παραχώρησε για σάρωση μέρος του φωτογραφικού αρχείου του. Πρόσφατα συνειδητοποίησα ότι το έτος του βίωσε τη μετάβαση από τα “παλιά” εργαστήρια Χημείας, στο υπόγειο της παλιάς Φιλοσοφικής, στα “νέα” εργαστήρια, στο κτίριο του Χημείου. Για μένα οι φωτογραφίες είχαν ένα επιπλέον ενδιαφέρον, αφού ο Θεοδόσης ήταν συμφοιτητής της αδελφής μου Μαρίας Βάρβογλη. Συμπληρώνω λοιπόν μερικές από τις φωτογραφίες του Θεοδόση με μία από το αρχείο μου και παρουσιάζω μια συνοπτική εικόνα της μετάβασης από το “παλιό” στο “καινούργιο”.

Από τον Χάρη Βάρβογλη

Facebook: https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/1153821615107470

Οκτώβριος 1954. Την εποχή εκείνη ο πρύτανης υποδεχόταν με χειραψία τους νέους φοιτητές. Εδώ ο πρύτανης Χαράλαμπος Φραγκίστας υποδέχεται τη Μαρία Βάρβογλη Οι φοιτητές της χρονιάς του 1954 στα εργαστήρια Χημείας, στο υπόγειο του κτιρίου της Φιλοσοφικής. Στο κέντρο μπροστά η Μαρία Βάρβογλη. Ακριβώς πίσω της στη τρίτη σειρά ο Θεοδόσης Σουλής. Δεξιά της Μαρίας όρθιος ο Παναγιώτης Χατζηιωαννίδης. Οι φοιτητές μπροστά στο παλιό κτίριο της Φιλοσοφικής. Κάθε χρόνο τότε το Τμήμα Χημείας δεχόταν 15 φοιτητές. Μάθημα Ορυκτολογίας στο παλιό κτίριο από τον καθηγητή Πέτρο Κόκκορο Ο χορός των χημικών, σημαντικό κοσμικό γεγονός της Θεσσαλονίκης, γινόταν στις αποκριές και διοργανωνόταν από τους Β-ετείς φοιτητές του Τμήματος Χημείας. Μεντιτερανέ 27-2-1956 Από το φθινόπωρο του 1957 άρχισε να λειτουργεί το κτίριο του Χημείου. Εδώ η αίθουσα διδασκαλίας στο υπόγειο. Διακρίνονται οι εξωτερικές σωληνώσεις ηλεκτρικών και ύδρευσης, χαρακτηριστικό του Χημείου. Εκπαιδευτική εκδρομή στο Στρατώνι με τον καθηγητής Βιομηχανικής Χημείας Εμμανουήλ Βογιατζάκη. Εκδρομή στο Λιβάδι των φοιτητών του 1954 με φίλους τους. Τρίτη από δεξιά καθιστή με τα γυαλιά η Τζένια Βαλσαμάκη, φίλη της Μαρίας Βάρβογλη Η κρίσιμη στιγμή των σπουδών ενός φοιτητή της Χημείας τότε: το πτυχιακό παρασκεύασμα. Μια χημική ένωση που έπρεπε να συνθέσει ο φοιτητής από δοσμένες πρώτες ύλες. Χημείο, Ιούνιος 1958. Η Μαρία Βάρβογλη σε φοιτητικό σύλλογο

Συγκεκριμένα στο Δ.Σ. της ΕΦΕΠΘ (Επιμορφωτικής Φοιτητικής Ένωσης Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης) μπροστά στη Φοιτητική Λέσχη, το 1955. Μπροστά οι φοιτήτριες: Ελένη Ελευθεριάδου και Μαρία Βάρβογλη, πλαισιωμένες από τους φοιτητές: Χαράλαμπο Παπαδόπουλο, Ντίνο Βαλαβάνη, Γιάννη Αγγελίδη, Αθ. Γκαμάρα, Γιώργο Δατσέρη, Γ. Παπαγεωργίου, και Σαράντο Πόιλα.

Ανατολική πλευρά του νοσοκομείου “Άγιος Δημήτριος” κι ο χείμαρρος του Αγίου Παύλου στην περιοχή της Ευαγγελίστριας

Από τον Νίκανδρο Καστανίδη

Facebook: https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/1153818868441078

Τη δεκαετία του 1980. Ο χείμαρρος, τότε, ήταν σε μια διαρκή επιχωμάτωση. Σήμερα. Ο χείμαρρος επιχωματώθηκε πλήρως Παλιότερα, το 1917. Ο χείμαρρος, τότε, ήταν στην φυσική του κατάσταση.

Στην κοσμική Θεσσαλονίκη από το 1935 μέχρι το 1955 στην οδό Βασιλέως Γεωργίου Α΄ 72 (τώρα 40, στο ύψος του Μακεδονία Παλλάς) και δίπλα από τον κινηματογράφο “Απόλλων” δέσποζε το ιστορικό νυκτερινό κέντρο “Ντελίς” με τον ωραίο κήπο του, του Κώστα Βικελίδη (μεγάλου αδελφού των Νικηφόρου και Κλεάνθη Βικελίδη –της γνωστής δηλαδή οικογενείας παικτών- αλλά και συνιδρυτών [ξάδελφος Γρηγόρης Βικελίδης]) του σωματείου του ΑΡΗ Θεσσαλονίκης. Προπολεμικά το κέντρο λειτουργούσε κατά περιόδους σαν dancing restaurant, σύντομες χρονικές περιόδους σαν cabaret, αλλά και σαν αριστοκρατικό κέντρο διασκέδασης. Κατά τη διάρκεια της κατοχής σύχναζε ο αφρός των «νεόπλουτων», όπως περιπαικτικά ονόμαζαν τους μαυραγορίτες που ξαφνικά πλούτιζαν κατά τη διάρκεια της κατοχής με τις ανάλογες «κορυβαντιούσες» γυναικείες συντροφιές τους. Μετά την απελευθέρωση εμφανιζόταν εκεί η πολύ αγαπητή στον κόσμο της Θεσσαλονίκης 16μελής ορχήστρα του Σπάθη, που ήταν περιζήτητη όπου γινόταν οι μεγάλοι χοροί (κρουστά Αντώνης Σπάθης, πιάνο Αλέκος Σπάθης, μπάσο Άγγελος Καλλιπολίτης, τραγούδι Μαίρη Μοντ, βιολί Μενέλαος Θης, ακορντεόν Κώστας Καρανίκας, σαξοφωνίστας Αγάπιος Χατζηνάσιος κ.ά.). Μουσικοχορευτικά σχήματα, μπαλέτα, εκδηλώσεις ομάδων, οι καλύτεροι τραγουδιστές και τραγουδίστριες, σπουδαίες ορχήστρες έκαναν την εμφάνιση τους στην αμφιθεατρική του αίθουσα. Πέρα από τις τοπικές ορχήστρες έπαιζαν και ξένα συγκροτήματα με αμερικάνικα τραγούδια και βραζιλιάνικους ρυθμούς. Στο χώρο του Ντελίς εορτάστηκαν πολλές επιτυχίες της ομάδος του Άρη με πρώτη και καλύτερη αυτή των επινικίων του πρωταθλήματος του 1946. Η διοίκηση του Άρεως διοργάνωσε στις 9-8-1946 στο κοσμικό κέντρο «Ντελίς» καλλιτεχνική και αθλητική βραδιά προκειμένου να τιμήσει τους ποδοσφαιριστές της ομάδος οι οποίοι ανέδειξαν τον ΑΡΗ πρωταθλητή Ελλάδος.

Αρειανό στέκι το “Ντελίς” (μετέπειτα Μαύρος Γάτος, 1955-1957) στο οποίο σύχναζαν μεγάλες προσωπικότητες του συλλόγου όπως ο αείμνηστος Αλκέτας Παναγούλιας, Χρήστος Νανάκος, Λεωνίδας Ποζάνης αλλά φυσικά και όλα τα αδέρφια Βικελίδη.

ΠΗΓΕΣ: 1) ΤΟΠΟΓΡΑΦΙΑ (Χρήστος Ζαφείρης) 2) ΛΙΓΕΣ ΚΑΙ ΜΙΑ ΝΥΧΤΕΣ (Ισίδωρος Ζούργος) 3) Εφημερίδα ΝΕΑ ΕΥΡΩΠΗ άρθρο σε συνέχειες, ΟΙ ΝΕΟΠΛΟΥΤΟΙ αρθρογράφος Πέτρος Φωτεινός. 4) Η ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ (Κώστας Τομανάς)

Από τον Δημήτρη Βουγιούκα

Facebook: https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/1153815355108096

Η νυν Βασ. Γεωργίου -φωτογραφημένη από το ύψος της Ναπ. Ζέρβα- κατά την περίοδο 1889-1896, πριν την πρώτη επιχωμάτωση της παραλίας. 1916. Το οικόπεδο στο οποίο αργότερα κτίστηκε το οίκημα που στέγαζε το Ντελίς. Η φωτογραφία είναι από το ετήσιο μνημόσυνο του Βασιλέως Γεωργίου. Τοπογραφικό Δήμου Θεσσαλονίκης του 1925. Το Ντελίς είναι το νο 18. Οι αρχικοί ιδιοκτήτες του οικοπέδου όπως φαίνονται και στο τοπογραφικό του Δήμου. Οι πρόγονοί της αγόρασαν το οικόπεδο το 1902, όπως μου δήλωσε απόγονός τους που συνεχίζει να ζει στην πολυκατοικία που είναι τώρα χτισμένη επί του οικοπέδου. Σεπτέμβριος 1940, κωπηλατικοί αγώνες στο βάθος το Ντελίς. Αεροφωτογραφία της περιοχής από την πλευρά της βίλας Τορνιβούκα. Ελάχιστα φαίνεται το Ντελίς, το νούμερο 40 στο χάρτη. Η ορχήστρα του Σπάθη. Ηταν τόση η επιτυχία του κέντρου που άνοιξαν με το ίδιο όνομα άλλα στις Σέρρες, την Αλεξανδρούπολη αλλά και την Αθήνα. Ο χορός του συλλόγου των ραπτών

Η φωτογραφία της εκτέλεσης μπροστά από τον Λ. Πύργο (με το ζωγραφισμένο περιτείχισμα) είναι γνωστή, την έχουμε δει πολλές φορές. Την δεύτερη φωτογραφία με την μεταφορά νεκρού “εγκληματία” (ίσως του ίδιου της πρώτης φωτογραφίας) δεν την έχω ξανασυναντήσει. Το πίσω μέρος της κάρτας στην τρίτη φωτογραφία δίνει ένα πρόσθετο στοιχείο. Αν αφορά την ίδια εκτέλεση, η φωτογραφική κάλυψη του γεγονότος υπονοεί ότι η εκτέλεση αφορούσε κάποιο σημαντικό έγκλημα. Στη δεύτερη φωτογραφία, μπροστά από το κάρο με τον νεκρό περπατάει ένας ορθόδοξος παπάς. Αναρωτιέμαι αν η εκτέλεση αφορούσε κάποιον από τους Βούλγαρους βομβιστές του 1903.

Από τον Θόδωρο Νάτσινα

Facebook: https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/1153804215109210

Η κηδεία με τον ορθόδοξο παπά και την συνοδεία από ενόπλους. Ο Ιορδάνης Βλαχόπουλος διαβάζει ως έτος αποστολής της κάρτας το 1907, πολύ κοντινό στο 1903. Αν γνωρίζαμε πότε έγινε η εκτέλεση, θα καταλαβαίναμε αν πρόκειται για κάποιον εκτελεσμένο της ομάδας των Βαρκάρηδων

Φωτογραφία σπιτιού σε δρόμο της Θεσσαλονίκης. Εντύπωση κάνει η χαρακτηριστικά ανορθόγραφη ταμπέλα: ΣΗΝΕΡΓΙΟΝ ΕΛΕΟΧΡΟΜΑΤΙΣΤΟΝ ΔΕΧΟΜΕΘΑ, ΠΑΡΑΓΚΕΛΙΕΣ ΑΓΟΡΑΖΟΝΤΕ ΚΑΙ ΠΟΥΛΟΥΝΤΕ ΠΑΛΕΑ ΒΗΒΛΙΑ, ΕΠΗΣΚΕΒΑΖΟΝΤΕ ΚΑΙ ΤΟΠΟΘΕΤΟΥΝΤΕ ΣΟΜΠΕΣ ΠΕΤΡΕΛΕΟΥ Ο αριθμός τηλ. 27(3;)2-106 προσδιορίζει ως δεκαετία λήψης το 1970 και ίσως βοηθήσει στον προσδιορισμό της οδού, αναφέρει ο Αλέξανδρος Σαββόπουλος

Η τοποθεσία ταυτίζεται από την Μάρα Νικοπούλου

Facebook: https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/1153798775109754

Κατηφόρα, και ένα ...ΦΙΑΣ επάνω αριστερά ίσως να διακρίνεται. Σε λήψη του Σωκράτη Ιορδανίδη βρίσκουμε το ίδιο σπίτι

Οι λεπτομέρειες δεν αφήνουν καμία αμφιβολία. Βρισκόμαστε γωνία Αγίας Σοφίας με Ολυμπιάδος. Εδώ στην κατοχική φαίνεται και από την αντίθετη πλευρά.

O ιερός ναός της Παναγίας στην Μηχανιώνα, στην πλαζ της Αγ. Τριάδας, μια θέα από το θέρετρο του ΟΤΕ (ανάμεσα Αγ. Αγ. Τριάδα και Μπαξέ) και τέλος στην πόλη, στην πλατεία της ΧΑΝΘ. Μόλις πριν 50 χρόνια, Σεπτέμβριος του 1971.

Από τον Θόδωρο Νάτσινα Facebook: https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/1153217685167863

Από τον Νίκανδρο Καστανίδη

Facebook: https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/1152524448570520

Facebook: https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/1149947988828166