Saloni.ca Archive

Ομαδα ερευνας για την παλια Θεσσαλονικη

Μια σπάνια κάρτα από το χρονοντούλαπο των δημοπρασιών στο διαδίκτυο. Ο δρόμος, στο βόρειο μέτωπο της Εγνατίας συμπληρώνει ένα κομμάτι της χαμένης πόλης που δεν το γνωρίζαμε. Σήμερα, αποτελεί το μοναδικό φωτογραφικό πέρασμα που έχουμε δει από τη διασταύρωση της Εγνατίας με τη Λέοντος Σοφού αποκαλύπτοντας τμήμα του ανατολικού μετώπου της οδού στην άνοδο προς το Yilan Mermer, πριν τη μεγάλη πυρκαγιά.

Στάθης Ασλανίδης

Facebook: https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/1207459903076974

Πηγή: Delcampe, Item n° #1369141939

Η φωτογραφία συσχέτισης, απόσπασμα μίας γνωστής κάρτας που προβάλλει την αναζητούμενη γωνία. Η απόσταση του δέντρου με την κολόνα φωτισμού, η γωνιακή κολόνα του μεγάρου με τα χαρακτηριστικά τουβλάκια και τα ανοίγματα στο κατάστημα του ισογείου της προσδίδουν μια μοναδικότητα.

Η καλύτερη ανάλυση μίας κάρτας ενός άλλου πωλητή μας επιτρέπει να διακρίνουμε τμήμα του μιναρέ από το Yusuf Pasa Cami'i όπως όφειλε να φαίνεται. Η σύγκριση, ένα απόσπασμα φωτογραφίας από τη διασταύρωση της Φράγκων με Λέοντος Σοφού.

Η σύγκριση με την αεροφωτογραφία από το Μορφωτικό Ίδρυμα της Εθνικής Τράπεζας συμφωνεί σε όλα τα σημεία. Η θέση στη σημερινή ρυμοτομία.

Facebook: https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/1197453084077656

Λήψη Δημήτρη Δεσποινούδη, γύρω στα 1990 Από το ίδιο σημείο το 1992 Από την αντίθετη κατεύθυνση λίγο κάτω από την Τσιμισκή Η ανατολική πλευρά της Αιγύπτου, βλέποντας προς τη θάλασσα, λίγο κάτω από την Τσιμισκή. Λήψη πάλι Δημ. Δεσποινούδη.

Το Ιστορικό Αρχείο Προσφυγικού Ελληνισμού Δήμου Καλαμαριάς έχει διαθέσει υλικό από τις συλλογές του στο Εθνικό Κέντρο Τεκμηρίωσης. Οι φωτογραφίες καλύπτουν πολλές περιοχές και δραστηριότητες, όπως και τις αθλητικές εκδηλώσεις. Εδώ μερικές φωτογραφίες σε σχέση με τα βαριά αθλήματα. Το αρχείο στο http://repository-iape.ekt.gr/iape/

Θόδωρος Νάτσινας

Facebook: https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/1202423036913994

Στο τότε γήπεδο του Ηρακλή. Στιγμιότυπο από πυγμαχικό αγώνα με αντιπάλους τον Αρτέμη Ιωαννίδη (πατέρα του δωρητή) και τον Γεώργιο Αγγελίδη.

1933 Μεγάλοι παλαιστικοί αγώνες στο γήπεδο Μ. Αλεξάνδρου

12-3-1939

Αίθουσα Αλάμπρα- Σκαίτιγκ

Αφίσα πυγμαχικού αγώνα. Συμμετείχε ο Γεώργιος Αγγελίδης, ο Αρτέμης Ιωαννίδης (πατέρας του δωρητή) και άλλοι

Στο τότε γήπεδο του Ηρακλή. Από αριστερά διακρίνονται : πρώτος κάποιος δημοσιογράφος της εποχής, ο δεύτερος άγνωστος. Στη συνέχεια διακρίνεται ο Πολύδωρος Αβουζουκλίδης (ξάδερφος του δωρητή). Τέταρτος είναι ο Κοντίδης. Πέμπτος ο Αρτέμης Ιωαννίδης (πατέρας του δωρητή) έτοιμος να αγωνιστεί. Στο κέντρο είναι ο διαιτητής του αγώνα και δίπλα του ο Γεώργιος Αγγελίδης, ο άλλος διαγωνιζόμενος.

1933

Το κτίριο που στεγαζόταν η Σχολή Υπομηχανικών Θεσσαλονίκης (γνωστή κι ως “Μικρό Πολυτεχνείο»”) το 1966-67, στην πλατεία Μοριχόβου στα Λαδάδικα

Νίκανδρος Καστανίδης

Facebook: https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/1202421136914184

Η φωτογραφία είναι πιθανότατα της δεκαετίας του 1970 Το ίδιο κτίριο σήμερα Ο Αλέξανδρος Παπαδάκης ήταν διευθυντής της Σχολής Υπομηχανικών Θεσσαλονίκης το 1966-7 και δίδασκε Φυσική. Τότε, δίδασκε Γραμμικό Σχέδιο ο Σωτήριος Κούβελας

Πλατεία Πλατάνου στην παλιά Θεσσαλονίκη. Ο Paul Laurent περιηγείται στην πόλη και καταγράφει με τον φακό του το καφενεδάκι που βρισκόταν στη ΒΔ γωνία της πλατείας και την άνοδο της Παπαρρηγοπούλου πιθανόν το 1919 σύμφωνα με ημερομηνίες στο πίσω μέρος φωτογραφιών της ίδιας σειράς.

Στάθης Ασλανίδης

Facebook: https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/1207355553087409

Ένα καφενεδάκι στην γωνία της πλατείας

Πηγή Delcampe, Item n° #1399587082.

Η συσχέτιση, ένα απόσπασμα φωτογραφίας από το ψηφιακό αρχείο του dr Paul Albarel. Την πλατεία Πλατάνου την είχαμε γνωρίσει εδώ. https://archive.saloni.ca/1161

Η θέση του φωτογράφου στη σημερινή ρυμοτομία.

Βαγγέλης Καβάλας

Facebook: https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/1200361983786766

Τέμπερα της Λευκής Χριστίδου Η όψη σήμερα

Φωτογραφία που αναρτήθηκε παλιά στις ομάδες, ήρθε ο καιρός να τοποθετηθεί στον χάρτη. Αγίου Δημητρίου με Ιουλιανού γωνία. Στη ΒΑ γωνία της διασταύρωσης βλέπουμε το φαρμακείο του Αναστάσιου Λυμπεράκη στον αριθμό 189 της οδού Αγίου Δημητρίου με την αρίθμηση του 1924, το οποίο στην αρχή του ίδιου έτους παρουσιάζεται ως νεοσύστατο σύμφωνα με διαφημίσεις στην εφημερίδα Μακεδονία. Την παρελθούσα χρήση προς το παρόν δεν την γνωρίζουμε.

Πηγή: archives.saltresearch.org

Facebook: https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/1196144787541819

Το φαρμακείο στην ΒΑ γωνία Αγ. Δημητρίου και Ιουλιανού Η πίσω πλευρά της φωτογραφίας αναφέρει τη συνοικία Koca Kasım Paşa που την γνωρίζουμε ήδη από τον Βασίλη Δημητριάδη. Το εσωτερικό του φαρμακείου το 1925 από ανάρτηση Ντόρας Λυμπεράκη στις ΠΦΘ.

Φωτογραφία από το αρχείο του ΙΑΠΕ. Στο αρχείο υπάρχει η εξής περιγραφή: “Ο Απόστολος Μωυσιάδης και πίσω διακρίνονται προσφυγικές μονοκατοικίες και σπίτια αξιωματικών.” Ως χρονολογία δίνεται το 1952, μέρος της συλλογής Μωυσιάδη Απόστολου και Μωυσιάδου Φιλιώς. Ο κ. Μωυσιάδης βρίσκεται στη Σοφούλη, ανηφορίζοντας προς τη θέση όπου θα χτιστεί (ίσως ήδη χτίζεται) το παλατάκι. Αριστερά του είναι το στρατόπεδο Κόδρα και πίσω του τα σπίτια είναι του συνοικισμού αξιωματικών, πιθανόν στην οδό Παπάγου, ίσως σε μια παράλληλή της. http://repository-iape.ekt.gr/iape/handle/11641/1369

Θόδωρος Νάτσινας

Facebook: https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/1200203563802608

Η φωτογραφία σαν να ήρθε να ικανοποιήσει μια βαθιά επιθυμία μου που δεν την είχα συνειδητή αλλά μόλις η φωτογραφία άνοιξε μπροστά μου κατάλαβα ότι την ζητούσα. Στον δρόμο αυτό, ίσως μάλιστα σε ένα από αυτά τα σπίτια της φωτογραφίας, είχε μετακομίσει η οικογένεια μου για κάποιο διάστημα (1 ή 2 χρόνια;) προς το τέλος της δεκαετίας του 50. Μια από τις έντονες μνήμες της περιόδου ήταν ότι, όταν με έβγαζε βόλτα μια τρελούτσικη θεία μου, πηγαίναμε στο μέσο του δρόμου και πατούσα τα μάτια γάτας που υπήρχαν στην διαγράμμιση. Σε όσους το έχω πει αμφισβητούν ότι υπήρχαν μάτια γάτας σε δρόμους στην Θεσσαλονίκη το 1950-60. Και όμως, πιστεύω ότι στη φωτογραφία φαίνονται δύο μάτια γάτας, ακριβώς όπως τα θυμόμουν, πάνω στην κεντρική διαγράμμιση. Πάντα βέβαια υπάρχει η πιθανότητα να τα βλέπω εκεί επειδή θέλω να τα δω, αλλά εγώ πιστεύω ότι αυτά τα δύο σημαδάκια που φαίνονται είναι μάτια γάτας. Σημειωτέον, ότι περίπου στο ίδιο σημείο, ο Δήμος Καλαμαριάς έχει βάλει μάτια γάτας πάλι σχετικά πρόσφατα.

1916 Aπό τα αρχεία του Γαλλικού Στρατού και την πανηγυρική δοξολογία της 4ης επετείου απελευθέρωσης της πόλης, αποκτάμε εικόνα από μερικά σπίτια της Αγ. Δημητρίου.

Μάρα Νικοπούλου

Facebook: https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/1199586830530948

Στημένη στην πιο δυτική από τις εισόδους επί της Αγ. Δημητρίου, η κάμερα καταγράφει την άφιξη των επισήμων. Στην υποδοχή, άνδρες της Κρητικής Χωροφυλακής. Εδώ, ο Βενιζέλος, με φόντο το ισόγειο δύο σπιτιών. Στο ένα, ο τοίχος είναι βαμμένος ‘ριγέ’, και οι κάτοικοι παρακολουθούν στο άνοιγμα του παραθύρου, στημένοι σαν για οικογενειακή φωτογραφία. Μία ελαφριά κίνηση του φακού προς τα ανατολικά, αποτυπώνει καλύτερα και το άλλο σπίτι. Στη μέση, το κλειστό σαχνισί είναι διακοσμημένο με ρόμβο και μοιάζει ξύλινο. Αν και τα παντζούρια είναι κλειστά, υπάρχουν κάποιες περσίδες λίγο ανοιγμένες που μαρτυρούν ότι σε αυτό οι κάτοικοι θέλουν μεν να βλέπουν, αλλά να παραμένουν αθέατοι – ίσως κατοικείται ακόμα από μουσουλμάνους. Ως γνωστόν, στην περιοχή κατοικούσαν πολλοί ντονμέδες. Παραδίπλα, μισό σπίτι ακόμα. Εδώ το σαχνισί στηρίζεται σε χτιστό φουρούσι και τα παράθυρα είναι ανοιχτά. Συνδυασμός των δύο κάδρων κατά την άφιξη του αρχιραββίνου Μέιρ, που τον βλέπουμε σε πρώτο πλάνο να χαιρετάει.

Απέξω, ο φακός στρέφεται προς τα δυτικά και μας δίνει εικόνα των σπιτιών και στα δύο πεζοδρόμια. Την πιο κοντινή ίσως που έχουμε γι’ αυτά. Το ένα, μάλιστα, είναι στολισμένο με την ελληνική σημαία. Τα αυτοκίνητα και οι άμαξες των επισήμων περιμένουν για να τους παραλάβουν, ενώ διακρίνεται και κόσμος σκαρφαλωμένος στα κάγκελα. Η λεζάντα εδώ ήταν λάθος και τοποθετούσε την λήψη σε άλλη εκδήλωση.

Κοριτσάκια σκαρφαλωμένα στη μάντρα με τα χαρακτηριστικά κάγκελα και η είσοδος που βρισκόταν σχεδόν στη μέση του ναού, απέναντι από την μικρή οδό Αρκαλου.

Αυτή η είσοδος και κομμάτι της Αγ. Δημητρίου σε άλλες φωτογραφίες εκείνων των χρόνων, με μέτωπο προς τα δυτικά (αριστερά) και προς τα ανατολικά (δεξιά). Περισσότερες είχαμε δει εδώ https://archive.saloni.ca/1001 με αφορμή την κρήνη που υπήρχε στη γωνία με Αγ. Νικολάου. Η εικόνα της άλλης όψης των σπιτιών που είδαμε στο ρεπορτάζ από ψηλά.

Η ανατολική πλευρά της Κατούνη είναι κτισμένη κυρίως με οικοδομές του μεσοπολέμου. Πολυφωτογραφημένο βέβαια το ξενοδοχείο Μπρίστολ, θα εστιάσουμε στα υπόλοιπα, στις λήψεις αυτές του 1992.

Σπύρος Αλευρόπουλος

Facebook: https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/1197359994086965

Στην γωνία Κατούνη 6 με Οπλοποιού 2 το ξενοδοχείο Capsis Bristol (που είδαμε εδώ: https://archive.saloni.ca/124) Στρίβοντας στην Οπλοποιού, βλέποντας την πλατεία Ελευθερίας. Απέναντι, Κατούνη 8 με Οπλοποιού 1, φαντάζομαι ότι το Σοχοχό θα πουλούσε γούνες. Η αφίσα για την συγκέντρωση της Αριστοτέλους για την Μακεδονία δείχνει περίπου τον χρόνο λήψης Η ίδια πολυκατοικία από την μεριά της Κατούνη 8 Κατούνη 12 λίγο πάνω από την Μητροπόλεως, Σήμερα είναι το Συνεδριακό Κέντρο της Τράπεζας Πειραιώς. Έχουμε παρακάμψει την νεότερη πολυκατοικία στο 10-παραφωνία στην μεσοπολεμική συνέχεια .

Το ίδιο κτίριο από την πλευρά της Μητροπόλεως. Τριώροφο νεοκλασικό κτίριο του Μεσοπολέμου. Οι όροφοι τονίζονται από συμμετρικά μπαλκόνια με σιδεριές και κτιστά φουρούσια σύμφωνα με την υπουργική απόφαση που το κήρυξε διατηρητέο.

Η είσοδός της, από την πλευρά της Κατούνη.

Οι επόμενες αφορούν κτίριο του 1925 στην Κατούνη 14, έργο του Ρούμπενς, λιγα χρόνια πριν την ανακαίνισή του.

Μετά την αποκατάστασή του Το επόμενο “Κτίριο στην οδό Κατούνη 16. Μέγαρο Ισαάκ Ερρέρα και Σία (1925) κατά πάσα πιθανότητα και αυτό.

Διώροφο κτίριο του μεσοπολέμου. Τα ανοίγματα των παταριών του ισογείου με τα καμπύλα ανώφλια στηρίζονται σε τονισμένους με διακοσμητικά στοιχεία ημιπεσσούς. Στον όροφο υπάρχει επίμηκες μπαλκόνι από περίτεχνη σιδεριά που “πατάει” σε κτιστά φουρούσια” σύμφωνα με την υπουργική απόφαση ΥΑ 5650/8-11-1994 – ΦΕΚ 1217/Δ/22-11-1994 Κατούνη 18, το προτελευταίο πριν την Τσιμισκή. “Διώροφο κτίριο του μεσοπολέμου. Τα ανοίγματα των παταριών του ισογείου με τα καμπύλα ανώφλια στηρίζονται σε τονισμένους με διακοσμητικά στοιχεία ημιπεσσούς. Στον όροφο υπάρχει επίμηκες μπαλκόνι από περίτεχνη σιδεριά που “πατάει” σε κτιστά φουρούσια”. ΥΑ 5650/8-11-1994 – ΦΕΚ 1217/Δ/22-11-1994

Όπως αποκαταστάθηκε με την πρόσθεση δώματος Από την σελίδα: https://www.thessalonikiartsandculture.gr/thessaloniki/afieromata/ktirio-chrimatistirioy-sta-ladadika-thessaloniki/?fbclid=IwAR1EqZ_lwVyO2YvCdPQbnvMKKTZ1R9vmWquUjxQzdWZHhhB_Z5IcjziRxsA

Και τέλος, γωνία με Τσιμισκή: “Κτίριο στην οδό Κατούνη 20 και Τσιμισκή 30. Τετραώροφο νεοκλασικό κτίριο του μεσοπολέμου με σοφίτα και δώμα. Πάνω από τα ισόγεια καταστήματα – πατάρια η οργάνωση των μορφολογικών στοιχείων των όψεων τονίζεται με τη συμμετρική ανάπτυξη των μπαλκονιών από σιδεριές και περίτεχνα κτιστά φουρούσια προς την γωνιακή ακμή του κτιρίου” πάλι από την ίδια υπουργική απόφαση. Το ίδιο αρχιτεκτονικό κόσμημα από την πλευρά της Τσιμισκη 30. Αποκαταστάθηκε 1994-1996. Αυτές τις ημέρες γίνεται ο ηλεκτρονικός πλειστηριασμός του.

Η φωτογραφία από εδώ: https://www.thetoc.gr/oikonomia/best-of-internet/thessaloniki-se-pleistiriasmo-diatiriteo---kosmima-tou-1920-sta-kato-ladadika-gia-4-ekat-euro-eikones/?fbclid=IwAR2d3d0qPE0MLIMJ9Zwst-xHSr_WFawFL8ubXC4fo-_Sks0BAHLJlIUebFI

Και μια παλιότερη, γύρω στα 1990 από ανάρτηση Θόδωρου Φουρναράκου στις ΠΦΘ, με τα σπίτια που είδαμε στις προηγούμενες λήψεις.

Στο βάθος η Μητροπόλεως πιο μπροστά κάθετή της η Κατούνη, η παράλληλη πιο μπροστά η Αιγύπτου με την Βαϊου να είναι περίπου η νοητή συνέχεια της Μητροπόλεως προς τα δυτικά. Η διατήρηση των λαδάδικων επιτεύχθηκε όταν ματαιώθηκε η διάνοιξη της Μητροπόλεως.

Κάτω από τα μάτια του φωτογράφου, αθέατη από τον φακό η πλατεία Μοριχόβου και η Ορβήλου στα αριστερά του.