Saloni.ca Archive

Κατηφορίζοντας την Τσαμαδού, πίσω από την Αγ. Αικατερίνη από το ύψος της Αλεξ. Παπαδοπούλου (τότε Σούτσου) Από τον Σπύρο Αλευρόπουλο

Facebook: https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=1012240535932246&id=204212503401724

Στο σχέδιο του Gerard μια γυναίκα καθισμένη στην αυλόπορτα, ενός τοίχου που κατηφορίζει. Ο μιναρές από την Αγ. Αικατερίνη. Βρισκόμαστε στην Τσαμαδού περίπου στο ύψος της τότε Σούτσου (σήμερα Αλ. Παπαδοπούλου) Εκεί που σχεδίαζε ο Gerard σταμάτησε και ο Pigassou να φωτογραφίσει. Λίγο πιο κάτω οι ψηλοί μαντρότοιχοι από τα σπίτια, το άνοιγμα της πόρτας μοιάζει περισσότερο με σκιά που πέφτει πάνω στον τοίχο Ο Ζάχος βρήκε κι αυτός μια γυναίκα καθισμένη στην πόρτα. Ένας χαμηλότερος τοίχος αρχίζει πιο κάτω. Είμαστε πάντα πάνω από την Ηούς. Εκεί που αρχίζει ο χαμηλότερος τοίχος είναι ο χώρος της εκκλησίας. Ο τοίχος αυτός δείχνει φρεσκοσοβατισμένος εδώ, πριν 30 χρόνια από την πρώτη λήψη του σημείου των Schultz & Barnsley Μέσα τώρα από τον χαμηλό τοίχο, πίσω από το ιερό, τάφοι μουσουλμανικοί Και το ιερό. Ξαναπαίρνουμε την Τσαμαδού προς τα κάτω. Εκεί που τελειώνει ο τοίχος της εκκλησίας ένα δρομάκι. Η οδός Ηούς χωρίζει την εκκλησία από τα νοτιότερα σπίτια Λίγο πιο κάτω το έδαφος κατηφορίζει, αφού έχουμε περάσει την Ηούς, ο τοίχος ψηλώνει. Λήψη του Ζάχου, του 1913 Και από πιο μακριά πάλι του Ζάχου. Πολλά χαλάσματα μπροστά του Τα οποία αργότερα, στα χρόνια που φωτογράφιζε ο Pigassou, θα δώσουν τη θέση τους σ ένα μαγαζάκι. Σ αυτήν την ευρύτερη λήψη βλέπουμε το μεγάλο μήκος και το ανισοϋψές του προαύλιου της εκκλησίας σε σχέση με τον μαντρότοιχο κάτω από την Ηούς.

Νίκης με Βενιζέλου – στερεοσκοπική των Underwood με ημερομηνία copyright 1903. Ίσως πιο παλιά; Το Όλυμπος έχει μόνο ισόγειο και έναν όροφο και το κτίριο δεξιά της Βενιζέλου (Krystal κτλ) είναι στο κτίσιμο. Από το Μπενάκη

Από τον Θόδωρο Νάτσινα

Facebook: https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=948796248943342&id=204212503401724

Μια παράξενη ονομασία δρόμου της Θεσσαλονίκης: οδός Ξ.Λ.Μ. Ήταν στη Χαριλάου και πιο συγκεκριμένα στη συνοικισμό Τροχιοδρομικών, στο ύψος του γηπέδου του Άρη, απέναντι και λίγο ανατολικότερα, πάνω από την Παπαναστασίου. Σ΄ εκείνη την περιοχή οι δρόμοι είχαν παρόμοιες ονομασίες, π.χ. Ξ.Κ.Λ., Ξ.Θ.Ι., Ξ.Η.Θ., τη δεκαετία του 1950. Στα μέσα της δεκαετίας του 1960 αντικαταστάθηκαν με αρχαία ονόματα. Δεν είναι γνωστό πως προέκυψαν και τι σημαίνουν τα αρχικά Ξ.Κ.Λ, Ξ.Θ.Ι. κτλ των δρόμων αυτής της περιοχής Από τον Νίκανδρο Καστανίδη

Facebook: https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=1019357075220592&id=204212503401724

Από τον τηλεφωνικό Κατάλογο Θεσσαλονίκης, του 1964

Την πληροφορία την οφείλουμε στον κ. Δημήτρη Κωτσίδη Τοπογραφικό του Δήμου Θεσσαλονίκης, 1963 Τοπογραφικό του Δήμου Θεσσαλονίκης, του 1966 Το ίδιο τοπογραφικό σε ευρύτερο πλαίσιο Αεροφωτογραφία του 1952, όπου σημειώνεται η συγκεκριμένη περιοχή Αξιοσημείωτο είναι ότι στη συγκεκριμένη περιοχή βρίσκουμε κι ένα σπίτι του Αμερικ. Κολεγίου σε τοπογραφικό του Δήμου Θεσσαλονίκης, του 1935. Πιθανόν να ήταν το σπίτι που φιλοξενούσε τους καθηγητές του εν λόγω Κολεγίου, όταν το διδακτήριο του ήταν εκεί κοντά. Το τοπογραφικό του 1935 με το σπίτι του Αμερικ. Κολεγίου, σε ευρύτερο πλαίσιο

Αποστόλου Παύλου. Το μέρος της οδού που κατηφόριζε από Ροτόντα για Καμάρα και Εγνατία. Αναλλοίωτο από πυρκαγιές “κουβαλούσε” την παλιά πόλη σαν γραφικό τουριστικό αξιοθέατο μέχρι την δεκαετία του 70. Σήμερα είναι, περίπου, η Δημητρίου Γούναρη στο κομμάτι της πάνω από την Εγνατία. Υπήρχε κενό εκεί στον διαδραστικό χάρτη μας, οπότε ήρθε η ώρα να καλυφθεί ... οι φωτογραφίες της χαμένης οδού είναι το λιγότερο ενδιαφέρουσες. Από τον Δαυίδ Μπράβο

Facebook: https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=1019367925219507&id=204212503401724

Αποστόλου Παύλου. Το μέρος της οδού που κατηφόριζε από Ροτόντα για Καμάρα και Εγνατία. Αποστόλου Παύλου. Σήμερα είναι, περίπου, η Δημητρίου Γούναρη στο κομμάτι της δίπλα από την Καμάρα στην Εγνατία. Στο βάθος η Δημητρίου Γούναρη. Ερείπια πλέον. Η εγκατάλειψη ήταν εμφανής την δεκαετία του 60. Κατεβαίνοντας με το κάρο από την Ροτόντα το 1957. Η αδιέξοδη οδός Βάσσου, αριστερά. Η αδιέξοδη οδός Βάσσου, αριστερά. Ο φούρνος του Σπυριδάκη στην γωνία της οδού με την Απ. Παύλου. Αποστόλου Παύλου στα χιόνια. Αποστόλου Παύλου στα χιόνια. Κίνδυνος θάνατος η παγωμένη κατηφόρα 1957. Γεμάτος ζωή ο δρόμος, χωρίς σπίτια ερείπια ακόμα. Το ακριβώς αντίθετο, όλα προσεγμένα και φρεσκοβαμμένα. Αρχές δεκαετίας του 60. Αξιαγάπητη κοπελίτσα τραβάει το βλέμμα του περαστικού. 🙂 Λάμπει από πάστρα ... Δεκαετία του 30. Φωτογραφία Λυκίδη. Δεκαετία του 30. Λυκίδης πάλι. Εδώ βλέπουμε και μέρος της οδού κάτω από την Καμάρα. Φαρμακείο στην αρχή της οδού. Δεκαετία του 60 άρχισε η “αποκαθήλωση”. Το Φαρμακείο είναι πλέον άδειο οικόπεδο. Δεκαετία 60. Η αρχή του τέλους. Έχουν ήδη κτιστεί πολυκατοικίες κολλημένες με τα σπίτια της Αποστόλου Παύλου. Η Ροτόντα ξεκίνησε να χτίζεται σαν ειδωλολατρικός ναός. Τα πρωτο-βυζαντινά χρόνια το ημιτελές ρωμαικό κτίσμα ολοκληρώθηκε σαν ναός αφιερωμένος στους Αρχάγγελους – Ασώματους. Οι γειτονιές συνήθως παίρνουν το όνομα της κοντινότερης εκκλησίας, έτσι η περιοχή ονομάστηκε γειτονιά των Ασωμάτων. Γειτονιά των Ασωμάτων. Στα τελευταία της. Κάποια στιγμή έμεινε μόνο το αριστερό κομμάτι της οδού. Η Αποστόλου Παύλου έγινε πλέον Δημ Γούναρη και πιάτσα ταξί.

Οι φωτογραφίες είναι από τον δεύτερο όροφο της πολυκατοικίας γωνία Κρήτης και Γραβιάς προς το παρκάκι γύρω στα 1970. Από τον Γιώργο Κωτσίδη

Facebook: https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=1004230030066630&id=204212503401724

Και τέλος φωτογραφία προς την αντίθετη πλευρά , προς την Μαρτίου την ίδια περίπου χρονολογία γύρω στο 1970

Δύο φωτογραφίες από την ατμομηχανή του μικρού τρένου (ντεκωβίλ) που μετέφερε πέτρες από το νταμάρι της Ευαγγελίστριας στο λιμάνι κατά την κατασκευή του. Μεγεθύνσεις στις μηχανές και στους συρμούς και οι πλήρεις φωτογραφίες. Από το Πανεπιστήμιο της Κων/πολης Selanik'te inşa olunan liman ve rıhtım (NEKYA90583) http://nek.istanbul.edu.tr:4444/ekos/FOTOGRAF/90583---0013.jpg?fbclid=IwAR0eFLZ1n3EADE086S4Orv-ApYcXTxOBqfMKMqrc63rBrmNqLYWS7BSFuvY Από τον Θόδωρο Νάτσινα

Facebook: https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=1019360561886910&id=204212503401724

Ποδηλατικές στρατιωτικές μονάδες της Αντάντ στη Θεσσαλονίκη, αλλά και λίγο παραέξω από συμμάχους και αντιπάλους. Από τον Νίκανδρο Καστανίδη και τον Θόδωρο Νάτσινα

Facebook: https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=1019362708553362&id=204212503401724

Ποδηλατική στρατιωτική μονάδα Βρετανών στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης με χιονιά, το Γενάρη του 1916 Βρετανοί ποδηλάτες μπρσστά στο κτίριο του τελωνείου στο λιμάνι Γάλλοι ποδηλάτες μόλις αποβιβάσθηκαν Οι χιονισμένοι Βρετανοί λίγο πιο κάτω από την προηγούμενη φωτογραφία Ιρλανδοί στρατιώτες στον Στρυμώνα – σαν τουρίστες παιδιά των λουλουδιών.. Και από την άλλη πλευρά – Βούλγαροι αγγελιοφόροι Στα δικά μας, οι ποδηλάτες χρησιμοποιούνται μόνον ως διαβιβαστές. Το οδικό δίκτυο και το ανώμαλο του εδάφους δεν επιτρέπουν άλλες χρήσεις του ποδηλάτου.

Για τα ευρήματα στις ανασκαφές του μετρό. Στις ανασκαφές για τους σταθμούς του μετρό στην Αγ. Σοφίας και την Βενιζέλου, κάτω από όλα τα στρώματα των διαμορφώσεων της “Εγνατίας” έχει βρεθεί και ο αρχικός δρόμος, ένα οδόστρωμα που χρονολογείται από τα ελληνιστικά χρόνια, δηλαδη από τον 3ο αιώνα π.Χ.

Φωτογραφίες του ελληνιστικού δρόμου εντόπισα μόλις πρόσφατα σε δημοσίευση στο typosthes. Η δημοσίευση είχε μια διαφάνεια από παρουσίαση της κ. Αδάμ-Βελένη, όπου συγκεντρωνόταν 4 φωτογραφίες. Εδώ τις απομόνωσα κάθε μια και στο τέλος έβαλα και την εικόνα όπως δημοσιεύθηκε στο https://www.typosthes.gr/thessaloniki/179279_metro-thessalonikis-nea-anaskafi-sto-stathmo-benizeloy-pote-xekina?fbclid=IwAR20kcrn3qMjNIaJIVUQ7e-cp96t85C-f-uq7LXO2eqOqWyk7NKa9xH3o2E

Παρακάτω αποσπάσματα από την περιγραφή του δρόμου από την κ. Αδάμ-Βελένη: Στον σταθμό της Αγ. Σοφίας «αποκαλύφθηκε η χάραξη δύο, κάθετων μεταξύ τους, δρόμων, με τον κεντρικό, στον άξονα Α-Δ, κάτω από το οδόστρωμα της σημερινής οδού Εγνατίας (…). Ο οριζόντιος δρόμος τέμνεται, στο ύψος της σημερινής οδού Πλάτωνος, με οδική αρτηρία κατεύθυνσης Β-Ν, δημιουργώντας δύο οικοδομικές νησίδες». Συμπλήρωσε πως «εφαρμόστηκε στα πεδινά τμήματα κανονική ιπποδάμεια πολεοδομική χάραξη, καθώς τόσο ο κάθετος προς τη θάλασσα δρόμος, όσο και ο κατά μήκος της θάλασσας πλατύτερος χρονολογούνται από την κεραμική και από τα νομίσματα στους ελληνιστικούς χρόνους, και ειδικότερα στον 3ο αι. π.Χ.. Στο υπόστρωμά τους βρέθηκαν κοπές των βασιλέων Κασσάνδρου, Λυσιμάχου, Δημήτριου Πολιορκητή και Αντίγονου Γονατά. Στους δύο αυτούς κάθετους οδικούς άξονες αναγνωρίζεται, επίσης, με ασφάλεια και δεύτερη κατασκευαστική φάση, με άνοδο του επιπέδου καταστρώματος των δρόμων, η οποία τοποθετείται στα ύστερα ελληνιστικά χρόνια, μέσα στον 2ο-1ο αι. π.Χ.».

Οι χώροι στα ανατολικά φαίνεται πως είχαν οικιστικό χαρακτήρα, ενώ δεν έλειπαν και οι εγκαταστάσεις μικτού χαρακτήρα, και στα δυτικά βρέθηκαν κλίβανοι, κατασκευές και ευρήματα που μαρτυρούν εργαστηριακή χρήση, κάτι το οποίο δικαιολογεί ίσως την άποψη ότι αρχικά μπορεί να ήταν εκτός των τειχών.

Στον σταθμό Βενιζέλου, «εντοπίσθηκαν η συνέχεια του ελληνιστικού χαλικόστρωτου δρόμου του 3ου αι. π.Χ. που βαίνει παράλληλα στη θάλασσα και οι μετασκευές του στον 2ο και 1ο αι. π.Χ.. Βρίσκεται στον ίδιο άξονα του δρόμου που εντοπίστηκε στον σταθμό “Αγία Σοφία”, κάτω από τον “decumanus maximus” των ρωμαϊκών χρόνων και της ύστερης αρχαιότητας. Διαπιστώθηκαν σε αυτόν αλλεπάλληλα οδοστρώματα κατασκευασμένα με αργούς λίθους, χαλίκια, όστρακα και αργιλοχώματα».

Από τον Θόδωρο Νάτσινα

Facebook: https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=1018661111956855&id=204212503401724

Θεσσαλονίκης άνοιξε το Τριώδιο. Φωτογραφίες από το 1956-59. Από το αρχείο του Χάρη Βάρβογλη

Facebook: https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=1018503541972612&id=204212503401724

1956. Στην επάνω πλευρά του Πειραματικού (προς την Ολύμπου) υπήρχε αυλή με ένα παλιό διώροφο τούρκικο κτίσμα. Αυτό ήταν το Δημοτικό του Πειραματικού

1957. Τα καρναβαλάκια στην σκάλα που οδηγούσε στην “επάνω αυλή”. 1959. Στον επάνω όροφο του παλιού κτηρίου, όπου λειτουργούσε το Μονοτάξιο. Οι μαθητές με την κανονική τους αμφίεση. Ακαδημαϊκό έτος 1957-58, Το διώροφο αυτό κτήριο στέγαζε στον κάτω όροφο την Γ' Δημοτικού και στον επάνω το Μονοτάξιο (5 μαθητές από κάθε τάξη του Δημοτικού στην ίδια αίθουσα).

Το 53ο Δημοτικό Σχολείο Γ’ Περιφέρειας Θεσσαλονίκης εμφανίστηκε, ως όνομα, για πρώτη φορά το 1954, όταν έγινε μια μετονομασία, μεγάλης κλίμακας, των Δημοτικών Σχολείων της Θεσσαλονίκης (βλ. ΦΕΚ 122/1954). Η προηγούμενη ονομασία του σχολείου αυτού ήταν 2ο Δημοτικό Σχολείο της Γ’ Περιφέρειας Θεσσαλονίκης και συστεγαζόταν, για πολλά χρόνια, με άλλα δύο Δημοτικά Σχολεία (το 3ο και το 5ο ), στη γωνία Συγγρού με Κρυστάλλη (εκεί που σήμερα είναι το 4ο Γυμνάσιο και Λύκειο Θεσσαλονίκης). Πιθανότατα το σχολείο αυτό να μετεγκαταστάθηκε στα μέσα της δεκαετίας του 1950 στο κτίριο της οδού Στεφάνου Δραγούμη 7, πίσω από το Διοικητήριο. Στα μέσα της δεκαετίας του 1970 το παλιό κτίριο του σχολείου κατεδαφίστηκε για να κτιστούν οι σύγχρονες εγκαταστάσεις του, που εγκαινιάστηκαν στις αρχές της δεκαετίας του 1980. Στο διάστημα αυτό, το 53ο Δημοτικό Σχολείο Θεσσαλονίκης φιλοξενήθηκε στο 51ο Δημοτικό Σχολείο (που για πολλά χρόνια ονομαζόταν 5ο Δημοτικό Σχολείο) στην οδό Κασσάνδρου 60 (σημ.. 54). Από τον Νίκανδρο Καστανίδη

Facebook: https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=1015808478908785&id=204212503401724

Αεροφωτογραφία του 53ου Δημοτικού Σχολείου Θεσσαλονίκης, σήμερα Μέρος του 53ου Δημοτικού Σχολείου Θεσσαλονίκης όταν πρωτoχτίστηκε Ένα από τα αρχιτεκτονικά σχέδια του 53ου Δημοτικού Σχολείου Θεσσαλονίκης, της περιόδου 1974-76 Το οικόπεδο όπου χτίστηκε το 53ο Δημοτικό Σχολείο Θεσσαλονίκης Το ίδιο οικόπεδο Το ίδιο οικόπεδο από άλλη οπτική γωνία Το ίδιο οικόπεδο Τοπογραφικό σχέδιο του 1974, με επίκεντρο το παλιό κτίριο του 53ου Δημοτικού Σχολείου Θεσσαλονίκης

Φωτογραφία του 1965 με το παλιό κτίριο του 53ου Δημοτικού Σχολείου Θεσσαλονίκης

[αναρτήθηκε στις ΠΦΘ από τον κ. Αθανάσιο Ευθύμιο Νικόπουλο, την 1-11-2018] Αεροφωτογραφία γύρω από το Διοικητήριο, του 1938, όπου σημειώνεται με κίτρινο η παλιά θέση το 2ου Δημ. Σχολείου (σημ. 53ο) και με κόκκινο η σημερινή θέση του 53ου Δημ. Σχολείου Αεροφωτογραφία γύρω από το Διοικητήριο του 1941, όπου σημειώνεται με κίτρινο η παλιά θέση το 2ου Δημ. Σχολείου (σημ. 53ο) και με κόκκινο η σημερινή θέση του 53ου Δημ. Σχολείου Μέρος του σχολικού συγκροτήματος στη γωνία Συγγρού με Κρυστάλλη, την περίοδο της κατοχής, όπου συστεγαζόταν το 2ο Δημ. Σχολείο (σημ. 53ο) με το 3ο και 5ο Δημ. Σχολεία. Αεροφωτογραφία γύρω από τον Άγιο Δημήτριο, του 1970, όπου φαίνεται το 51ο Δημ. Σχολείο που φιλοξένησε το 53ο Δημ. Σχολείο την περίοδο 1974-1982 περίπου Το 51ο Δημ. Σχολείο στην Κασσάνδρου 54, που φιλοξένησε το 53ο Δημ. Σχολείο

Η αναμνηστική πλάκα θεμελίωσης του 53ου Δημ. Σχολείου

[αναρτήθηκε στις ΠΦΘ από τον κ. “Giannis Delis” , στις 20-3-2019] Το 53ο Δημ. Σχολείο, τα τελευταία χρόνια