Οι ιστορίες της θάλασσας εξελίσσονταν μπροστά στα μάτια του Pigassou, εκεί που ζούσε και δούλευε καθημερινά. Λάτρης της θάλασσας και των καραβιών παρατηρεί, απολαμβάνει και φωτογραφίζει από το τσιμεντένιο ανάχωμα του Μεγάλου Ρέματος, απ' όπου έχουμε δει και άλλες λήψεις.
Σ' αυτό το θαλασσινό αφήγημά του επαγγελματίες ψαράδες, πολυάνθρωπο πλήρωμα σε δύο βάρκες, ξεμακραίνουν ένα πρωινό σαν όλα τ' άλλα. Η καθημερινότητα της θαλασσινής Θεσσαλονίκης δίπλα στο ρέμα και τις παραθαλάσσιες βίλες, δίπλα στο γαλλικό νοσοκομείο HT4, απέναντι από τα μεγάλα εμπορικά και τα πολεμικά καράβια. Οι μικρές αυτές θαλασσινές ιστορίες έχουν τον χώρο τους και τον χρόνο τους στην ανατολική μεριά της πόλης.
Από το αφιέρωμα: ο Joseph Pigassou στην Θεσσαλονίκη
Φωτογραφία Joseph Pigassou ν.161, ασπρόμαυρη μονή γυάλινη πλάκα, 6,5Χ9 εκ
photo Joseph Pigassou n°161 sur plaque mono 65x90 NB
Φωτογραφία Joseph Pigassou ν.148, ασπρόμαυρη μονή γυάλινη πλάκα, 6,5Χ9 εκ
photo Joseph Pigassou n°148 sur plaque mono 65x90 NB
Φωτογραφία ασπρόμαυρη σε χαρτί του Joseph Pigassou ν. 222
photo Joseph Pigassou n°222 tirage papier NB
Φωτογραφία Joseph Pigassou ν.498, ασπρόμαυρη μονή γυάλινη πλάκα, 6,5Χ9 εκ
photo Joseph Pigassou n°498 sur plaque mono 65x90 NB
Φωτογραφία Joseph Pigassou ν.076. Εκτύπωση σε σέπια
photo Joseph Pigassou n°076 tirage papier sépia
Φωτογραφία σε χαρτί που συνέλεξε ο Paul Albarel. Βρίσκεται στην Médiathèque du Grand Narbonne, με αρ. AD11- 1556.
photo ramenée par Paul Albarel – Médiathèque du Grand Narbonne AD11- 1556 tirage papier
Από το αφιέρωμα: ο Joseph Pigassou στην Θεσσαλονίκη
Από το αφιέρωμα: ο Joseph Pigassou στην Θεσσαλονίκη
Φωτογραφία Joseph Pigassou ν.127, ασπρόμαυρη μονή γυάλινη πλάκα, 6,5Χ9 εκ.
photo Joseph Pigassou n°127 sur plaque mono 65x90 NB
Φωτογραφία Joseph Pigassou ν.153, ασπρόμαυρη μονή γυάλινη πλάκα, 6,5Χ9 εκ.
photo Joseph Pigassou n°153 sur plaque mono 65x90 NB
Φωτογραφία Joseph Pigassou ν.078. Εκτύπωση σε σέπια.
photo Joseph Pigassou n°078 tirage papier sépia
Φωτογραφία σε χαρτί που συνέλεξε ο Paul Albarel. Βρίσκεται στην Médiathèque du Grand Narbonne, με αρ. AD11- 1587.
photo ramenée par Paul Albarel – Médiathèque du Grand Narbonne AD11- 1587 tirage papier.
Οι φωτογραφίες των ερειπίων αποκαλύπτουν άλλη μια άγνωστη βρύση στην Αγ. Δημητρίου στο παλιό οικοδομικό τετράγωνο 223.
Η βρύση βρισκόταν επί της Αγίου Δημητρίου, ανατολικά του ισόγειου κτιρίου με τα μεγάλα ανοίγματα που βρισκόταν στη γωνία Βενιζέλου με Αγ. Δημητρίου. Στο ζουμ της φωτογραφίας δείχνει να λειτουργεί ακόμα, καθώς φαίνονται μπροστά της νερά που κυλάνε στην ελαφρά κατηφόρα που κάνει ο δρόμος προς τα δυτικά.
[πηγή φωτό: Cambridge University Digital Library-Fairbank Papers]
Το σημείο στον χάρτη.
)Μια “Eβραϊκή γειτονιά” λέει ο υπότιτλος. Και όντως βρίσκεται στα σύνορα μιας καθαρά Εβραϊκής γειτονιάς (Κaldirgoc) και της αρκετά “μεικτής” συνοικίας του Ακτσέ Μεστζίτ.
Στην τότε Π.Π. Γερμανού (νυν Βύρωνος) σχεδόν στην γωνία της τότε Ισαύρων.
Αναγνώριση του σημείου από την Μάρα Νικοπούλου, που βασίστηκε με την σειρά της σε μια παλιότερη ταύτιση του Στάθη Ασλανίδη.
Επί της Παλ. Πατρών Γερμανού σχεδόν στην γωνία της Ισαύρων.
Η φωτογραφία συσχέτισης προέρχεται από την ψηφιακή βιβλιοθήκη του Cambridge University
Ακόμα μια συσχέτιση με μια πανοραμική από το Τζαμί Καρά-Αλή.
Η σημερινή πιάνει και λίγα μέτρα παρακάτω από τη φωτογραφία της συλλογής Παπαϊωάννου (Συλλογή ΜΦΘ). Η ταύτισή της τότε (24/8/18) από τον Στάθη Ασλανίδη, που είχε ξεκλειδώσει ένα εντελώς άγνωστο στημείο της πόλης εδώ:
https://archive.saloni.ca/610
Την άνοιξη του 1917 ο διατελών εν χηρεία στρατηγός Sarrail, παντρεύεται την καλή του, γαλλίδα νοσοκόμα ντε Ζωάννι, στην προτεσταντική εκκλησία επί της Κων/νου Παλαιολόγου (σήμερα στον αρ. 6).
Ο γάμος του στρατηγού
Σκριπ 26/2/1917 η αγγελία
Από το αφιέρωμα του Νίκανδρου Καστανίδη στις προτεσταντικές εκκλησίες Κων/νου Παλαιολόγου 6:
https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=581821352307502&id=204212503401724&__tn__=-R
Λάμπρος Παραράς (1893-1972?), ένας εμπνευσμένος φιλόλογος του Αμερικανικού Κολεγίου “Ανατόλια” της Θεσσαλονίκης
Από τον Νίκανδρο Καστανίδη
Ο διαπρεπής Θεσσαλονικιός λογοτέχνης κι απόφοιτος του Αμερικανικού Κολεγίου “Ανατόλια” τη δεκαετία του 1930, Κλείτος Κύρου (1921-2006), επισήμανε ότι στο Κολέγιο κι από τον φιλόλογο Λάμπρο Παραρά μυήθηκε στην ποιητική τέχνη και ειδικότερα στον παλαμισμό.
Ο Λάμπρος Παραράς γεννήθηκε στα Βούρλα της Μικράς Ασίας το 1893. Τα πρώτα του μαθήματα τα παρακολούθησε στην Αναξαγόρειο Σχολή Βούρλων και στη συνέχεια στο Ελληνογερμανικό Γυμνάσιο Σμύρνης του Κυριάκου Γιαννίκη. Σπούδασε Φιλολογία στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας και στη συνέχεια παρακολούθησε μαθήματα (ως ακροατής) στο Παν. Cambridge της Αγγλίας και στο Παν. Columbia των ΗΠΑ.
Εργάστηκε αρχικά ως υπάλληλος στην Τράπεζα της Ανατολής και στη συνέχεια ως διευθυντής στο τμήμα εφήβων τη Χριστιανικής Αδελφότητας Νέων της Αθήνας από το 1923 μέχρι το 1933, περίπου. Ως εκπαιδευτικός εργάστηκε στην Αναργύρειο Σχολή Σπετσών, πιθανότατα το 1933 και από το 1934 μέχρι το 1958 στο Αμερικανικό Κολέγιο “Ανατόλια” της Θεσσαλονίκης.
1927, ο Λ. Παραράς σε παιδική κατασκήνωση της ΧΑΝ. Αξίζει να σημειωθεί ότι ήταν ένας από τους πρώτους που καθιέρωσαν τις παιδικές κατασκηνώσεις στην Ελλάδα.
1934, ο Λ. Παραράς με την Α’ τάξη του “Ανατόλια”, όταν στεγαζόταν στο διδακτήριο της Χαριλάου
Το “Ανατόλια” όταν στεγαζόταν στη Χαριλάου
1939, ο Λ. Παραράς με την Στ’ τάξη του “Ανατόλια”, στις νέες, τότε εγκαταστάσεις του στο Αρσακλή (δηλ. στην Πυλαία)
Το “Ανατόλια”, όταν μετακόμισε στο Αρσακλή (δηλ. την Πυλαία)
Το “Ανατόλια” στο Αρσακλή
Πριν το 1940, ο Λ. Παραράς σε εθνική εκδήλωση του “Ανατόλια”
1956, ο Λ. Παραράς με τους άλλους εκπαιδευτικούς του “Ανατόλια”
1957, ο Λ. Παραράς σε πλοίο προς την Ερέτρια, εκδρομή με τον “Ιωνικό Σύνδεσμο”
1959, ο Λ. Παραράς δίπλα στο Λευκό Πύργο, με τη σύζυγό του Τούλα Κάη (μαθηματικό στο Β’ Γυμνάσιο Θηλέων Θεσσαλονίκης), στη δεξιά πλευρά και μια ανιψιά του, στο κέντρο.
Ακόμα μία κάρτα από τη σειρά Campagne D'Orient 1914-18 και τον άντρα με το λευκό κουστούμι να φωτογραφίζεται στα ερείπια λίγα μέτρα παραπάνω από την κάρτα της ίδιας σειράς που είδαμε χθες.
Από τον Ευστάθιο Ασλανίδη
Σε σύγκριση με τη Δ. Πολιορκητού, όπως φαινόταν από άλλη γωνία.
Το σημείο λήψης στον χάρτη.
Πόζα στα ερείπια μετά την πυρκαγιά. Εντοπισμός της εικονιζόμενης περιοχής και μίας κρήνης.
Από τον Στάθη Ασλανίδη
Η κάρτα με τα ερείπια μετά την πυρκαγιά ανήκει στη σειρά Campagne D’ Orient 1914-1918. H λεζάντα της, “Συνοικία της Αψίδας του Θριάμβου”, φυσικά είναι λάθος.
Στην Αγίου Δημητρίου στο ύψος της Δημητρίου Πολιορκητού. Δεν είναι ξεκάθαρο αν η κρήνη βρίσκεται εντός οικίας στο νότιο τμήμα της Αγίου Δημητρίου.
Η λήψη της φωτογραφικής συσχέτισης από τον μιναρέ του Koca Mustafa Pasa Camii προς νότο.
Το σημείο λήψης στον χάρτη.
Άλλη κάρτα από δημοπρασία με τίτλο “Salonica After the fire Aug. 1917”. Λίγα μέτρα ανατολικότερα από την προηγούμενη κάρτα επί της Αγίου Δημητρίου στο ύψος της Δημητρίου Πολιορκητού κοιτάζοντας νοτιοδυτικά.
Δεξιά στο βέλος φαίνεται ένα γκρεμισμένο τοιχίο το οποίο πιθανόν να στέγαζε την κρήνη που είδαμε πριν.
Εδώ σε συσχέτιση με την φωτογραφία από τον μιναρέ του τζαμιού Koca Mustafa Pasa.
Το σημείο λήψης στον χάρτη.
Και οι δυο κάρτες, αποτυπώνουν τα ερείπια στο παλιό οικοδομικό τετράγωνο 223. Σύμφωνα με τον χάρτη του Β. Δημητριάδη, το τετράγωνο αυτό μοιραζόταν σε τρεις συνοικίες: τις μικρές Sinancik και Κatip Musliheddin και την Haci Ismail.