Saloni.ca Archive

Ο Ευστάθιος Ασλανίδης μας παρουσιάζει τον αθέατο μανάβη της προηγούμενης ανάρτησης, έξω από το καμμένο μαγαζί του, με το ίδιο πάντα εμπόρευμα, προσπαθώντας να βιοποριστεί κατά τον χειμώνα του 17. Τα διακοσμητικά τουβλάκια μείνανε καθώς και το νούμερο 9 πάνω τους. Αρκετά για να αναγνωριστεί το μέρος.

Μια φωτογραφία του Gaston Chérau τον χειμώνα του 1915-16 εντοπίζεται από τον Σπύρο Αλευρόπουλο στην γωνία της Βασ. Ηρακλείου με Βενιζέλου και έρχεται να ρίξει “φως” στο εσωτερικό ενός καταστήματος της αγοράς.

Αριστερά μόλις και μπορούμε να ρίξουμε μια ματιά στην Βενιζέλου. Το νούμερο 9 ίσως δείχνει ότι η Βασ. Ηρακλείου άρχιζε δυτικότερα της Βενιζέλου.

Τα διακοσμητικά τουβλάκια και ο εντοπισμός της δεύτερης φωτογραφίας στην Βασ. Ηρακλείου (είχε αναρτηθεί από τον Βασ. Σεραφίδη στις ΠΦΘ και χρησιμεύσει στην εκεί παρουσίασή μας) οδηγούν σε ασφαλή συμπεράσματα.

Άλλη μια γνωστή φωτό του κτιρίου, τραβηγμένη από την Βασ. Ηρακλείου με Φ. Σπάθα και μέτωπο προς Βενιζέλου. Τα τουβλάκια με τα διακοσμητικά “κενά” παρόντα φυσικά και εδώ.

Φωτογραφία με λεζάντα, αβάπτιστη και πολυσυζητημένη στις άλλες ομάδες. “Ecole des jeunes filles Yadighiari Terekki a Salonique Fondee en 1881”. Οδός Αγίου Δημητρίου λίγο δυτικότερα της εκκλησίας του Αγίου Δημητρίου. Από τον Ευστάθιο Ασλανίδη

“Ecole des jeunes filles Yadighiari Terekki à Salonique Fondée en 1881”

Φωτογραφία συσχέτισης από δημοπρασία. Μεταγενέστερη της αρχικής και λήψη από το μιναρέ του Fethiye. Βλέπουμε το κτίριο σε φάση ανακατασκευής της πρόσοψης.

Το κτίριο απουσιάζει στη φωτογραφία των Schultz & Barnsley.

Ακόμη μια λήψη από εκεί. Σπάνια, γιατί συνήθως οι διαθέσιμες προς αυτήν την κατεύθυνση είναι από καρτ ποστάλ.

Πλατεία Αριστοτέλους, προεκλογική ομιλία από το Ολύμπιον (ελλείψει Ηλέκτρα Παλλάς που ναι ακόμη στα σχέδια), η Αλλιάνς ΔΕΝ έχει γκρεμιστεί, η πλατεία ευρύχωρη για να χωρέσει αυτούς που φωνάζουν ΖΗΤΩ, ΣΥ, ...ΕΙΝΑΙ ΜΑΖΙ ΣΟΥ και άλλα παρόμοια. Η ΕΡΕ, απ όσο μπορούμε να διακρίνουμε, κάνει τον προεκλογικό της αγώνα.

Οι άνθρωποι αυτοί στέκονται σ ένα από τα πιο πολυφωτογραφημένα σταυροδρόμια, Βενιζέλου με Βουλγαροκτόνου. Όταν έπαψαν οι βόλτες, σταμάτησαν και οι φωτογραφίες. Σε μια απ τις τελευταίες λήψεις λοιπόν στο σημείο αυτό. Αριστερά ό,τι απέμεινε από το κατάστημα Ματαράσο, Σαραγουσή και Ρούσο. Δεξιά ό,τι απέμεινε πάλι από το ξενοδοχείο “Παρθενών” Έτσι ήταν το μαγαζί των Ματαράσο, Σαραγουσή και Ρούσο. Οπωσδήποτε θα περνούσες μπροστά απ το κατάστημά τους. Και η διαφήμισή του.

γωνία Σοφίας με Τσιμισκή (Μητροπόλεως). Το συγκεκριμένο σημείο μας έλειπε φωτογραφικά.

“Αρχοντικό στην οδό Παρασκευοπούλου”, ξυλογραφία του Νίκου Νικολαΐδη, του 1990 Ο Νίκανδρος Καστανίδης το εντοπίζει στην γωνία των οδών Παρασκευοπούλου και Δελφών πηγή της ξυλογραφίας https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=445678369255135&id=204212503401724

Η ξυλογραφία του Νίκου Νικολαΐδη Χτίστηκε μεταξύ 1907 και 1919. Αρχικά ήταν ιδιοκτησία της Σερβέτ Χανούμ, συζύγου του Τεφήκ Εφέντη, διευθυντή Ιδιωτικής σχολής Ντονμέδων (οι ντονμέδες ήταν εξισλαμισμένοι Εβραίοι, κάτοικοι της Θεσσαλονίκης). Το 1925 το κτίριο τέθηκε υπό τον έλεγχο της Υπηρεσίας Διαχείρισης Ανταλλάξιμων μουσουλμανικών περιουσιών. Το 1927 η αντίστοιχη υπηρεσία της Εθνικής Τράπεζας το πούλησε στον σημερινό της ιδιοκτήτη Σιντώ Λάου Μπεμβενίστε και το 1942,το ¼ της οικίας πέρασε στην ιδιοκτησία του Σιντώ Γιουδά Ρεβάχ.Από το 1955 συνιδιοκτήτης μέχρι και σήμερα είναι ο Στέφανος Παπαϊσίδης

Από τον Λευκό Πύργο προς την Παύλου Μελά κατά την κατοχή. Η οικιστικά απαράλλαχτη όψη της κατοχής. Στο τοπίο, πέρα από τις αλλαγές των εποχών, μόνο τα πόστερ στο Ηλύσια αλλάζουν με τις καινούριες προβολές.

Διακρίνεται μια ιταλική σημαία στον όροφο της πολυκατοικίας. Θυμίζουμε ότι παραδίπλα στην Π. Μελά λειτουργούσε το ιταλικό σχολείο “Casa d' Italia Dante Alighieri”.

Μετά την κατοχή γύρω στα 1950 (πριν το 55 γιατί το τραμ ακόμη υπάρχει), Το δέντρο μπροστά από το σπίτι του Μιχ. Παπαδόπουλου Νικ. Φωκά 5 που υπήρχε στις κατοχικές, έχει κοπεί αλλά και στο ισόγειο του σπιτιού έχει ανοίξει μια πόρτα. Ίδιας εποχής με την προηγούμενη Πάλι πριν το 1955, οι πόρτες στο ισόγειο Νικ. Φωκά 5 γίνονται δύο και κλείνει το παράθυρο που υπήρχε παλιότερα. Προστίθεται και μια πινακίδα για να διαφημίσει το μαγαζί. Χρονολογημένη από Σεπτέμβριο του 55, ανάρτηση Βεντούρα, Νικ Φωκά 5 κτίζεται. Η οικοδομή έχει σηκωθεί λίγο παραπάνω, γραμμές τραμ δεν υπάρχουν τέλη 50 το οικόπεδο Τσιρογιάννη 7 περιφραγμένο (αγορασμένο από Ιωάννη Βελλίδη ήδη στα 1951) Η οβάλ έχει ανεγερθεί (ήδη από το 1952), ενώ αριστερά της, Τσιρογιάννη 7 (Βελλίδης) αποπερατώνεται γύρω στα 1959. Εμφανίζεται και το πανωσήκωμα στα Ηλύσια Ίδιας εποχής και το χειροποίητο πανόραμα που ανάρτησε ο Athanasios Tsioukanaras‎ στις ΠΦΘ Αρχές του 1960