Saloni.ca Archive

Το Μουσείο D'art et d'histoire du Judaïsme παρέτεινε την έκθεση “Θεσσαλονίκη, Ιερουσαλήμ των Βαλκανίων” για άλλους δύο μήνες, μέχρι τις 12 Μαΐου του 2024. Η ανακοίνωση έγινε με “δώρο” αυτήν την φωτογραφία που την ακολουθεί επεξηγηματικά το εξής κείμενο : “Η απεργία των τραμ Σεπτέμβριος 1908 στην Εγνατία.

Μετά την ευφορία της Νεοτουρκικής επανάστασης (Ιούλιος 1908), η δυσπιστία, οι ανταγωνισμοί και οι συγκρούσεις επανεμφανίζονται. Μέσα Σεπτεμβρίου 1908, η Θεσσαλονίκη παραλύει: τραμ, σιδηρόδρομοι, τα μεταλλεία Αλλατίνι, τα πολυκαταστήματα, το εργοστάσιο αερίου σταματούν. Τον Ιούλιο του 1909, ο Αβραάμ Μπεναρόγια, ιδρύει τον Σύλλογο Εργατών ...

Facebook: https://web.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/pfbid0sMWQyZ4XDuDKbdG1j1AX8pFGSPXhYv7EWpWxMVG28DzUDmQfgDWja4art2Qikmztl

Ο Ντίνος Χριστιανόπουλος μπροστά στο τότε σπίτι του. Φωτογραφία του φίλου του Κάρολου Τσίζεκ.

ΥΓ. Η οδός Φλωρίνης ήταν στην παλιά ρυμοτομία το κάθετο κομμάτι που γνωρίζουμε και σήμερα ανάμεσα στην οδό Πετροπουλάκιδων και σημερινής Κουφίτσα τότε Σωκράτους.

Αλλά το κύριο κομμάτι της ήταν παράλληλο με αυτές τις οδούς. Ο Ντίνος Χριστιανόπουλος το πρόλαβε το 1960. Είναι όντως ανακάλυψη ενός χαμένου δρόμου, όπως αναλύει ο Efstathios Aslanidis

Facebook: Η οδός Φλωρίνης ήταν στην παλιά ρυμοτομία το κάθετο κομμάτι που γνωρίζουμε και σήμερα ανάμεσα στην οδό Πετροπουλάκιδων και σημερινής Κουφίτσα τότε Σωκράτους. Αλλά το κύριο κομμάτι της ήταν παράλληλο με αυτές τις οδούς. Ο Ντίνος Χριστιανόπουλος το πρόλαβε το 1960. Είναι όντως ανακάλυψη ενός χαμένου δρόμου, όπως αναλύει ο Efstathios Aslanidis

Πρώτη φωτογραφία η κάτω γωνία της Ευριπίδου με θέα την Αγίου Δημητρίου δυτικά. Δεύτερη η Ευριπίδου πάνω από την Αγ. Δημητρίου (Erich Rinka). Τρίτη η Αγίου Δημητρίου ανατολικά της Ευριπίδου. Το μπαλκόνι της “Σχολής Χορού” μας ακολουθεί σε όλες τις απεικονίσεις

Facebook: https://web.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/pfbid02JFbPEfZWtz1Zg3q6aRQup6y9M4PdCymhuhDerddMBL3UzLfc19ouvEeJbhg9rBcXl

H κάτω γωνία της Ευριπίδου με θέα την Αγίου Δημητρίου δυτικά.

Η οδός Ευριπίδου πάνω από την Αγ. Δημητρίου (Erich Rinka). Στο βάθος η Κασσάνδρου.

Η Αγίου Δημητρίου ανατολικά της Ευριπίδου. Το μπαλκόνι της “Ακαδημίας Χορού” μας ακολουθεί και στις 3 απεικονίσεις.

Ο κινηματογράφος “Ορφέας” δεν είχε ανοίξει ακόμα τότε.

Ξενοδοχείο Central (Σαντράλ στην ελληνική ταμπέλα). Κατούνη 8 με Οπλοποιού 1.

Λαδάδικα απέναντι από τον Ζύθο και το ξενοδοχείο Μπρίστολ. Προπολεμικά ξενοδοχείο, μεταπολεμικά οίκος ανοχής. Μετά την αναβάθμιση της περιοχής ξανά Ladadika Central Hotel.

Facebook: https://web.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/pfbid0dDENAYtQ5g2AJXjdB77PfHEoZAZhjMxz5GDz8pawGn7w4spGzBeeL9cnWnFC8YbYl

Ξενοδοχείο Central (Σαντράλ στην ελληνική ταμπέλα). Κατούνη 8 με Οπλοποιού 1. Προπολεμικά.

Ξενοδοχείο Central. Οίκος ανοχής μετά τον πόλεμο.

Λαδάδικα απέναντι από τον Ζύθο και το ξενοδοχείο Μπρίστολ.

Ladadika Central Hotel.

Από την Κατούνη.

Από την Οπλοποιού, η είσοδος του ξενοδοχείου.

Στα 1858. Άνω Πόλη. Το θολωτό κτίριο με το κυπαρίσσι ήταν ο τεκές του Καντίρ Μπαμπά, απέναντι από την κόκκινη βρύση. Η περιοχή ήταν ακατοίκητη μέχρι το 1875. Ελαιογραφία του Λουδοβίκου Θείρσιου (Ludwig August Johann Thiersch). https://archive.saloni.ca/2133

Facebook: https://web.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/pfbid02LxXatfUZ8BAxou6P7QdccZgd3HdAreGJooH92DYspv8C8rDjM9CgsvRQ6BMYs9NPl

Facebook: https://web.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/pfbid0fP9f6zTSegdNih9cPMeEFoZyLDfgVXmW9FCowehtLtTMhyNw2BiKNbPS2BnLopwTl

Εκτός από το περίτεχνο περίπτερο και τους λούστρους. Διαφήμιση FIAT 509. 1925 – 1929. και πιο πάνω σάπωνες

25η ΜΑΡΤΙΟΥ … Συκιές, οδός Οδ. Φωκά.

Θυμάμαι πόσο διαφορετικά σκεφτόμασταν παιδιά για την Εθνικά Γιορτή .

Οι δάσκαλοι μας προετοίμαζαν μέρες πριν με τις διηγήσεις τους για την επανάσταση που ετοίμαζε ο λαός μας ,εκτός από την Πελοπόννησο και την Στερεά και για την επανάσταση στην Χαλκιδική και στη Βόρειο Ελλάδα που καταπνίγηκαν στο αίμα .

Για τον Ρήγα Φεραίο με τον Θούριο του και την χάρτα του που κι αυτόν το έπνιξαν στα νερά του Δούναβη και θυμάμαι με τι δέος αντίκρυσα ένα γνήσιο αντίγραφό της χάρτας στην Παναγία της Τήνου . Επίσης για τον ιερό λόχο του Υψηλάντη στη Μολδοβλαχία και την θυσία τους . Εδώ ένοιωθα κι εγώ μια υπερηφάνεια μια και η γιαγιά μου από το Μελένικο είχε ρίζες στην Μολδοβλαχία κι έλεγε με καμάρι , εγώ είμαι Βλάχα .

‘Όλα αυτά τα άκουγα μικρός βλέποντας τους τοίχους του 12ου Δημοτικού στολισμένους με τις φωτογραφίες των Ηρώων του 21 και τις γαλανόλευκες γιρλάντες την ημέρα της μεγάλης Εθνικής γιορτής με τις απαγγελίες ποιημάτων και τα θεατρικά .

Κι όταν ήρθε η ώρα το σχολείο να με τιμήσει δίνοντας μου την γαλανόλευκη σημαία του σχολείου να την κρατήσω στην μαθητική παρέλαση της 25ης Μαρτίου ήμουν πανέτοιμος να την δεχθώ με υπερηφάνεια και δέος . Θυμάμαι σαν να ήταν χτες .

Συνηθιζόταν τότε ο σημαιοφόρος να παίρνει την σημαία στο σπίτι του . Με τι χαρά κρέμασα την μαύρη γυαλιστερή ζώνη στον λαιμό μου και κάρφωσα στην μέση μου το κοντάρι της .

Το κοντάρι ήταν τυλιγμένο με σκούρο μπλε βελούδο τόσο μαλακό και που την αίσθησή του την έχω ακόμη στα χέρια μου .

Ψηλά στον σταυρό κρεμασμένα δυο χρυσά σιρίτια που ανέμιζαν πέρα δώθε . Περπάτησα από την Βελισαρίου στην Αγίας Τριάδος και τέλος στη Σπάρτης . Όλοι γύρω κοιτούσαν την σημαία με σεβασμό και φυσικά κι εμένα 12 χρονο πιτσιρίκι κι ένοιωθα να ψήλωσα κοντά στα 2,15 μέτρα σαν τον Τρόνζο τον μπασκετμπολίστα που τότε εμφανίστηκε στη ΧΑΝΘ και δεν χωρούσε ο ταλαίπωρος στα αστικά και περίμενε υπομονετικά να έρθει ένα από τα καινούργια λεωφορεία του ΟΑΣΘ που στην πίσω μεριά ήταν αρκετά ψηλότερα και δεν χρειαζόταν να καμπουριάζει . Έτσι κι εγώ πήγα σιγά σιγά την σημαία στο σπίτι , όλη η τσακαλοπαρέα ήρθε κοντά έπιασε , χάιδεψε την σημαία κι έφαγα αρκετέ καρπαζιές μια και δεν τολμούσα να αντιδράσω έτσι όπως την κρατούσα , αν μου έπεφτε και λερωνόταν , αλλοίμονο . Έφτασα στο σπίτι μητέρα έκλαψε δεν περίμενε τέτοια τιμή ,ούτε κι εγώ φυσικά μια και δεν υπήρχε ειδοποίηση προηγούμενη κι ήταν μια μεγάλη έκπληξη για μένα . Δυστυχώς την εποχή εκείνη οι φωτογραφίες σπάνιζαν και δεν έχω καμιά φωτογραφία να αναρτήσω .

Όμως ευτυχώς ο γιός μου έγινε κι αυτός σημαιοφόρος κι όσο κι αν δεν το θέλει φαντάζομαι ,

θα αναρτήσω μια δικιά του φωτογραφία που κρατάει κι αυτός την σημαία με υπερηφάνεια την 25η Μαρτίου …

Γιώργος Κωτσίδης

Facebook: https://web.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/pfbid02LagQEqaDhDFMjsPb44re1X7ZCvfahYWcPXZJMFcegENRudHAmwAZEcoHBMy8vrRsl

Αγία Σοφία και η κατεστραμμένη πλατεία μπροστά της. Αποσπάσματα από γαλλικό φιλμ.

Facebook: https://web.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/pfbid02mn2AyyKc3o99xD3vCKUhGxYjp7YrxMnkfY5omvoccNtAffQH5KyzHpbHfPoyzbj2l

25 Μαρτίου 1914 – 2024.

Facebook: https://web.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/pfbid02uq19raZukkZcotdMHw2P3Mn5vEcdScTAtP2NaJwnz9rvdkS5gytXA8Dhyeq5Gx5Ql

Οι ιδρυτές και το καταστατικό. Πρώτη πρωταθλήτρια ομάδα ποδοσφαίρου. 1928.

“Πάπρικα”. Ταβέρνα Α' κατηγορίας. Σούβλες.

Στην οδό Μητροπόλεως. Αρχές της δεκαετίας του 60.

Facebook: https://web.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/pfbid0EmDrH3ytJZL2N9t3FV8cTVzqgMiJkn851SkH1FH1y8LvaQN7nbfHdbUyLus9AqEAl

Οι ταβέρνες το 1963

Μητροπόλεως 69, από τον Χάρη Βάρβογλη Γιώργος Ζώρας: Ηταν μεταξυ Αγιας Σοφιας και Κουσκουρα.Διπλα στον σημερινο Τερκενλη.