Saloni.ca Archive

Ρουμανική Εμπορική Σχολή. Μιαούλη με Εδμόνδου Ροστάν. Η πίσω μεριά της σχολής το 1916. Σπάνιες λήψεις. Καλύπτουμε πλέον όλες τις πλευρές του κτηρίου που έχτισε ο Pierro Arrigoni. 2 φωτογραφίες από το τότε 151 Ιταλικό Στρατιωτικό Νοσοκομείο, δεξιά του σημερινού Ιπποκράτειου (τότε Χιρς).

Συνοικισμός 151. Mετά τον ΑΠΠ, λόγω της μεγάλης πυρκαγιάς, τα τολ και οι υπόλοιπες εγκαταστάσεις του ιταλικού νοσοκομείου 151, μετατράπηκαν στον φτωχό προλεταριακό (κατά πλειοψηφία) εβραικό συνοικισμό 151. Ο μεγαλύτερος συνοικισμός πυροπαθών με 7.000 περίπου κατοίκους. Απλωνόταν δίπλα και πίσω από το νοσοκομείο Χίρς (Ιπποκράτειο). Από την αρχή της Οδού Κλεάνθους (Παπαναστασίου και πάνω), προς κάτω Τούμπα. (Συλλογή φωτογραφιών Danos Parasidis).

Από τον Δαυίδ Μπράβο

Facebook: https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=960887494400884&id=204212503401724

Η πίσω μεριά της Ρουμανικής Εμπορικής Σχολής. Μιαούλη με Εδμόνδου Ροστάν. Φωτογραφημένη από το 151 Ιταλικό στρατιωτικό νοσοκομείο. Δίπλα στο νοσοκομείο Χίρς (Ιπποκράτειο). Σημειωμένη επίσης δεξιά, η Οικία Χατζή Αγκιάχ – Τορνιβούκα στην οδό Καραισκάκη. Το 151 Ιταλικό στρατιωτικό νοσοκομείο (μετέπειτα Εβραικός συνοικισμός 151). Ο δρόμος ευθυγραμμίζεται προς την θάλασσα με το κεραμοποιείο των Αλλατίνι. Κοντά στην οδό Ιταλίας (28ης Οκτωβρίου). Σημειωμένη η Ρουμανική Εμπορική Σχολή, Μιαούλη με Εδμόνδου Ροστάν. Το Ιταλικό στρατιωτικό νοσοκομείο 151 ήταν δεξιά από το νοσοκομείο Χιρς (Ιπποκράτειο), Από την οδό Κλεάνθους χαμηλά στη Παπαναστασίου μέχρι την Κάτω Τούμπα. Σε αυτήν την αεροφωτογραφία (1945), βλέπουμε ισοπεδωμένο το μέρος που καταλάμβανε ο εβραικός συνοικισμός 151. Συμπεριλάμβανε τα 3 σημειωμένα τετράγωνα . Δίπλα και πίσω από το Ιπποκράτειο. Συνοικισμός 151. Δημιουργήθηκε την δεκαετία του 1920 με ένωση 50 περίπου οικοπέδων που αγόρασε η Ισραηλιτική Κοινότητα για να στεγάσει άστεγους πυροπαθείς. Στην ναζιστική κατοχή μετατράπηκε σε γκέτο. Μετά την εκκένωση του το 1943 λεηλατήθηκε και καταστράφηκε ολοκληρωτικά.

Ημέρες νοσοκομείων… (Συνέχεια) Το πρώτο μέρος εδώ: https://archive.saloni.ca/1495 Από το αφιέρωμα: ο Joseph Pigassou στην Θεσσαλονίκη

Facebook: https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=957164761439824&id=204212503401724

Οι σκηνές που φιλοξενούσαν τις κουζίνες του Σκοτσέζικου νοσοκομείου (SWH).

Φωτογραφία σε χαρτί που συνέλεξε ο Paul Albarel. Βρίσκεται στην Médiathèque du Grand Narbonne, με αρ. AD11- 1379. Photo ramenée par Paul Albarel – Médiathèque du Grand Narbonne AD11- 1379, tirage papier.

Περισσότερα για το σκοτσέζικο νοσοκομείο εδώ: https://archive.saloni.ca/1230 Μέσα στο ΗΤ4, το νοσοκομείο όπου υπηρετούσε ο Πιγκασού, σχεδόν στη γωνία Θάλητος με Γραβιάς. Στο βάθος διακρίνεται η βίλα Χιρς, στην γωνία Γραβιάς με Βασιλίσσης Όλγας.

Η λήψη πιθανόν είναι του Joseph Pigassou. Περισσότερες φωτό του HT4 εδώ: https://archive.saloni.ca/1217

Φωτογραφία σε χαρτί που συνέλεξε ο Paul Albarel. Βρίσκεται στην Médiathèque du Grand Narbonne, με αρ. AD11- 1344. Photo ramenée par Paul Albarel – Médiathèque du Grand Narbonne AD11- 1344, tirage papier Οι ίδιοι τρεις στα δυτικά όρια του νοσοκομείου. Μπροστά στη μάντρα φαίνεται να γίνονται εργασίες διαμόρφωσης του χώρου.

Φωτογραφία σε χαρτί που συνέλεξε ο Paul Albarel. Βρίσκεται στην Médiathèque du Grand Narbonne, με αρ. AD11- 1346. Photo ramenée par Paul Albarel – Médiathèque du Grand Narbonne AD11- 1346, tirage papier. Πάλι στα δυτικά όρια του ΗΤ4, ο Δαυίδ Μπράβος αναγνωρίζει το δρομάκι που υπήρχε ανάμεσα (και σχεδόν παράλληλο) στην Γραβιάς και την Κορομηλά. Τα πεύκα στο φόντο βρίσκονται στους Κήπους του Γεωργίου (Οικία Χατζηλαζάρου/πρώην οικία Σαρνώ-Mon Plaisir). Τα δύο σπίτια που διακρίνονται δεξιά τους βρίσκονται επί της Κορομηλά. Σωριασμένα πίσω από τους τρεις άντρες που ποζάρουν στο φακό, μάλλον τα κομμάτια ενός ακόμα προκάτ παραπήγματος που πρόκειται να στηθεί.

Φωτογραφία σε χαρτί που συνέλεξε ο Paul Albarel. Βρίσκεται στην Médiathèque du Grand Narbonne, με αρ. AD11- 1347. Photo ramenée par Paul Albarel – Médiathèque du Grand Narbonne AD11- 1347, tirage papier.

Η καντίνα του ΗT4 στην ανατολική άκρη του. Στο κτίριο πίσω διακρίνεται η ταμπέλα “Aeronautique Militaire” (Στρατιωτική Αεροπλοϊα). Το κτίριο αργότερα στέγασε το διάσημο «Λουξεμβούργο». [Αναγνώριση από τον Γιάννη Σιδηρόπουλο στις ΠΦΘ

Φωτογραφία Joseph Pigassou ν. 233, ασπρόμαυρο φιλμ 3,5Χ5,5 εκ photo Joseph Pigassou n°233 sur film 35x55 NB Εξέταση ασθενούς, ίσως κατά τη διάρκεια επιθεώρησης. Βρισκόμαστε στην άλλη άκρη της πόλης, στο Γαλλικό Κέντρο Διακομιδής – το νοσοκομείο όπου υπηρετούσε ο Πολ Αλμπαρέλ. Ο Αλμπαρέλ εδώ διακρίνεται πρώτος αριστερά. Τα σπίτια πίσω είναι το ανατολικό άκρο του Συνοικισμού Χιρς.

Φωτογραφία σε χαρτί που συνέλεξε ο Paul Albarel. Βρίσκεται στην Médiathèque du Grand Narbonne, με αρ. AD11- 1339. Photo ramenée par Paul Albarel – Médiathèque du Grand Narbonne AD11- 1339, tirage papier. Οι ίδιοι (συν ένας) με την προηγούμενη φωτό. Εδώ, ο Πολ Αλμπαρέλ είναι τρίτος από δεξιά.

Φωτογραφία σε χαρτί που συνέλεξε ο Paul Albarel. Βρίσκεται στην Médiathèque du Grand Narbonne, με αρ. AD11- 1338. Photo ramenée par Paul Albarel – Médiathèque du Grand Narbonne AD11- 1338, tirage papier.

στη συλλογή Albarel

Ασθενείς και τραυματίες, τότε, σε καιρό πολέμου. Το δεύτερο μέρος εδώ: https://archive.saloni.ca/1496 Από το αφιέρωμα: ο Joseph Pigassou στην Θεσσαλονίκη

Facebook: https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=957163511439949&id=204212503401724

Στη φωτό AD11-1388 της συλλογής Αλμπαρέλ, ο στόλος των ασθενοφόρων σε αναμονή. Φωτογραφία σε χαρτί που συνέλεξε ο Paul Albarel. Βρίσκεται στην Médiathèque du Grand Narbonne. Photo ramenée par Paul Albarel – Médiathèque du Grand Narbonne, tirage papier. Ενώ εδώ [φωτό AD11-1326] μεταφέρουν φορεία με τραυματίες

Φωτογραφία σε χαρτί που συνέλεξε ο Paul Albarel. Βρίσκεται στην Médiathèque du Grand Narbonne. Photo ramenée par Paul Albarel – Médiathèque du Grand Narbonne, tirage papier. Οι τραυματίες είναι Βούλγαροι, μας πληροφορεί η λεζάντα της φωτό AD11-1325.

Φωτογραφία σε χαρτί που συνέλεξε ο Paul Albarel. Βρίσκεται στην Médiathèque du Grand Narbonne. Photo ramenée par Paul Albarel – Médiathèque du Grand Narbonne, tirage papier. Aιχμάλωτοι Γερμανοί φαντάροι, ο ένας τραυματίας, έξω από παράπηγμα τύπου Adrian του Hôpital d'évacuation (Γαλλικό Κέντρο Διακομιδής Tραυματιών).

Φωτογραφία σε χαρτί που συνέλεξε ο Paul Albarel. Βρίσκεται στην Médiathèque du Grand Narbonne, με αρ. AD11- 1449 photo ramenée par Paul Albarel – Médiathèque du Grand Narbonne AD11- 1449 tirage papier Μεταφορά φορείων και στο ΗΤ4 στην φωτό του Joseph Pigassou.

Φωτογραφία Joseph Pigassou ν.224, ασπρόμαυρο φιλμ 3,5Χ5,5 εκ photo Joseph Pigassou n°224 sur film 35x55 NB

Όπως μας πληροφορεί ο Bernard Maurice: I think that the croissant on the ambulance (“medical car” in 1916) is that of a regiment of Zouaves.

The number 5 under the crescent may be that of the 5e Escadron du 5e RÉGIMENT DE CHASSEURS D'AFRIQUE Αυτός ο μαντιλοδεμένος ασθενής με το πονεμένο χαμόγελο δεν είναι προς μεταφορά. Είμαστε στο ΗΤ4 και ο Πιγκασού εδώ ίσως φωτογραφίζει δικό του «περιστατικό». Φωτογραφία Joseph Pigassou ν.316, ασπρόμαυρο φιλμ 3,5Χ5,5 εκ photo Joseph Pigassou n°316 sur film 35x55 NB

Στο τμήμα της Βασ. Όλγας ανάμεσα Μάρκου Μπότσαρη και Ιπποκράτους περιλαμβάνονται τα νούμερα 90 και 92. Τον χώρο του 90, για ένα μεγάλο διάστημα του 20ου αιώνα μέχρι και την δεκαετία του 1950, καταλάμβανε ένα εντυπωσιακό κτίριο, ιδιοκτησία της οικογένειας Άμποτ. Από τον Σπύρο Αλευρόπουλο

Facebook: https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=954881515001482&id=204212503401724

Μοναδική άποψη από την ανατολική πλευρά του 90, πριν το 1907 Από το 90 μέχρι το 96 ένα τεράστιο οικόπεδο μέχρι τη θάλασσα, της οικογένειας Άμποτ. Μέρος μόνον από την ιδιοκτησία της. Το 90 από τη μεριά της θάλασσας, φωτογραφημένο από το Βρετανικό προξενείο, Ταυτόχρονα βλέπουμε και τα 109 και 111 της Βασ. Όλγας . Από το βιβλίο του Κολώνα “Η Θεσσαλονίκη εκτός των τειχών” Από κοντά το 90, από την ανάρτηση του κ. Καστανίδη, εδώ: https://www.facebook.com/204212503401724/photos/pcb.358362487986724/358361914653448/ Το 1928 το κατοικούσαν η οικογένεια της Μ. Παπαγεωργίου, από τη μια πλευρά και η οικογένεια του εμπόρου Τζοάννου, από την άλλη. Το 90 φαινόταν από παντού για όποιον περιέπλεε στο ύψος εκείνο Φυσικά και από την αλάνα της Σαλαμίνας

Λήψη αρχές δεκαετίας 50, δίπλα στο 90 ένα μεσοπολεμικό βραχύβιο χαμηλό διώροφο. Θα αντέξει μέχρι αρχές του 1960 Σε ολόκληρη αυτή τη σειρά οικοπέδων, μόνον το 90 απεικονίζεται στο ρυμοτομικό Και το σήμερα

Βούλγαροι αιχμάλωτοι στην περιοχή του Παλιού Σταθμού, σε φωτογραφίες της συλλογής Paul Albarel. Οι φωτογραφικές συγκρίσεις για την επιβεβαίωση της περιοχής ακολουθούν. Από το αφιέρωμα: ο Joseph Pigassou στην Θεσσαλονίκη

Facebook: https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=957168414772792&id=204212503401724

Φωτογραφία σε χαρτί που συνέλεξε ο Paul Albarel. Βρίσκεται στην Médiathèque du Grand Narbonne, με αρ. AD11- 1333. Photo ramenée par Paul Albarel – Médiathèque du Grand Narbonne AD11- 1333, tirage papier

Φωτογραφία σε χαρτί που συνέλεξε ο Paul Albarel. Βρίσκεται στην Médiathèque du Grand Narbonne, με αρ. AD11- 1440. Photo ramenée par Paul Albarel – Médiathèque du Grand Narbonne AD11- 1440, tirage papier. Φωτογραφία σε χαρτί που συνέλεξε ο Paul Albarel. Βρίσκεται στην Médiathèque du Grand Narbonne, με αρ. AD11- 1439. Photo ramenée par Paul Albarel – Médiathèque du Grand Narbonne AD11- 1439, tirage papier. Φωτογραφία σε χαρτί που συνέλεξε ο Paul Albarel. Βρίσκεται στην Médiathèque du Grand Narbonne, με αρ. AD11- 1450. Photo ramenée par Paul Albarel – Médiathèque du Grand Narbonne AD11- 1450, tirage papier. Φωτογραφία σε χαρτί που συνέλεξε ο Paul Albarel. Βρίσκεται στην Médiathèque du Grand Narbonne, με αρ. AD11- 1458. Photo ramenée par Paul Albarel – Médiathèque du Grand Narbonne AD11- 1458, tirage papier. To μεγάλο κτίριο με το ξύλινο διακοσμητικό μοτίβο βρισκόταν στη δυτική πλευρά της πλατείας Παλαιού Σταθμού. Ο Θ. Νάτσινας διακρίνει τις ομοιότητες κτιρίων δυτικά της Στ. Βουτυρά σε απόσπασμα φωτογραφίας από το Χ. Καλεμκερής, Τα τραίνα στον βορειοελλαδικό χώρο. Έχοντας χάσει το αέτωμά του, το δυτικό από τα κτίρια της παραπάνω σύγκρισης, το οποίο βλέπουμε ολόκληρο εδώ, επέζησε μέχρι περίπου το 2005. Στις αεροφωτογραφίες του Βαγγέλη Καβάλα σημειώνεται με ένα βελάκι. Το διπλό βελάκι δείχνει το (επίσης γκρεμισμένο πια) κτίριο που φιλοξενούσε την ταβέρνα «Παλιός Σταθμός», στην οδό Στ. Βουτυρά 2.

Μιαούλη με Εδμόνδου Ροστάν.

Από την Ρουμανική Εμπορική Σχολή είχαμε δει μόνο τις 2 πλάγιες μεριές του Π που σχημάτιζε το κτήριο. Σήμερα και ανφάς. (σε απόσπασμα φωτό από ανάρτηση Γιάννη Μανιού, ΠΦΘ)

Μιά αναδρομή στην ιστορία της. Ιδρύθηκε το 1899 με δαπάνες του ρουμανικού κράτους. Εποπτευόταν από την “Επιτροπή Διαχειρίσεως των εν Ελλάδι Ρουμανικών Σχολείων” με έδρα την πόλη. Χτίστηκε σε σχέδια του Pierro Arrigoni. Η λειτουργία της σχολής διακόπηκε με την λήξη του ΒΠΠ. Μέχρι την κατεδάφισή της χρησίμευσε σαν κατοικία φτωχών οικογενειών. Στην διάρκεια της χούντας γκρεμίστηκε με το ζόρι, γιά να αναγερθεί σιγαά σιγαά (1967-1975) ο τεράστιος ναός του Σωτήρος. Το οικόπεδο είναι στην γωνία Μιαούλη με Εδμόνδου Ροστάν.

Από τον Δαυίδ Μπράβο

Facebook: https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=958759437947023&id=204212503401724

Σημειωμένη η Ρουμανική Εμπορική Σχολή. Το οικόπεδο είναι στην γωνία Μιαούλη με Εδμόνδου Ροστάν. Ρουμανική Εμπορική Σχολή. Η μεριά της Μιαούλη. Τραβηγμένη από το 7ο Δημοτικό σχολείο, απέναντι. Ρουμανική Εμπορική Σχολή. Η δεξιά μεριά του, που ήταν κοντά στην Ιταλίας. Ρουμανική Εμπορική Σχολή. Μιαούλη με Εδμόνδου Ροστάν. Μπροστά της στην Ιταλίας αλλό ένα αρχιτεκτονικό διαμάντι που χάθηκε. Η οικία Εσκαγιού του Salvatore Poselli ανηψιού του Vitaliano. Η οικία Εσκαγιού του Salvatore Poselli ανηψιού του Vitaliano. 28ης Οκτωβρίου 42. Δίπλα στον παλιό κινηματογράφο “Δήμητρα”. Ορατή παλιά από το τέλος της Εδμόνδου Ροστάν, στην απόληξη του δρόμου. Μπροστά είναι η Μιαούλη. Δεξιά η Ρουμανική Εμπορική Σχολή. Ψηλότερα στην γωνία με Δελφών φαίνεται το 7ο Δημοτικό Σχολείο. Από την πίσω αυλή της Ρουμανικής Εμπορικής Σχολής. Βλέπουμε απέναντι το κτήριο που αργότερα στέγασε το 7ο και 8ο δημοτικά σχολεία. Χτίστηκε το 1928 σε σχέδια του αρχιτέκτονα Ζακ Μοσσέ. Προορισμός του κτηρίου ήταν να στεγάσει την ιδιωτική Σχολή Λέων Γκατένιο. Τοπογραφικό του 1931 Σήμερα.

Από τον Σπύρο Αλευρόπουλο, Νίκανδρο Καστανίδη και Δαυίδ Μπράβο.

Facebook: https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=943636906125943&id=204212503401724

Το 111 (τότε 95) οικία Δημάση. Όπως φαίνεται είναι η πρώτη κατοικία σ αυτό το κομμάτι που εξετάζουμε. Λήψη Zepdji στα τέλη του 19ου αιώνα. Μπροστά μας ένα μεγάλο κτίσμα που ανήκε στην οικογένεια Άμποτ, σήμερα Βασ. Όλγας 90. Και ακριβώς από πίσω, γωνία Μπότσαρη με Βασ. Όλγας, η βίλα στον σημερινό αριθμό 111. Το 111 είχε μια σειρά από μαγαζάκια μπροστά του. Αυτά μας τα είχε παρουσιάσει ο Νίκανδρος Καστανίδης εδώ (https://archive.saloni.ca/517) , όταν μια έκρηξη προκάλεσε σ αυτά σοβαρές ζημίες. Από το ρεπορτάζ μαθαίνουμε όχι μόνο για τα μαγαζιά (υποδηματοποιείο, κουρείο, χρωματοπωλείο) αλλά και τους ενοίκους στο 111 και το 113. Από μια πολύ παλιά δημοπρασία με φωτογραφίες από την κηδεία του Γεωργίου, ο φωτογράφος στο σημερινό Βασ. Όλγας 90 προσφέρει ματιές σ αυτές τις βίλες. Εδώ τα μαγαζάκια μπροστά από το 111 και εκεί που αρχίζει το 113 Από το 113 μόνο την αυλή του. Από την έρευνα του Νίκανδρου ήταν η οικία Ισσάκ Μπερισσύ. Στο βιβλίο του ο Κολώνας την αναφέρει ως βίλα Ηρακλείδου (στη σειρά παρουσίασής του την έχει ανάμεσα στο 107 Μεχμέτ Καπαντζή και την οικία Χασάν Καπαντζή/εκπ Σχινά στο 129). Δεν μας λέει όμως πού βρισκόταν. Νομίζω ότι αυτό είναι το 115. Τόσο από τις πολύ θολές φωτογραφίες, όσο και από το ρυμοτομικό μοιάζει να είναι αυτό. Ο Κολώνας το τοποθετεί στην μέση της απόστασης από Μπότσαρη σε Κομποθέκλας, 124 στον δικό του χάρτη. Δηλαδή το 115. Με το 100% κάλυψη το 117 που ήταν ήδη πολυκατοικία, μάλλον πρόσθεσε όγκο και κόλλησε στην νέα οικοδομή του 115. Γι αυτό αισθητικά από την Ανάληψη μέχρι την Μπότσαρη η περιοχή είναι γιά φτύσιμο. Επιβεβαιώνεται και διά νόμου. Η γύρω περιοχή το 1967 ΦΕΚ: 32Δ'/16-3-67 μπήκε σε κάτι απερίγραπτους νόμους. Κάλυψη 100% οποιουδήποτε οικοπέδου, και άλλα παλαβά. Το 117 είχε μπει αρχικά σε μπελάδες σαν παλιότερη οικοδομή που δεν είχε αφήσει πρασιά. Για να καταλάβουμε πως μπορεί να είχαν γκρεμίσει ακόμα και μπαλκόνια στο 117. Αρχές του 1950. Οι βίλες που εξετάζουμε. Στο ρυμοτομικό οι σχετικά άγνωστες αυτές βίλες Και το σήμερα

σε φωτογραφία του 1915, τραβηγμένη από τον Gaston Cherau.

Από τη Μάρα Νικοπούλου

Facebook: https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=956772988145668&id=204212503401724

H τοποθέτηση πιστοποιείται από τη φωτογραφία (αριστερά) που ανάρτησε ο κ. Σιδηρόπουλος Γιάννης στις ΠΦΘ και δείχνει το τζαμωτό -σημειωμένο εδώ με κίτρινο. Σε συνδυασμό με την γνωστή φωτογραφία αρ. 223 του Joseph Pigassou, δεξιά. Η δεύτερη, τραβηγμένη επίσης από την Ιφικράτους, μάς δίνει την πόρτα που διακρίνουμε στην αρχική και βρίσκεται λίγο χαμηλότερα από την είσοδο με το στέγαστρο που βλέπουμε στην φωτογραφία αριστερά και μάλλον ήταν η πιο επίσημη, ας πούμε.

Ποιοτικό υλικό μελέτης για εσώκλειστους. Διαθέσιμα για έρευνα και διάβασμα όλα τα τεύχη του περιοδικού “Διαγώνιος” του Ντίνου Χριστιανόπουλου.

https://www.greek-language.gr/periodika/mags/diagonios

Χρειαζόμουν κάποια πρόσφατη υπενθύμιση, γιατί τα τεύχη είναι ανεβασμένα εδώ και κάποιο καιρό. Δένει με την αντικειμενική αντίληψη πως “όλοι έχουν αποφασίσει ψηφιοποίηση των αρχείων τους”, Υπάρχουν κονδύλια εκατομμυρίων από Ευρώπη γι αυτόν ακριβώς τον σκοπό. Οι ιδιώτες συλλέκτες εδώ χολοσκάν μην τυχόν τους “κλέψουν” καμμιά φωτογραφία. Η επιμέλεια είναι του δικού μας Κέντρου Ελληνικής Γλώσσας. Εξαιρετική δουλειά, ευκολόχρηστο το σουλούπι του ιστότοπου, βρίσκεις γρήγορα αυτό που σε ενδιαφέρει.

Δεν σταματάνε εδώ. Στα περιοδικά λόγου και τέχνης που ψηφιοποιήθηκαν υπάρχουν τα σαλονικιώτικα :

“Νέα Πορεία” του Τηλέμαχου Αλαβέρα https://www.greek-language.gr/periodika/mags/neaporeia

“Κριτική” του Μανόλη Αναγνωστάκη https://www.greek-language.gr/periodika/mags/kritikh

“Κόσκινο” Εξάμηνο καλλιτεχνικό φυλλάδιο, παράρτημα του περιοδικού Διαγώνιος. Ντίνος Χριστιανόπουλος.

“Κουίντα” θέατρο και άλλες τέχνες, Θεσσαλονίκη, 1995-2001

“Παραφυάδα” Ανέκδοτα κείμενα πεζογράφων της Θεσσαλονίκης. Επιμέλεια: Περικλής Σφυρίδης. Καλλιτεχνική επιμέλεια: Κάρολος Τσίζεκ.

“Τραμ” του Πάνου Θεοδωρίδη & Δημήτρη Καλοκύρη

“Το Τραμ” Υπότιτλος: “Ένα όχημα” Τρίτη διαδρομή και Τέταρτη διαδρομή.

“Φιλόλογος” Περιοδική έκδοση του Συλλόγου Αποφοίτων της Φιλοσοφικής Σχολής Θεσσαλονίκης.

Ακόμα τα περιοδικά (Έκφραση, Θρακικά Χρονικά, Πανδώρα, Πάροδος, Χάρτης), προσεχώς και περισσότερα.

από τον Δαυίδ Μπράβο

Facebook: https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=953997461756554&id=204212503401724

Σκαλιά στον προαύλιο χώρο της Μητρόπολης Από τον Νίκανδρο Καστανίδη

Facebook: https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=953864318436535&id=204212503401724

Γύρω στο 1912 Γύρω στο 1913 Γύρω στο 1916 Γύρω στο 1917 Την περίοδο της κατοχής Δεύτερο μισό της δεκαετίας του 1950 Περίπου το 1960 Γύρω στο 1963 Γύρω στο 1966 Χωρίς σκαλιά τα τελευταία χρόνια