Saloni.ca Archive

Ομαδα ερευνας για την παλια Θεσσαλονικη

Χειμώνας πάλι και μάλλον λήψη από την ίδια βόλτα των ανθρώπων του Γαλλικού Κέντρου Διακομιδής που είχαμε δει εδώ: https://archive.saloni.ca/1502 Από το αφιέρωμα: ο Joseph Pigassou στην Θεσσαλονίκη

Facebook: https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=962317410924559&id=204212503401724

Από την οδό Έβρου, στο ύψος περίπου της Αρματωλών, ως τον γεμάτο με πλοία κόλπο.

Φωτογραφία σε χαρτί που συνέλεξε ο Paul Albarel. Βρίσκεται στην Médiathèque du Grand Narbonne, με αρ. AD11- 1521. Photo ramenée par Paul Albarel – Médiathèque du Grand Narbonne AD11- 1521 tirage papier.

Μεγέθυνση της προηγούμενης φωτό (ν.1521). Αριστερά, κοντά στη θάλασσα, ξεχωρίζει το μέγαρο Stein. Δυτικότερα από τη μέση της φωτό, το σιλό. ‘Άλλη εποχή και άλλο σημείο -χαμηλότερα. Οι άνθρωποι δεξιά βρίσκονται λίγα μέτρα από το Γενί Ντελίκ. Ο δρόμος παραδίπλα τους είναι η Ελ. Βενιζέλου – η συνέχεια της εντός των τειχών οδού Ακρίτα.

Φωτογραφία σε χαρτί που συνέλεξε ο Paul Albarel. Βρίσκεται στην Médiathèque du Grand Narbonne, με αρ. AD11- 1470. Photo ramenée par Paul Albarel – Médiathèque du Grand Narbonne AD11- 1470 tirage papier.

Διοικητήριο. Χτίστηκε το 1891 σε σχέδια του αρχιτέκτονα Vitaliano Poselli. (Φωτογραφίες μόνο από το αρχικό τριώροφο)

Το κονάκι (οικία), του βαλή του βιλαέτιου της Θεσσαλονίκης. Η θέση του λίγο πιο κάτω από το σημείο του παλιού, το οποίο είχε χτιστεί επάνω στα βυζαντινά ανάκτορα. Το νέο ενσωμάτωσε κι αυτό αρκετά αρχιτεκτονικά μέλη του βυζαντινού αυτοκρατορικού παλατιού. Επιλέχτηκε ο εκλεκτικισμός με τα νεοκλασικά στοιχεία να υπερτερούν, σαν ο βασικός ρυθμός του. Αρχικά είχε τρεις ορόφους. Ο τέταρτος όροφος προστέθηκε το 1955.

Η κόρη του Ποζέλι αναφέρει μιά εντελώς παράξενη μέθοδο κατασκευής του. Με την ολοκλήρωση των θεμελίων ρίχτηκαν σε αυτά 60.000 αυγά μαζί με οικοδομικά υλικά “για να το κάνουν να δέσει” Όλος ο κόσμος μαζευόταν και κοίταζε τα αυγά, μαζί με το κέλυφος βέβαια, να ρίχνονται στο σκάμμα. Όταν το κτίσμα του Διοικητηρίου έφτασε ως τη μέση του πρώτου πατώματος, το έργο σταμάτησε επί 6 μήνες. Το άφησε επίτηδες ο Poselli “για να σφίξει καλά” όπως έλεγε. (Ζωρζέττα Ποζέλι “Ο Ποζέλι της Θεσσαλονίκης”, Β. Κολώνας).

Η διακόσμηση και η επίπλωση του κτηρίου ανατέθηκαν επίσης στον ίδιο τον αρχιτέκτονα. Το έργο του είχε ήδη εντυπωσιάσει τους Τούρκους και έτσι του είπαν στο ενδιάμεσο να μην υπολογίσει τα χρήματα και να φέρει απ’ όλον τον κόσμο τα καλύτερα έπιπλα, υφάσματα, χαλιά και κουρτίνες για να το επιπλώσει. Εδώ υπογράφηκε η παράδοση της Θεσσαλονίκης στον ελληνικό στρατό το 1912. Στέγασε αμέσως όλες τις υπηρεσίες της Ελληνικής Διοίκησης. Το 1917 στην μεγάλη πυρκαγιά το κτήριο παρέμεινε αλώβητο, παρόλο που καταστράφηκε ότι υπήρχε γύρω του.

Ο Βιταλιάνο Ποζέλι (Vitaliano Poselli) γεννήθηκε στις 7 Ιουνίου 1838 στο Καστιλιόνε (Castiglione) της Σικελίας.Το 1886 στάλθηκε από την Οθωμανική κυβέρνηση στην Θεσσαλονίκη για να χτιστεί το σημερινό Γ’ Σώμα Στρατού και η σχολή Idadie (δημόσια προπαρασκευαστική σχολή Διοίκησης), η σημερινη Φιλοσοφική. Το 1888 παντρεύτηκε και εγκαταστάθηκε μόνιμα εδώ. Από τότε δημιούργησε τα σημαντικότερα δημόσια κτήρια της πόλης. Ταυτόχρονα ξένες αντιπροσωπείες και αποστολές, όπως και οι πλούσιοι έμποροι και τραπεζίτες, τον εμπιστεύτηκαν γιά τη δημιουργία διάφορων κοινοτικών, εμπορικών αλλά και ιδιωτικών κτηρίων. Τα πιο γνωστά είναι το Γενί Τζαμί, η Βίλλα Αλλατίνι, το Διοικητήριο, η Καθολική και η Αρμενική εκκλησία, η Τράπεζα Θεσσαλονίκης (Στοά Μαλακοπή), το Γ΄ Σώμα Στρατού, η συναγωγή Μπεθ Σαούλ, η Βίλα Ίντα, η στοά Σαούλ.

ΥΓ Μια και χθές μιλούσαμε για τον έρωτα ενός επίγονου Ποζέλι, ευκαιρία να δούμε τον σημαντικότερο της οικογένειας.

Από τον Δαυίδ Μπράβο

Facebook: https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=967333423756291&id=204212503401724

Μεσοπόλεμος.

Η γοητεία του Μεσοπολέμου.

λεπτομέρεια

Από τις ομορφότερες φωτογραφίες του Διοικητηρίου είναι αυτή του Joseph Pigassou.

1899. Εγκώμιο γιά το χτίσιμο της Καθολικής Εκκλησίας και αναφορά σε άλλα έργα του Ποζέλι.

Το παλιό κονάκι

Η ανατολική μεριά.

Αύγουστος 1916. Πρώτη μέρα του κινήματος της Εθνικής Άμυνας. Έλληνες στρατιώτες μπροστά στο Διοικητήριο.

Το Διοικητήριο την μέρα της έναρξης του κινήματος της Εθνικής Άμυνας.

Από την Άνω Πόλη.

19.8.1917. Η πυρκαγιά πίσω από το Διοικητήριο και το Σαατλί τζαμί

10 Ιουλίου 1908. O ηγέτης των Νεότουρκων, Εμβέρ μπέης, κήρυξε επανάσταση. Στόχο είχε την επαναφορά του καταργημένου συντάγματος του 1876 και την ισότητα και ισοπολιτεία για όλους τους πολίτες, ανεξάρτητα από γένος και θρησκεία. Ο σουλτάνος 11 του μήνα έκδωσε φιρμάνι, με το οποίο επαναφερόταν το σύνταγμα, παρεχόταν ελευθεροτυπία, σταματούσε το φακέλωμα των πολιτών και προκηρύσσονταν εκλογές. Η αναίμακτη τροπή προκάλεσε ενθουσιασμό στους πληθυσμούς της αυτοκρατορίας. Στην Μακεδονία Βούλγαροι και Έλληνες αποφάσισαν να καταθέσουν τα όπλα

11 Ιουλίου 1908.

Κατοχική αεροφωτογραφία. Κέντρο πάνω η πλατεία Διοικητηρίου. Η αλάνα της Αρχαίας Αγοράς, δεξιά.

Κατοχή

Η πλατεία κάτω από το Διοικητήριο.

Από την Καραολή και Δημητρίου.

Φωτογραφία του Διοικητηρίου από το Μεβλεβιχανέ, των περιστρεφόμενων δερβίσηδων.

Από την Εγνατία.

μια πανοραμική μετά την πυρκαγιά

Το εφήμερον, φευ, κάλλος της θυγατρός τινός δεξιοτέχνιδος περί την χαρτομαντείαν εξελόγιασε γόνον γνωστής αστικής οικογενείας. Ο πατήρ της καλλονής, εκράτησεν μούτρα, πιθανόν για το θρήσκευμα των εγγονών.

Από τον Δαυίδ Μπράβο.

Facebook: https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=965730830583217&id=204212503401724

Ήταν μια παλιά συναγωγή στη νότιο-ανατολική πλευρά του κέντρου της Θεσσαλονίκη (δηλ. κοντά στη διαγώνιο και προς τη θάλασσα), στην εβραϊκή περιοχή που ονομαζόταν Kaldirgös. Σύμφωνα με μια ιστορική αναφορά “δίπλα στην εν λόγω συναγωγή (ή ευαγές ίδρυμα) υπήρχε εβραϊκή επαγγελματική σχολή για ξυλουργούς και ράπτες”. Το 1890 κάηκε, όπως και η γύρω περιοχή. Το 1891 ανακατασκευάστηκε και λειτούργησε επίσημα ως συναγωγή Μπεθ Ελ. Δίπλα της ιδρύθηκε το 1906 εβραϊκός παιδικός σταθμός, ο οποίος μετατράπηκε το 1909 σε σχολή με το όνομα “Hilpfrein” (“Βοήθεια”), αλλά γρήγορα γέμισε με Εβραίους πρόσφυγες. Το 1917 καταστράφηκαν τα κτίρια αυτά από την πυρκαγιά της χρονιάς αυτής. Το 1919 ξανακτίστηκε κι επαναλειτούργησε η συναγωγή Μπεθ Ελ. Είναι άγνωστη η τύχη της την περίοδο της κατοχής και ιδιαίτερα μετά το ναζιστικό εκτοπισμό των Εβραίων της Θεσσαλονίκης. Μπορούμε να τη φανταστούμε, από τις ανάλογες συμπεριφορές του ναζιστικού στρατού κατοχής στη Θεσσαλονίκη.

Η μητέρα μου, που έζησε στην περιοχή αυτή, τη θυμόταν και μου την προσδιόρισε, στα τέλη της δεκαετίας του 1950, στη Μητροπόλεως, μεταξύ Μητροπολίτου Ιωσήφ και Μορκεντάου, παραδίπλα στον τότε σταθμό πρώτων βοηθειών του Ερυθρού Σταυρού (τον οποίο δεν μπόρεσα, μέχρι τώρα, να βρω κάποια σχετική νύξη).

Από τον Νίκανδρο Καστανίδη

Facebook: https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=965949020561398&id=204212503401724

Χάρτης του 1928

Εσωτερικό της συναγωγής Μπεθ Ελ

Αεροφωτογραφία του 1938

Αεροφωτογραφία του 1930

Αεροφωτογραφία του 1944

Σε σύγκριση με το GIS του Δήμου, φαίνεται η επαναχάραξη των οικοπέδων στους αριθμούς 109 και 111 μετά την κατεδάφιση της συναγωγής. Ο Μεσσίνας στο βιβλίο του “Οι συναγωγές στην ΕΛλάδα” αναφέρει ότι το διπλανό οικόπεδο χρησίμευε ως αυλή της συναγωγής.

Συρροή συμμάχων στην Αφροδίτης.

Facebook: https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=966636637159303&id=204212503401724

Αριστερά η γωνία με Αναγνωστοπούλου.

Από την αντίθετη κατεύθυνση την είχαμε δει εδώ: https://write.as/saloni-ca/478

Facebook: https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=960911511065149&id=204212503401724

Στη συλλογή του Πολ Αλμπαρέλ βρίσκουμε αρκετές φωτογραφίες που δείχνουν τα δυτικά τείχη από την εξωτερική πλευρά τους. Κάποιες είναι σίγουρα από περιπάτους που έκανε ο ίδιος με συναδέλφους του στην περιοχή. Είχαν κάνει αρκετές βόλτες στα κάστρα, καθώς υπάρχουν διάφορες σχετικές αναφορές στο ημερολόγιο του -και ήταν λογικό να προτιμούν τα δυτικά τείχη μιας ήταν πιο κοντά στο Γαλλικό Κέντρο Διακομιδής. Επιμέλεια παρουσίασης από τη Μάρα Νικοπούλου Από το αφιέρωμα: ο Joseph Pigassou στην Θεσσαλονίκη

Εδώ, όπως σημειώνει ο Bernard Maurice, βλέπουμε τον φαρμακοποιό Sacoman (αριστερά) και τον γιατρό Augé (δεξιά). Πιθανότατα τραβήχτηκε από τον επίσης φαρμακοποιό Μ. Odent, τη μέρα που -όπως περιγράφει ο Αλμπαρέλ στο ημερολόγιό του- αφού διέσχισαν την Μπάρα και τον Τσιγγανομαχαλά, κατέληξαν στα τείχη: «Το απογευματάκι βγαίνουμε για περίπατο με τον Οζέ, τον Σακομάν και τον Οντέν. […] Μετά κάνουμε μια βόλτα στα τείχη και επιστρέφουμε νύχτα».

Φωτογραφία σε χαρτί που συνέλεξε ο Paul Albarel. Βρίσκεται στην Médiathèque du Grand Narbonne, με αρ. AD11- 1662. Photo ramenée par Paul Albarel – Médiathèque du Grand Narbonne AD11- 1662 tirage papier.

Για τους συναδέλφους του Πολ Αλμπαρέλ εδώ: !https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=793756454447323&id=204212503401724&__tn__=-R

Για τις φωτό από τον Τσιγγανομαχαλά εδώ: https://archive.saloni.ca/1306

Στην περιοχή της πλατείας Περιστεριών και προς τα πάνω, τα σπίτια μοιάζουν μεταξύ τους: Είναι απλά, σχεδόν παράγκες, με δίρριχτες στέγες.

Φωτογραφία σε χαρτί που συνέλεξε ο Paul Albarel. Βρίσκεται στην Médiathèque du Grand Narbonne, με αρ. AD11- 1518. Photo ramenée par Paul Albarel – Médiathèque du Grand Narbonne AD11- 1518 tirage papier. Παρόμοια σπίτια όσο ανεβαίνουν. Από τα γυμνά δέντρα καταλαβαίνουμε ότι η λήψη έχει βγει από Οκτώβριο και μετά.

Φωτογραφία σε χαρτί που συνέλεξε ο Paul Albarel. Βρίσκεται στην Médiathèque du Grand Narbonne, με αρ. AD11- 1520. Photo ramenée par Paul Albarel – Médiathèque du Grand Narbonne AD11- 1520 tirage papier. Αρκετά ψηλότερα, τα γυμνά δέντρα μάς αφήνουν να δούμε στο βάθος το τζαμί Ποπάρα Μπαμπά Ζαντέ και τον μιναρέ του. Δεξιά ο πύργος Λαπαρδά.

Φωτογραφία σε χαρτί που συνέλεξε ο Paul Albarel. Βρίσκεται στην Médiathèque du Grand Narbonne, με αρ. AD11- 1522. Photo ramenée par Paul Albarel – Médiathèque du Grand Narbonne AD11- 1522 tirage papier. Κι εδώ ένα πιο μακρινό πλάνο που δείχνει να είναι τραβηγμένο φθινόπωρο.

Φωτογραφία σε χαρτί που συνέλεξε ο Paul Albarel. Βρίσκεται στην Médiathèque du Grand Narbonne, με αρ. AD11- 1525. Photo ramenée par Paul Albarel – Médiathèque du Grand Narbonne AD11- 1525 tirage papier Φωτογραφία σε χαρτί που συνέλεξε ο Paul Albarel. Βρίσκεται στην Médiathèque du Grand Narbonne, με αρ. AD11- 1697. Photo ramenée par Paul Albarel – Médiathèque du Grand Narbonne AD11- 1697 tirage papier.

Εκεί που κάποτε για να φτάσεις στη βίλα Άμποτ δίπλα στη θάλασσα, έπρεπε να διασχίσεις έναν τεράστιο κήπο.

Από τον Σπύρο Αλευρόπουλο

Facebook: https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=957943874695246&id=204212503401724

Στην τεράστια ιδιοκτησία Άμποτ με βέλος σημειώνεται η βασική κατοικία της οικογένειας. Από κοντά έχουμε λίγες λήψεις. Μία είναι αυτή, κατοχική, δεξιά από την βάρκα, το μεγάλο διώροφο παραθαλάσσιο κτίριο μαζί με το ισόγειο παρακολούθημά του Και εδώ από κοντά. Αφού διέσχιζες τον κήπο έφτανες στην είσοδο. Η βόρεια και η παραθαλάσσια όψη πρέπει να είναι ίδιες. Λίγα λόγια για το κτίριο από τον Κολώνα, απ όπου και η φωτογραφία: Οικία Αλφρέδου Άμποτ, κτισμένη πριν το 1889. Παραθαλάσσια, 13 δωμάτια, 2 σαλόνια, δωρεά της Κατερίνας Άμποτ στον γιο της Αλφρέδο. Καταστράφηκε κατά τον Β' Παγκόσμιο πόλεμο. Και πάλι εδώ στην αεροφωτογραφία το βασικό κτίσμα και ο κήπος που διέσχιζε κανείς. Μπροστά στη βίλα, απέναντι η ανατολική όψη του Βρετανικού προξενείου, βλέπουμε αριστερά φερ φορζέ έπιπλα κήπου... Και εδώ να τα απολαμβάνουν ένοικοι και φιλοξενούμενοι. Οι ρακέτες τένις δεν είναι διακοσμητικές. Γήπεδο τένις υπήρχε ακριβώς πίσω από το Βρετ. προξενείο, ιδιοκτησίας Άμποτ Η είσοδος στον κήπο της βίλας από την Βασ. Όλγας Στο βάθος σε ακόμη μία κατοχική λήψη. Στην πράξη τακτοποίησης του 1929 Γύρω στα 1960 τα οικόπεδα παίρνουν τις φυσιολογικές διαστάσεις που γνωρίζουμε από την καθημερινότητά μας... η οποία σήμερα έχει έτσι.

ΧΙΡΣ – Συντριβάνι : Γραμμή Τραμ. Εγκαίνια λειτουργίας 1 Ιουλίου 1926. Αφετηρία η οδός Κωνσταντινουπόλεως πριν το Ιπποκράτειο. Τότε ήταν χείμαρρος, σήμερα περίπου η αρχή της οδού Κρίτωνος.

Οι δύο πρώτες φωτογραφίες ταλαιπωρούν όσους ασχολούνται με την παλιά τοπογραφία της πόλης, χρόνια τώρα. Φωτογραφία που τις ξεκλειδώνει είναι η τρίτη. Ανέβηκε από τον Χρήστο Καββαδά, 30 Μαίου του 2016, με τίτλο “Στην Θεσσαλονίκη τον χειμώνα του 1948.”

Βάζοντας τις 3 φωτογραφίες σε σειρά βγήκε επιτέλους νόημα. Στην 3η ο φωτογράφος στέκεται στην μέση της οδού Κωνσταντινουπόλεως, στο ύψος της οδού Φλέμιγκ (τότε ονομαζόταν Μισραχή). Βρίσκεται απέναντι από την είσοδο του Ιπποκράτειου. Από κεί “βλέπει” την παλιά αφετηρία του τραμ, στο τέλος της περίφραξης του νοσοκομείου. Βλέπει το κάτω μέρος της σημερινής οδού Κρίτωνος γωνία με Κωνσταντινουπόλεως, όπου τα σπίτια παρέμεναν τα ίδια από το 1926 μέχρι το 1948 (τουλάχιστον). Και ταιριάζουν γάντι με αυτά της δεύτερης φωτογραφίας.

Με την ευκαιρία γίνεται μιά μικρή αναδρομή στην ιστορία της γραμμής Χιρς (που δεν είναι ιδιαίτερα γνωστή), μέσα από αποκόμματα εφημερίδων, δρομολογίων, χαρτών και τοπογραφικών. Παρακολουθούμε και τι έβλεπε ο φωτογράφος του 1948 μέχρι την οδό Παρασκευοπούλου. Αναχώρηση 1η Στάση Χιρς (Ιπποκράτειο). 2η Στάση Κυβέλεια (Αθανασίου Διάκου). Τέρμα στην οδό Διαλέττη με Εθνικής Αμύνης (Συντριβάνι). Αργότερα, η ίδια γραμμή επεκτάθηκε μέχρι τον Παλιό Σιδηροδρομικό Σταθμό και το ΜπεχΤσινάρ (Κήπος Πριγκίπων).

Από τον Δαυίδ Μπράβο

Facebook: https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=964216140734686&id=204212503401724

Κωνσταντινουπόλεως γωνία με την σημερινή Κρίτωνος. Ο χείμαρρος δίπλα στο Ιπποκράτειο. Απέναντι, περίπου η σημερινή οδός Βαρώνου Χιρς (λίγο αριστεροτερα). Τα σπίτια που βλέπουμε ήταν στην “όχθη” αυτου του ρέματος. Γνωστό σαν χείμαρρος Κωνσταντινίδη. Κωνσταντινουπόλεως γωνία με την σημερινή Κρίτωνος. Το 1926 από την αφετηρία του Χιρς και τουλάχιστον για κάποια μέτρα υπήρχε διπλή γραμμή. Κυρίως για την στάθμευση των συρμών. Δεξιά τα σπίτια μέχρι το στενάκι της σημερινής οδού Λαμίας. Αριστερά σπίτι στην αρχή της οδού Ξενοφώντος. Αυτή η φωτογραφία ξεκλειδώνει τις προηγούμενες δύο. Ο φωτογράφος στέκεται απέναντι από την είσοδο του Ιπποκράτειου. Φλέμιγκ (Μισραχή παλιά) με Κωνσταντινουπόλεως γωνία. “ Βλέπει” την Κρίτωνος και τα ίδια σπίτια με την 2η φωτογραφία, δηλαδή το παλιό τέρμα των τραμ.

“Θεσσαλονίκη τον χειμώνα του 1948”. έγραφε στην πίσω μεριά της. Αριστερά βλέπουμε για πρώτη φορά τα σπίτια επί της Κωνσταντινουπόλεως (από την Φλέμιγκ μέχρι και μετά την Ξενοφώντος). Στο 60 της οδού ο κινηματογράφος Κυβέλεια λίγο πριν την Αθανασίου Διάκου. Φαίνεται και η μαρκίζα του κινηματογράφου που προεξέχει. Μετά την Αθανασίου Διάκου, απέναντι δεξιά, βλέπουμε την μεγάλη αλάνα που έφτανε σχεδόν μέχρι την οδό Παρασκευοπούλου.

Κωνσταντινουπόλεως γωνία με Παρασκευοπούλου ήταν 2 όμορφα σπίτια, αχνοφαίνονται μετά την αλάνα. Θα τα δούμε καλύτερα στην συνέχεια. Η φωτογραφία “ζωντανεύει” περιοχή που σπάνια απεικονίστηκε. Απέναντι από την είσοδο του Ιπποκράτειου, Κωνσταντινουπόλεως γωνία με Φλέμιγκ βλέπουμε τα ίδια σπίτια στην Κρίτωνος σε σύγκριση φωτογραφιών. Παρέμεναν τα ίδια από το 1926 μέχρι το 1948 τουλάχιστον. Το τοπογραφικό κάτω, δείχνει τα σπίτια της φωτογραφίας από πάνω. Ήταν στις “όχθες” του χειμάρρου Κωνσταντινίδη κάτω από την Κωνσταντινουπόλεως. Η οδός Βαρώνου Χιρς που υπάρχει και σήμερα, ήταν παραδίπλα αριστερά. Σύγκριση. Τα 2 σπίτια στο βάθος της 3ης φωτογραφίας. Κωνσταντινουπόλεως και Παρασκευοπούλου γωνία. Τα 2 σπίτια στο βάθος της 3ης φωτογραφίας από κοντά. Κωνσταντινουπόλεως και Παρασκευοπούλου γωνία. Το τέρμα της γραμμής τραμ ΧΙΡΣ. Εθνικής Αμύνης (Συντριβάνι). Από το 1926. Αργότερα, η ίδια γραμμή επεκτάθηκε μέχρι τον Παλιό Σιδηροδρομικό Σταθμό και το ΜπεχΤσινάρ (Κήπος Πριγκίπων). Με πράσινο βελάκι από Κωνσταντινουπόλεως γωνία με Φλέμιγκ μέχρι την Κρίτωνος. Βλέπουμε και τον χείμαρρο δίπλα στο Ιπποκράτειο. Πάνω αλλά κυρίως κάτω από την Κωνσταντινουπόλεως. Χάρτης κοντινής ημερομηνίας με τις 2 πρώτες φωτογραφίες. Το ενδιαφέρον ο χείμαρρος δίπλα στο Ιπποκράτειο. Εγκαίνια γραμμής τραμ Χιρς, 1 Ιουλίου 1926. Οι εφημερίδες την επόμενη μέρα. Εγκαίνια Λειτουργίας τραμ γραμμής Χιρς. 1 Ιουλίου 1926. Οι αρχικές στάσεις του τραμ. Ενθουσιασμός στα γυναικόπαιδα του Ντερβίς Μαχαλά δίπλα στο Ιπποκράτειο ! Δρομολόγιο της γραμμής. Αναχώρηση από Χιρς (Ιπποκράτειο). 2η Στάση Κυβέλεια (Αθανασίου Διάκου). Η επέκταση μέχρι τον Παλιό Σιδηροδρομικό Σταθμό και το ΜπεχΤσινάρ (Κήπος Πριγκίπων). Με αστερίσκο οι μη υποχρεωτικές στάσεις. Χάρτης με τις γραμμές τραμ γύρω από το νοσοκομείο. Το Νοσοκομείο Χιρς.

Η Αλάνα του Κυβέλεια μετά την οδό Αθανασίου Διάκου Κυβέλεια. Κωνσταντινουπόλεως 60 πριν την Αθανασίου Διάκου, υπήρχε ο κινηματογράφος Κυβέλεια. Τα εγκαίνια έγιναν 1η Ιανουαρίου του 1931. Αργότερα ονομάστηκε όλη η γύρω περιοχή με αυτό το όνομα. Είμαστε ήδη στο 1931 ωστόσο ο κινηματογράφος δεν είχε ακόμη μηχανήματα “Ομιλούντος”, έκανε έναρξη “Βωβός” (περίοδος βουβού 1894 – 1929). Ταινία έναρξης “Η Αφροδίτη” του 1929, πρωταγωνίστρια η Constance Talmadge (1898–1973). Venus (1929) https://www.imdb.com/title/tt0020546/reference Η περιοχή σήμερα.

Στο οικόπεδο των Άμποτ, στο ύψος της Βασ. Όλγας 90 κάτω, δίπλα στη θάλασσα, ένα πολυφωτογραφημένο κτίριο, ιδιοκτησία της οικογένειας, γνωστό ως Αγγλικό προξενείο. Από τον Σπύρο Αλευρόπουλο και τον Θόδωρο Νάτσινα

Facebook: https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=954869038336063&id=204212503401724

Ήδη κτισμένο πριν το 1907. Εδώ με την ευκαιρία του αίσιου τέλους με την απαγωγή του Ρόμπερτ Άμποτ, η ομάδα που τον απελευθέρωσε ποζάρει στο ανατολικό μέρος του Προξενείου. Όπως αναφέρεται στη λεζάντα, ήδη προξενείο Βρετανικό από τότε. Σε ανάρτηση Aggelos Elias στην ΑΘ Η είσοδος του βρετανικού προξενείου. «ο Στέφος και η γυναίκα του, υπηρέτες του κ. Graνes, ντυμένοι με τα κυριακάτικα ρούχα τους (παραδοσιακές στολές Μαυροβουνίου), καλοκαίρι 1907 Αντιγραφή από το βιβλίο του Κολώνα. Ο κ. Graves μάλλον ο τότε πρόξενος Την ίδια εποχή, από την πλευρά της θάλασσας, από το βιβλίο του Κολώνα. Απαράλλακτο μέχρι το τέλος της ζωής του. Λήψη από τον όροφο του Προξενείου. Γήπεδο τέννις στο πίσω μέρος της αυλής του. Από το βιβλίο του Κολώνα “Η Θεσσαλονίκη εκτός των τειχών” Το προξενείο κατά το 1916 Από το βιβλίο της Mary Adelaide Walker “Δια της Μακεδονίας ως στις αλβανικές λίμνες» (Από το βιβλίο του Μουτσόπουλου, Θεσσαλονίκη, 1900-1917). Την περίοδο της Κατοχής

Αρχές του 1950 Παρόν και όταν ξηλώνεται η ιχθυόσκαλα Λίγο πριν την κατεδάφισή του, από το βιβλίο του Κολώνα. Η εικόνα ωστόσο στο βιβλίο παρουσιάζεται αντεστραμμένη όπως παρατήρησε ο Θόδ. Νάτσινας. Εδώ η ορθή λήψη. Από την συλλογή του Λαογραφικού Μουσείου