Saloni.ca Archive

Ομαδα ερευνας για την παλια Θεσσαλονικη

“Ο Αθλητικός Σύλλογος του ΑΡΗ. Παλιό Εντευκτήριο (Βασιλίσσης Όλγας 30 σημερινό 24)

Η “Λέσχη (ή Εντευκτήριον) του Άρεως” στεγάστηκε προπολεμικά και συνέχισε και μετά τον Β ΠΠ στο αρχοντικό επί της Βασιλίσσης Όλγας 30. Σε αυτή την περιοχή έχει τις ρίζες του ο Άρης. Η λέσχη αποτέλεσε κύριο πόλο έλξης για τους νέους – νέες. Πινγκ-πονγκ, τάβλι, ντάμες, ντόμινα, σκάκια, τράπουλες, λειτουργούσε και κυλικείο. Διέθετε αίθουσες φύλαξης των κυπέλλων και διπλωμάτων, συνεδριάσεων του Συμβουλίου, γραμματείας και αποθήκευσης αθλητικού υλικού. Προς την πλευρά της θάλασσας υπήρχε γήπεδο μπάσκετ με κερκίδες όπως και αγωνιστικό κολυμβητήριο. “Στο θαλάσσιο χώρο, μπροστά στο τεραίν του μπάσκετ, οργανώσαμε, δουλεύοντας εθελοντικά, αγωνιστικό κολυμβητήριο” “ Όποτε κέρδιζε η Α' Ομάδα, γινόταν στη Λέσχη τέτοια τσιμπούσια με χορούς και τραγούδια, που μια φορά ένας άσχετος περαστικός μπήκε μέσα και γύρευε μπομπονιέρες για τα παιδιά του.” Κ.Χ. Ροδοκανάκης Άνθισαν λόγω της εγγύτητας με τη θάλασσα δραστηριότητες όπως η κολύμβηση – υδατοσφαίριση, η κωπηλασία, η ιστιοπλοία. Ο ΑΣ ΑΡΗΣ συνδέεται με τα ανερχόμενα αστικά στρώματα της Θεσσαλονίκης του μεσοπολέμου, μετά την ενσωμάτωση στον ελληνικό κορμό. Στα πρώτα χρόνια ύπαρξης του ήταν ο κατεξοχήν εκπρόσωπος του πολυπολιτισμού. Κοσμοπολίτης και θεματοφύλακας ευρωπαϊκών προοδευτικών ιδεών. Βάσει του καταστατικού του εκγύμναζε αθλητές “εκ πασών των κοινωνικών τάξεων”, χωρίς κοινωνικούς αποκλεισμούς. Ήταν ο πρώτος σύλλογος με γυναικεία τμήματα, ήδη από τη δεκαετία του 1920, πολύ πριν τη θέσπιση ψήφου των γυναικών στην Ελλάδα. Στις τάξεις του συνυπήρχαν εκτός από τους ντόπιους, οι Ευρωπαίοι που ζούσαν στην πόλη. Πολλοί οι Αρμένιοι και πολλοί οι Εβραίοι. Επίσης το πρώτο αστικό κύμα Ελλήνων προσφύγων, (που μιλούσαν Ελληνικά !) Σμυρνιοί, Κωνσταντινουπολίτες κλπ, όσοι ήρθαν πριν το 1922, αλλα και οι αστοί-μικροαστοί πρόσφυγες μετα το 1922. Ο σύλλογος κατέκτησε το πρώτο πρωτάθλημα Ελλάδας τόσο στο ποδόσφαιρο (1928) όσο και στην υδατοσφαίριση-πόλο (το 1928,1929,1930) (1932), πρωταγωνίστησε δε στα περισσότερα αθλήματα, αποκτώντας φίλους σε όλη τη χώρα. Το 1922 ιδρύθηκε το τμήμα μπάσκετ και το 1925 ιδρύεται το τμήμα πόλο του συλλόγου. Πρωταθλήματα ποδοσφαίρου 1928, 1932, 1946. Για το μπάσκετ δεν χρειάζεται να γράψεις πολλά. ΓΚΑΛΗΣ και η ΠΡΩΤΗ και μοναδική ελληνική ομάδα που μας ενσωμάτωσε στον ευρωπαικό κορμό και τα παγκόσμια αθλητικά δρώμενα. Έβαλε το μπάσκετ σε κάθε ελληνικό σπίτι και απογείωσε το άθλημα τη δεκαετία του 80. Αυτοκρατορία, που ΕΥΤΥΧΩΣ την ζήσαμε. Η μόνη φορά μεταπολεμικά που η πόλη βγήκε από το καβούκι της. Κατέκτησε πρωτάθλημα Ελλάδος και στο ανδρικό βόλεϊ (1997), σπάζοντας την κυριαρχία των Αθηναικών σωματείων στο άθλημα. Το τμήμα πυγμαχίας το 1972 κατακτά το πρωτάθλημα Ελλάδος. Προπύργιο της οπαδικής του βάσης υπήρξε η ευρύτερη περιοχή της Αγίας Τριάδας και συνολικά των Εξοχών. Το 1991 η ομάδα χόκεϊ κατακτά για τρίτη συνεχόμενη φορά το πρωτάθλημα και το τμήμα στίβου το Πανελλήνιο πρωτάθλημα κλειστού στίβου γυναικών. Το γυναικείο τμήμα Άρσης βαρών κατακτά το πρωτάθλημα Ελλάδος το 1994 και το 1995. Κατά τη διάρκεια της ιστορίας του, ο Άρης έχει καλλιεργήσει 21 διαφορετικά αθλήματα. Ο επίσημος ύμνος του Άρη είναι ο πρώτος που δημιουργήθηκε για ομάδα στην Ελλάδα. Γράφτηκε το 1926 σε στίχους του Γεωργίου Κίτσου που μελοποίησε ο Σεκόντο Ποζέλι (γιος του αρχιτέκτονα Βιταλιάνο Ποζέλι της τότε πολυεθνικής Θεσσαλονίκης) με τίτλο “Άρης Νικητής”. Την ενορχήστρωση έκανε ο Αιμίλιος Ριάδης, σημαντικός συνθέτης της κλασικής μουσικής και φίλος της ομάδας”.

από τον Δαυίδ Μπράβο

Facebook: https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=904951506661150&id=204212503401724

Η θέση 1 ήταν η είσοδος στις αθλητικές εγκαταστάσεις του Άρη. Γήπεδο μπάσκετ και θαλάσσια σπορ. Η θέση 2 ήταν η είσοδος της Λέσχης ή Εντευκτηρίου, σημερινή Βασ Όλγας 24. Η θέση 2 ήταν η είσοδος της Λέσχης ή Εντευκτηρίου, σημερινή Βασ Όλγας 24. Θέση 1 ήταν η είσοδος στις αθλητικές εγκαταστάσεις του Άρη. Γήπεδο μπάσκετ και θαλάσσια σπορ. Θέση 2 ήταν η είσοδος της Λέσχης Παλιό Εντευκτήριο (Βασιλίσσης Όλγας 30 σημερινό 24) Πρωταθλητής Ελλάδας υδατοσφαίριση-πόλο (1928,1929,1930) (1932) 1928. Η εποχή του Ποδοσφαίρου στην Ελλάδα, ξεκινάει με τον Άρη. «Σήμερα όμως αγαπητοί μου συμπαίκτες, κρατάμε στα χέρια μας, ή μάλλον καλύτερα στα πόδια μας, τον τρόπο να αλλάξουμε τον ρου της ιστορίας! Αν κατορθώσουμε και κερδίσουμε σήμερα, θα πάρουμε το πρώτο πανελλήνιο τρόπαιο. Να είστε σίγουροι πως ακόμη και μετά από εκατό χρόνια θα μιλάνε γι'αυτό. Γιατί θα είναι το πρώτο! Και η εποχή του ποδοσφαίρου στην Ελλάδα θα ξεκινήσει από τον Άρη. Θα ξεκινήσει με μας». Κώστας Βικελίδης Ο Άρης ήταν ο πρώτος σύλλογος με γυναικεία τμήματα, ήδη από τη δεκαετία του 1920, πολύ πριν τη θέσπιση ψήφου των γυναικών στην Ελλάδα. Εδώ η γυναικεία ομάδα μπάσκετ. Φωτογραφία Χρήστος Καββαδάς. Η ομάδα κολύμβησης Η πρωταθλήτρια ομάδα καλαθόσφαιρας του Άρη το 1930

Κτίζεται το 1907 σε σχέδια του Παιονίδη. Ο Κολώνας αναφέρει ως προγενέστερη ιδιοκτήτρια την Άννα Μπουργκάτ. Στην Παράλλαξη αναφέρονται ως ιδιοκτήτες οι Τζεμποργά και Έβελμαν.

Facebook: https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=903176450171989&id=204212503401724

Από το 1915 στεγάζεται το προξενείο της Αυστροουγγαρίας και μετά την κατάληψη των εχθρικών προξενείων χρησιμοποιείται ως στρατηγείο των Σέρβων. Την εποχή της κατάληψής του από τους συμμάχους. Αναγνώριση ως προξενείο Αυστροουγαρίας από Νικόλαο Μίχο. Και εδώ από την πίσω πλευρά του. Ως προξενείο της Ιταλίας χρησιμοποιείται από το 1924. Από το βιβλίο του Κολώνα “Η Θεσσαλονίκη εκτός των τειχών” Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος χρησιμοποιεί τη βίλα για τις ανάγκες των γυρισμάτων της ταινίας ”Μια αιωνιότητα και μια μέρα” Σχετικό απόσπασμα με τα εσωτερικά της βίλας και την εντυπωσιακή σκηνή στο μπαλκόνι εδώ: Ως ερειπωμένο και εγκαταλειμμένο φωτογραφήθηκε σε εντυπωσιακές λήψεις. Μία μάλιστα φωτογραφία της Αλεξάνδρας Κωνσταντινούδη χρησιμοποιήθηκε από φαν της σειράς «American horror story: Coven» και κυκλοφόρησε άτυπα ως πόστερ της σειράς. Και το σήμερα. Γράφτηκε ότι μετά από δημοπρασία πέρασε στην ιδιοκτησία της εταρείας APEX του ομίλου του Λεωνίδα Ζησιάδη Η πίσω όψη από το Google earth

Τα κτίσματα που αντιστοιχούν στους σημερινούς αριθμούς Βασ. Όλγας 20,22,24 και 26, από το ύψος της Αρχ. Μουσείου (Γενί Τζαμί), μέχρι το ύψος της Καραϊσκάκη.

Facebook: https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=903150053507962&id=204212503401724

Το ρυθμιστικό του 1963 δείχνει και το χώρο που θα καταλάμβαναν οι νεοαναγειρόμενες πολυκατοικίες. Ο προσανατολισμός στις πρώτες βίλες ακολουθούσε τη φυσική μορφολογία της ακτής. Την διαπλάτυνση και την ευθυγράμμιση της ακτής ακολούθησε και η τοποθέτηση των σημερινών πολυκατοικιών. Οι διατηρητέες βίλες έμειναν να θυμίζουν το πώς τα τότε οικόπεδα έβλεπαν την θάλασσα. Η μεσοπολεμική αεροφωτογραφία. Ανάμεσα στα σημερινά 22 και 24 μια βίλα που μας είναι γνωστή και από την όψη της προς την θάλασσα. Θα στεγάσει την λέσχη του ΑΡΗ και θα ακολουθήσει σχετική ανάρτηση γι αυτήν. 20 η βίλα Σαλέμ, 22 η βίλα Μισραχή και 24 η βίλα που κρυβόταν καλά από τον φωτογραφικό φακό. Στο 20 Η βίλα Σαλέμ κτισμένη το 1907, εδώ ως ιταλικό προξενείο. Η μπροστινή όψη. Η βίλα Ερσίλιας Μισραχή Βασ. Όλγας 22 σήμερα, σε μοναδικές απεικονίσεις από το βιβλίο του Κολώνα Η Θεσσαλονίκη εκτός των τειχών. Η ίδια βίλα από το φιλμάκι του Μ. Μ. Χαραλάμπους Εδώ από την φωτοτυπημένη ανάρτηση του διδακτορικού του Κολώνα Για να καταλάβουμε πάλι την τοπογραφία της γειτονιάς οι εικόνες από πιο ανατολικά.. Στο πλαίσιο φαίνεται η λεπτομέρεια για να εντοπιστεί η βίλα Μισραχή στο νούμερο 22. Εκεί όπου σήμερα υπάρχει η οικοδομή στη Βασ. Όλγας 24 στο βάθος του οικοπέδου υπήρχε η βίλα που σημειώνεται με το βέλος.΄Την είδαμε προηγουμένως σε λήψη από την θάλασσα. Στην πράξη 1326/58 ιδιοκτήτης φέρεται ο Πρόδρομος Ιωαννίδης. Ανάμεσα στο 24 και το 26, είσοδος για λουτρά, μικροπωλητές υφασμάτων και ειδών ρουχισμού στα κάγκελα. Από το βιβλίο του Πετρόπουλου Η πυρκαγιά του 1917. Ακολουθούν φωτογραφίες από την κηδεία του Γεωργίου τραβηγμένες στο μέρος αυτό.

Στο 30 βλέπουμε μια από τις οικίες Χάννα Μοδιάνο, την ανατολικότερη από τις 2 που είχαν πρόσοψη στην Βασ. Όλγας. Για την τεκμηρίωση, όταν θα μιλήσουμε γι αυτές σε άλλη ανάρτηση. Πάντως είμαστε στα 1912 και η οικία με σημερινό ν. 28 δεν έχει κτιστεί ακόμη. Ολόκληρη η γειτονιά κατά την κατοχή. Απόσπασμα από το γνωστό φιλμ του Μ. Μ. Χαραλάμπους. Το άσπρο κουτί στη μέση ανήκει στο οικόπεδο της Ναυτικής Διοίκησης, πρώην Τορνιβούκα. Είναι στο μέρος όπου τα δύο σπίτια με το ν. 26. Τα 28 και 30 περισσότερο τα εικάζω παρά τα βλέπω, ίσως σε φάση κατεδάφισης. Η κατάσταση σήμερα.

Facebook: https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=900288623794105&id=204212503401724

Το σημερινό 31 αντιστοιχούσε σ αυτό που ονομάζουμε βίλα Μπενουζίλιο. Πρώτος όμως ιδιοκτήτης φέρεται ο Τζιμάρζι και η βίλα χρονολογείται από το 1900. Γύρω στα 1905 ήταν ρώσικο προξενείο όπως φαίνεται και από τη σχετική καρτ ποστάλ. Στα 1909 καταλήγει στον Ελί Μπενουζίλιο, τελευταία χρήση του από τα εκπαιδευτήρια Καραγιάννη, κατεφαδίζεται αρχές δεκαετίας 1970 (στοιχεία από το βιβλίο του Κολώνα “Η Θεσσαλονίκη εκτός των τειχών”). Μια επιστολή 27/5/1910 προς το προξενείο ίσως κατέληξε σ αυτό το κτίριο, αν ακόμη φιλοξενούνταν εδώ και δεν είχε μετακομίσει στο 18. Η βίλα Μπενουζίλιο με τις αμέσως επόμενες βίλες

Βασ. Όλγας από την Αρχ. Μουσείου (Γενί Τζαμί) μέχρι την Καραϊσκάκη. Από τον σημερινό αριθμό 23 έως το 37

Facebook: https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=900286597127641&id=204212503401724

Η γειτονιά στις αρχές του 20ου αιώνα. Από τη γωνία με Καραϊσκάκη προς τα δυτικά κατά την κατοχή Σχετικά με την πρώτη της ανάρτησης και την κατοχική: Όπως είχε παρατηρήσει ο Christos Sotiriou στο 31 διακρίνεται η βίλα Μπενουζίλιο. Εδώ σημειώνονται άλλα κοινά σημεία για την ταυτοποίηση του μέρους. Από το Ρυμοτομικό διάταγμα του 1963 ένα μερικό από τις μεμονωμένες βίλες και τα μαγαζιά. Το κτίσμα πάνω αριστερά, που φαίνεται στην επόμενη αεροφωτογραφία, δίνει την θέση του στην διαπλάτυνση της Αρχ. Μουσείου. Αεροφωτογραφική απεικόνιση της δεκαετίας του 30. Στη Μακεδονία 16/2/1918 ο Χατζητάσιος συστήνει προίκα για την κόρη του. Ανάμεσα σ άλλα ένα ακίνητο ανώγειο με δύο μαγαζιά (φούρνο και κρεοπωλείο), το οικόπεδο συνορεύει δεξιά και πίσω με οικία Σεχή Αβδούλ Καδήρ και αριστερά με λάκκο. Μπροστά του είναι η Βασ. Όλγας. Με την τότε αρίθμηση Βασ. Όλγας 31 Μοιάζει να είναι αυτό που στην πράξη 971/1942 φέρεται ως ιδιοκτήτης Βασ. Ζαχαρίου. Το πίσω δεξιά (του) σημαίνεται ως ανταλλάξιμον. Ο Κολώνας λέει ότι το οικόπεδο όπου κτίστηκε η βίλα Μπενουζίλιο αγοράστηκε από τον Αβδούλ Κερήμ. Υπάρχει κάποια ομοιότητα. Όλα αυτά είναι υποθέσεις, οπότε μέχρις εκεί. Από το ν. 31, μπροστά από τη βίλα Μπενουζίλιο μέχρι την Αρχ. Μουσείου, βλέποντας δυτικά. Το σημερινό 31 αντιστοιχούσε στη βίλα Μπενουζίλιο. Μπροστά από τη βίλα κοιτάζοντας προς το κέντρο. Κατοχή. Μια μεσοπολεμική πολυκατοικία εμφανίζεται στο 27 Και από λίγο πιο ανατολικά της Καραϊσκάκη, πίσω το 1916. Η κατάσταση σήμερα.

Σχετικά με το Ρώσικο προξενείο γύρω στα 1920. Αρκετές φορές έχει αναφερθεί ότι το Ρώσικο προξενείο ήταν Βασ. Όλγας 18, επομένως πρέπει να στεγάζονταν στην οικία Μιχαηλίδη. Ο Κολώνας σε μια αναφορά ιδιοκτητών δεν αναφέρει κάτι τέτοιο, ούτε υπάρχει και κάποιο οπτικό υλικό. Από την ανάρτηση όμως του Hans-Joachim Lang που μας πρόσφερε τη λήψη με το σπίτι του Τσιγκιρίδη, ‎γράφει ότι σε γράμμα του ιδιοκτήτη στα 1944 αναφέρεται ως διεύθυνσή του το ν. 20. Τηρουμένων των αυτονόητων προϋποθέσεων, προσανατολιζόμαστε στην οικία Τσόλη, δηλ, την αμέσως προηγούμενη του Τσιγκιρίδη δυτικά (σήμερα μαζί με του Τσιγκιρίδη αντιστοιχούν στο ν. 16).

Facebook: https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=900101290479505&id=204212503401724

Η οικία Τσόλη στο πλαίσιο. Η αναφορά της διεύθυνσης του Ρώσικου προξενείου. Επιβεβαιώνεται και από εδώ. Μακεδονία 24/3/1919, πωλούνται έπιπλα πολυτελείας Η επανάσταση των σοβιέτ έφερε αναστατώσεις. Φθινοπωρινές μελαγχολικές σκέψεις αρθρογράφου της Μακεδονίας, κοιτάζοντας τη ρώσικη σημαία στο ρώσικο προξενείο. Λυρικές αναπολήσεις μιας αυτοκρατορίας, της οποίας οι κάτοικοι “στάθηκαν ανίκανοι να κρατήσουν το ύψος της”. Μακεδονία 16/10/1921

Μια ξεχωριστή ανάρτηση για μία από τις ελάχιστες εναπομείνασες βίλες της λεωφόρου των Εξοχών. Βασ. Όλγας 18 η βίλα Μιχαηλίδη, κτισμένη το 1890. Θεμελής, Λεβή Μοδιάνο, αδελφοί Νάαρ οι προηγούμενοι ιδιοκτήτες, καταλήγει το 1926 στον δραμινό καπνέμπορο Αλέξανδρο Μιχαηλίδη. Ανήκει ακόμη στην οικογένεια.

Facebook: https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=899068447249456&id=204212503401724

Από το βιβλίο του Κολώνα η Θεσσαλονίκη εκτός των τειχών. Φωτογραφία του 1976 του Basil Sakellarides στο αρχείο Θόδωρου Νάτσινα

Η ΕΙΣΟΔΟΣ ΤΗΣ ΕΚΘΕΣΗΣ ΤΟΥ 1957 Από τον Γιώργο Κωτσίδη Μόλις μου ήρθε μια παλιά ανάρτηση για την Έκθεση . Αυτή η είσοδος ήταν η πρώτη μετά την μεταφορά της από το Πεδίο του Άρεως . Τόσο πολύ μ' είχε εντυπωσιάσει που στα παιδικά μου μάτια φάνταζε σαν τους περίφημους άτυχους δίδυμους πύργους της Νέας Υόρκης . Και τώρα ακόμη που την βλέπω μετά τόσα χρόνια την θαυμάζω . Ήταν πραγματικά εντυπωσιακή είσοδος αντάξια του μεγάλου γεγονότος που συνέβαινε στην Θεσσαλονίκη μας κάθε Σεπτέμβρη για 22 ημέρες . Μετά λίγα χρόνια την γκρέμισαν με την ευκαιρία της επέκτασης της προς το κτίριο της ΧΑΝΘ και το ξήλωμα της γραμμής του τραμ . Από τότε για αρκετά χρόνια κάθε τόσο την γκρέμιζαν χτίζοντας μια νέα προσπαθώντας να δώσουν κάτι ποιο καινούριο , πιο μοντέρνο , πιο εντυπωσιακό , κατά την άποψη πάντα των ιθυνόντων , αλλά δυστυχώς δεν κατάφερναν να κάνουν κάτι μ ' αυτή την μεγαλοπρέπεια . Και τι δεν είδαν τα ματάκια μας ,το τι καρακιτσαριό κατασκευάστηκε δεν λέγεται , αφού κι αυτοί που τις κατασκεύαζαν την άλλη χρονιά την γκρέμιζαν κι έχτιζαν μια άλλη είσοδο ίσως χειρότερη από την προηγούμενη . Ευτυχώς τα τελευταία χρόνια το πήραν απόφαση και σταθεροποίησαν την σημερινή που μάλλον τους ικανοποιεί και δεν είναι πρόχειρη όπως οι άλλες . Έτσι κανείς πλέον δεν ενδιαφέρετε τι καινούρια είσοδο θα έχουμε φέτος , όπως για πολλά χρόνια συνέβαινε . Σημειωτέον ότι η είσοδος της ΧΑΝΘ είχε εγκαταλειφθεί και το ετήσιο αυτό πανηγύρι είχε μεταφερθεί στην είσοδο του Σιντριβανίου . Υπάρχουν όλες οι φωτογραφίες και θα είχε ενδιαφέρον κάποιος επιμελής να τις αναζητήσει και να τις βάλει σε μια χρονολογική σειρά . Πάντως όπως και νάχει το πράμα στα δικά μου μάτια ακόμη και σήμερα αυτή η είσοδος του 57 είναι μακράν η ομορφότερη …

Facebook: https://www.facebook.com/thessalonikilostcity/posts/pfbid022SAxEEn5AMvmQxxGhBN4dUtNvYnrcPFKP3zD1ok5LJ6oo4ce1UZ6o5GPVH6HkYFYl

Facebook: https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=905573886598912&id=204212503401724

Μέρες ΔΕΘ. Η Αλίκη Βουγιουκλάκη στον πειραματικό τηλεοπτικό σταθμό της ΔΕΗ στην ΔΕΘ του 1961

Στους αριθμούς 12-18 επί της Βασ. Όλγας λήψεις από μπροστά υπάρχουν μόνο για τα δύο τελευταία σπίτα, για να ακριβολογούμε το ενάμιση τελευταίο, μια και η πολυκατοικία στο 16 έπιασε το χώρο που έπιαναν 2 σπίτια.Το 16Β, ας πούμε, είναι του Τσιγκιρίδη.Το 18 είναι το διατηρητέο του Μιχαηλίδη.

Facebook: https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=899057453917222&id=204212503401724

Η εικόνα από τα τοπογραφικά. Δεξιά εκεί που το εικονιζόμενο έχει τα αρχικά του Δήμου Θεσσαλονίκης, έχουμε την εξής μαρτυρία στις ΠΦΘ αν δεν κάνω λάθος “Vasilis Vasiliadis Μεταξύ Ιταλικού Προξενείου και της οικίας Μιχαηλίδη, ακριβώς στο σημερινό πεζόδρομο, υπήρχε το εργαστήριο επισκευής ραδιοφώνων του Χρήστου Παραμυθά. Το θυμάμαι καλά, γιατί στο εργαστήριο αυτό δούλεψα το 1954”. Το σπίτι του Τσιγκιρίδη σε ανάρτηση Hans-Joachim Lang‎, Βασ. Όλγας 16 Βίλα Μιχαηλίδη Βασ. Όλγας 18, φωτογραφία Βασίλη Σακελλαρίδη του 1976

Αν δεν έχουμε από μπροστά λήψεις στα πρώτα τρία, μπορούμε με κάποια ασφάλεια, μια και δεν υπάρχει βάθος προς τη θάλασσα σ εκείνο το σημείο, να τα δούμε από πίσω σε μια φωτογραφία των αρχών του αιώνα. Όλα τα σπίτια με τους σημερινούς αριθμούς τους. Του Τσιγκιρίδη στο 16Β είναι ακριβώς ίδιο και από μπροστά Από την μεσοπολεμική αεροφωτογραφία

Και το σήμερα.