Saloni.ca Archive

Ομαδα ερευνας για την παλια Θεσσαλονικη

Αγαπημένα θέματα λήψης Pigassou, συλλογής Albarel. Από το αφιέρωμα: ο Joseph Pigassou στην Θεσσαλονίκη

Facebook: https://www.facebook.com/permalink.php?id=204212503401724&story_fbid=849938768829091

Φωτογραφία Joseph Pigassou ν.105, στερεοσκοπική γυάλινη πλάκα photo stéréo Joseph Pigassou n°105 Σχόλια Κώστα Δαμιανίδη: Πολύ ενδιαφέρουσα φωτογραφία με δύο λάντσες δίπλα σε ένα μεγάλο πλοίο. Στην μεγαλύτερη βάρκα μαζεύουν το πανί. Ένα λατίνι με ποδίσκο που είναι δεμένο στο κοράκι της πλώρης. Πολύ ενδιαφέρουσα είναι και η λαγουδέρα, στην πρύμνη της ίδιας βάρκας, που δεν μοιάζει με αυτές που χρησιμοποιούν σήμερα. Φωτογραφία σε χαρτί που συνέλεξε ο Paul Albarel. Βρίσκεται στην Médiathèque du Grand Narbonne, με αρ. AD11- 1607 photo ramenée par Paul Albarel – Médiathèque du Grand Narbonne AD11- 1607 tirage papier

Φτιαγμένοι το 1904 μαζί με το νοσοκομείο Χαμιντιέ και φωτογραφημένοι από τον Baubin εκείνη τη χρονιά.

Facebook:

Κάτω από τη Μονή Βλατάδων, στην Ηγουμένου, εκεί που κάποιος φωτογράφος έβλεπε το υπέροχο πανόραμα με όλη την πόλη να απλώνεται μπροστά του, ο Pigassou πάνω από τις στέγες των σπιτιών έβλεπε τη θάλασσα και τα καράβια που αγαπούσε. Από το αφιέρωμα: ο Joseph Pigassou στην Θεσσαλονίκη

Facebook: https://www.facebook.com/permalink.php?id=204212503401724&story_fbid=849688938854074

Φωτογραφία Joseph Pigassou ν.239, ασπρόμαυρο φιλμ 3,5Χ5,5 εκ photo Joseph Pigassou n°239 sur film 35x55 NB

Άνθρωποι που κοιτάζουν τη θάλασσα και τους κοιτάζει ο Pigassou Από το αφιέρωμα: ο Joseph Pigassou στην Θεσσαλονίκη

Facebook: https://www.facebook.com/permalink.php?id=204212503401724&story_fbid=839527556536879

Φωτογραφία Joseph Pigassou ν.270, ασπρόμαυρο φιλμ 3,5Χ5,5 εκ photo Joseph Pigassou n°270 sur film 35x55 NB Φωτογραφία Joseph Pigassou ν.276, στερεοσκοπική γυάλινη πλάκα photo stéréo Joseph Pigassou n°276

Facebook: https://www.facebook.com/permalink.php?id=204212503401724&story_fbid=863535334136101

Από τη Μουσών 31 βλέποντας ανατολικά είχαμε ένα κενό στον χάρτη. Έρχεται η κατοχική αυτή φωτογραφία να το συμπληρώσει. Το “αέτωμα” που φαίνεται πίσω βρίσκεται στο Μουσών 37 ανήκει στο νυν αποκατεστημένο που πλέον ονομάζεται μέλαθρον Μπίλλη και φιλοξενεί το Ίδρυμα Εθνικού και Θρησκευτικού Προβληματισμού (που παλιότερα ήταν στο Καρίπειο στην Ολυμπιάδος) Αναγνώριση από τη Μάρα Νικοπούλου

Οι φωτογράφοι Ευάγγελος και Μιχάλης Αχειλάς όπως τους θυμούνται ο Γιώργος Κωτσίδης και ο Γιώργος Πολυχρονιάδης, μέσα από φωτογραφίες των οικογενειακών τους αρχείων. Ο πρώτος (υπέγραφε ως Αχειλλάς τα πρώτα χρόνια) φωτογράφος της Θεσσαλονίκης ήδη από τον μεσοπόλεμο, στην περιοχή της Βασ. Γεωργίου, ανοίγει ατελιέ με το όνομα Φωτο Ντόρα.

Ο Γιώργος Πολυχρονιάδης θυμάται για τους φωτογράφους αδελφούς Αχειλά:

Το φωτογραφείο του ήταν απέναντι απ την είσοδο του σπιτιού μου μπαίνοντας στο πλαϊνο στενάκι από την Βασ. Γεωργίου μετά το μηχανουργείο του Καμπουράκη που ήταν στη γωνία. Ο αδερφός του Μιχαλης που έμενε στον 2ο οροφο δίπλα μας, στην κατοικία Αριγκόνι, με την κόρη του Καίτη ήταν επίσης φωτογράφος, αλλά πλανόδιος. Κάθε πρωί κουβαλούσε στην πλάτη το τρίποδο και πήγαινε στον Λ. Πύργο που ήταν το στέκι του.Ο Ευάγγελος Αχειλάς γύρω στο 1957 μετακόμισε στην Αθήνα με τη γυναίκα του Ειρήνη κι άνοιξε φωτογραφείο στη Σταδίου δίπλα στον κιν/φο Άστρον. Όταν το 1975 ήρθα κι εγώ στην Αθήνα υπήρχε ακόμα το μαγαζί του αν κι αυτός είχε πεθάνει. Ήταν εκεί η γυναίκα του και τα παιδιά του και την επισκέφτηκα.

Facebook: https://www.facebook.com/permalink.php?id=204212503401724&story_fbid=860582321098069

Ο Ευάγγελος Αχειλάς ειχε αδυναμία στην αδερφή μου και βγηκε μαζι της Ο Αχειλάς με τη μικρή μου αδερφή και τον αδερφό μου.Το άλλο ζευγάρι που απεικονίζεται μου ειναι άγνωστο.

Φωτογραφία και σχόλια από τον Γιώργο Κωτσίδη:

Και μία φωτογραφία από μένα στο γνωστό σημείο όπου ο Αχειλλάς έβγαζε τις εξωτερικές φωτογραφίες του .

Είναι στο ίδιο όπου σχηματιζόταν μια μικρή εξεδρούλα από μπετόν δίπλα στην θάλασσα στην εσωτερική αυλή όπου και το μαγαζί του . Χρονολογία γύρω στο 1950 . Επάνω στο καδρόνι η αφεντιά μου καμαρωτός καμαρωτός , με πόζα σούπερ σταρ , με κουστουμιά καινούρια ,με γιακαδάκι λευκό έξω , παντελονάκι καλοσιδερωμένο με τσάκιση , πεδιλάκι κουμπωτό λευκό της μόδας , με το χέρι στη μέση , με πεταχτό τον αγκώνα , το γόνατο λυγισμένο ,αγέρωχος ατενίζω το μέλλον με αυτοπεποίθηση στην θάλασσα προς την υπέροχη παραλιακή οικία του Τορνεβούκα που ήταν το σήμα κατατεθέν της γειτονιάς που σήμερα δεν υπάρχει . Από κάτω ο γλυκύτατος μικρούλης δημητριος κωτσιδης , με λευκή πλεκτή ζακετούλα με κουμπάκια και σχεδιάκι μαλάκι χωρίστρα και δίπλα μας ο πανύψηλος κομψότατος θείος Θανάσης μακαρίτης πλέον ,πάνω στα νιάτα και στις ομορφιές του , ζεν πρεμιέ της γειτονιάς που τα κοριτσόπουλα έκαναν κρα για ένα βλέμμα του και πηγαινοερχόταν μπροστά από το σπίτι μας . Εδώ φαίνεται η τέχνη του Αχειλλά που έστησε την φωτογραφία .. Λογότυπα του Αχειλά από διάφορες περιόδους της σταδιοδρομίας του

Μια ενδιαφέρουσα, όσο και χρήσιμη, προτροπή της εφημερίδας Έποκα, σε ένα ζήτημα που αφορά την …μόδα. Αντιγράφουμε δημοσίευμα του 1903 της JdS :

Facebook: https://www.facebook.com/permalink.php?id=204212503401724&story_fbid=822740678215567

«Μια ευτυχής καινοτομία -Η αδελφή εφημερίδα “Epoca” μόλις έλυσε μια και καλή το ακανθώδες θέμα του αν οι κυρίες οφείλουν ή όχι να εμφανίζονται με καπέλο στο θέατρο. Στο φύλλο της προηγούμενης Παρασκευής, η ‘Εποκα συμβούλεψε τις κυρίες να ξεφορτωθούν την παλιά στολή και να έρθουν το Σάββατο στο θεατρικό σουαρέ που διοργάνωσε η La Boheme* χωρίς την άβολη κόμμωσή τους. Mε χαρά σημειώνουμε ότι πάνω από τις μισές παριστάμενες ακολούθησαν την συμβολή της συναδέλφου μας. Οι άλλες, εκείνες που δεν είχαν διαβάσει την εφημερίδα και ήρθαν φορώντας ολόκληρο παρασόλι, δάγκωναν τα χείλια τους εμφανώς ενοχλημένες και μουρμούριζαν ότι δεν θα το ξανακάνουν. Ένας πόντος για την αδελφή εφημερίδα.» [*Δεν πρόκειται για θίασο που παρουσιάζει την γνωστή όπερα, αλλά για ερασιτεχνικό σχήμα με αυτό το όνομα] Για καλύτερη κατανόηση του τι σημαίνει «καπέλο» για την αριστοκρατία της εποχής… Δυο μήνες μετά, το ζήτημα αναφέρεται ξανά, μαζί με άλλη μία ενδιαφέρουσα ειδησούλα: υπάρχουν τραμ για να εξυπηρετήσουν τους θεατές που κατοικούν μακριά. Μην ξεχνάμε ότι αυτοί ήταν οι πλούσιοι, άρα το επιθυμητό κοινό για τέτοιου τύπου φιλανθρωπικές εκδηλώσεις. «Θεατρικό σουαρέ -Η επιτροπή του Bikour Houlim [Εβραϊκά κοινοτικά «κέντρα υγείας»] μας παρακαλεί να ενημερώσουμε το κοινό ότι το Σάββατο το βράδυ, στην έξοδο από το Eden, θα υπάρχουν διαθέσιμα οχήματα τραμ για τους κατοίκους των Εξοχών.» Και η εφημερίδα συνεχίζει: «Υπενθυμίζουμε ότι οι κυρίες και οι δεσποινίδες που έχουν θέση στην πλατεία δεν πρέπει να φορούν καπέλα. Έτσι αποφάσισε η επιτροπή μετά από προτροπή της αδελφής εφημερίδας Epoca». Φωτογραφία και κατάλογος της εποχής.

Το 1916 στην παραλιακή λεωφόρο παρέλασαν διάφορα καταρριμμένα γερμανικά αεροπλάνα Άλμπατρος, άλλα σε καλύτερη κι άλλα σε χειρότερη κατάσταση. Στο πιο πολυφωτογραφημένο από αυτά εντάσσεται και η λήψη που περιέχεται στο αρχείο του Αλμπαρέλ με αρ. AD11- 1398. Μπροστά στο Λευκό Πύργο και το νοσοκομείο Γκουραμπά, την παρουσιάζουμε μαζί με τις άλλες διαθέσιμες λήψεις αυτής της θριαμβευτικής συμμαχικής έκθεσης. Από το αφιέρωμα: ο Joseph Pigassou στην Θεσσαλονίκη

Facebook: https://www.facebook.com/permalink.php?id=204212503401724&story_fbid=849466665542968