Saloni.ca Archive

Ομαδα ερευνας για την παλια Θεσσαλονικη

Μπροστά από το καφενείο Αίγυπτος (Bar “Moulin Rouge” κατά την ημερομηνία λήψης), Νίκης 71 ο Pigassou ενδιαφέρεται για την καθημερινότητα της πόλης και όχι για τα κτίρια φυσικά. (Λίγο πιο δεξιά αν έπιανε η λήψη θα βλέπαμε και το τελευταίο μπαρ που στέγασε το Αλάμπρα, δίπλα στο Odeon). Τα παιδιά,αγόρια και κορίτσια, ίσως διαφορετικής εθνοτικής προέλευσης, χαζεύουν ό,τι επιπλέει ή ό,τι κολυμπάει στα νερά της παραλίας. Φωτογραφία Joseph Pigassou ν.063, ασπρόμαυρο φιλμ 3,5Χ5,5 εκ photo Joseph Pigassou n°063 sur film 35x55 NB Από το αφιέρωμα: ο Joseph Pigassou στην Θεσσαλονίκη

Facebook: https://www.facebook.com/permalink.php?id=204212503401724&story_fbid=839478523208449

H φωτό με αριθμό AD11-1626 της συλλογής του Paul Albarel πρέπει να είναι από αυτές που προμηθεύτηκε από τον Γαλλικό Φωτογραφικό Τομέα. Κι αυτό γιατί η ίδια (με ελαφρότατα μεγαλύτερο πλάνο) υπάρχει σε ιστοσελίδα του γαλλικού υπουργείου Πολιτισμού. Εκεί αναφέρεται ως φωτογραφία της εκκλησίας στο στρατόπεδο Νάρες (ή Ναρές)-Bunardza, ανάμεσα στον Ιανουάριο και τον Ιούνιο του 1916. Από το αφιέρωμα: ο Joseph Pigassou στην Θεσσαλονίκη

Facebook: https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=836868143469487&id=204212503401724

Όπως μας πληροφορεί ο Bernard Maurice η φωτο πάρθηκε από τον υπολοχαγό Paris τον Φεβρουάριο του 1916 στην Bunardza. Έχει την εξής σημείωση “Στρατόπεδο στο Narès Bunardza (Ιανουάριος – Ιούνιος 1916). Η εκκλησία” Τον Φεβρουάριο του 1916 ο Pigassou ήταν κι αυτός σ' αυτόν τον τομέα. Μπορεί να συναντήθηκαν με τον υπολοχαγό Paris.

https://www.pop.culture.gouv.fr/notice/memoire/APOR163623?fbclid=IwAR08vh8AWpJgaeqezXxyPGo7Zku47HjXQchZYnglDsjRBE1pDGVyIZPqHQ0&h=AT0HeOBLKuM2XvVEXtAwG1juvtTD7k1T6RyvPPwiQCSGF-r9a1xmQIrW6BgiVjh7bSHACRe2l9txd0JP8gbmX9EjIiiqztiniSb0CVrVw0fj_cmSwXP93tpc1BbjaFE9wgvGDyAH7ZtZ-YO7

Ο Bernard Maurice εντοπίζει σε παλιό χάρτη το Ναρες. Πρόκειται για την σημερινή Ν. Φιλαδέλφεια στην Καλλιθέα Ωραιοκάστρου και στην Wikipedia μεταξύ άλλων διαβάζουμε ότι «Στα νότια του χωριού και πίσω από το άλσος του, σε φυσικό λόφο που είναι δίπλα στον Γαλλικό ποταμό έχει ανασκαφεί ιστορικός οικισμός σε τράπεζα που έχει κηρυχθεί από το 1990 αρχαιολογικός χώρος. Τα ευρήματα δείχνουν κατοίκηση της περιοχής από την εποχή σιδήρου και μέχρι τουλάχιστον τα κλασικά ή τα πρώιμα ελληνιστικά χρόνια.»

Την ύπαρξη αρχαίων εκεί τη γνωρίζουμε και από δημοσίευμα του 1898 στη Journal de Salonique. «Δύο αρχαίοι μονόλιθοι, ανεκτίμητης αρχαιολογικής αξίας, ανακαλύφθηκαν σε ένα υποστατικό στο τσιφλίκι Ναρες. Τα ευρήματα θα σταλθούν συντόμως στην Κωνσταντινούπολη», γράφει.

Κάτω από τα σκαλιά της εκκλησίας στην αρχική φωτογραφία διακρίνεται κάτι σαν μάρμαρο από άλλη εποχή. Από κάποια σαρκοφάγο ίσως, ενσωματωμένο κάποτε στην εκκλησία, όπως συχνά συναντάμε αρχαία «σε δεύτερη χρήση».

Όπως μας πληροφορεί ο Γιώργος Αγγελόπουλος: Ο ναός που παρουσιάζεται στη φωτογραφία είναι η σημερινή εκκλησία του Αγίου Αθανασίου στο “πάνω χωριό” της Νέας Μεσημβρίας. Ο οικισμός αυτός κατοικούνταν μέχρι το 1922 αποκλειστικά από γηγενείς “ντόπιους” αγρότες με σημαντική συμβολή στη κτηνοτροφία βοοειδών. Το πιο συνηθισμένο όνομα της περιοχής στις αρχές του 20ου αιώνα είναι Μπουγαρίεβο (σύνθεση του Bulgar και του τουρκικού evo [σπίτια]). Από τις αρχές του 19ου αιώνα ο οικισμός ονομάζονταν Μπουρνάτζα ή Μπουνάρτζα. Η περιοχή από τη σημερινή Νέα Μεσημβρία, το Ίγγλις (σημερινή Νέα Αγχίαλο) και μέχρι τη Φιλαδέλφεια Ωραιοκάστρου αποτελούσε ένα μωσαϊκό στρατοπέδων των συμμαχικών δυνάμεων του Α' Π.Π.

Έχοντας φτάσει στον Προφήτη Ηλία, ας δούμε την χλοερή βορινή πλευρά του

Facebook: https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=795378670951768&id=204212503401724

Λήψη του Λέοντα Φραντζή αρχές του 1930, με την πρασινάδα να χει καλύψει όλον σχεδόν το νότιο τοίχο Και λίγο αργότερα με την περιποίηση της περιβάλλουσας λίθινης περίφραξης Κατοχική

Facebook: https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=836920796797555&id=204212503401724

Η πυρκαγιά έχει τελειώσει το έργο της. Ο πυκνός καπνός καίει κάτι πίσω από το Splendid. Η Κισσάβου ανάμεσα στο Ιμπέριαλ αριστερά και το Σπλέντιτ δεξιά.

Αντίθετα ο κινηματογράφος Πατέ φαίνεται να άντεξε αλλά δεν ξαναχρησιμοποιήθηκε. Δίπλα στο Πατέ η ψαραγορά στάχτη. Κι αυτή βιαστική και όχι ιδιαίτερα προσεγμένη σε υλικά κατασκευή. Άντεξε σχετικά και η Νέα Ισραηλιτική Λέσχη. Δεν ξαναχρησιμοποιήθηκε.

Ψαραγορά revisited. Αναγκαία προσθήκη, σχετικά με την ιχθυαγορά της Θεσσαλονίκης το διάστημα 1906-1917. Αναζητώντας τον τόπο μετεγκατάστασής της όταν η κατασκευή του ξενοδοχείου Splendid επέβαλε να φτιαχτεί καινούρια. Για την παλιά ψαραγορά εδώ: https://archive.saloni.ca/1286 Από το Σπύρο Αλευρόπουλο

Facebook: https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=836156740207294&id=204212503401724

JdS 16/3/1905 Οριστικοποιήθηκαν οι προσφορές για την ιχθυαγορά.Κατοχυρώθηκε στον παλιό ενοικιαστή, τον Μουστά μπέη για τα προσεχή 5 χρόνια έναντι 3100 τουρκικών λιρών κατ' έτος. Προτού καθαιρεθεί η υφιστάμενη ιχθυαγορά, η Διεύθυνση Κρατικών Εξόδων (Liste Civile) αποφάσισε να κατασκευαστεί απέναντι από τη νηματουργία Σαϊας, στη θάλασσα, μια ιχθυαγορά που να ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις της υγιεινής και τις ανάγκες του επιτηδεύματος. Και ακόμη μια νέα δημοσίευση λίγους μήνες μετά: Η Διεύθυνση Κρατικών Εξόδων διέταξε την αντίστοιχη διεύθυνση της πόλης μας να αρχίσουν με ταχύτητα οι εργασίες για την κατασκευή της ιχθυαγοράς, απέναντι από τη νηματουργία Σαϊας, στην παραλία. Αμέσως μετά τις γιορτές για το μπαϊράμι θα αρχίσει το έργο. JdS 30/11/1905 Τον Δεκέμβριο του 1905 μια πυρκαγιά μετέτρεψε σε στάχτες την παλιά ξύλινη ψαραγορά. Η ανάγκη για άμεση μεταστέγασή της ήταν επιτακτική. Διαφήμιση χειρούργου οδοντογιατρού το 1909, στην παράλληλη της παραλίας οδό (Βουλγαροκτόνου) απέναντι από την ιχθυαγορά. Μακεδονία 1/9/1911 προσδιορίζεται επί της προκυμαίας. Λόγω της χολέρας απαγορεύεται να πωλούνται ψάρια σε άλλα μέρη. Μακεδονία 18/12/1919 Και ενώ ψάχναμε κάποιο κτίριο που να θυμίζει ιχθυαγορά και να είναι κοντά, έστω, στο εργοστάσιο Σαϊας/Sides, μια δημοσίευση του 1919 σχετικά με την εκποίηση υλικών κατεστραμμένων κτιρίων από την πυρκαγιά, μας δίνει τη διεύθυνση της ιχθυαγοράς: Λεωφόρος Νίκης 15, δίπλα στο παλιό Πατέ. (Αρχίζοντας την αρίθμηση από την Βενιζέλου) Θυμίζουμε ότι το τελευταίο Πατέ που είδαμε ήταν αυτό δίπλα στον κήπο του Splendid.

Το κτίριο υπάρχει πριν κτιστεί το Splendid το 1907 και συνυπάρχει φωτογραφικά με την παλιά ιχθυαγορά. Το είχαμε περιγράψει ως διώροφο με στεγασμένη σοφίτα στο κεντρικό τμήμα Πρέπει να είναι η ιχθυαγορά της Θεσσαλονίκης το διάστημα 1906-1917 Στριμωγμένη ανάμεσα στον κινηματογράφο Πατέ και το φούρνο του Μαρούση. Τελικά μάλλον δεν πήγε και πολύ μακριά. Σήμερα Νίκης 11, λίγο δυτικότερα από την πλατεία Αριστοτέλους.

Η συνέχεια της ιστορίας του κινηματογράφου Pathé. Κάποια στιγμή ο κινηματογράφος μετακομίζει. Όχι η ονομασία όπως είδαμε τις προηγούμενες χρονιές, αλλά ο ίδιος ο κινηματογράφος, σε καινούριο κτίριο. Δεν λέγεται πλέον Frères Pathé, αλλά Cinema Pathé.

Από το Σπύρο Αλευρόπουλο και τη Μάρα Νικοπούλου.

Facebook: https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=833379723818329&id=204212503401724

Η θέση του στην αεροφωτογραφία του 1916 Μπροστά στον κινηματογράφο. Δεν έχουμε πολλές λήψεις του. Τον Ιανουάριο του 1915 το 4ώροφο κτίριο δίπλα στην αυλή του Splendid έχει υψωθεί, οι διαφημίσεις στην εφημερίδα ΦΩΣ αφορούν όμως ακόμη το ισόγειο της Νέας Ισραηλιτικής Λέσχης. Στην καταχώρηση της 25/1/1915 (αριστερά κάτω) αναγγέλλεται η έναρξη της νέας ωραίας αιθούσης. 30/1/1915 στο ΦΩΣ: Απόψε η πανηγυρική έναρξις. Από το ΦΩΣ στη βιβλιοθήκη της Βουλής λείπουν τα φύλλα από 31/1 έως 8/2/1915, γι αυτό και ανατρέχουμε στα φύλλα της Νέας Αλήθειας. Η πρώτη παράσταση, Παρασκευή 30/1/1915. Το έργο Ο γολγοθάς μιας βασιλίσσης (Le calvaire d'une reine, που λανθασμένα το Imdb την έχει να προβάλλεται στα 1919, βγήκε στα 1915. 1100 μέτρα, από τα οποία τα 990 έγχρωμο, διάρκεια 37 λεπτά. Στη Γαλλία προβλήθηκε στις 8/1/1915). Πρωταγωνίστρια η γαλανομάτα λεπτουργός της ηθοποιίας και δόξα του γαλλικού θεάτρου Gabrielle Robinne. Οι πρωταγωνιστές René Alexandre και Gabrielle Robinne, ζευγάρι στη ζωή και στην οθόνη. Ο πρώτος μάλιστα, λόγω της εβραϊκής καταγωγής του, ταλαιπωρήθηκε αρκετά κατά την περίοδο της γερμανικής κατοχής στη Γαλλία. Το πλήρες εναρκτήριο πρόγραμμα του κινηματογράφου. Παραδίπλα μια κάπως περιπαικτική διαφήμιση του κινηματογράφου στο Eden: Χωρίς πολλή ρεκλάμα... Ένα μικρό σχόλιο στη Νέα Αλήθεια στις 3/2/1915. Εξυμνεί το ήπιο, βαθμιαίο φως που ανάβει στα διαλείμματα. Είναι μία από τις αρετές του νέου κινηματογράφου Στις 4/2/1915 αλλάζει πρόγραμμα και επισημαίνεται ότι ο κινηματογράφος Πατέ είναι νεόδμητος.) Από το ύψος του 4ώροφου κτιρίου βλέποντας το ισοϋψές του Splendid, Και από την άλλη πλευρά, βλέποντας ανατολικά. Το κτίριο με την ταράτσα είναι η ΝΙΛ, Εκδήλωση για την Αρμενία στο Pathe. Μέσα του 1915. Πριν κτιστεί η αυλή του Splendid Μπροστά στο κίνημα Πατέ, μέλη του κινήματος της Εθνικής Άμυνας, οι Ζυμβρακάκης και Χριστοδούλου έφιπποι. Η αυλή του Splendid είναι στα κτισίματα. 1915.

Και μετά το κτίσιμό της. Το μέτωπο από την Κισσάβου μέχρι την Αγίου Νικολάου έτσι όπως το βρήκε η πυρκαγιά τον Αύγουστο του 1917. Όσο τα πολιτικά γεγονότα στην πόλη, στην Ελλάδα, στο μέτωπο πυκνώνουν, η αίθουσα διατίθεται για ποικίλες εκδηλώσεις, χοροί, απαγγελίες ποιημάτων, συναυλίες, εσπερίδες με κινηματογραφικές ταινίες.

Στην επίσκεψη του σουλτάνου τον Ιούνιο του 1911 η ΝΙΛ (όπως συμβατικά αποκαλούμε το κτίριο, αφού δεν γνωρίζουμε ιδιοκτήτη) υπήρχε και μάλιστα στήθηκε και αψίδα από τα μέλη της για να τιμήσει τον υψηλό επισκέπτη. Πότε όμως κτίστηκε;

Μια και δεν βρήκαμε άμεση αναφορά στην ανέγερση της Λέσχης, η αναζήτηση έγινε με τον άλλο πρόσφορο τρόπο, ψάχνοντας τον κινηματογράφο που φιλοξένησε στο ισόγειό της, το Frères Pathé . Το Pathé ως τεχνολογία, ως επίκαιρα και ως παραγωγός ταινιών χρησιμοποιήθηκε και από το Olympia, με αποτέλεσμα να υπάρξει ένα μπέρδεμα για το τι εννοείται και σε ποιον χώρο αναφέρεται. Βάζοντας σε μια σειρά την ιστορία του Olympia και φυσικά φυλλομετρώντας αναλυτικά την JdS νομίζουμε ότι καταλήγουμε σε ορισμένα ασφαλή συμπεράσματα σχετικά με την περιπέτεια του κινηματογράφου Pathé , που δεν εξαντλείται σ' αυτό το κτίριο.

Από το Σπύρο Αλευρόπουλο και τη Μάρα Νικοπούλου.

Facebook: https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=833365750486393&id=204212503401724

Η ΝΙΛ με τον κινηματογράφο στο ισόγειό της. Η Νέα Λέσχη εμφανίζεται να φιλοξενείται και να οργανώνει στο Ολύμπια μια διάλεξη του Ισαάκ Επστάιν, διευθυντή του Κοινοτικού Σχολείου Ταλμούδ Τορά. Δεν έχει ακόμη εγκατασταθεί στο νέο κτίριο που εκείνη την εποχή πρέπει να είναι υπό ανέγερση. Το κτίριο που στεγάστηκε η ΝΙΛ πρέπει να είναι έτοιμο τους τελευταίους μήνες του 1910. JdS 6/10/1910 Ο Οίκος Pathé Paris αποφάσισε ν' ανοίξει στη Θεσσαλονίκη μια αίθουσα που θα προβάλλει τις αυθεντικές ταινίες Pathé. Η αίθουσα θα κατασκευαστεί στην παραλία, στις παλιές εγκαταστάσεις Minassian (προφανώς το διώροφο κτίριο με τα παράθυρα στον όροφο που είχαμε δει). Στην αρχή θα αλλάζει πρόγραμμα 3 φορές την εβδομάδα, και κατόπιν καθημερινά. Τα εγκαίνια εντός των προσεχών εβδομάδων. Το Ολύμπια, όπως είδαμε, χρησιμοποιούσε το Pathé μέχρι το 1909. Από τώρα και στο εξής οι αδελφοί Pathé θα έχουν τον δικό τους κινηματογράφο στην πόλη. Λίαν προσεχώς, σινεμά Pathé , στο προτελευταίο διαθέσιμο φύλλο της JdS 17/11/1910 Από δω και πέρα οι διαφημίσεις Pathé θα αφορούν αυτό το κτίριο, αυτήν την αίθουσα. Με την σφραγίδα των αδελφών Pathé, με αυτοεπαίνους και με αναλυτική περιγραφή των προβαλλομένων έργων, διαφημίζεται στη Μακεδονία του 1911 και 1912 Τον επόμενο χρόνο, καθώς ο κινηματογράφος έχει καθιερωθεί, οι διαφημίσεις γίνονται πιο συμβατικές, (ήδη από το 1912), στη Μακεδονία Φωτογραφίες από την επίσκεψη του σουλτάνου το 1911 με τη Νέα Ισραηλιτική Λέσχη και την αψίδα της μπροστά στο κτίριο. Και πάνω από την αψίδα Διαφημιστική συνύπαρξη του κινηματογράφου Ολύμπια μ' αυτόν του Pathé. Μακεδονία 25/11/1912

9-2-1914 Νέα Αλήθεια. Χορός στις αίθουσες της ΝΙΛ Νέα Αλήθεια 12/2/1914. Ακόμη μια διαφήμιση του κινηματογράφου. Από μία δικαστική υπόθεση μαθαίνουμε ότι ιδιοκτήτης του κινηματογράφου Πατέ, ΝΙΛ εκείνη την εποχή, είναι ο Αρών Κοέν. Μακεδονία 22/9/1912 Με τη Λέσχη τελειωμένη έτσι ήταν η παραλία μέχρι το 1914. Ο κινηματογράφος έχει μετακομίσει, στη θέση του το φαρμακείο Μαρόκου. Είμαστε στα 1915 και ο Βενιζέλος αποθεώνεται.

1917, το φαρμακείο Μαρόκου δεν πιάνει όλο το ισόγειο. Δεξιά, γωνία με Αγ. Νικολάου.ένα “γαλλικό μπαρ” χρησιμοποιεί το πιασάρικο Folies Bergère, για να δελεάσει τους ξένους φαντάρους.

Στην επόμενη φάση ο εκμοντερνισμός αυτού του μετώπου (κήπος Splendid μέχρι την Αγ. Νικολάου) που άρχισε δειλά με την εμφάνιση του σχετικά νεωτερικού κτιρίου με τη σοφίτα στη μέση, συνεχίζεται. Ένα ακόμη νεότερο κτίσμα, χωρίς φυσικά αξιώσεις αρχιτεκτονικής αισθητικής είναι το κτίριο που θα καλύψει το κενό δίπλα σ αυτό με τη σοφίτα και θα αντικαταστήσει το βραχύβιο μικροσκοπικό διώροφο, δίπλα σ εκείνο της γωνίας με Αγ. Νικολάου. Πρόκειται για ένα ακόμη διώροφο, χωρίς μπαλκόνι, με παράθυρα στον όροφο. Μοιάζει να στεγάζει γραφεία εταιρείας. Είναι οι εγκαταστάσεις Minassian, όπως θα δούμε σε κατοπινή ανάρτηση.

Από το Σπύρο Αλευρόπουλο.

Facebook: https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=833360333820268&id=204212503401724

Πρόκειται γι αυτό με το κόκκινο βέλος. Βρισκόμαστε στα 1907 με 1910 Δε θα ζήσει για πολύ αλλά τα κενά οικόπεδα καλύπτονται με ταχείς ρυθμούς όσο η ζήτηση για χώρους προσφοράς υπηρεσιών αυξάνει ανάλογα με την κίνηση της πόλης. Με την ευκαιρία και πριν μιλήσουμε για το κτίριο της Νέας Ισραηλιτικής Λέσχης να δούμε τον ηλεκτροκίνητο φούρνο του Μαρούση στο παλιό διώροφο αριστερά. Και εδώ από κοντά ο φούρνος.

Η οικιστική εξέλιξη στον χώρο ανάμεσα στον κήπο/κινηματογράφο του Splendid μέχρι την Αγ. Νικολάου. Τα τότε όρια των οικοπέδων δεν μας είναι γνωστά, οπότε μόνο φωτογραφικά προσεγγίζουμε αυτό το κομμάτι.

Από το Σπύρο Αλευρόπουλο.

Ο εκμοντερνισμός αυτού του μετώπου εδώ: https://archive.saloni.ca/1326

Facebook: https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=833355573820744&id=204212503401724

Η πρώτη εικόνα που έχουμε είναι αυτή στο μεγάλο πανόραμα του Zepdji στα μέσα του 1890. Μετά την ψαραγορά ένα διώροφο που πιθανολογούμε ότι είναι η παλιά Εταιρεία Υδάτων όπως είδαμε στην περιγραφή του Splendid στην JdS εδώ: https://www.facebook.com/204212503401724/photos/pcb.782996308856671/807361079753527/?type=3&theater, κενό, δύο ισόγεια, κάτι σαν αποθήκες και ακόμη ένα γωνιακό διώροφο με Αγ. Νικολάου. Με την ευκαιρία στη λήψη αυτή του Zepdji, βλέπουμε να κτίζεται το ανατολικό κτίριο του Imperial, ακόμη δεν έχει αναπτυχθεί ο τελευταίος όροφος. Η επόμενη λήψη είναι πάλι από τον του Zepdji γύρω στα 1900 Η ψαραγορά υπάρχει, όπως και η Εταιρεία Υδάτων ( ; ), το κενό οικόπεδο επίσης, και στη θέση των δύο ισογείων έχει αναπτυχθεί αυτό το διώροφο με στεγασμένη σοφίτα στο κεντρικό τμήμα, που σημειώνουμε με κίτρινο πλαίσιο. Ακολουθούν ακόμη 2 μάλλον ισόγεια, μέχρι το γωνιακό διώροφο. Μια σύγκριση της παλιότερης φωτογραφίας του Zepdji με απόσπασμα φωτογραφίας του Julien Poinsot, που θεωρείται ότι πάρθηκε το 1895. Γεφυρώνει τις δυο λήψεις Zepdji μια και φαίνεται το διώροφο με τη σοφίτα στα κτισίματα (με κίτρινο βέλος κάτω). Αν το 1895 ισχύει, τότε το πανόραμα Zepdji είναι παλιότερο Η επόμενη λήψη πρέπει να ακολουθεί. Η μόνη διαφορά που διακρίνω είναι ένα μικρό διώροφο δίπλα στο γωνιακό. Φαίνεται πολύ καθαρότερα στην επόμενη φωτογραφία. Αρχές του 1900, δίπλα στην ψαραγορά το διώροφο (Εταιρεία Υδάτων;), κενό οικόπεδο, το διώροφο με τη σοφίτα, έχει κτιστεί το διώροφο που θα στεγάσει (αν δεν το κάνει ήδη) τον φούρνο του Μαρούση με το κόκκινο βέλος, ακολουθεί κάποιο κενό και δυτικά του γωνιακού διώροφου έχει κτιστεί επίσης ένα μικρό διώροφο (με κίτρινο βέλος), που νομίζω ότι διακρίνεται και στην προηγούμενη φωτογραφία. Στο τέλος, με Αγ. Νικολάου, πάντα το γωνιακό διώροφο. Με κόκκινη γραμμή το τμήμα που εξετάζουμε

Στο νεκροταφείο του Μεβλεχανέ μέσα από τις λήψεις του Joseph Pigassou και φωτογραφίες της συλλογής Albarel. Από το αφιέρωμα: ο Joseph Pigassou στην Θεσσαλονίκη

Facebook: https://www.facebook.com/permalink.php?story_fbid=830563770766591&id=204212503401724

Φωτογραφία Joseph Pigassou ν.143, ασπρόμαυρη μονή γυάλινη πλάκα, 6,5Χ9 εκ. photo Joseph Pigassou n°143 sur plaque mono 65x90 NB Φωτογραφία Joseph Pigassou ν.154, ασπρόμαυρη μονή γυάλινη πλάκα, 6,5Χ9 εκ. photo Joseph Pigassou n°154 sur plaque mono 65x90 NB Φωτογραφία Joseph Pigassou ν.217, ασπρόμαυρη μονή γυάλινη πλάκα, 6,5Χ9 εκ. photo Joseph Pigassou n°217 sur plaque mono 65x90 NB Φωτογραφία Joseph Pigassou ν.218. Εκτύπωση σε σέπια photo Joseph Pigassou n°218 tirage papier NB Φωτογραφία Joseph Pigassou ν.263, ασπρόμαυρο φιλμ 3,5Χ5,5 εκ photo Joseph Pigassou n°263 sur film 35x55 NB

Φωτογραφία Joseph Pigassou ν.264, ασπρόμαυρο φιλμ 3,5Χ5,5 εκ photo Joseph Pigassou n°264 sur film 35x55 NB Φωτογραφία Joseph Pigassou ν.539, ασπρόμαυρη μονή γυάλινη πλάκα, 6,5Χ9 εκ. photo Joseph Pigassou n°539 sur plaque mono 65x90 NB Φωτογραφία σε χαρτί που συνέλεξε ο Paul Albarel. Βρίσκεται στην Médiathèque du Grand Narbonne, με αρ. AD11- 1567 photo ramenée par Paul Albarel – Médiathèque du Grand Narbonne AD11- 1567 tirage papier Φωτογραφία σε χαρτί που συνέλεξε ο Paul Albarel. Βρίσκεται στην Médiathèque du Grand Narbonne, με αρ. AD11- 1568 photo ramenée par Paul Albarel – Médiathèque du Grand Narbonne AD11- 1568 tirage papier