Saloni.ca Archive

Ομαδα ερευνας για την παλια Θεσσαλονικη

Σχετικά με τον Ιάκωβο Μέιρ (1858-1935), αρχιραββίνο της Θεσσαλονίκης (1908-1919)

1293 Σχετικά με τον αρχιραββίνο Ιάκωβο Μέιρ

Ιάκωβος Μέιρ 1858-1935 από 13/1/08, πρώτος ξένος ραββίνος της Θεσσαλονίκης, γεννήθηκε στα Ιεροσόλυμα

28 Μαρτίου 1907 Μια είδηση που φέρει τον τότε αρχιραββίνο της πόλης Γιακόβ Κόβο να έχει κολλήσει γρίπη και να υφίσταται θεραπεία. Δεν θα δεχτεί επισκέψεις για τη γιορτή του Πάσχα

15 Απριλίου 1907 η πόλη μαθαίνει τον θάνατο του Κόβο. Ήταν αρχιραββίνος επί 20 χρόνια. Η πόλη κηρύσσει γενικό πένθος

18/4/1907 Χθες κήδεψαν τον Κόβο, τεράστιο πλήθος στην Ταλμούδ Τορά όπου έγινε η τελετή.

3-6-1907 η ισραηλιτική κοινότητα ετοιμάζεται να συνεδριάσει για να εκλέξει τον αντικαταστάτη του μεταστάντος. Τέσσερις θα είναι οι υποψήφιοι αλλά δύο οι επικρατέστεροι. Ο Μέιρ μέλος της ραββινείας στην Ιερουσαλήμ και ο Χεσκιά Τζοσουά αρχιραββίνος στην Τρίπολη, ο οποίος μάλιστα εκείνο το διάστημα βρισκόταν στη Θεσσαλονίκη

Λίγο αργότερα, στις 10 Ιουνίου 1907 με 36 παρόντα μέλη από τα 70, εκλέγει το Μέιρ ομόφωνα ως μεγάλο ραββίνο της πόλης. Θα ακολουθήσουν οι τυπικές διαδικασίες μέσω της πρωτεύουσας Κων/πολης. Ο Μέιρ αναφέρεται ως φωτισμένος και βαθύς γνώστης του Ταλμούδ, με ιδέες φιλελεύθερες.

30-12-07 Ο Μέιρ φεύγει από την Γιάφα με κατεύθυνση την Κωνσταντινούπολη πρώτα και μετά τη Θεσσαλονίκη

13/1/08 η οικογένειά του ήρθε νωρίτερα και κατέλυσε στο ξενοδοχείο Imperial

29-10-08 Επίσημο δείπνο στην Κοινότητα που οργάνωσε ο πρόεδρός της Σαμουήλ Μοδιάνο. Ο Μέιρ έδωσε όρκο ότι δεν θα υπηρετήσει σε άλλο πόστο. Αυτή τη φορά από τους 70 οι 12 μόνον δήλωσαν κώλυμα να παραστούν. Ακολούθησε πλούσιο μενού, προφανώς ανάλογο της περίστασης.

Μάιος του 1909. Σε μια αντιδικία που είχε ξεσπάσει ανάμεσα στην JdS και σε δυο άλλες εφημερίδες, την Progres de Salonique και την Imparcial, αναλαμβάνει ρόλο διαιτητή

Το είναι μου, το αίμα μου, η ψυχή μου σας ανήκει.

Το εντυπωσιακό σπίτι του Μέιρ στη γωνία Βενιζέλου και Αριστοτέλους (Ολύμπου σήμερα)

Τα χρόνια που κύλησαν ήταν θυελλώδη για τον ραββίνο. Γνώρισε την αλλαγή του καθεστώτος, την κυριαρχία των Ελλήνων, την άφιξη των ξένων στρατευμάτων στην πόλη. Σε όλα προσαρμοστικός. Περιμένοντας την άφιξη του Γεωργίου με άλλους θρησκευτικούς ηγέτες της πόλης

Στην νεκρώσιμη πομπή στη λεωφόρο των Εξοχών ακολουθώντας το νεκρό του Γεωργίου τον Μάρτιο του 1913

Το 1914 ανάμεσα στους επισήμους στην παρέλαση

Εδώ στην μητροπολιτική Ταλμούδ Τορά το Πάσχα του 1916

Σε δοξολογία στην Αγία Σοφία.

Στην γαλλική πρεσβεία ασπάζεται τον Δεσπεραί, τον Ιούνιο του 18

Τ0 1919 ο πόλεμος είχε τελειώσει, η εβραϊκή κοινότητα της πόλης προσπαθεί να αποδείξει ότι μπορεί να συνεργαστεί με την ελληνική διοίκηση. Πραγματικά ή υποβολιμαία άρθρα σχετικά με καταπίεση των εβραίων ή φωνές για την διεθνοποίηση της πόλης διαψεύδονται κατ εξακολούθηση από την κοινότητα. (Τότε η διπλωματία της διεθνοποίησης έδινε και έπαιρνε. Ζητούνταν η διεθνοποίηση του Δούναβη, της Κωνσταντινούπολης, των παραρρήνειων επαρχιών κλπ)

Η Διάσκεψη της Ειρήνης το 1919 στο Παρίσι αναγνώρισε το δικαίωμα στους Εβραίους να αποκαταστήσουν το έθνος τους στην Παλαιστίνη, η οποία περνάει στον έλεγχο των Βρετανών (έπίσημα από το 1922). Στα διαθέσιμα ελληνικά φύλλα των εφημερίδων δεν πρωτοστατούν ούτε οι εκδηλώσεις ούτε οι ανακατατάξεις στην εβραϊκή κοινότητα. Σχετικά με την αναχώρησή του τον Ιούνιο του 1919 έπρεπε να ανατρέξουμε στον διεθνή τύπο: 14 Ιουνίου 1919, Ο μεγάλος ραββίνος της Θεσσαλονίκης, που κατάγεται από την Παλαιστίνη, ηγέτης του σιωνιστικού κινήματος στην Ελλάδα, έφυγε για την Ιερουσαλήμ για να εγκαταστήσει την οικογένειά του.

Αναλαμβάνει αρχιραββίνος στην Παλαιστίνη. Εδώ σε ανάρτηση Ιωσήφ Βαένα.

Ο Paul Zepdji ήταν ο φωτογράφος του δρόμου, έστω κι αν δεν βγήκε στο δρόμο για να φωτογραφίσει πρόσωπα. Επαγγέλματα, κοινωνικές τάξεις, λαογραφική ποικιλία, η βαβέλ της πόλης μας τα θέματά του. Στα βήματα και στη θεματολογία των μεγάλων αρμένιων φωτογράφων όπως οι αδελφοί Abdullah ή ο Sebah που δούλεψαν στην Κωνσταντινούπολη, ίσως και μαθητής τους, ο Paul Zepdji δραστηριοποιήθηκε για πάνω από 40 χρόνια στη Θεσσαλονίκη. Εκτός από τις μοναδικές απεικονίσεις της πόλης, πέρα από την πληθώρα των λήψεών του σε καρτ ποστάλ, που πολλές φορές κυκλοφορούσαν χωρίς την υπογραφή του, ίσως και χωρίς την άδειά του, αυτός ο απόλυτος φωτογράφος της πόλης μας, μας άφησε και μια σειρά εξαιρετικά πορτρέτα μέσα στο ατελιέ του. Κάποια απ' αυτά είναι γνωστά, σήμερα παρουσιάζουμε μια σειρά από άγνωστες λήψεις του. Από το Σπύρο Αλευρόπουλο

Σε έκδοση του Mordo Menahem

Και σε καρτ ποστάλ χωρίς να αναφέρεται ο φωτογράφος

Είχε κυκλοφορήσει και ως καρτ ποστάλ σε έκδοση Vassif. ΄Μια και ήταν ανυπόγραφη είχα πιθανολογήσει ότι είναι λήψη του Zepdji

“Yπολείμματα του ελληνιστικού τείχους απέναντι από το Ινταντιέ. Ανατολική όψη”, λέει ο Ταφραλί στην λεζάντα της φωτογραφίας, την οποία απέκτησε μέσω του ζεύγους Συρζό. Αν και καθόλου εντυπωσιακή, έχει ένα περίεργο στοιχείο. Από τη Μάρα Νικοπούλου. ...Αριστερά, πίσω από τον φράχτη, διακρίνεται ένας σταυρός Μία πιθανότητα είναι ότι θα μπορουσε να είναι σταυρός τάφου. Νεκροταφείο ανατολικά της Μελενίκου ξέρουμε ότι υπήρχε -το μουσουλμανικό του τεκέ της Πύλης, που είχαμε δει εδώ: https://archive.saloni.ca/733

Άλλη πιθανότητα να είναι «σήμανση» ότι κατοικείται πλέον από Χριστιανούς. Μέχρι τώρα είχαμε δει τέτοιους σταυρούς ζωγραφισμένους σε πόρτες, και μάλιστα στο συγκρότημα της Μελενίκου ήταν η πρώτη φορά που το εντοπίσαμε. Όπως και να έχει, η ομοιότητα της σιδεριάς στο παράθυρο της αρχικής με αυτές στο κτίριο πίσω από τον τεκέ καθώς και η σκάλα που μοιάζει πολύ δείχνουν ότι μπορεί να βλέπουμε το κηπάκι/νεκροταφείο από άλλη πλευρά. Στο αριστερό (σύγχρονο) απόσπασμα και στο μεσαίο (‘70ς) βλέπουμε ένα κομμάτι του ελληνιστικού τείχους που ακόμα διατηρείται στο σημείο και παρουσιάζει αρκετές ομοιότητες. Ελληνιστικά απομεινάρια έχει και λίγο παραπάνω (δεξιά), που με αυστηρά κριτήρια βρίσκονται πιο κοντά στην περιγραφή της λεζάντας «απέναντι από το Ινταντιέ» (Παλιά Φιλοσοφική). Όμως το βιβλίο γράφτηκε από «ξένο», οπότε αυτά τα 70-100 μέτρα δεν θα έπαιζαν τόσον ρόλο και το Ινταντιέ ως τοπόσημο θα το κάλυπτε.

H σελίδα saloni.ca είναι συμπληρωματική της Κοινότητας του facebook Θεσσαλονίκη Χαμένη Πόλη (ΘΧΠ)

Περιεχόμενα

1. Η Κοινότητα ΘΧΠ 2. Ο χάρτης 3. Αρχική σελίδα του saloni.ca 4. Οι άδειες 3. Επικοινωνία

1. Η Κοινότητα ΘΧΠ

Ο ιστότοπος αυτός δημοσιοποιεί τα συμπεράσματα από έρευνες ατομικές αλλά και ομαδικές, πάνω σε ζητήματα που αφορούν μονοθεματικά την παλιά Θεσσαλονίκη και άρχισε την δημόσια παρέμβασή της το Μάιο του 2017. Με καθημερινή -κατά το δυνατόν- παρουσία, επιδιώκει να φωτίσει το χαμένο παρελθόν της πόλης μέσα από τη δημοσίευση ερευνών και την αναγνώριση και εντοπισμό φωτογραφιών.

Η γνώση και η αποκάλυψη της χαμένης πόλης, των χαμένων όψεών της είναι, φυσικά, μια υπόθεση συλλογική. Στην προσπάθειά μας να συνοψίσουμε ουσιαστικά αυτή τη γνώση, πέρα από το πρωτότυπο υλικό που χρησιμοποιούμε, δανειζόμαστε φωτογραφίες από εργασίες και βιβλία, καθώς και από αναρτήσεις άλλων διαδικτυακών ομάδων ανάλογης θεματικής, με αναφορά προέλευσης.

Οι βασικοί συντελεστές αυτής της προσπάθειας είναι, με αλφαβητική σειρά, οι:

Σπύρος Αλευρόπουλος, Στάθης Ασλανίδης (Efstathios Aslanidis), Μαρίνα Δημητρά (Mara Nikopoulou), Νίκανδρος Καστανίδης (Nikandros Kastanidis), Ian Kehoe, Δαυίδ Μπράβος (David Bravos), Bernard Maurice, Θόδωρος Νάτσινας (Theodoros Natsinas). Την σελίδα, το στήσιμό της καθώς και τις τεχνικές λεπτομέρειες του χάρτη επιμελήθηκε ο Πάνος Αλευρόπουλος.

2. Ο χάρτης

Ο χάρτης της πόλης με φωτογραφίες και παραπομπές στις σχετικές αναρτήσεις φιλοδοξεί να είναι ένας κατατοπιστικός οδηγός για το παρελθόν της Θεσσαλονίκης. Ξεκίνησε, και συνεχίζει, ως διαδραστικό pdf -αναρτημένο στην σελίδα του f/b- αλλά τώρα πια χρησιμοποιούμε και τη νέα δυνατότητα του αναλυτικού χάρτη της πόλης με δείκτες, οι οποίοι ανοίγουν με ενδεικτικές φωτογραφίες, και χρονικά/θεματικά φίλτρα που θα εμπλουτίζονται. Οδηγίες για την χρήση του χάρτη εδώ:

https://archive.saloni.ca/mapdirections

Επιλέξαμε ως υπόβαθρο το OpenStreetMap, έναν open source χάρτη, επειδή πιστεύουμε ότι το ελεύθερο λογισμικό, αυτό που βασίζεται στη συλλογική, παγκόσμια συνεισφορά, ταιριάζει καλύτερα στον χαρακτήρα της δουλειάς μας.

3. Αρχική σελίδα του saloni.ca

Η σελίδα saloni.ca ανοίγει με τον διαδραστικό χάρτη. Στο μενού κάτω, υπάρχουν σύνδεσμοι για το Αρχείο που περιέχει αριθμημένες όλες τις αναρτήσεις από την ημέρα της ίδρυσής μας, για τις πιο πρόσφατες Αναρτήσεις, καθώς και για την σελίδα πληροφοριών που διαβάζετε τώρα.

4. Οι Άδειες

Σε όλες τις αναρτήσεις, αναγράφεται το πλαίσιο διαμοιρασμού τους (CC BY-NC-SA 4.0) που σημαίνει: Αναφορά Δημιουργού – Μη Εμπορική Χρήση – Παρόμοια Διανομή 4.0

Δηλαδή, εάν κάποιος θελήσει να χρησιμοποιήσει υλικό από την σελίδα μας, θα πρέπει να αναφέρει τον δημιουργό, να αναφέρει τις όποιες αλλαγές και να το δημοσιεύσει με παρόμοιο τρόπο -δηλαδή, με τις ίδιες άδειες, όπως και στο πρωτότυπο.

Η εμπορική χρήση γενικά δεν επιτρέπεται, παρά μόνον εφόσον έρθει σε επαφή με τον συντάκτη του άρθρου, επικοινωνώντας στο mail της ΘΧΠ.

Για τις φωτογραφίες ισχύουν οι γνωστοί κανόνες που υπάρχουν σε όλες τις ομάδες. Η χρήση τους γίνεται με την άδεια αλλά και την ανοχή αυτών που τις ανάρτησαν, κατά κανόνα χωρίς επεμβάσεις και αλλοιώσεις. Εφόσον κάποιος δεν επιθυμεί να συμπεριληφθεί φωτογραφία της οποίας έχει τα δικαιώματα ή είναι κάτοχος, παρακαλείται να επικοινωνήσει μαζί μας.

5. Επικοινωνία με την ΘΧΠ

α. Mπορείτε να επικοινωνείτε μαζί μας με το mail της σελίδας:

hi@saloni.ca

β. Αν θέλετε να σχολιάσετε δημόσια, μπορείτε να το κάνετε στην σελίδα της κοινότητας Θεσσαλονίκη Χαμένη Πόλη στο facebook -και πιο συγκεκριμένα εδώ: ΧΧΧΧΧ. Σε περίπτωση που θέλετε να αναφερθείτε σε συγκεκριμένο άρθρο, παρακαλούμε να δίνετε στο σχόλιό σας το link (ή να γράφετε τον αριθμό ανάρτησης, που μπορείτε να πάρετε από το Αρχείο ).

γ. Υπάρχει επίσης η δυνατότητα να σχολιάσετε απευθείας στην σελίδα με την υπηρεσία hypothesis που είναι ένα πλαίσιο διαλόγου, σχολίων και παρατηρήσεων στις επιμέρους αναρτήσεις.

Για να χρησιμοποιήσετε αυτή την υπηρεσία πρέπει να κάνετε -δωρεάν- εγγραφή με το mail σας. Δηλαδή να κάνετε sign up, ή log in αν είστε ήδη μέλος. Αναλυτικότερες οδηγίες χρήσης του hypothesis ΕΔΩ: https://archive.saloni.ca/hypothesis

Το παρελθόν της πόλης μας γίνεται παρόν και σας περιμένει.

Καλές διαδρομές!

Περιεχόμενα 1. Γενικά για τους δείκτες στον χάρτη 2. Τα μενού στον χάρτη α. Το μενού δεξιά: χρονικά layers, οι συντελεστές β. Το μενού αριστερά: ζουμ, πλήρης οθόνη, GPS, άλλοι χάρτες, χρονικά layers 3. Αναζήτηση


1. Γενικά για τους δείκτες στον χάρτη

Όταν μπαίνετε στη σελίδα της saloni.ca βρίσκεστε κατευθείαν στον χάρτη.

Οι δείκτες με τα χρώματα δείχνουν το σημείο λήψης, ενώ τα βέλη την κατεύθυνση της λήψης. Το σύμβολο με το «360», όπου υπάρχει, υποδηλώνει κατά κανόνα πανοραμικές λήψεις από μιναρέδες ή από κάποια ψηλά κτίρια, προς διάφορες κατευθύνσεις.

2. Τα μενού στον χάρτη

Τα βασικά μενού είναι δύο, αριστερά και δεξιά. Κάτω οι λέξεις «Αναρτήσεις», «Αρχείο», «Κοινότητα» οδηγούν στις αντίστοιχες σελίδες.

Το μενού δεξιά

Επάνω υπάρχει το «Browse data». Είναι η δυνατότητα αναζήτησης στον χάρτη. Θα την αναλύσουμε παρακάτω.

Μετά το εισαγωγικό κείμενο, υπάρχουν τα χρονικά/θεματικά layers (συν το layer της παλιάς ακτογραμμής ανατολικά του Λευκού Πύργου) με χρώματα αντίστοιχα με αυτά των δεικτών επάνω στον χάρτη.

Ο χάρτης ανοίγει αυτόματα με όλα τα layers ενεργοποιημένα – τα «μάτια» που βλέπετε εδώ στο κόκκινο πλαίσιο. Για να επιλέξετε ένα ή περισσότερα layers, απενεργοποιείτε τα υπόλοιπα.

Aν τα απενεργοποιήσουμε όλα, εκτός π.χ. από το κίτρινο (που αντιπροσωπεύει την περίοδο της πυρκαγιάς), στον χάρτη εμφανίζονται μόνον οι δείκτες της «κίτρινης» περιόδου. Με τον ίδιο τρόπο μπορούμε να κάνουμε να εμφανίζονται όσες περίοδοι μας ενδιαφέρουν.

Δύο διευκρινίσεις:

Βλέπετε ότι υπάρχουν δύο «κόκκινες» περίοδοι. Η μία αντιπροσωπεύει φωτογραφίες μέχρι την πυρκαγιά, ενώ η άλλη, αν και χρονικά ανήκει μέσα στην προηγούμενη περίοδο, περιλαμβάνει αποκλειστικά φωτογραφίες του Pigassou και της συλλογής Albarel. Είναι το ελάχιστο που μπορούσαμε να κάνουμε για να τους τιμήσουμε.

Έτσι μπορούμε να έχουμε τη «Θεσσαλονίκη των Pigassou και Albarel»: Απενεργοποιώντας όλες τις άλλες περιόδους και αφήνοντας μόνον τις λήψεις αυτές, κάπως έτσι θα ήταν ο χάρτης αναλυτικά.

Επίσης υπάρχει το μωβ χρώμα. Περιλαμβάνει τους σημαντικότερους φωτογράφους της πόλης αρκετά πριν το 1916 (μικρή εξαίρεση κάποιες από τις αυτοχρωμίες της συλλογής Kahn, που ξεπερνούν αυτά τα χρονικά όρια).

Το χρώμα του δείκτη δείχνει φυσικά την περίοδο λήψης της φωτογραφίας που περιέχεται στο μενού που αναδύεται όταν τον επιλέξετε. Όταν περιέχονται φωτογραφίες από διαφορετικές περιόδους στον ίδιο δείκτη, πάντα αυτή που προσδίδει το χρώμα στον δείκτη είναι η πρώτη.

Στο τέλος του μενού δεξιά βρίσκονται τα credits, όπου αναφέρονται οι βασικοί συντελεστές του εγχειρήματος.

Το μενού αριστερά

Κατά σειρά από πάνω προς τα κάτω:

α. Λειτουργία ζουμ. Για να είναι εύκολα πλοηγήσιμος ο χάρτης οι δείκτες συμπτύσσονται όσο μικραίνει το ζουμ και αναλύονται όσο γίνεται μεγαλύτερο. Ο μεγάλος αριθμός των δεικτών (>2000) εμποδίζει την ομαλή λειτουργία του χάρτη στον μέσο υπολογιστή (απαιτεί ισχυρό επεξεργαστή), συνεπώς η σύμπτυξή τους είναι ένας απαραίτητος συμβιβασμός.

Ακόμη και στο πιο μεγάλο ζουμ υπάρχει περίπτωση να είναι ενωμένοι δύο δείκτες. Πατώντας επάνω στον αριθμό, γίνεται η ανάλυση, συνήθως όμως έτσι οι δείκτες εκεί μετακινούνται και δεν δείχνουν το σωστό σημείο. Λίγο πιο κάτω, στο δ, προτείνεται μια προσωρινή λύση, περιμένοντας να διατεθεί ο χάρτης που χρησιμοποιούμε με δυνατότητα ακόμη μεγαλύτερης μεγέθυνσης.

Ο χάρτης χωρίς σύμπτυξη δεικτών είναι προσβάσιμος εδώ (προσοχή, απαιτεί ισχυρό υπολογιστή).

Το σύμβολο με τον φακό δεν μας είναι χρήσιμο.

β. Λειτουργία πλήρους οθόνης. Το σύμβολο αυτό βάζει τον χάρτη σε κατάσταση πλήρους οθόνης. Ξαναπατώντας το βγαίνουμε απ' αυτην.

γ. Λειτουργία GPS. Το σύμβολο που μοιάζει με στόχο είναι το GPS. Δίνει μέσα στον χάρτη το στίγμα μας στην πόλη. Αυτό δουλεύει προς το παρόν μόνο σε αυτόν τον σύνδεσμο στα κινητά και τα τάμπλετς, όταν είμαστε στον δρόμο.

δ. Άλλοι χάρτες. Πατώντας κάτω κάτω το βέλος εμφανίζεται ένα ακόμη σύμβολο. Πατώντας το εικονίδιο αυτό μπορούμε να επιλέξουμε άλλο είδος χάρτη, όπου θα εμφανίζονται πάλι οι ίδιοι δείκτες. Αναδύεται το μενού δεξιά:

Υπάρχουν ενδιαφέροντες χάρτες όπως π.χ. αυτός που επιγράφεται Humanitario, που μάλιστα προσφέρει και μεγαλύτερο ζουμ (με αποτέλεσμα να μην υπάρχει το πρόβλημα που περιγράψαμε πιο πάνω στο α) αλλά δεν προσφέρει όλα τα στοιχεία που θέλουμε (λείπει ας πούμε ο σχεδιασμός από τα τείχη).

ε. Χρονικά layers. Το τελευταίο σύμβολο επιτρέπει γρήγορη πρόσβαση στα layers για τα οποία μιλήσαμε πιο πάνω. Προσφέρεται και εδώ η επιλογή «Browse data».

3. Αναζήτηση

H επιλογή «Browse data» επιτρέπει την περιήγηση των δεδομένων του χάρτη. Εμφανίζεται, όπως είδαμε, τόσο στο μενού δεξιά (πάνω), όσο και στα χρονικά layers αριστερά. Εμφανίζεται επίσης όταν κάνουμε δεξί κλικ πάνω στον χάρτη ως μία επιλογή (ίσως ο πιο εύκολος τρόπος).

Η αναζήτηση λειτουργεί ως εξής:

Εμφανίζεται αυτό το πλαίσιο δεξιά, που αν σκρολάρετε πιο κάτω δείχνει τους δείκτες όλων των χρονικών περιόδων με τον τίτλο που φέρει ο κάθε ένας. Η αναζήτηση γίνεται με βάση τον τίτλο αυτό.

Ας δώσουμε ένα παράδειγμα: Πληκτρολογώντας «μπου» αμέσως εμφανίζονται μόνον οι τίτλοι (και οι δείκτες στον χάρτη) που περιέχουν μέσα τους αυτόν τον συνδυασμό γραμμάτων (Μπουμπουλίνας, Καραμπουρνού, Ολύμπου κλπ.).

Αν πληκτρολογήσουμε «μπού» (με τόνο) θα εμφανιστεί η ταβέρνα του Μπούκη κλπ.

Μια χρήσιμη λειτουργία είναι ότι αν κάνουμε κλικ πάνω στον τίτλο που μας ενδιαφέρει, αμέσως ο χάρτης επικεντρώνεται σ' εκείνο το σημείο της πόλης. Έτσι μπορούμε π.χ. εύκολα να βρούμε ονόματα δρόμων που δεν ξέρουμε πού ακριβώς είναι στην πόλη (εφόσον βέβαια υπάρχει κάποιος δείκτης ο οποίος να περιέχει το όνομα αυτό).

Για να εμφανιστούν και οι υπόλοιποι δείκτες θα πρέπει να σβήσουμε αυτό που γράψαμε στην αναζήτηση (ξαναπατώντας το «Browse data» για να εμφανιστεί ξανά) ή φυσικά να κάνουμε ανανέωση της σελίδας.

Tο Hôpital d'évacuation βρισκόταν δίπλα στον Σιδηροδρομικό Σταθμό. Η συλλογή του P. Albarel δεν θα μπορούσε να μην περιέχει φωτογραφίες τραίνων (του υγειονομικού και άλλων) Από το αφιέρωμα: ο Joseph Pigassou στην Θεσσαλονίκη Η είσοδος του νοσοκομείου, δίπλα στις ράγες.

Φωτογραφία σε χαρτί που συνέλεξε ο Paul Albarel. Βρίσκεται στην Médiathèque du Grand Narbonne, με αρ. AD11- 1323 photo ramenée par Paul Albarel – Médiathèque du Grand Narbonne AD11- 1323 tirage papier

Ασθενείς ετοιμάζονται για επιβίβαση.

Φωτογραφία σε χαρτί που συνέλεξε ο Paul Albarel. Βρίσκεται στην Médiathèque du Grand Narbonne, με αρ. AD11-1329 photo ramenée par Paul Albarel – Médiathèque du Grand Narbonne AD11-1329 tirage papier Φωτογραφία σε χαρτί που συνέλεξε ο Paul Albarel. Βρίσκεται στην Médiathèque du Grand Narbonne, με αρ. AD11-1383 photo ramenée par Paul Albarel – Médiathèque du Grand Narbonne AD11-1383 tirage papier

Φωτογραφία σε χαρτί που συνέλεξε ο Paul Albarel. Βρίσκεται στην Médiathèque du Grand Narbonne, με αρ. AD11-1384 photo ramenée par Paul Albarel – Médiathèque du Grand Narbonne AD11-1384 tirage papier

Φωτογραφία σε χαρτί που συνέλεξε ο Paul Albarel. Βρίσκεται στην Médiathèque du Grand Narbonne, με αρ. AD11-1387 photo ramenée par Paul Albarel – Médiathèque du Grand Narbonne AD11-1387 tirage papier

Φωτογραφία σε χαρτί που συνέλεξε ο Paul Albarel. Βρίσκεται στην Médiathèque du Grand Narbonne, με αρ. AD11-1389 photo ramenée par Paul Albarel – Médiathèque du Grand Narbonne AD11-1389 tirage papier

Φωτογραφία σε χαρτί που συνέλεξε ο Paul Albarel. Βρίσκεται στην Médiathèque du Grand Narbonne, με αρ. AD-1324 photo ramenée par Paul Albarel – Médiathèque du Grand Narbonne AD-1324 tirage papier

Φωτογραφία σε χαρτί που συνέλεξε ο Paul Albarel. Βρίσκεται στην Médiathèque du Grand Narbonne, με αρ. AD11- 1433 photo ramenée par Paul Albarel – Médiathèque du Grand Narbonne AD11- 1433 tirage papier

To Hôpital d'évacuation, όπως και τα περισσότερα προσωρινά στρατιωτικά νοσοκομεία, αποτελούνταν από διάφορες σκηνές και παραπήγματα. Για τον αρχίατρο Charles Steeg εδώ: https://archive.saloni.ca/1301 Από το αφιέρωμα: ο Joseph Pigassou στην Θεσσαλονίκη

Άποψη του νοσοκομείου.

Φωτογραφία σε χαρτί που συνέλεξε ο Paul Albarel. Βρίσκεται στην Médiathèque du Grand Narbonne, με αρ. AD11- 1309 photo ramenée par Paul Albarel – Médiathèque du Grand Narbonne AD11- 1309 tirage papier Άποψη του νοσοκομείου.

Φωτογραφία σε χαρτί που συνέλεξε ο Paul Albarel. Βρίσκεται στην Médiathèque du Grand Narbonne, με αρ. AD11- 1314 photo ramenée par Paul Albarel – Médiathèque du Grand Narbonne AD11- 1314 tirage papier Ο κοιτώνας των αξιωματικών, όπως μας πληροφορεί η λεζάντα της φωτό.

Φωτογραφία σε χαρτί που συνέλεξε ο Paul Albarel. Βρίσκεται στην Médiathèque du Grand Narbonne, με αρ. AD11- 1316 photo ramenée par Paul Albarel – Médiathèque du Grand Narbonne AD11- 1316 tirage papier

Κι εδώ μια άδεια σκηνή Bessonneau που χρησίμευε ως θάλαμος ασθενών.

Φωτογραφία σε χαρτί που συνέλεξε ο Paul Albarel. Βρίσκεται στην Médiathèque du Grand Narbonne, με αρ. AD11- 1315 photo ramenée par Paul Albarel – Médiathèque du Grand Narbonne AD11- 1315 tirage papier Παρενθετικά για τις «σκηνές Bessonneau». To 1901, με πρωτοβουλία του Julien Bessonneau όλα τα μικρά κανναβουργεία της Ανζέρ ενώθηκαν. Λίγα χρόνια αργότερα, το 1908, ένας πρωτοπόρος της Αεροπλοϊας (ο René Gasnier) έρχεται σε επαφή με τον Bessonneau και με την συνεργασία του διάσημου αεροπόρου και εφευρέτη Maurice de Farcy και την οικονομική υποστήριξη της φίρμας Cointreau (το γνωστό λικέρ) σχεδίασαν και κατασκεύασαν προκατασκευασμένα υπόστεγα αεροπλάνων. Αποτελούνταν από ξύλινο σκελετό που σκεπαζόταν από κανναβάτσο δεμένο με σκοινιά. Χρησιμοποιήθηκαν αρχικά σε αγώνες αεροπορίας και αμέσως έγιναν γνωστά ως «σκηνές Mπεσονώ». Με τον ΑΠΠ χρησιμοποιήθηκαν ευρέως από διάφορα κράτη ως υπόστεγα αεροπλάνων αλλά και για να στεγάσουν προσωρινά νοσοκομεία κλπ -με ή χωρίς τον ξύλινο σκελετό. [πληροφορίες και φωτό από Wikipedia] Παράπηγμα τύπου “Adrian” γεμάτο με τραυματίες Τα “Adrian” ήταν προκατασκευασμένα ξύλινα παραπήγματα, μήκους 30 μ. και φάρδους 2,5 μ. Κάθε παράπηγμα μπορούσε να μεταφερθεί από δυο πλατφόρμες ή πέντε φορτηγά και μπορούσαν το συναρμολογήσουν 4 άτομα σε 48 ώρες. Χρησιμοποιήθηκε ευρέως κατά τον ΑΠΠ για στρατόπεδα, προσωρινά νοσοκομεία κ.λπ. Η στέγη στεγανοποιούταν με πισσόχαρτο. Οι κάτω απολήξεις των τοίχων προστατεύονταν με κατασκευαστική διαμόρφωση κεκλιμένων τμημάτων που απομάκρυνε τα νερά από την βάση των τοίχων -διακρίνεται καλά στην αριστερή πλευρά της φωτογραφίας.

Φωτογραφία σε χαρτί που συνέλεξε ο Paul Albarel. Βρίσκεται στην Médiathèque du Grand Narbonne, με αρ. AD11- 1328 photo ramenée par Paul Albarel – Médiathèque du Grand Narbonne AD11- 1328 tirage papier Αιχμάλωτοι Γερμανοί στρατιώτες, άρρωστοι και τραυματίες, έξω από ένα “Adrian”.

Φωτογραφία σε χαρτί που συνέλεξε ο Paul Albarel. Βρίσκεται στην Médiathèque du Grand Narbonne, με αρ. AD11- 1327 photo ramenée par Paul Albarel – Médiathèque du Grand Narbonne AD11- 1327 tirage papier

Φωτογραφία σε χαρτί που συνέλεξε ο Paul Albarel. Βρίσκεται στην Médiathèque du Grand Narbonne, με αρ. AD11- 1331 photo ramenée par Paul Albarel – Médiathèque du Grand Narbonne AD11- 1331 tirage papier Φωτογραφία σε χαρτί που συνέλεξε ο Paul Albarel. Βρίσκεται στην Médiathèque du Grand Narbonne, με αρ. AD11- 1332 photo ramenée par Paul Albarel – Médiathèque du Grand Narbonne AD11- 1332 tirage papier

Επετειακή ανάρτηση για την πρωτομαγιά. 1 Μαΐου 1930 η Γιουγκοσλάβικη Εταιρεία Aeroput (Аеропут) ξεκίνησε δρομολόγια μεταξύ Βελιγραδίου και Θεσσαλονίκης. Η πτήση ακολουθεί την κοιλάδα του Αξιού. Μέσω του Βελιγραδίου δημιουργήθηκε η δυνατότητα να συνδεθεί αεροπορικά η Θεσσαλονίκη με την Βιέννη (και την υπόλοιπη Ευρώπη). Η διάρκεια της πτήσης Θεσσαλονίκη-Βιέννη ήταν 9 ώρες, ενώ το κόστος αναμενόταν να είναι το ίδιο με το εισιτήριο πρώτης θέσης στο τρένο. Δεν έχω μεγάλη σιγουριά για το επόμενο σχόλιο που θα κάνω (γιατί δεν θεωρώ ότι έχω πλήρη στοιχεία για το θέμα αυτό) αλλά ίσως αυτό να αποτελεί το πρώτο προγραμματισμένο αεροπορικό δρομολόγιο στη Θεσσαλονίκη. Η Aeroput χρησιμοποιούσε διπλάνα αεροσκάφη Potez 29/2 τα οποία μπορούσαν να μεταφέρουν 5 επιβάτες και 2 πλήρωμα – στη φωτογραφία αεροσκάφος Potez 29/2 της Aeroput σε αεροδρόμιο του Βελιγραδίου το 1929. Η Aeroput μετατράπηκε αργότερα σε JAT και σήμερα συνεχίζει να υπάρχει ως η Air Serbia. Στη Θεσσαλονίκη το αεροδρόμιο που χρησιμοποιούσαν ήταν της Μίκρας. Παρά το κοινό όνομα με το σημερινό αεροδρόμιο, τότε πρέπει να χρησιμοποιούσαν αεροδρόμιο του Όρχου Αεροπορίας, στην περιοχή του σημερινού αθλητικού κέντρου Μίκρας, στην Καλαμαριά (πληροφορίες από το βιβλίο του Μ. Τρεμόπουλου «Η ιπτάμενη ιστορία της Θεσσαλονίκης» (2001 και το Foreign Aeronautical News της 13/6/1930)) Το δεύτερο απόσπασμα από το Foreign Aeronautical News της 19/12/1930 μας δίνει ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες επιπλέον πληροφορίες. Πρώτον ότι υπήρχε πτήση το 1930 που συνέδεε τη Θεσσαλονίκη με την Αγγλία και την Ινδία!!! Δεύτερον ότι είχαν αρχίσει οι διαδικασίες κατασκευής κανονικού αεροδρομίου στην Μίκρα αλλά και Τρίτον ότι έχει δημιουργηθεί λέσχη “Φίλων του Αέρα” η οποία έδινε την ευκαιρία στον κόσμο να πετάξει πάνω από τη Θεσσαλονίκη για 20 λεπτά με κόστος 200 δραχμές! Από τον Θόδωρο Νάτσινα

Η ανακοίνωση του πρώτου προγραμματισμένου αεροπορικού δρομολογίου στη Θεσσαλονίκη (σύνδεση με Βελιγράδι, εταιρεία Aeroput). Πληροφορία του προξένου των ΗΠΑ Charles Pisar). Αεροσκάφος Potez 29/2 της Aeroput σε αεροδρόμιο του Βελιγραδίου – πηγή https://en.wikipedia.org/wiki/Aeroput Αεροπορικές ειδήσεις για τη Θεσσαλονίκη τον Δεκέμβριο του 1930 – πληροφορίες από τον πρόξενο των ΗΠΑ Charles Pisar. Επιπλέον στοιχεία από τον Μηνά Δρεστηλιάρη: Όντως το αεροδρόμιο που συνέδεε την Θεσσαλονίκη με την Ευρώπη ήταν η μικρή Μίκρα, στο σημερινό αθλητικό κέντρο του Φοίνικα. Όμως σύντομα αποδείχθηκε ότι ήταν ακατάλληλο, καθώς ήταν μικρό και με κάποια κατηφορική κλίση και γι αυτό χρησιμοποιήθηκε το Σέδες. Στις 27 Μαϊου 1931, η Αεροπούτ αναχώρησε για πρώτη φορά από το Σέδες. (Εφημερίδα των Βαλκανίων 27/05/31). Έκτοτε το Σέδες ήταν το αεροδρόμιο της Θεσσαλονίκης, προσωρινά και μέχρι να κατασκευαστεί το νέο πολιτικό. Το νέο αεροδρόμιο της Μίκρας δεν πρόλαβε να λειτουργήσει ως πολιτικό πριν απ τον πόλεμο. Άρχισε να χρησιμοποιείται από τον Απρίλιο του 1948. 09/11/1929 ήταν η ημερομηνία έναρξης της αεροπορικής συγκοινωνίας από Θεσσαλονίκη για Λονδίνο. Την αεροπορική σύνδεση την πραγματοποιούσε η Βρετανική Imperial Airways και η διαδρομή ήταν Αθήνα – Θεσσαλονίκη – Σκόπια – Βελιγράδι – Βουδαπέστη – Βιέννη – Νυρεμβέργη – Κολονία – Λονδίνο. Όμως πραγματοποιήθηκαν μόνο δύο δρομολόγια, γιατί το κομμάτι της διαδρομής από Θεσσαλονίκη προς Σκόπια, λόγω των ορεινών όγκων που υπήρχαν στην διαδρομή, κρίθηκε επικίνδυνο. Η Imperial Airways επανήλθε τον Απρίλιο του 30 και συγκεκριμένα η πρώτη πτήση από Θεσσαλονίκη για Λονδίνο, πραγματοποιήθηκε στις 21/04/1930. Η διαδρομή που ακολουθούσε το αεροπλάνο ήταν η ίδια, όμως το κομμάτι της διαδρομής από Θεσσαλονίκη προς Σκόπια, πραγματοποιούνταν με τραίνο και συγκεκριμένα με το Orient Express. Στις 15/04/1930 Η Imperial Airways, άρχισε την εναέρια συγκοινωνία από Θεσσαλονίκη προς Αλεξάνδρεια, Γάζα, Βαγδάτη, Βασόρα, Μπουσέχρ, Τεχεράνη, Καράτσι. Ενώ στις 28/04 από Θεσσαλονίκη για Δελχί. Οι πληροφορίες για τις πτήσεις της Imperial Airways, προέρχονται από τον HELLAS/2012 Κατάλογο Γραμματοσήμων και Ταχυδρομική Ιστορία, Τόμος 4 έκδοση του Καραμήτσου. Πάντως λίγο αργότερα και συγκεκριμένα από τις 6 Μαϊου 1930 η σύνδεση Θεσσαλονίκη Λονδίνου, πραγματοποιούνταν αμιγώς αεροπορικώς. Παρακάτω διαβάζουμε για άφιξη της Imperial Airways στο Σέδες με 10 επιβάτες καθώς και ότι διανυκτέρευσαν στην Θεσσαλονίκη. Το πιθανότερο είναι, ότι όλοι τους ήταν διερχόμενοι και κανείς δεν είχε ως προορισμό την Θεσσαλονίκη.

Μακεδονία 16/04/1930

Πρωτομαγιά του 1981, στην πλατεία της Αγίας Σοφίας

ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, 2-5-1981, σελ. 11 Πρωτομαγιά του 1942, στο Αρσακλή. Παρέα Επονιτών

Βλ. http://3.bp.blogspot.com/_bve8oKcf66s/R1j5F4pZo2I/AAAAAAAABQA/rN156HLBSfg/s320/σάρωση0006.jpg Πρωτομαγιά του 1973, στο Σέιχ Σου. Παρέα φοιτητών

Βλ. https://silia.wordpress.com/tag/πρωτομαγιά/