Saloni.ca Archive

Γεωργίου Παπαδοπούλου με Ίωνος Δραγούμη στο ύψος του Eski Delik. Από τον Ευστάθιο Ασλανίδη μια από τις φωτογραφίες του Léon Busy στα 1918 Η αυτοχρωμία από το ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΟΙ ΠΡΩΤΕΣ ΕΓΧΡΩΜΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ 1913 & 1918, εκδ Ολκός

Σε απόλυτη σχέση με την προηγούμενη ανάρτηση, κοντινές αποτυπώσεις του πύργου μεταξύ Eski Delik και του Πύργου του Μανουήλ επί της Γεωργίου Παπαδοπούλου (ο πύργος στον κόκκινο κύκλο) από διαφορετικές κατευθύνσεις πριν την κατάρρευσή του. Από το Πανεπιστήμιο της Κολωνίας με αύξοντα αριθμό 84 & 86. Από τον Ευστάθιο Ασλανίδη.

Χάρτης των επιχώσεων από φερτά υλικά του Αξιού (Vardar όπως εμφανίζεται στον χάρτη). Παρουσιάζεται η διαφορά μεταξύ του 1889 και 1916. Ο χάρτης έχει ημερομηνία 25/10/1919 Από τον Θεόδωρο Νάτσινα. Προέλευση το αρχείο Βενιζέλου http://www.venizelosarchives.gr/rec.asp?id=54885

Πρωτοπόρες γυναίκες γιατροί στη Θεσσαλονίκη συνέχεια.

Η κυρία Δερβίσογλου μόλις μας ήλθε από τη Νέα Υόρκη όπου εργάστηκε σε νοσοκομεία, έχοντας αποφοιτήσει από την Ιατρική του Πανεπιστημίου της Βοστώνης. Θα δέχεται στο βουλεβάρδο κοντά στο συντριβάνι Χαμιδιέ, σε ακίνητο που ανήκει στην Σχολή Τεχνών και Επαγγελμάτων (Ισλαχανέ). Journal de Salonique 13/9/1908.

Με την ευκαιρία η κ. Μαργαριτοπούλου εμφανίζεται σε διαφήμιση ήδη από το 1916, σε σχέση με το 1929 που την είχαμε πρωτοαναφέρει.

Τσιμισκή 10, Εδωδιμοπωλείον “Ο Όλυμπος” των αδελφών Τζαλαβρά Το μαγαζί τυροκομικών προϊόντων “Βλάστη” των αφων Χουλιβάτου στην άλλη γωνία. Ένα αφιέρωμα σε δύο πολύ γνωστά μαγαζιά της πόλης από τον Νίκανδρο Καστανίδη. 1953, Εδωδιμοπωλείον “Ο Όλυμπος” [Από το βιβλίο “Θεσσαλονίκη, μια πόλη ανθρώπων. Φωτογραφίες του 20ου αιώνα”, University Studio Press, 2017, σελ. 114] Το Εδωδιμοπωλείο των αφων Τζαλαβρά ήταν στη μια πλευρά της γωνίας Τσιμισκή-Ρογκότη. Στην άλλη πλευρά αυτής της γωνίας ήταν το μαγαζί τυροκομικών προϊόντων “Βλάστη” των αφων Χουλιβάτου. Τα τυριά, βούτυρα και μανούρια του καταστήματος “Βλάστη” ήταν πολύ γνωστά στους Θεσσαλονικείς. Ωστόσο στάθηκε αδύνατο να βρεθεί μια φωτογραφία του ή έστω μια διαφήμισή του. Η μόνη, μέχρι στιγμής, διαθέσιμη φωτογραφία είναι αυτή που φαίνεται η εν λόγω γωνία (την ανάρτησε παλιότερα, στις ΠΦΘ, ο κ David Bravos), η οποία χρονολογείται γύρω στο 1929, πριν εγκατασταθεί εκεί το κατάστημα τυροκομικών προϊόντων “Βλάστη” Μια ακόμη φωτογραφική προσέγγιση του καταστήματος τυροκομικών προϊόντων “Βλάστη”, στη γωνία Τσιμισκή με Ρογκότη, του 1970 περίπου. Το εδωδιμοπωλείο των αφων Τζαλαβρά δεν υπάρχεί και στη θέση του είναι το βιβλιοπωλείο-χαρτοπωλείο Σαλίβερος. [Από το βιβλίο “Θεσσαλονίκη 1912-2012. Η Αρχιτεκτονική μιας Εκατονταετίας”, του Β. Κολώνα, Θεσσαλονίκη, 2012, σελ. 67]

Μια από τις γνωστές λήψεις του Léon Busy στην πάνω πόλη βρίσκει τη θέση της από τον Ευστάθιο Ασλανίδη.

Λήψη του 1918

Στο βιβλίο ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΟΙ ΠΡΩΤΕΣ ΕΓΧΡΩΜΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ 1913 & 1918, εκδ Ολκός

Το σπίτι δεξια στην πρώτη σημειώνεται με κόκκινο κύκλο και είναι το ίδιο με αυτό κάτω αριστερά στην δεύτερη.

Η φωτογραφία δεξιά είναι του Julien Poinsot του 1895 από τον ιστότοπο του Gallica.

Τα Διονύσια γύρω στο 1950. Κινηματογράφος Διονύσια. Ένα ακόμη αφιέρωμα στον γνωστό κινηματογράφο στην Αγ. Σοφίας με την ιδιόρρυθμη αιγυπτιακή αρχιτεκτονική του, από τους Ανδρέα Καστάνη και Νίκανδρο Καστανίδη. 1959. “Να ζήσουν τα φτωχόπαιδα”. Το τραγούδι που συνόδευε την ταινία, ας συνοδέψει και την φωτογραφία. Μπροστά στα Διονύσια, γύρω στο 1954 Γύρω στο 1957 Διαφήμιση στο περιοδικό 'Κινηματογραφικός Αστήρ' του 1948 Γεώργιος Δαρβέρης, ο επιχειρηματίας του κινηματογράφου Διονύσια Μπροστά στο ταμείο του κινηματογράφου, με τον Γρηγόρη που έλεγχε τα εισιτήρια Στην καμπίνα προβολής του κινηματογράφου Διονύσια, στις αρχές της δεκαετίας του 1950. Η καμπίνα προβολής ήταν πάνω από την κεντρική είσοδο ανάμεσα στις κολώνες. Σε φωτογραφίες προπολεμικές και της κατοχής τα παράθυρα αυτά εμφανίζονται κτισμένα. Στην πόρτα του κινηματογράφου Διονύσια, γύρω στο 1950 Τα Διονύσια πριν το 1940 Τα Διονύσια γύρω στο 1950. Ο χώρος πάνω από τον κινηματογράφο χρησιμοποιήθηκε προπολεμικά ως έδρα της Ένωσης Συντακτών και μετά το 1950, για αρκετά χρόνια, ως γυμναστήριο του Μαυροσκούφη (ο οποίος αγόρασε και μέρος του κτίσματος). Όταν η Ένωσις Συντακτών στεγαζόταν πάνω από τον κινηματογράφο Διονύσια, γύρω στο 1930 [Από το βιβλίο “Η διαδρομή της μνήμης. Τσιμισκή, Αγίας Σοφίας, Διαγώνιος” των Γ. Αναστασιάδη, Ε. Χεκίμογλου, University Studio Press, 1997, σελ. 108] Τα Διονύσια την περίοδο της κατοχής, όπου φαίνονται τα παράθυρα πάνω από την είσοδο κτισμένα

από τον Auguste Leon για τα Αρχεία του Πλανήτη

Λήψη του Βιεννέζου Josef Székely στα τέλη του1863.

Πηγή: http://www.albanianphotography.net/szekely/ Καρτ ποστάλ ταχυδρομημένη 25/12/1903 Φωτογραφία του Γαλλικού Φωτογραφικού Τομέα 1916-17 Λήψη του Joseph Pigassou ν. 174 Φωτογραφία του Marcel Bolotte Λήψη του 1918 από τον Auguste Léon. Στο βιβλίο ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΟΙ ΠΡΩΤΕΣ ΕΓΧΡΩΜΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ 1913 & 1918, εκδ Ολκός Ζουμ στον διάκοσμο του εξώστη από μια βόλτα εδώ: https://archive.saloni.ca/265

Η μοναδική έγχρωμη φωτογράφιση του τεκέ του τάγματος των Μεβλεβήδων σε λήψη του 1918 από τον Auguste Léon. Στο βιβλίο ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΟΙ ΠΡΩΤΕΣ ΕΓΧΡΩΜΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ 1913 & 1918, εκδ Ολκός, όπου περιέχονται οι αναρτώμενες, οι επόμενες δύο έχουν τους εξής τίτλους “Ιερωμένος του μοναστικού τάγματος των μπεκτασήδων (σιιτών)” η πρώτη και “Οροφή στην αίθουσα των δερβίσηδων” η δεύτερη. Οι δύο τελευταίες φέρουν χρονολογία λήψης το 1913. Δεν είναι σίγουρο ότι ο Léon επισκέφτηκε το μοναστήρι των μεβλεβήδων και τις δύο φορές που ήρθε στην πόλη μας. Το 1918 επισκέφτηκε τον Μεβλεβή χανέ, για το 1913 το οπτικό υλικό δεν επαρκεί να επιβεβαιώσει την επίσκεψη.

Η ανταλλαγή των πληθυσμών και η δραστηριοποίηση οικοδομικών συνεταιρισμών και προγραμμάτων μαζικής στέγασης των δικών μας προσφύγων δεν άφηναν πολλά περιθώρια για πιο ψύχραιμες αποφάσεις.

Στις 19/3/1921 Η Μακεδονία είχε μια ενδιαφέρουσα απόφαση να δημοσιοποιήσει: “Εκκενώνεται ο τεκές από τους πρόσφυγες για την προστασία του μνημείου”. Φαίνεται όμως ότι αργότερα επικράτησαν “ωριμότερες” σκέψεις και μαζί με τους πρόσφυγες εκκένωσαν το τεράστιο οικόπεδο και από τον ίδιο τον τεκέ.